Ποιες περιφέρειες είναι πρωταθλήτριες στην ανεργία

Λίγες ώρες δουλειάς με αμοιβή όσο όσο αναζητούν πλέον οι άνεργοι, με αποτέλεσμα να εκτιναχθεί η μερική απασχόληση. Χαρακτηριστικό της απόγνωσης είναι το γεγονός ότι 973.000 άνεργοι (το 78,1% του συνόλου) είναι διατεθιμένοι να εργασθούν ακόμη και με μερική απασχόληση, σύμφωνα με τα στοιχεία τηςΕλληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ).
Όπως προκύπτει από τα στοιχεία του ΙΚΑ για την απασχόληση τον Ιούλιο του 2014, παρατηρείται αύξηση της μερικής απασχόλησης κατά 38,83% στις κοινές επιχειρήσεις, σε σχέση με τον Ιούλιο του 2013.
Επίσης, οι περιφέρειες που συγκεντρώνουν τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας είναι αυτές τις Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας.
Διαβάστε αναλυτικά το δημοσίευμα:

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η ανεργία ευθύνεται για το 20% των αυτοκτονιών παγκοσμίως

Σε έρευνα που πραγματοποίησε το Lancet Psychiatry γύρω από το φαινόμενο της ανεργίας που γίνεται όλο και εντονότερο, εμφανίστηκαν ιδιαίτερα ανησυχητικά αποτελέσματα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, η ανεργία ευθύνεται για μια στις πέντε αυτοκτονίες παγκοσμίως.
Ενα ποσοστό το οποίο είναι τεράστιο και φυσικά αντιστοιχεί και σε έναν ανάλογα μεγάλο αριθμό αυτοκτονιών. Οπως προκύπτει από τις μελέτες των ερευνητών, κάθε χρόνο 45.000 άνθρωποι βάζουν τέλος στην ζωή τους, επειδή δεν αντέχουν άλλο να μένουν χωρίς δουλειά.
Για την επιτυχή ολοκλήρωση της έρευνας συλλέχθηκαν στοιχεία από 63 χώρες, από το 2000 έως και το 2011. Ανάμεσα σε αυτό το διάστημα, προκύπτει πως το ποσοστό των αυτοκτονιών, για τις οποίες ευθύνεται η ανεργία, έχει αυξηθεί από 20% μέχρι και 30%. Σημείο αναφοράς σε αυτήν την περίοδο των έντεκα ετών, είναι η χρονιά του 2008 που «σημαδεύτηκε» από την οικονομική κρίση.
Η παγκόσμια οικονομική κρίση οδήγησε σε εκτόξευση του ποσοστού των αυτοκτονιών ανά τον κόσμο. Μέσα σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, υπήρξαν 5.000 περιπτώσεις αυτοκτονίας για λόγους ανεργίας.
Η έρευνα συνεχίζει εξηγώντας πως κύριο ρόλο στην στενή... σχέση που έχουν οι αυτοκτονίες με την ανεργία παίζει και η διάρκεια που ένας άνθρωπος μένει χωρίς δουλειά. Η πολύ αγχωτική και αβέβαιη καθημερινότητα ωθεί όλο και περισσότερα άτομα να βάλουν οριστικό τέλος στην ζωή τους.
Αλλο ένα ενδιαφέρον στοιχείο της έρευνας είναι πως τα ποσοστά αυτοκτονιών κάθε χώρας επηρεάζονται διαφορετικά από την αύξηση της ανεργίας. Οι χώρες που πριν την παγκόσμια κρίση είχαν ήδη ψηλά ποσοστά ανεργίας, φαίνεται πως δεν αυξάνουν πολύ τα ποσοστά αυτοκτονιών τους. Από την άλλη, σε χώρες που μια ενδεχόμενη απόλυση δεν ήταν τόσο συχνό φαινόμενο, οι πολίτες επηρεάστηκαν πολύ περισσότερο.

Πηγή: iefimerida.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Οι απολύσεις, η ανεργία και η υγεία των υπαλλήλων

Ο κίνδυνος απόλυσης που διαισθάνονται οι υπάλληλοι μετά από την απόλυση συναδέλφων τους, έχει σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία τους.
Η μείωση του αριθμού των υπαλλήλων σε ένα οργανισμό λόγω απολύσεων, είναι συχνό φαινόμενο στην εποχή μας.
Το στρες που δημιουργείται κάτω από αυτές τις συνθήκες φαίνεται ότι επηρεάζει όχι μόνο αυτούς που απολύονται από τη δουλειά τους αλλά και αυτούς που παραμένουν.
Η ψυχολογική διαταραχή που παραμένει χρόνια στους υπαλλήλους που μένουν μετά από σημαντική μείωση του προσωπικού του οργανισμού όπου εργάζονται λόγω απολύσεων, μπορεί να επιδεινώνει μια πάθηση του καρδιαγγειακού συστήματος που πιθανόν να προϋπάρχει και να εξελίσσεται αθόρυβα.
Το στρες των απολύσεων σε αυτούς που μένουν, μπορεί να είναι το έναυσμα μιας καρδιακής προσβολής ή ενός εγκεφαλικού επεισοδίου. Ένα ανάλογο φαινόμενο λόγω ψυχικής οδύνης, παρατηρείται σε άτομα των οποίων ο ή η σύζυγος έχουν πρόσφατα αποβιώσει.
Οι μαζικές απολύσεις δημιουργούν αλλαγές στο περιβάλλον εργασίας. Οι απαιτήσεις στους εργαζομένους που μένουν είναι μεγαλύτερες, το αίσθημα ανασφάλειας για τη συνέχιση της απασχόλησης επιδεινώνεται και ο εργαζόμενος νιώθει περισσότερο ότι δεν ελέγχει την εργασία του. Οι παράγοντες αυτοί συμβάλλουν στην επιδείνωση της υγείας των υπαλλήλων που μένουν και παράλληλα σημειώνεται αύξηση των αδειών λόγω ασθένειας.
Σε μια πρωτοποριακή έρευνα Φινλανδοί ερευνητές εξέτασαν τις περιπτώσεις 22.430 υπαλλήλων που διατήρησαν τις εργασίες τους ενώ άλλοι συνάδελφοι τους απολύθηκαν.
Τα αποτελέσματα είναι διαφωτιστικά:
Σε εταιρείες όπου απολύθηκαν περισσότεροι από το 18% των υπαλλήλων, παρατηρήθηκαν οι περισσότερες αρνητικές συνέπειες για τους υπαλλήλους που διατήρησαν την απασχόληση τους.
Οι υπάλληλοι αυτοί, στα τέσσερα χρόνια που ακολουθούσαν τη μείωση του αριθμού των υπαλλήλων, είχαν πέντε φορές περισσότερο κίνδυνο θανάτου λόγω καρδιαγγειακής νόσου σε σύγκριση με εργαζόμενους που δεν είχαν την εμπειρία απόλυσης συναδέλφων τους.
Για το χρονικό διάστημα των 7,5 ετών που διήρκεσε η εν λόγω έρευνα, οι υπάλληλοι που παρέμειναν στην εργασία τους μετά από απολύσεις μεγάλου αριθμού συναδέλφων τους, είχαν διπλάσιο κίνδυνο θανάτου από καρδιαγγειακή νόσο σε σύγκριση με άλλους υπαλλήλους που δεν είχαν στο εργασιακό τους περιβάλλον απολύσεις συναδέλφων τους.
Επίσης οι υπάλληλοι αυτοί, έπαιρναν περισσότερες άδειες λόγω ασθένειας σε σύγκριση με υπαλλήλους που δεν είχαν απολύσεις συναδέλφων τους. Οι υπάλληλοι με μόνιμη απασχόληση επηρεάζονταν περισσότερο από αυτούς που προσλαμβάνονταν ως έκτακτοι.
Η αύξηση της θνησιμότητας που παρατηρήθηκε οφειλόταν μόνο σε καρδιαγγειακές παθήσεις (καρδιακή προσβολή λόγω στεφανιαίας νόσου και εγκεφαλικά επεισόδια) και όχι σε άλλες ασθένειες.
Η έρευνα των Φινλανδών γιατρών είναι μια από τις πρώτες που δείχνουν τη σχέση μεταξύ της υγείας των υπαλλήλων και των επιπτώσεων των απολύσεων.
Είναι πολύ σημαντικό οι εργοδότες και οι πολιτικοί, προτού να προχωρούν σε μεγάλους αριθμούς απολύσεων, να λαμβάνουν πολύ σοβαρά υπ' όψη το γεγονός ότι η σημαντική μείωση του αριθμού των υπάλληλων σε οργανισμούς ή εταιρείες, αυξάνει τις άδειες ασθένειας και τους θανάτους λόγω καρδιαγγειακών παθήσεων στους υπαλλήλους που δεν απολύονται.

πηγή: http://www.medlook.net Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Κάθε άνεργος αφαιρεί ετησίως 11.000 ευρώ από το ελληνικό ΑΕΠ

Η ραγδαία αύξηση της ανεργίας στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της κρίσης (2008-2014) αφαίρεσε από την εγχώρια οικονομία πάνω από 40 δισ. ευρώ, αλλά στέρησε και από το ΑΕΠ των βασικών εμπορικών εταίρων της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ενωση σχεδόν 12 δισ. ευρώ.
Αυτό είναι το βασικό εύρημα έρευνας που διενήργησε η Σχολή Εφαρμοσμένων Μαθηματικών του ΕΜΠ, κατ’ ανάθεση της ευρωβουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ Κωνσταντίνας Κούνεβα.
Η ευρωβουλευτής σκοπεύει να παραδώσει τη μελέτη στους ομολόγους της στο Ευρωκοινοβούλιο, αλλά και στο κυβερνών κόμμα, προκειμένου να αξιοποιηθεί στην προσπάθεια επανασχεδιασμού των δημόσιων πολιτικών για την απασχόληση.
Σύμφωνα με την έρευνα, κάθε άνεργος αφαιρεί ετησίως 11.000 ευρώ από το ελληνικό ΑΕΠ και 3.158 ευρώ από το ΑΕΠ των Ευρωπαίων εταίρων.
Μερικά από τα βασικά ευρήματα της έρευνας, που πραγματοποιήθηκε από ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής την αναπληρώτρια καθηγήτρια του ΕΜΠ Αθηνά Μπελεγρή - Ρομπόλη, είναι:
• Η παραμονή στην ανεργία κάθε μισθωτού την περίοδο 2008-2014 προκάλεσε μείωση της παραγωγής της ελληνικής οικονομίας κατά 10.837 ευρώ τον χρόνο.
• Κάθε άνεργος προκαλεί μείωση της ζήτησης για εισαγόμενα καταναλωτικά προϊόντα κατά 1.240 ευρώ τον χρόνο και μείωση της παραγωγής σε τρίτες χώρες (στην Ε.Ε.) κατά 2.263 ευρώ.
• Η παραμονή στην ανεργία ενός πρώην μισθωτού επιδρά επίσης στις εισαγωγές των ενδιάμεσων προϊόντων και υπηρεσιών (πρώτες ύλες κ.λπ.) κατά 896 τον χρόνο, ανεβάζοντας έτσι τη συνολική απώλεια για τους εμπορικούς εταίρους στην Ε.Ε. στα 3.158 ευρώ τον χρόνο ανά άνεργο.
Η κατά κλάδο επίδραση της ανεργίας των πρώην μισθωτών στο σπιράλ της κρίσης στην Ελλάδα αποτυπώνεται, μεταξύ άλλων, στα εξής στοιχεία:
• Οι μεγαλύτερες απώλειες όγκου παραγωγής καταγράφονται στον τριτογενή τομέα της οικονομίας, πράγμα που απεικονίζει και τη διαρθρωτική ιδιαιτερότητα της ελληνικής οικονομίας, με τη διόγκωση του τομέα των υπηρεσιών. Οι απώλειες από την ανεργία των πρώην μισθωτών, μεταξύ 2008 και 2013, υπερτετραπλασιάζονται (από 1,4 δισ. σε 6,1 δισ. ευρώ). Ανάλογες, αλλά σε μικρότερα μεγέθη, είναι οι απώλειες στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα.
• Στους κλάδους με τις μεγαλύτερες απώλειες παραγωγής λόγω της ανεργίας των πρώην μισθωτών προηγούνται η διαχείριση ακίνητης περιουσίας, τα καταλύματα/ υπηρεσίες εστίασης, το χονδρικό εμπόριο, τα τρόφιμα ποτά, το λιανεμπόριο, η φυτική και ζωική παραγωγή.
Στους εμπορικούς εταίρους της χώρας στην Ε.Ε. οι μεγαλύτερες απώλειες καταγράφονται στον δευτερογενή τομέα. Κλαδικά, πλήττονται πιο πολύ τα τρόφιμα - ποτά, ένδυση - δέρμα, φυτική και ζωική παραγωγή, φαρμακευτικά, χημικά και τα οχήματα, ενώ σε επίπεδο χωρών, μεγαλύτερες απώλειες καταγράφουν Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο.

Πηγή: Εφημερίδα Καθημερινή Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η Ελλάδα ανάμεσα στις 10 χώρες με την υψηλότερη ανεργία στον κόσμο

Μια έρευνα για την απασχόληση στον πλανήτη δείχνει πως μέχρι το 2019, 212 εκατ. άνθρωποι θα είναι άνεργοι και κατατάσσει σήμερα την Ελλάδα μεταξύ των δέκα χωρών με την υψηλότερη ανεργία στον κόσμο.
Ο αριθμός των ανθρώπων που έχουν μείνει χωρίς δουλειά θα συνεχίσει να αυξάνεται τα επόμενα πέντε χρόνια, όπως σημειώνει ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας (ΔΕΑ), που προβλέπει το τρομακτικό αριθμό των 212 εκατ. ανθρώπων που θα μείνουν χωρίς δουλειά μέχρι το 2019.
Διαβάζουμε στη βρετανική guardian τα συμπεράσματα της πιο πρόσφατης αναφοράς του ΔΕΑ που μιλά για μεγαλύτερες ανισότητες και αποτελέσματα που θα φέρουν κοινωνικές αναταραχές και πολύ δύσκολη αποκατάσταση των θέσεων εργασίας.
Από την έναρξη της οικονομικής κρίσης χάθηκαν παγκοσμίως περισσότερες από 61 εκατ. θέσεις εργασίας. Η έρευνα κάνει μια εκτίμηση πως για να κλείσει αυτό το κενό εργασίας θα πρέπει να προστεθούν 280 εκατομμύρια θέσεις μέχρι το 2019.
Ακόμη πιο εντυπωσιακή και κατά κάποιο τρόπο ανατριχιαστική είναι η και η εικόνα του παγκόσμιου χάρτη που σημειώνει με διαφορετικό χρώμα κάθε χώρα ανάλογα με το ποσοστό ανεργίας.
Στην παρούσα φάση η Ελλάδα φαίνεται να βρίσκεται ανάμεσα στις 10 χώρες με την υψηλότερη ανεργία μαζί με τη Βοζνία Ερζεγοβόνη (27.5%), την Γουαδαλούπη (25.8%), το Λεσότο (25.7%), τη Μαυριτανία (30.9%), τη Μοζαμβίκη (22.6%), τη Σερβία (21.5%), την Ισπανία (23.6%), το FYROM (28.2%), την Παλαιστίνη (25,3%) και τη Σουαζιλάνδη (22.4%).
Πάντως η πρόβλεψη του ΔΕΑ σημειώνει πως στην Ευρώπη θα παρατηρηθεί μια αναιμική βελτίωση της κατάστασης, την οποία όμως χαρακτηρίζει “άνιση και ευαίσθητη”. Συγκεκριμένα παρατηρείται μείωση για τις χώρες του νότου, Ισπανία και Ελλάδα (στην Ελλάδα υπολογίζεται το ποσοστό στο 20% το 2019), σε αντίθεση με τις πλούσιες G20 που μάλλον θα παρατηρήσουν ελαφριά άνοδο του δείκτη ανεργίας.
Ένα άλλο σημείο φωτιά στο θέμα της απασχόλησης είναι και η Μέση Ανατολή στην οποία η ανεργία είναι ήδη σε πολύ υψηλά επίπεδα και αναμένεται να επιδεινωθεί.
Δείτε τη λίστα με το ποσοστό ανεργίας σε όλες της χώρες του κόσμου, αλλά και την πρόβλεψη του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας ως το 2019.

Πηγή: Guardian Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Μία στις 5 αυτοκτονίες κάθε χρόνο οφείλονται στην ανεργία

Η ανεργία σκοτώνει, οδηγώντας τους ανθρώπους στην αυτοκτονία, ακόμη και σε χώρες ή σε περιόδους που δεν υπάρχει κρίση και ύφεση. Αυτό είναι το ζοφερό συμπέρασμα μιας νέας μεγάλης διεθνούς επιστημονικής έρευνας, σύμφωνα με την οποία κάθε χρόνο περίπου μία στις πέντε αυτοκτονίες που συμβαίνει κάπου στον πλανήτη, σχετίζεται άμεσα ή έμμεσα με την ανεργία.
Οι ελβετοί ερευνητές, με επικεφαλής τον Κάρλος Νορντ του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο κορυφαίο περιοδικό ψυχιατρικής "The Lancet Psychiatry", ανέλυσαν τους παράγοντες κινδύνου για αυτοκτονία σε 63 χώρες, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα, με βάση στοιχεία για την περίοδο 2000 - 2011.
Η μελέτη αποκαλύπτει ότι η ανεργία ευθύνεται για εννιαπλάσιους θανάτους από αυτοκτονία κάθε χρόνο (περίπου 45.000) σε σχέση με τους πρόσθετους θανάτους από αυτοκτονία κατά την πρόσφατη οικονομική κρίση μετά το 2008 (οι αυτοκτονίες αυξήθηκαν τότε κατά 5.000 περίπου). Οι επιστήμονες τονίζουν ότι αυτό σημαίνει πως η ανεργία έχει αρνητικές συνέπειες όχι μόνο σε περιόδους ύφεσης, αλλά και στη διάρκεια περιόδων οικονομικής σταθερότητας.
Παγκοσμίως, εκτιμάται ότι σχεδόν ένα εκατομμύριο άνθρωποι αυτοκτονούν κάθε χρόνο για διάφορους λόγους. Σύμφωνα με την έρευνα, ο κίνδυνος αυτοκτονίας που σχετίζεται με την ανεργία, αυξήθηκε κατά 20% έως 30% και στις τέσσερις γωνιές της Γης μεταξύ 2000 - 2011. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, περίπου 233.000 αυτοκτονίες συνέβαιναν κάθε χρόνο στις 63 χώρες που μελετήθηκαν, από τις οποίες περίπου το ένα πέμπτο (45.000) μπορούν να αποδοθούν στην ανεργία. Το 2007 (προ κρίσης) εκτιμάται ότι διεθνώς είχαν συμβεί 41.148 αυτοκτονίες που σχετίζονταν με την ανεργία, ενώ το 2009 (μετά το ξέσπασμα της κρίσης του 2008) οι σχετικές αυτοκτονίες αυξήθηκαν σε 46.131, δηλαδή ήσαν σχεδόν 5.000 περισσότερες.
Η μελέτη δείχνει ότι τόσο οι άνδρες, όσο και οι γυναίκες, είναι εξίσου ευάλωτοι στις συνέπειες της αυξημένης ανεργίας και μπορεί να αυτοκτονήσουν εξαιτίας αυτού του λόγου. Η αυτοκτονία ενός ανθρώπου μπορεί να προκληθεί αν μείνει άνεργος ο ίδιος ή κάποιος στενός συγγενής του.
Όπως είπε ο Κάρλος Νορντ, «τα ευρήματά μας δείχνουν ότι οι αυτοκτονίες αυξάνονται ήδη έξι μήνες πριν την άνοδο της ανεργίας». Αυτό οφείλεται στο ότι οι εργαζόμενοι «ψυχανεμίζονται» εκ των προτέρων τις επερχόμενες δυσμενείς εξελίξεις στην αγορά εργασίας.
Επιπλέον, δεν έχει η απώλεια όλων των θέσεων εργασίας κατ' ανάγκη τις ίδιες συνέπειες, καθώς ο κίνδυνος αυτοκτονίας φαίνεται να είναι μεγαλύτερος σε χώρες όπου το να μένει κανείς χωρίς δουλειά, είναι ασυνήθιστο, δηλαδή έχουν συνήθως χαμηλή ανεργία. Σε αυτές τις περιπτώσεις, σύμφωνα με τους επιστήμονες, «είναι πιθανό ότι μια απρόσμενη αύξηση της ανεργίας πυροδοτεί μεγαλύτερους φόβους και ανασφάλεια από ό,τι σε χώρες όπου ήδη πριν την κρίση υπήρχαν υψηλά επίπεδα ανεργίας». Οι ερευνητές κάλεσαν τις κυβερνήσεις, πέρα από τις θεραπευτικές παρεμβάσεις, να κάνουν τις αναγκαίες επενδύσεις και να εφαρμόσουν τις κατάλληλες πολιτικές στην αγορά εργασίας, ώστε να δημιουργηθούν πρόσθετες εργασίας και να μειωθεί το ποσοστό της ανεργίας, πράγμα που θα μειώσει και τις αυτοκτονίες.
Σε ένα συνοδευτικό άρθρο στο ίδιο ψυχιατρικό περιοδικό, οι Ρότζερ Γουέμπ και Ναβνίτ Καπούρ του βρετανικού Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ επισημαίνουν ότι οι αυτοκτονίες που αποδίδονται στην ύφεση και στην ανεργία, πιθανότατα αποτελούν μόνο «την κορυφή του παγόβουνου» για ένα ευρύτερο φάσμα κοινωνικών και ψυχολογικών προβλημάτων.
Όπως αναφέρουν, «πολλοί άνθρωποι κρατούν μεν την δουλειά τους, όμως στη διάρκεια αυτών των δύσκολων καιρών δεν παύουν να δέχονται σοβαρές ψυχολογικές πιέσεις, πέρα από την ανεργία, όπως μειωμένο εισόδημα, εργασιακή ανασφάλεια, αδυναμία πληρωμής χρεών, απώλεια του σπιτιού τους κ.α.». Όλα αυτά, κατά τους ψυχιάτρους, μπορεί να οδηγήσουν σε μη θανάσιμους αυτοτραυματισμούς, άσχημη ψυχική διάθεση, κατάθλιψη, προβλήματα αλκοολισμού, θυμό, οικογενειακές συγκρούσεις, διάλυση γάμων και σχέσεων κ.λπ.

Πηγή: http://www.imerisia.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Διατηρεί τα πρωτεία της ΕΕ στην ανεργία η Ελλάδα

Διατηρεί τα πρωτεία της ΕΕ στην ανεργία η Ελλάδα σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία.
Ειδικότερα η ανεργία στην Ελλάδα διαμορφώθηκε τον μήνα Οκτώβριο στο 25,8%, παραμένοντας η υψηλότερη στην ΕΕ με δεύτερη την Ισπανία με ποσοστό 23,7%.
Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία ελάχιστη ήταν η μείωση της ανεργίας, σε ετήσια βάση, δηλαδή τον Οκτώβριο 2013 σε σχέση με τον Οκτώβριο του 2014, ήτοι 2% .
Ο αριθμός των ανέργων στην Ελλάδα τον Οκτώβριο έφτασε τα 1,24 εκατομμύρια. Το ποσοστό ανεργίας στους άνδρες διαμορφώθηκε στο 23,1%, στις γυναίκες στο 29,3% και στους νέους κάτω των 25 ετών στο 50,6%.
Εξάλλου, τον Δεκέμβριο, μικρή υποχώρηση στο 11,4%, από 11,5% τον Νοέμβριο, σημείωσε η ανεργία στην Ευρωζώνη, ενώ στην ΕΕ μειώθηκε από 10% σε 9,9%. Δεν υπάρχουν στοιχεία για την ανεργία στην Ελλάδα τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο.
Συνολικά τον Αύγουστο καταγράφονται 24 εκατομμύρια άνεργοι στην ΕΕ και 18,1 εκατομμύρια άνεργοι στην ευρωζώνη. Σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα, οι άνεργοι μειώθηκαν κατά 228.000 στην ΕΕ και κατά 157.000 στην ευρωζώνη. Τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας σημειώθηκαν στη Γερμανία (4,8%) και στην Αυστρία (4,9%). Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

«Χαστούκι» στην Ελλάδα από το Συμβούλιο της Ευρώπης για τα μνημονιακά μέτρα

Mετεξεταστέα στην αξιολόγηση για την συμμόρφωσή της με τις δεσμευτικές διατάξεις του Ευρωπαϊκού κοινωνικού χάρτη που αφορούν θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα μένει η Ελλάδα από τον έλεγχο που διενήργησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, μετά από προσφυγή της ΓΣΕΕ.
Κατά την αξιολόγηση της εφαρμογής του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, εξετάστηκαν και τα μέτρα που επιβλήθηκαν σε βάρος των εργαζομένων από το 2010 και εξής με το αρχικό μνημόνιο και τις επικαιροποιήσεις του, τα οποία η Επιτροπή διαπιστώνει ότι έρχονται σε αντίθεση με το πλαίσιο προστασίας του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη. Ανάμεσα σε αυτά είναι και η πρωτοφανής παρέμβαση στον κατώτατο μισθό της ΕΓΣΣΕ και η δραστική γενική μείωσή του κατά 22% και κατά 32% για τους νέους έως 25 ετών (κάτω από τα όρια της φτώχειας μη διασφαλίζοντας αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης), οι μεταβολές στην προσαύξηση των τριετιών, η αποζημίωση απόλυσης κ.ά.
Για την Επιτροπή επίσης παραμένουν ανοικτά προς εξέταση και άλλα κρίσιμα ζητήματα, ανάμεσα στα οποία η προστασία του μισθού και γενικότερα οι μειώσεις στις αποδοχές των εργαζομένων, η μείωση του χρόνου ημερήσιας ανάπαυσης σε 11 ώρες, ο χρόνος εφημεριών, η έκταση και η αμοιβή των υπερωριών, η διαφορά στην αμοιβή γυναικών και ανδρών.
Τα αρμόδια όργανα του Συμβουλίου της Ευρώπης προχώρησαν σ’αυτές τις διαπιστώσεις σε συνέχεια των καταγγελιών της Γ.Σ.Ε.Ε. για κατάφωρη παραβίαση των δικαιωμάτων των εργαζομένων που κατοχυρώνει ο Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης. Επισημαίνεται ότι επίκειται η εξέταση της Συλλογικής Προσφυγής που έχει καταθέσει η Γ.Σ.Ε.Ε. στα αρμόδια όργανα του Συμβουλίου της Ευρώπης για την παραβίαση την τελευταία τετραετία μεγάλου αριθμού κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων στην Ελλάδα, που κατοχυρώνει ο Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης, με γενικότερες συνέπειες αφού το επικίνδυνο πείραμα που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα δεν αφορά μόνο τους έλληνες εργαζόμενους, ανέργους και συνταξιούχους, αλλά έχει προεκτάσεις σε όλον τον ευρωπαϊκό χώρο. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Πάνω από 212 εκατ. άνεργοι το 2019

Νέα άνοδο θα εμφανίσει τα επόμενα πέντε χρόνια η ανεργία παγκοσμίως, με τον αριθμό των ανέργων να προβλέπεται ότι θα αυξηθεί κατά 3 εκατ. άτομα το 2015, και να ξεπερνά τα 212 εκατ. άτομα μέχρι το 2019 από 201 εκατ. σήμερα, σύμφωνα με νέα έρευνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Εργασίας (ILO).
Όπως αναφέρεται στην έκθεση, μέχρι το 2019 θα πρέπει να δημιουργηθούν 280 εκατ. θέσεις εργασίας προκειμένου να κλείσει το «παγκόσμιο χάσμα εργασίας» -δηλαδή ο αριθμός των θέσεων που έχουν χαθεί από τότε που ξεκίνησε η οικονομική κρίση.
Η κατάσταση έχει βελτιωθεί στις ΗΠΑ, τη Βρετανία και την Ιαπωνία, όμως παραμένει δύσκολη στην Ευρώπη, σύμφωνα με τον ILO. Η ανεργία των νέων παραμένει σοβαρή ανησυχία, ιδιαίτερα στην νότια Ευρώπη. «Οι πολιτικές αντιδράσεις στις προκλήσεις αυτές παραμένουν άτολμες και πρέπει να αντιμετωπιστεί επειγόντως αυτή η σοβαρή κατάσταση στην αγορά εργασίας. Στην αρχή του 2014 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή λανσάρισε ένα πρόγραμμα εγγυήσεων προκειμένου να αντιμετωπίσει την ανεργία των νέων στην Ευρώπη. Σε πολλές περιπτώσεις, όμως υπάρχουν καθυστερήσεις στην εφαρμογή του προγράμματος», σημειώνεται στην έκθεση.
Στα θετικά, ο ILO εντάσσει την μεγάλη πτώση στις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου που, εάν διατηρηθούν, θα μπορούσαν να βελτιώσουν της προοπτικές της απασχόλησης στις αναπτυγμένες οικονομίες και στις ασιατικές χώρες. Την ίδια ώρα όμως, η αδυναμία των τιμών του πετρελαίου είναι πιθανό να πλήξει σοβαρά τις αγορές εργασίας σε μεγάλες χώρες-παραγωγούς πετρελαίου και αερίου, ιδιαίτερα στην Λατινική Αμερική, στην Αφρική και στις Αραβικές χώρες.
«Οι τάσεις που βλέπουμε είναι ανησυχητικές, όμως μπορούμε να βελτιώσουμε τη συνολικότερη οικονομική εικόνα εάν διευθετήσουμε τις υποβόσκουσες αδυναμίες, ιδιαίτερα την συνεχιζόμενη έλλειψη συνολικής ζήτησης, την στασιμότητα στην ευρωζώνη, τις αβέβαιες προοπτικές για παραγωγικές επενδύσεις, ιδιαίτερα στις μικρές επιχειρήσεις, και την αυξανόμενη ανισότητα», τονίζεται στην έκθεση. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Γίναμε Βουλγαρία;

Ελλάδα της κρίσης και Βουλγαρία της πρώτης δεκαετίας μετά την εδραίωση της οικονομίας της ελεύθερης αγοράς. Επενδύσεις, ιδιωτικοποιήσεις, δάνεια, φτώχεια, ανεργία, διαφθορά, απουσία προοπτικών, εθνικισμός: Ανησυχητικές ομοιότητες και παραλληλίες.
Βρίσκομαι στην Ελλάδα από το 1991. Μόλις είχα τελειώσει στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας Μαθηματικά και Πληροφορική. Οι καιροί ήταν ιδιαίτερα πολιτικοποιημένοι. Ο έρωτάς μου, παρά τη θετική εκπαίδευση, ήταν η δημοσιογραφία. Η επιθυμία μου ήταν να γίνω πολιτικός αναλυτής. Πολιτικές επιστήμες εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν και σαν μοναχοπαίδι (ναι μεν θέλοντας να απογαλακτιστεί αλλά και να μην είναι μακριά από τη μαμά και τον μπαμπά) βρέθηκα στην Αθήνα. Κοντά, αλλά και τόσο μακριά τότε...
Άφησα τους γονείς μου στη Σόφια, ανωτάτης εκπαίδευσης, με μηνιαίο μισθό ο οποίος το ’96 έφτασε στα 10-12 δολάρια περίπου. Εγώ, μόνη μου στην Ελλάδα, εργαζόμουν, στα μαύρα, πότε σε βιοτεχνία ρούχων, πότε ως μπέιμπι σίτερ και σε άλλες εργασίες με αλλοδαπό ανασφάλιστο εργατικό δυναμικό. Παράλληλα σπούδαζα. Τα κατάφερνα μια χαρά. Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου: Το αμερικάνικο όνειρο στην Ελλάδα.

Μισθοί, ιδιωτικοποιήσεις. "μνημόνιο"
Από το ’95 ήμουν συνεργάτης οικονομικής εφημερίδας. Παρουσίαζα τις ελληνικές επενδύσεις στα Βαλκάνια με ιδιαίτερο βάρος –προφανώς– στη Βουλγαρία. Και οι επενδύσεις, έτσι όπως τις έβλεπα, δεν ήταν κάτι άλλο παρά αξιοποίηση της φθηνής εργατικής δύναμης και της ελάχιστης αξίας της γης. Εγώ τα ονόμαζα στα άρθρα μου «αξιοποίηση των επενδυτικών ευκαιριών», αλλά η πραγματικότητα ήταν εκμετάλλευση της φθηνής οικονομίας και μιας γενιάς ανθρώπων που δεν είχαν άλλες επιλογές. Σας θυμίζει τίποτε αυτό; Και οι επενδύσεις προφανώς δεν ήταν μόνο ελληνικές, αλλά όλων των Ευρωπαίων επενδυτών - των ιδίων ενδεχομένως που έρχονται τώρα και στην Ελλάδα.
Το 1997 επανήλθε στην εξουσία το δεξιό κόμμα Ένωση Δημοκρατικών Δυνάμεων, που είχε ξανακυβερνήσει για ένα χρόνο το 1991 με αμφίβολη αποτελεσματικότητα. Τη δεύτερη φορά εξάντλησε την κυβερνητική θητεία του. Τα τρία σημαντικότερα επιτεύγματα αυτής της κυβέρνησης, πέρα από την επιστροφή των περιουσιών (ό,τι είχε κρατικοποιηθεί δηλαδή μετά το 1944), ήταν:
– ιδιωτικοποιήσεις
– μεταρρυθμίσεις στον κρατικό τομέα
– μεγάλο δάνειο από το Δ.Ν.Τ.
Σας θυμίζει τίποτε αυτό;

Η δική μας "τρόικα"
Δάνειο ή δάνεια έχει πάρει η Βουλγαρία. Tι ύψους, με τι επιτόκιο, με πόσα χρόνια αποπληρωμής, δεν μπορώ να σας πω, παρότι έχω ρωτήσει προσφάτως και φίλους μου δημοσιογράφους της Βουλγαρίας και Βούλγαρους καθηγητές. Κανείς δεν θυμάται, αλλά ούτε και ενδιαφέρεται.
Εγώ θυμάμαι όμως τον ενθουσιασμό μου όταν έγραφα στα άρθρα αυτής της οικονομικής εφημερίδας για την Νομισματική Επιτροπή (αποτέλεσμα της σύναψης της δανειακής σύμβασης - σας θυμίζει τίποτε αυτό;), η οποία ασκεί έλεγχο στην οικονομική πολιτική της Βουλγαρίας και ως καλοί τεχνοκράτες θα μας περνούσαν από την κρίση πιο γρήγορα και ανώδυνα.
Σήμερα, 17 χρόνια μετά τη λήψη του δανείου, η Νομισματική Επιτροπή υπάρχει ακόμη και η Βουλγαρία μέχρι και σήμερα δεν έχει ανεξάρτητη –οικονομική τουλάχιστον– πολιτική. Μέχρι πότε; Δεν ξέρω.
Για την ύπαρξη Νομισματικής Επιτροπής σήμερα στη Βουλγαρία δεν μιλάει κανείς. Ενδεχομένως μετά από κάποια περίοδο το παίρνεις ως δεδομένο και μετά το ξεχνάς. Για την ύπαρξή της πρέπει να ομολογήσω ότι είχα ξεχάσει και εγώ -μέχρι το ελληνικό 2008.

Μπίζνες,"μεταρρυθμίσεις", ανεργία
Τέλος της δεκαετίας του ’90 με αρχές του 2000: H πολιτική κατάσταση έχει σταθεροποιηθεί, δημοσιονομική σταθερότητα, πολλές κρατικές επιχειρήσεις είτε έχουν ιδιωτικοποιηθεί είτε έχουν κλείσει. Οι νέοι ιδιοκτήτες, ως επί το πλείστον, είναι πάντα κοντά στην εξουσία: κρατική και τοπική. Πρώην κομμουνιστές-σοσιαλιστές σε μία νύχτα έγιναν φιλελεύθεροι. Kι εάν κάποιοι δεν έγιναν, στήριζαν τουλάχιστον τις φιλελεύθερες επιλογές του κατ’ όνομα μόνο σοσιαλιστικού κόμματος. Σας θυμίζει τίποτε αυτό;
Η ανεργία από 18% το 2000, μέχρι το 2008 είχε μειωθεί σε 6%, αλλά στις φτωχές περιοχές παρέμενε (και παραμένει) ιδιαίτερα υψηλή. Το φθινόπωρο του 2004 ταξίδευα με ελληνικό τηλεοπτικό συνεργείο στην περιοχή του Κάρτζαλι. Το Κάρτζαλι είναι η βουλγαρική Κομοτηνή. Ταξιδεύοντας από τη Σόφια προς το Κάρτζαλι, σοκαριστική εικόνα: Δεκάδες εγκαταλειμμένα κι ερειπωμένα εργοστάσια,. Μόλις περάσεις το ένα και λες «Ε, συμβαίνει, το έκλεισαν», έρχεται το επόμενο.
Στο Κάρτζαλι υπερισχύει ο μουσουλμανικός πληθυσμός. Γεωργική οικονομία (κυρίως οικογενειακή για αυτοσυντήρηση), έλλειψη επενδύσεων, ανεργία, φτώχεια, μισθοί πείνας. Ο Έλληνας επενδυτής, ο οποίος είχε μεταφέρει την επιχείρησή του από τη Βόρεια Ελλάδα στο Κάρτζαλι, είναι αγαπητός σε όλους. Όχι επειδή δίνει υψηλότερους μισθούς. Αλλά επειδή δίνει μισθούς. Σας θυμίζει τίποτε αυτό;

Αποβιομηχάνιση, φθηνά εισαγόμενα
Η Βουλγαρία παράγει πια ελάχιστα. Σύμφωνα με την Eurostat, για το έτος 2013 το κατά κεφαλήν Α.Ε.Π. της χώρας είναι το 47% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Οι δημοφιλέστερες επιχειρήσεις είναι οι εμπορικές, αυτές που εξασφαλίζουν γρήγορη επιστροφή κεφαλαίου. Ακόμη από την αρχή του 2000 έφερνα από τη Βουλγαρία, για προσωπική μου χρήση, φτηνά –κινέζικης και τουρκικής παραγωγής– αντικείμενα: ηλεκτρικές συσκευές, ρουχισμό. Τα μόνα τότε μαγαζιά στην Αθήνα για φθηνά προϊόντα, κυρίως κινέζικα, ήταν –τι ειρωνεία– στην οδό Σοφοκλέους, στον ίδιο δρόμο με το Χρηματιστήριο.
Σήμερα, περίπου 15 χρόνια αργότερα, δεν φέρνω πια. Ήρθαν αυτά εδώ.
Όταν διηγούμαι σε φίλους μου ότι πολύ διαδεδομένα, ακόμη και στη Σόφια, είναι τα μαγαζιά με προϊόντα - κυρίως ρουχισμού - από δεύτερο χέρι, με κοιτάζουν με αμφιβολία, καθώς γνωρίζουν τις ωραίες βιτρίνες του κέντρου της πόλης. Το πρώτο (απ’ ό,τι ξέρω προσωπικά τουλάχιστον) μαγαζί στην Αθήνα με τέτοια είδη άνοιξε πέρσι δίπλα μου, στην οδό Λιοσίων. Λέτε να παραμείνει το μόνο;

Μισθοί-συντάξεις, κόστος ζωής
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, ως όριο της φτώχειας στη Βουλγαρία θεωρείται το μηνιαίο εισόδημα των 107 ευρώ. Στην Ελλάδα είναι τα 550 ευρώ περίπου (τα στοιχεία και των δύο περιπτώσεων είναι κατ’ άτομο και όχι κατά νοικοκυριό).
Οι τιμές των προϊόντων: Λίγο χαμηλότερα από τα ελληνικά. Για την ακρίβεια: Στη λαϊκή της Σόφιας ξοδεύω τα ίδια, εάν όχι και περισσότερα, απ’ τη λαϊκή της Αθήνας. Ενώ στα σουπερμάρκετ της Σόφιας, περίπου 30% λιγότερα απ’ ό,τι στην Αθήνα. Ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές; Ίδιες τιμές.
Ο κατώτατος μηνιαίος μισθός Βουλγαρίας: 135 ευρώ περίπου. Ελλάδα: βασικός 600 ευρώ περίπου, δηλαδή 4,5 φορές υψηλότερος.
Μέσος μισθός Βουλγαρίας: 400 ευρώ περίπου. Ελλάδα: Εσείς ξέρετε καλύτερα…
Η κατώτατη σύνταξη Βουλγαρίας: 75 ευρώ περίπου (Ελλάδα: η βασική: Ι.Κ.Α. 360 ευρώ, 5 φορές περίπου υψηλότερη)
Μέση σύνταξη: Βουλγαρία 150 ευρώ. Ελλάδα 920 ευρώ προ φόρων και κρατήσεων
Η πλειονότητα των κύριων συντάξεων, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, βρίσκεται μεταξύ 500 και 1.000 ευρώ. Δηλαδή, σύνταξη Ελλάδας το λιγότερο 3,5 φορές υψηλότερη.
Τα στοιχεία αυτά σημαίνουν ότι στη Βουλγαρία, κάτω από το όριο της φτώχειας ζει το 16% του πληθυσμού της χώρας.
Η ψαλίδα μεταξύ πλουσίων και φτωχών συνέχεια ανοίγει. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, τα εισοδήματα του πλουσιότερου 20% είναι 6,5 φορές υψηλότερα από τα εισοδήματα του φτωχότερου 20%.

Φτώχεια, μετανάστευση, ξενοφοβία
Όταν είσαι εξαθλιωμένος και δεν βλέπεις άμεση προοπτική, σε τι θα μπορούσες να ελπίζεις;
Στη φυγή, θα απαντούσε κανείς. Εκτιμάται ότι από το 1989 έως σήμερα 2 εκατομμύρια Βούλγαροι έχουν μεταναστεύσει. Σας θυμίζει τίποτε αυτό; Τα τελευταία 10 χρόνια, παρά τη σχετική σταθερότητα (πολιτική και οικονομική), δεν εντοπίζεται κάποια επιστροφή μεταναστών, παρά τις διάφορες πρωτοβουλίες δημόσιων φορέων με στόχο την προσέλκυση μορφωμένων νέων Βούλγαρων ευρισκόμενων στο εξωτερικό.
Εάν δεν φύγεις, σε τι θα μπορούσες να ελπίζεις για να επιβιώσεις;
Στην υπερηφάνεια του έθνους και στη συνωμοσιολογία για την επιβουλή των ξένων μήπως;
Το πρώτο (ακροδεξιό) εθνικιστικό κόμμα ιδρύεται στη Βουλγαρία το 2005 και αμέσως κερδίζει στη Βουλή 21 έδρες από σύνολο 240, δηλαδή σχεδόν το 9% των εδρών. Το κόμμα αυτό κερδίζει σταθερά τέτοιο ποσοστό στη Βουλή μέχρι και σήμερα, ενώ εν τω μεταξύ ιδρύθηκαν και άλλα εθνικιστικά κόμματα, στα οποία οι ψήφοι διασπείρονται. Προσφάτως, πριν από μερικούς μήνες, μαζί με τη μαζική είσοδο Σύρων μέσω Τουρκίας, ιδρύθηκε και το πρώτο ναζιστικό κόμμα. Σας θυμίζει τίποτε αυτό;
Ας σημειωθεί από άποψη σημειολογίας ότι η λέξη εθνικιστής/εθνικισμός στη Βουλγαρία δεν έχει πια σχεδόν καθόλου αρνητική φόρτιση. Θεωρείται ισοδύναμο του πατριώτης/πατριωτισμός.

Η εξέγερση των πολιτών
Εάν δεν μεταναστεύσεις και εάν δεν είσαι «υπερήφανος πατριώτης», θα μπορούσες να ελπίζεις βέβαια και στην εξέγερση.
Στο τέλος Ιανουαρίου πέρσι, αρχικά στη Σόφια και εν συνεχεία σε παραπάνω από 30 πόλεις της χώρας, ο εξαθλιωμένος κόσμος (για πρώτη φορά μετά το 1997) βγήκε στους δρόμους. Η αρχική διαμαρτυρία δεν ήταν εναντίον του πολιτικού καθεστώτος, αλλά εναντίον των υψηλών λογαριασμών ηλεκτρικής ενέργειας.
Εν συνεχεία ήρθε η συνειδητοποίηση / ανάμνηση (όπως εγώ είχα ξεχάσει τη Νομισματική Επιτροπή μέχρι το 2008) ότι η παραγωγή και η διανομή ενέργειας είναι εξ ολοκλήρου σε ιδιωτικά χέρια και ότι απουσιάζει ικανός κρατικός μηχανισμός, ο οποίος να ρυθμίζει τη δίψα του ιδιωτικού μονοπωλίου για το κέρδος.
Κάτω από την πίεση του δρόμου η κυβέρνηση παραιτείται, το κυβερνών –μέχρι προσφάτως– κόμμα ξανακερδίζει τις πρόωρες εκλογές, αλλά δεν καταφέρνει να σχηματίσει κυβέρνηση και παραμένει στην αντιπολίτευση.
Η σοσιαλιστική (κατ’ όνομα) κυβέρνηση προτείνει - και η Βουλή ψηφίζει - για πρόεδρο της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας (με αρμοδιότητα και την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος), ένα από τα πλέον αμφιλεγόμενα πρόσωπα της βουλγαρικής πολιτικής και οικονομικής ζωής. Αμέσως ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και κάτω από την πίεση του δρόμου η Βουλή ακυρώνει την απόφασή της.
Από τότε –το καλοκαίρι του 2013– μέχρι και σήμερα, στη Σόφια κάθε βράδυ για μερικές ώρες υπάρχει διαδήλωση μπροστά στη Βουλή για παραίτηση της κυβέρνησης, νέες εκλογές και αλλαγή του πολιτικού συστήματος.
Το εφεύρημα της Βουλγαρίας είναι οι αντιδιαδηλώσεις, διαδηλώσεις εναντίον των διαδηλωτών, δηλαδή (ενδεχομένως) στήριξη της κυβέρνησης.
Και έτσι έναν χρόνο, κάθε μέρα, σε απόσταση μερικών εκατοντάδων μέτρων – διαδήλωση και αντιδιαδήλωση. Αποτέλεσμα; Τα σκυλιά γαβγίζουν, το καραβάνι συνεχίζει, λέει μια βουλγαρική παροιμία.

Διαφθορά και διαπλοκή
Ποιο καραβάνι; Αυτό του ζευγαρώματος της πολιτικής-οικονομικής εξουσίας με τη διαφθορά. Τον Νοέμβριο του 2008 για πρώτη φορά στην ιστορία της Ε.Ε., η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ακυρώνει προενταξιακά κονδύλια ύψους 220 εκατομμυρίων ευρώ λόγω προβλημάτων διαφθοράς, ενώ παγώνει άλλα 340 εκατομμύρια ευρώ. Από τότε πέρασε μια δεύτερη κυβέρνηση, σήμερα είναι η τρίτη κατά σειρά. Εξαπολύθηκε μεγάλη μάχη εναντίον του οργανωμένου εγκλήματος, έγιναν συλλήψεις, δημοσιεύθηκαν άπειρα αποκαλυπτικά ρεπορτάζ…
Αποτέλεσμα: Ούτε μία καταδίκη (σας θυμίζει τίποτε αυτό;). Μάλιστα ο ένας από τους φερόμενους αρχηγούς του οργανωμένου εγκλήματος ήταν... υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατά τις τελευταίες προεδρικές εκλογές. Ελπίζω αυτό να ΜΗ σας θυμίζει τίποτε στο μέλλον...
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, η Βουλγαρία παραμένει μία από τις πιο διεφθαρμένες 28 χώρες της Ε.Ε. με ιδιαίτερη αναφορά στο δικαστικό σύστημα.

Οικονομική στενότητα, ανασφάλεια, περιορισμός ατομικών ελευθεριών
Και τελευταίο προσωπικό παράδειγμα: Φιλική μου οικογένεια, συμφοιτητές μου από το Πανεπιστήμιο της Σόφιας, δηλαδή ανώτατης εκπαίδευσης. Σήμερα εκείνη είναι υπάλληλος στο Πρωτοδικείο της Σόφιας, εκείνος μηχανικός με ιδιωτική επιχείρηση, με κόρες 17 και 20 ετών, μαθήτρια στην τελευταία τάξη της μέσης εκπαίδευσης και φοιτήτρια στο 2ο έτος σε κρατικό πανεπιστήμιο. Οικογενειακό εισόδημα: 10 φορές υψηλότερο από τα όρια της φτώχειας – 1.000 ευρώ τον μήνα περίπου.
Για εξυπηρέτηση στεγαστικού δανείου (καινούριο διαμέρισμα 100 τετραγωνικών περίπου, σε όχι ιδιαίτερα ακριβή περιοχή της Σόφιας) πηγαίνει το 1/4 περίπου του εισοδήματος. Για τα δίδακτρα των παιδιών (ακόμη και στα κρατικά πανεπιστήμια υπάρχουν δίδακτρα) και γενικώς έξοδα σε σχέση με τις εκπαιδευτικές ανάγκες των παιδιών: άλλο ένα 1/4 του οικογενειακού εισοδήματος. Το υπόλοιπο μισό πάει σε τρόφιμα, θέρμανση, ρεύμα, τηλέφωνο, διαδίκτυο, συγκοινωνίες. Εάν συμβεί κάτι έκτακτο, αναβάλλουν την πληρωμή κάποιου λογαριασμού. Αυτό σας θυμίζει πλέον κάτι;
Συμμετείχαν στις διαδηλώσεις που ξεκίνησαν το καλοκαίρι πέρσι εναντίον της παρούσας κυβέρνησης, όταν ευγενικά στο δικαστήριο τους "συμβούλεψαν" ότι είναι δημόσιοι υπάλληλοι και ως εκ τούτου "δεν θα ήταν καλό" κάμερες και φωτογράφοι να τους εντοπίσουν κάπου. Το ίδιο συνέβη και σε άλλη φίλη μου, υπάλληλο του Υπουργείου Πολιτισμού. Σ’ εμένα τουλάχιστον, που είμαι δημόσιος υπάλληλος στην Ελλάδα, αυτό δεν μου θυμίζει ακόμη τίποτε εδώ.
Άλλη τέτοια οικογένεια, άνω του μέσου επιπέδου συνταξιούχοι, θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι οι γονείς μου: Ανώτατης εκπαίδευσης με προϋπηρεσία 42 και 38 ετών, με σύνταξη ο καθένας 2 φορές μεγαλύτερη της κατώτατης, δηλαδή 150 ευρώ περίπου. Αυτό σημαίνει 300 ευρώ μηνιαίο οικογενειακό εισόδημα. Δεν έχουν κανένα δάνειο, μένουν σε ιδιόκτητο σπίτι. Με τιμές πρώτης ανάγκης ελληνικές ή λίγο χαμηλότερες, υπολογίστε εσείς ποιες ανάγκες ηλικιωμένων μπορεί να εξυπηρετήσει οικογενειακό εισόδημα των 300 ευρώ. Η ηλικιωμένη οικογένεια της Βουλγαρίας ενδεχομένως να μη σας θυμίζει ακόμη κάτι εδώ...
Βάσει όλων αυτών των σκέψεών μου αναρωτιέμαι: Γίναμε όντως Βουλγαρία;
Τείνω να απαντήσω: Οχι ακόμη. Αλλά βρισκόμαστε.... σε καλό δρόμο...

Πηγή: online περιοδικό "Χρόνος" - Μάγια Στογιάνοβα. Το άρθρο γράφτηκε και δημοσιεύτηκε τον Μάρτιο 2014
** Η Μάγια Στογιάνοβα ζεί και εργάζεται στην Ελλάδα. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Μαθηματικών και Πληροφορικής (Πανεπιστήμιο της Σόφιας) και του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης (Πανεπιστήμιο Αθηνών). Εκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Πολιτική Επιστήμη και Κοινωνιολογία (Πανεπιστήμιο Αθηνών). Τα επιστημονικά της ενδιαφέροντα επικεντρώνονται κυρίως σε θέματα μειονοτήτων και μετανάστευσης. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

«Πρωταθλήτρια» η Ελλάδα στη μακροχρόνια ανεργία, λέει η Κομισιόν

Η Ελλάδα, σταθερά πρώτη στην ΕΕ σε ποσοστό ανεργίας, κέρδισε άλλη μια θλιβερή πρωτιά: αυτή στη μακροχρόνια ανεργία, με το 74,4% των ανέργων να είναι μακροχρόνια άνεργοι, πρόβλημα που έχει πάρει διαστάσεις και στην Κύπρο, αλλά και στην Ιταλία.
Πάντως η αντιμετώπιση της μακροχρόνιας ανεργίας αποτελεί πρόκληση για όλη την Ευρώπη, σύμφωνα με την έκθεση, καθώς το δεύτερο τρίμηνο του 2014, συνολικά 12,4 εκατομμύρια άτομα (το 5,1% του εργατικού δυναμικού) ήταν άνεργοι για περισσότερο από ένα έτος, ενώ περισσότεροι από τους μισούς ήταν άνεργοι για περισσότερο από δύο έτη.
Στοίχημα που καλείται να κερδίσει η ΕΕ παραμένει και η υψηλή ανεργία στους νέους.
Αποκαρδιωτικά σε ότι αφορά την Ελλάδα, την Ιταλία και την Ισπανία είναι και τα συμπεράσματα για το εισόδημα των νοικοκυριών. Στις προαναφερθείσες χώρες το εισόδημα των νοικοκυριών συνεχίζει να μειώνεται. Ούτε στα άλλα κράτη-μέλη γέμισαν τα πορτοφόλια των νοικοκυριών, αλλά τουλάχιστον το δεύτερο τρίμηνο του 2014 οι πολίτες των περισσότερων είδαν ισχνή έστω αύξηση του εισοδήματός τους.

Βραδεία αύξηση της απασχόλησης
Η Tριμηνιαία Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την εργασιακή και κοινωνική κατάσταση στην ΕΕ, που δόθηκε την Πέμπτη στη δημοσιότητα, καταγράφει βραδεία αύξηση της απασχόλησης, με ρυθμούς χαμηλότερους από το προσδοκώμενο.
Σύμφωνα με την έκθεση, η οικονομική ανάκαμψη που άρχισε στην ΕΕ την άνοιξη του 2013 παραμένει υποτονική, και οι πρόσφατες προβλέψεις για το ΑΕΠ της ΕΕ έχουν αναθεωρηθεί προς τα κάτω.
Ωστόσο, παρά την αστάθεια της μακροοικονομικής κατάστασης, η έκθεση διαπιστώνει ότι η απασχόληση παρουσίασε μικρή, αλλά σταθερή αύξηση στην ΕΕ από τα μέσα του 2013 και μετά.
Η απασχόληση αυξήθηκε στα περισσότερα κράτη-μέλη της ΕΕ, ακόμα και σ' εκείνα που παρουσιάζουν πολύ υψηλά ποσοστά ανεργίας, όπως η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλία. Η υψηλότερη αύξηση της απασχόλησης το τρίτο τρίμηνο του 2014, σε σχέση με το προηγούμενο, καταγράφηκε στην Ελλάδα (+ 1,7%) και στην Πορτογαλία (+ 1,4%).
Ωστόσο, η έκθεση τονίζει ότι η επιστροφή στα «προ κρίσης επίπεδα ανεργίας» συντελείται με βραδύτερους από το προσδοκώμενο ρυθμούς.
«Παρά το γεγονός ότι η απασχόληση κινείται πλέον θετικά, η αύξησή της παραμένει υπερβολικά μικρή και υπερβολικά βραδεία. Ιδίως η μακροχρόνια ανεργία εξακολουθεί να αποτελεί καίρια πρόκληση για την ΕΕ. Με την επενδυτική επίθεση ύψους 315 δισ. ευρώ που εξαπολύουμε, φιλοδοξούμε να τονωθεί η οικονομική ανάπτυξη και να δημιουργηθούν περισσότερες θέσεις εργασίας», δήλωσε η επίτροπος, αρμόδια για θέματα απασχόλησης και κοινωνικών υποθέσεων, Μάριαν Τίσεν.
Συγκεκριμένα η έκθεση αναφέρει ότι το ποσοστό απασχόλησης παραμένει κάτω από τα επίπεδα του 2008 στα δύο τρίτα των κρατών-μελών.
Ειδικότερα, επισημαίνει ότι η μεγαλύτερη μείωση της απασχόλησης από το 2008 ως το δεύτερο τρίμηνο του 2014, καταγράφηκε στην Ελλάδα (13,7 ποσοστιαίες μονάδες), στην Κύπρο (9,2) και στην Ισπανία (9,2).
Το ίδιο διάστημα, η μεγαλύτερη αύξηση της απασχόλησης σημειώθηκε στη Γερμανία και στην Ουγγαρία (3,3 ποσοστιαίες μονάδες) και στη Μάλτα (6,2).

Οξύ το πρόβλημα της μακροχρόνιας ανεργίας
Η Έκθεση υπογραμμίζει το πρόβλημα της μακροχρόνιας ανεργίας, καθώς και τις περιορισμένες ευκαιρίες απασχόλησης για τους νέους (15-24 ετών) και τους ενηλίκους νεαρής ηλικίας (25-39 ετών).
Το δεύτερο τρίμηνο του 2014, συνολικά 12,4 εκατομμύρια άτομα (το 5,1% του εργατικού δυναμικού) ήταν άνεργοι για περισσότερο από ένα έτος, ενώ περισσότεροι από τους μισούς ήταν άνεργοι για περισσότερο από δύο έτη.
Η Ελλάδα και η Κύπρος καταγράφουν ιστορικά υψηλά επίπεδα μακροχρόνιας ανεργίας, τονίζει η έκθεση, τα οποία συνεχίζουν να αυξάνονται στις δύο χώρες, αλλά και στην Ιταλία.
Ειδικότερα, η Ελλάδα κατατάσσεται πρώτη στην ΕΕ σε ποσοστά μακροχρόνιας ανεργίας, καθώς το 74,4% των ανέργων είναι μακροχρόνια άνεργοι.

Ψαλιδισμένα τα εισοδήματα
Σε ό,τι αφορά το εισόδημα των νοικοκυριών, η έκθεση διαπιστώνει ότι το δεύτερο τρίμηνο του 2014 αυξήθηκε με πολύ αργούς ρυθμούς στα περισσότερα κράτη-μέλη, όχι όμως στην Ελλάδα, την Ιταλία και την Ισπανία, όπου το εισόδημα των νοικοκυριών συνεχίζει να μειώνεται.
«Η βελτίωση της οικονομικής κατάστασης των νοικοκυριών με χαμηλό εισόδημα, η οποία παρατηρήθηκε κατά το πρώτο εξάμηνο του 2014, φαίνεται ότι ανακόπηκε τους τελευταίους μήνες», υπογραμμίζει η Έκθεση.
Σε ό,τι αφορά τη φορολόγηση της εργασίας, προκύπτει ότι έως το 2012 (τελευταία διαθέσιμα στοιχεία), σε λιγότερα από τα μισά κράτη-μέλη η φορολογική επιβάρυνση της εργασίας μειώθηκε, ενώ μόνο σε λίγες χώρες συνοδεύτηκε από αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης της κατανάλωσης. «Η πάταξη της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής μπορεί να συμβάλει θετικά στους στόχους σχετικά με τον προϋπολογισμό και την απασχόληση, καθώς και στην επίτευξη των κοινωνικών στόχων», επισημαίνει η Επιτροπή.
Τέλος, η έκθεση διαπιστώνει ότι η απασχόληση έχει βελτιωθεί στους περισσότερους τομείς, ιδιαίτερα όμως στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης και των κοινωνικών υπηρεσιών. Όπως επισημαίνεται, ο τομέας της υγείας και των κοινωνικών υπηρεσιών χαρακτηρίζεται από εργατικό δυναμικό με καλύτερες δεξιότητες απ' ό,τι στην υπόλοιπη οικονομία, αλλά και από υψηλότερο μισθολογικό χάσμα μεταξύ των δύο φύλων, σκληρότερες συνθήκες εργασίας και υψηλό ποσοστό εργασίας μερικής απασχόλησης, η οποία θα μπορούσε να δυσχεράνει την προσέλκυση νέων εργαζομένων στον τομέα.
Παρ' όλα αυτά, αναμένεται να δημιουργηθούν περισσότερες θέσεις εργασίας στον συγκεκριμένο τομέα λόγω της γήρανσης του εργατικού δυναμικού του και λόγω της αυξημένης ζήτησης που δημιουργούν οι νέες ανάγκες που προκύπτουν από τις δημογραφικές μεταβολές.
Ωστόσο, οι δημοσιονομικοί περιορισμοί, λόγω της οικονομικής κρίσης, οδήγησαν σε σημαντικές περικοπές στον τομέα των υγειονομικών και κοινωνικών υπηρεσιών.

Με πληροφορίες από ΑΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Εθελοντισμός για το κέρδος του άλλου

Η άποψη περί των θετικών επιπτώσεων του εθελοντισμού δεν είναι καινούρια. Ούτε και η βιομηχανία εκμετάλλευσης που στήθηκε γύρω από τη δωρεάν εργασία με σκοπό το κέρδος. Τα τελευταία χρόνια γίνεται μεγάλη κουβέντα για τα επίπεδα της ανεργίας των νέων.
Η απάντηση σε αυτή τη «μάστιγα» έρχεται μέσω αναλύσεων οι οποίες την αντιμετωπίζουν ως ένα ανεξάρτητο γεγονός που μοιάζει περισσότερο με φυσικό φαινόμενο, παρά με το άμεσο αποτέλεσμα μιας σειράς πολιτικών αποφάσεων και διακρατικών δεσμεύσεων.
Σήμερα, έξι στους δέκα νέοι είναι άνεργοι. Πάνω από τους μισούς δεν πληρώνονται τα προβλεπόμενα, ενώ οι απλήρωτες υπερωρίες είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Στο επίκεντρο των λύσεων που προτείνουν οι ίδιοι οι άνεργοι νέοι στον εαυτό τους είναι η εθελοντική εργασία.
Εθελοντής σε μια επιχείρηση που κερδίζει χρήματα από τη δωρεάν εργασία μου σημαίνει συλλογή εμπειριών και αύξηση των πιθανοτήτων πρόσληψης μου στο μέλλον, λένε οι άνεργοι νέοι.
Μερικοί από αυτούς το πιστεύουν. Κάποιοι το χρησιμοποιούν ως άλλοθι για να δικαιολογήσουν την επιλογή να μετατρέψουν τον εαυτό τους σε μια εθελοντική μηχανή παραγωγής κέρδους για τους άλλους.
Η εθελοντική εργασία αποτελεί εδώ και αρκετό καιρό την απάντηση στο πρόβλημα της μείωσης του περιθωρίου κέρδους στον ιδιωτικό τομέα. Μέχρι που τα τέσσερα τελευταία χρόνια πήδηξε στην αντίπερα όχθη κι έγινε μέρος της συζήτησης που αφορά και το δημόσιο. Τα μόρια που πρότεινε ο Ανδρέα Λοβέρδος στους νέους αδιόριστους καθηγητές με αντάλλαγμα τη δωρεάν εργασία τους για την κάλυψη των κενών διδασκαλίας αποτελεί μια από τις πιο επικίνδυνες προφητείες για το άμεσο μέλλον.
Η πληρωμένη εργασία δεν θεωρείται πουθενά «απαραίτητη». Αν, σήμερα, ο δάσκαλος διδάσκει δωρεάν, αύριο θα κάνει το ίδιο κι ο γιατρός, κι ο εφοριακός και πάει λέγοντας. Εξαιρείται η αστυνομία, για ευνόητους λόγους.
Βλέποντας τι γίνεται τριγύρω μας καταλαβαίνουμε ότι ο εργαζόμενος δεν είναι πια απαραίτητος. Οι θέσεις εργασίας λιγοστεύουν με ταχείς ρυθμούς και η ελαστικότητα της μισθωτής εργασίας αναβαθμίστηκε από λύση ανάγκης σε προσόν.
Ευθύνες για το αποτέλεσμα αυτό δεν έχουν μόνο όσοι το εφαρμόζουν, αλλά κι εκείνοι που το τροφοδοτούν. Κάποτε βλέπαμε στις 100 αγγελίες και μια που έλεγε «ζητείται εθελοντής» και γελάγαμε. Σήμερα, έχουν στηθεί διαδικτυακές φάμπρικες εργολαβίας εθελοντών. Ιστοσελίδες οι οποίες έχουν στη βάση δεδομένων τους νέους που επέλεξαν από μόνοι τους να διαθέσουν τον εαυτό τους στην υπηρεσία εκείνων που κερδίζουν χρήματα από τον εθελοντισμό τους.
Το λέω πιο απλά για να γίνει απολύτως κατανοητό. Το 2014 υπάρχουν 20άρηδες και 25άρηδες που βάζουν το όνομά τους σε μια αγγελία και ζητούν να δουλέψουν τζάμπα. Κι είναι τόσο περήφανοι γι’ αυτό που ανεβάζουν φωτογραφίες των «εθελοντισμών» τους στον προσωπικό τους λογαριασμό στο Facebook.
Η τροφοδοσία απλήρωτων εθελοντών σε δραστηριότητες που στόχο έχουν το κέρδος αμπαλαρίστηκε, στολίστηκε, κι ωραιοποιήθηκε, μέσα από μια μακρά καμπάνια υποτιθέμενης «ευαισθητοποίησης» με πρόφαση την πρωτοφανή «ανθρωπιστική κρίση» των ημερών μας. Η δωρεάν εργασία έγινε μόδα και η απλήρωτη δουλειά παρουσιάστηκε μέσα από τις ιστορίες «επιτυχημένων» επιχειρηματιών ως το πρώτο βήμα μιας λαμπρής καριέρας που γέμισε με εκατομμύρια δολάρια τους προσωπικούς τους λογαριασμούς.
Καταξιωμένοι «εντερπρενέρς» παρουσιάζονται ως τα μαγικά παιδιά που τόλμησαν να δουλέψουν σκληρά χωρίς κανένα αντάλλαγμα σε εργασίες οι οποίες «άλλαξαν τη ζωή τους κι επηρέασαν τον κόσμο».
Φυσικά, κανείς δεν υποχρεώνει τον νέο να φορέσει στο λαιμό του το κολάρο της απλήρωτης εργασίας, αποδεχόμενος το ρόλο ενός κατά φαντασίαν γκλαμουράτου μονομάχου μιας αρένας στην οποία κοιτάζει αφ’ υψηλού και με περιφρόνηση τους υπόλοιπους αιχμαλώτους, ξεχνώντας ότι κι εκείνος είναι στην ουσία ένας υπερεκτιμημένος δούλος.
Δεν είναι τυχαίο ότι η λέξη «εργασία» αντικαταστάθηκε από την «απασχόληση». Κανείς πλέον δεν λογίζεται ως εργαζόμενος, αλλά φέρει την ταμπέλα του απασχολούμενου. Ένας χομπίστας πολυτελείας· τόσο αναλώσιμος, όσο χρονικό διάστημα οι υπηρεσίες του κρίνονται απαραίτητες. Μετά το τέλος της απασχολισημότητάς του αποχωρεί, για να δώσει τη θέση του σε κάποιον άλλο.
Καμαριέρες και σερβιτόροι καλούνται να εργαστούν στην υποτιθέμενη “βαριά βιομηχανία” του τουρισμού, με αντάλλαγμα στην κυριολεξία ένα πιάτο φαΐ και μια προσωρινή στέγη. Ο κύκλος της απασχόλησης έχει συγκεκριμένη χρονική διάρκεια, για να μην εξασφαλιστούν συνταξιοδοτικά και άλλα εργασιακά δικαιώματα. Παρόλα αυτά οι λίστες αναμονής για τις πεντάμηνες συμβάσεις είναι τεράστιες. Για μια αγγελία 10 ατόμων, οι αιτήσεις είναι χιλιαπλάσιες. Όσοι μένουν στην απ’ έξω θεωρούν τους εαυτούς τους αποτυχημένους. Και για να μην κάθονται και γίνουν περίγελος των στημένων ρεπορτάζ για τα άδεια χωράφια που οι Έλληνες δεν καταδέχονται να οργώσουν, λαμβάνουν με ευχαρίστηση την ασπιρίνη του εθελοντισμού.
«Μόνο έτσι θα εξασκήσω την επιστήμη μου και θα αποκτήσω εμπειρίες», απαντά η δασκάλα που δηλώνει έτοιμη να διδάξει δωρεάν με αντάλλαγμα τα μόρια. «Από το να κάθομαι σπίτι μου καλύτερα να φωτογραφίζω γάμους και βαφτίσια για κάποιον άλλο τζάμπα», λέει ο φωτογράφος που τρέχει δεξιά κι αριστερά για να κερδίζει προϋπηρεσία και να εισπράττει το «αφεντικό» του τους καρπούς της εργασίας του.
Σε όσους δασκάλους και δασκάλες θεωρούν ότι η εθελοντική εργασία σε ένα σχολείο είναι μια επιλογή, θέλω να θυμίσω πως και τα κοινωνικά φροντιστήρια ή τα σχολεία μεταναστών αποτελούν χρυσές ευκαιρίες εξάσκησης της επιστήμης τους. Το ίδιο το ίντερνετ είναι ένα εργαλείο για κάποιον ο οποίος θέλει να τελειοποιήσει τη δουλειά του και να τη δείξει με το μικρότερο δυνατό κόστος παραέξω.
Τρόποι για να βελτιώσει κάποιος τις δεξιότητές του υπάρχουν, και είναι πάρα πολλοί. Η προσωπική και επαγγελματική του ανάπτυξη μπορεί να βρει δεκάδες διεξόδους. Όμως -παραφράζοντας τη γνωστή καμπάνια των Γιατρών Χωρίς Σύνορα- δεν πρέπει ποτέ του να ξεχνάει αυτό:
Ο εθελοντισμός για το κέρδος του άλλου είναι έγκλημα. Και μάλιστα διαρκές.

Πηγή: http://polyfimoss.wordpress.com/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Σε κοινωνικό κραχ οδηγεί η εκτίναξη της ανεργίας

Η εκτόξευση της ανεργίας των νέων έως 24 ετών στο πρωτοφανές ποσοστό του 42,5% (1 στους 2 νέους είναι άνεργος) αλλά και η επιβεβαίωση από τους πρώτους μήνες του 2011 του φαινομένου (για πρώτη φορά μεταπολεμικά) σύμφωνα με το οποίο οι οικονομικά μη ενεργοί είναι περισσότεροι των οικονομικά ενεργών θα επιβεβαιώσουν ότι «το κραχ της ανεργίας θα μετεξελιχθεί το αμέσως επόμενο διάστημα σε κοινωνικό κραχ» επεσήμανε μιλώντας στον Κρήτη Fm 101,5 και στην πρωινή ενημερωτική εκπομπή «Καφές και Σχόλια» με την Κατερίνα Πολύζου, ο επιστημονικός διευθυντής του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ και καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Σάββας Ρομπόλης.
Παράλληλα, ο κ. Ρομπόλης εξέφρασε τη δυσοίωνη βεβαιότητα ότι το πρώτο έτος σοβαρής κρίσης για το ασφαλιστικό σύστημα θα είναι το 2016: «Το 2016 θα είναι το πρώτο έτος κρίσης για το ασφαλιστικό. Για να πληρωθούν οι συντάξεις και οι υποχρεώσεις θα πρέπει να δοθούν επιπλέον 950 εκατομμύρια ευρώ το 2016, το 2017 1,4 εκ. ευρώ ενώ το 2018 2,5 εκ. ευρώ.
Επομένως για τις επόμενες δύο δεκαετίες το ασφαλιστικό σύστημα θέλει ιδιαίτερη φροντίδα όταν γνωρίζουμε καλά τις μεγάλες μειώσεις στην κρατική χρηματοδότηση που επιβάλλονται από τα μνημόνια».
Σε ότι αφορά την Ε.Ε., ο κ. Ρομπόλης εξέφρασε την πεποίθηση ότι είναι αναγκαία η δημιουργία ενός ευρύτατου κοινωνικού μετώπου, ιδιαίτερα σε ότι αφορά στους πολίτες της Ευρώπης, ενώ σε επίπεδο διαπραγματεύσεων θεωρεί ότι:
«Πρέπει να γίνει ένα μείγμα συλλογικών διαπραγματεύσεων, βελτίωσης του επιπέδου των μισθών, κινητοποίηση της ζήτησης, επαναδραστηριοποίηση του αχρησιμοποίητου παραγωγικού δυναμικού».


Πηγή: http://kritifm1015.gr/rompolis-anergia/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ανεργία και ανισότητες στο κέντρο των ανησυχιών για το 2015

Η ανεργία και οι αυξανόμενες ανισότητες μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών βρίσκονται στο κέντρο των ανησυχιών των ηγετών για το 2015, σύμφωνα με την ετήσια μελέτη με τίτλο «Προοπτικές της παγκόσμιας ατζέντας» που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα από το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, η έδρα του οποίου βρίσκεται στη Γενεύη.
Οι ανησυχίες αυτές βρίσκονται στις δύο πρώτες θέσεις του καταλόγου με τις 10 κύριες τάσεις που αναμένουν για το 2015 αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις στον κόσμο και ερωτήθηκαν από το Φόρουμ.
Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ οργανώνει κάθε χρόνο τον Ιανουάριο το Φόρουμ του Νταβός, το ετήσιο ραντεβού της παγκόσμιας οικονομικής και πολιτικής ελίτ.
Συνολικά 1.800 ειδικοί του Φόρουμ ερωτήθηκαν σχετικά με τις ανησυχίες των ηγετών για τους 12 με 18 επόμενους μήνες.
Πέρυσι οι δύο κύριες ανησυχίες των ηγετών ήταν οι εντάσεις στη Συρία και τη Βόρεια Αφρική, καθώς και το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών.
«Η σημασία που αποδίδεται στην ανισότητα και την ανεργία», που είναι πρώτες στον φετινό κατάλογο, «δείχνει πως αυτές οι ανησυχίες επιδεινώθηκαν σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια», αναφέρει το Φόρουμ.
Οι ειδικοί αναφέρουν επίσης πως δύο τάσεις έκαναν την εμφάνισή τους σ” αυτή την ετήσια μελέτη για πρώτη φορά αφότου άρχισε, το 2010. Πρόκειται για την ενίσχυση του γεωστρατηγικού ανταγωνισμού (4η θέση), όπως οι αυξανόμενες εντάσεις ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Ρωσία, και την άνοδο του εθνικισμού (8η θέση).
Εξάλλου η έλλειψη ηγεσίας πρόκειται να επιδεινωθεί το 2015, σύμφωνα μ” αυτούς που παίρνουν τις αποφάσεις. Τοποθετούν την ανησυχία αυτή στην 3η θέση, από την 7η στην οποία βρισκόταν το 2014.
Αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις ανησυχούν επίσης σχετικά με το περιβάλλον.
Έτσι η επιδείνωση της ρύπανσης στις αναπτυσσόμενες χώρες βρίσκεται στην 6η θέση, ακριβώς μπροστά από τον πολλαπλασιασμό των ακραίων μετεωρολογικών φαινομένων.
Ο φόβος της λειψυδρίας βρίσκεται στην 9η θέση, μπροστά από την αυξημένη σημασία της υγείας για την οικονομία, κάτι που καταδεικνύει «τη σχέση ανάμεσα σ” έναν πληθυσμό με καλή υγεία και μια υγιή οικονομία».
Το σημείο αυτό υπογραμμίζει την ανησυχία για τις λοιμώδεις νόσους, σύμφωνα με το Φόρουμ, σ” ένα πλαίσιο παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης η οποία συνδέεται με την επιδημία του ιού Έμπολα.
Το Φόρουμ κατέταξε επίσης αυτές τις τάσεις για το 2015 αναλόγως γεωγραφικής περιοχής.
Στην Ευρώπη, τα πρόσωπα που λαμβάνουν τις αποφάσεις θέτουν επικεφαλής των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν για το 2015 την ενθάρρυνση της οικονομικής ανάπτυξης και της καινοτομίας, την ανεργία των νέων και τις σχέσεις ΕΕ-Ρωσίας.
Στη Βόρεια Αμερική, αυτοί που λαμβάνουν τις αποφάσεις έθεσαν επικεφαλής των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν για το 2015 τη μείωση των ανισοτήτων, τις γεωπολιτικές ανακατατάξεις και την κλιματική αλλαγή.
Στην Ασία, οι προτεραιότητες αυτών που αποφασίζουν είναι οι γεωπoλιτικές εντάσεις, οι διαρθρωτικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις και η διαχείριση του αυξανόμενου εξαστισμού.
Στη Λατινική Αμερική, οι κύριες προκλήσεις είναι η διαφθορά, η εκπαίδευση και οι αυξανόμενες ανισότητες.
Στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, η επίμονη ανεργία των νέων, οι πολιτικές μεταβάσεις και οι κοινωνικές εντάσεις έρχονται επικεφαλής του καταλόγου με τις προκλήσεις του 2015.
Τέλος στην υποσαχάρια Αφρική η εκπαίδευση, η χρηστή διακυβέρνηση και οι υποδομές είναι οι κύριες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν αυτοί που λαμβάνουν τις αποφάσεις. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Πιο άνεργοι και πιο εργατικοί από όλους τους Ευρωπαίους οι Έλληνες

Ένα νέο αρνητικό ρεκόρ σημειώνει η χώρα μας με το να κατακτά την πρώτη θέση όσον αφορά τα ποσοστά της μακροχρόνιας ανεργίας. Τα στοιχεία είναι απογοητευτικά με την τριμηνιαία έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πέραν της αύξησης της ανεργίας να δείχνει ότι οι φτωχοί έγιναν φτωχότεροι και η παραγωγικότητα στην εργασία συρρικνώθηκε ενώ οι Έλληνες εργάζονται περισσότερο απ' όλους τους εταίρους.
Τα στοιχεία αφορούν το δεύτερο τρίμηνο του 2014, όπου η μακροχρόνια ανεργία στην Ελλάδα ανήλθε στο 19,6% του ενεργού πληθυσμού, ενώ στην ίδια θέση βρίσκονται και η Ισπανία, η Ιταλία και η Κύπρος.
Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι το κατά κεφαλήν ΑΕΠ στη χώρα μειώθηκε και έχει φτάσει στο επίπεδο του 2000. Οι ανισότητες αυξήθηκαν ακόμη περισσότερο, οι κοινωνικές μεταβιβάσεις μειώθηκαν και το εισόδημα των νοικοκυριών έχει καταρρεύσει.
Τις μεγαλύτερες απώλειες υπέστησαν τα εισοδήματα των οικονομικά ασθενέστερων στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας, το πραγματικό εισόδημα των οποίων έχει μειωθεί κατά 30 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το 2003. Αλλά και στα άλλα στρώματα του πληθυσμού τα εισοδήματα μειώθηκαν κατά 20 ποσοστιαίες μονάδες.
Η ανεργία των νέων τριπλασιάστηκε σε σχέση με το 2008, που ήδη βρισκόταν σε υψηλό επίπεδο, και πλήττει πάνω από το 50% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού των νέων.
Στο μεταξύ, κόντρα στις κατηγορίες που οι Έλληνες έχουν ακούσει από ευρωπαϊκά χείλη κατά τα χρόνια της κρίσης, είναι αυτοί που εργάστηκαν περισσότερο (πλήρης απασχόληση) το πρώτο τρίμηνο του 2014 με 41,9 ώρες την εβδομάδα. Ακολουθούν οι Πορτογάλοι με 41,6 ώρες. Στην τρίτη θέση βρίσκονται οι Αυστριακοί με 41,5 ώρες και τέταρτοι έρχονται οι κατήγοροι για την τεμπελιά μας, Γερμανοί με 41,4 ώρες.

Πηγή: www.tvxs.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η «γυμνή» αλήθεια για την Ελλάδα σε μία… στάση λεωφορείου στο Λονδίνο – Μέσα σε 13 γραμμές ο απολογισμός της κρίσης σε ανεργία, μισθούς, οικονομία

Οι εμπνευστές της "διαφήμισης" δεν έχουν γίνει γνωστοί, αλλά προφανώς ανήκουν στους ευρωσκεπτικιστές της Βρετανίας.
Το γύρο του κόσμου κάνει νέα φωτογραφία που εμφανίστηκε σε στάση λεωφορείων στο Λονδίνου, που αναφέρει μέσα σε 13 γραμμές αριθμών την τραγική κατάσταση που επικρατεί στην οικονομία της Ελλάδος.
Οι εμπνευστές της "διαφήμισης" δεν έχουν γίνει γνωστοί, αλλά προφανώς ανήκουν στους ευρωσκεπτικιστές της Βρετανίας, οι οποίοι θέλουν να δείξουν τις συμβαίνει σε μία χώρα που συμμετέχει στην Ευρωζώνη.
Ειδικότερα, αναφέρεται:
1) 1 εκατ. έχασαν την δουλειά τους
2) 30% των επιχειρήσεων έκλεισαν
3) 38% μείωση μισθών
4) 45% μείωση συντάξεων
5) 25% μείωση του ΑΕΠ
6) 30% μείωση του οικογενειακού εισοδήματος
7) 42,8% αύξηση της παιδικής θνησιμότητας
8) 190,5% αύξηση της ανεργίας
9) 272,7% αύξηση του δείκτη κατάθλιψης
10) 35,5% αύξηση του δημόσιου χρέους
11) 84,3% μείωση της κατασκευαστικής δραστηριότητας
12) 98,2% αύξηση του δείκτη φτώχειας
13) 2 αυτοκτονίες κάθε μέρα
Αυτή είναι η Ελλάδα το 2014...
Αυτή είναι η Ελλάδα που ονειρεύονται και "κτίζουν"...

Πηγή: www.bankingnews.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

ΕΛΣΤΑΤ: Ούτε ένας εργαζόμενος σε κάθε σπίτι

Μειοψηφία είναι οι απασχολούμενοι σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ με βάση την απογραφή του πληθυσμού. Τα ελληνικά νοικοκυριά καλούνται να επιβιώσουν με λιγότερο από ένα… εργαζόμενο.Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ μόλις 0,9 είναι ο μέσος όρος εργαζόμενων ανά νοικοκυριό. Και αυτά το 2011 όταν η κρίση βρίσκονταν στο μέσο της και η ανεργία δεν είχε σκαρφαλώσει στα σημερινά επίπεδα (τον Δεκέμβριο του 2011 βρισκόταν στο 21%).
Ο Οικονομικά Ενεργός Πληθυσμός της χώρας είναι μειοψηφία όπως προκύπτει από την «απογραφή πληθυσμού-κατοικιών έτους 2011. Ανήλθε σε 4.586.636 άτομα (42,4% του συνόλου του Μόνιμου Πληθυσμού) ενώ ο Οικονομικά μη Ενεργός Πληθυσμός αντιστοιχούσε σε 6.229.650 άτομα (57,6% του συνόλου του Μόνιμου Πληθυσμού).
Στους Οικονομικά ενεργούς περιλαμβάνονται οι συνταξιούχοι, εισοδηματίες, μαθητές, και όσοι δηλώνουν ως απασχόληση τα οικιακά.
Βέβαια από τους «οικονομικά ενεργούς» οι 859 χιλιάδες δήλωναν άνεργοι (σήμερα ξεπερνούν το 1,3 εκατομμύρια) περιορίζοντας σε μόλις 3,7 εκατ. τους απασχολούμενους, με βάση πάντα τα στοιχεία του 2011. Από την άλλη πλευρά, το 10,5% (391.398 άτομα) του συνόλου των απασχολουμένων έχει ξένη υπηκοότητα (συμπεριλαμβανομένων και ατόμων με αδιευκρίνιστη ή χωρίς υπηκοότητα).
Από τα ίδια στοιχεία, προκύπτει επίσης ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των απασχολουμένων με ελληνική υπηκοότητα, 18,2%, εργάζεται στον κλάδο «Χονδρικό και Λιανικό Εμπόριο-Επισκευή μηχανοκίνητων οχημάτων και μοτοσικλετών» ακολουθούμενο από ποσοστό 10,7% που είναι δημόσιοι υπάλληλοι «Δημόσια Διοίκηση και Άμυνα-Υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση».
Αντίθετα, το μεγαλύτερο ποσοστό, 18,8%, των απασχολουμένων με ξένη υπηκοότητα εργάζεται στις «Κατασκευές» ακολουθούμενο από ποσοστό 18,2% που κινείται στον κλάδο που η ΕΛΣΤΑΤ περιγράφει ως «Γεωργία, Δασοκομία και Αλιεία».
Αναλυτικά η έκθεση της ΕΛΣΤΑΤ:

Έκθεση ΕΛΣΤΑΤ

Πηγή: http://www.enikos.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Κατάρτιση ανέργων: η μεγάλη «μπίζνα»

Σε έναν ιδιότυπο αγώνα «διαγκωνισμού» γύρω από τη μεγάλη «πίτα» των κονδυλίων του ΟΑΕΔ, τα οποία κατευθύνονται σε πολιτικές προγραμμάτων απασχόλησης και επανακατάρτισης ανέργων, έχουν επιδοθεί οι «πιστοποιημένοι» μεσάζοντες, ενθαρρυμένοι από τα σχέδια της κυβέρνησης για κατάτμηση του Οργανισμού.
Η μνημονική υποχρέωση για «αναδιοργάνωση» του Οργανισμού, με το επιχείρημα ότι απέτυχε παταγωδώς στην αποστολή του να μειώσει την ανεργία επανεντάσσοντας στην αγορά εργασίας όσους χάνουν τη δουλειά τους, δημιουργεί νέα δεδομένα, τα οποία ευνοούν τη δράση των ιδιωτικών συμφερόντων.
Η εσκεμμένη πολιτική απαξίωσης και υποβάθμισης του ΟΑΕΔ που ακολουθεί η κυβέρνηση για να διευκολυνθεί η εφαρμογή των σχεδίων που υπαγορεύουν ουσιαστικά οι δανειστές στο όνομα και των δικών τους οικονομικών συμφερόντων, ξεδιπλώνεται σιγά σιγά στο πλαίσιο της υποτιθέμενης «αναδιοργάνωσης».
Τα πρώτα δείγματα γραφής είναι ήδη εμφανή, με την ανάθεση σε ιδιώτες μέρους του έργου που παλαιότερα επιτελούσε ο Οργανισμός στον τομέα της επαγγελματικής κατάρτισης ανέργων και έπεται συνέχεια με τα προγράμματα που πρόκειται να ανατεθούν στο προσεχές διάστημα. Οι ιδιωτικές επιχειρήσεις έχουν βάλει στο… μάτι την «πίτα» των περίπου 3 δισ. ευρώ που αθροίζουν συνολικά τα κονδύλια που απευθύνονται για χορήγηση επιδομάτων ανεργίας και για τη λειτουργία προγραμμάτων απασχόλησης. Μόνο από τον κρατικό προϋπολογισμό η φετινή επιχορήγηση του οργανισμού στο πλαίσιο της κοινωνικής προστασίας ανέρχεται στα 505 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων ο Οργανισμός έχει ήδη δαπανήσει στο επτάμηνο του έτους το 58,6% (302 εκατ. ευρώ) των πιστώσεων. Τα υπόλοιπα έσοδα προέρχονται από κοινοτικούς πόρους και τις εισφορές υπέρ του Οργανισμού, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων εισπράττεται από το ΙΚΑ και στη συνέχεια αποδίδεται στον δικαιούχο φορέα.
Ωστόσο, το μείζον ζήτημα δεν είναι η διαχείριση ορισμένων προγραμμάτων από ιδιωτικές εταιρείες, αλλά οι απώλειες κονδυλίων κατά τη διαδρομή μέχρι τους δικαιούχους ανέργους. Με βάση τη μέχρι τώρα εμπειρία, τουλάχιστον το 40% των πόρων χάνεται στις ατραπούς και στον «λαβύρινθο» των μεσαζόντων. Στο ποσό αυτό θα πρέπει να προστεθεί και ένα 10%, που προκύπτει από το λειτουργικό κόστος της γραφειοκρατίας των υπουργείων και του ΟΑΕΔ, που διαχειρίζονται αυτά τα προγράμματα.
Χαρακτηριστική περίπτωση, τα προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης ανέργων με χρήση του νέου συστήματος των επιταγών κατάρτισης (voucher) 125.000 νέων θέσεων εργασίας συνολικού προϋπολογισμού περίπου 450 εκατ. ευρώ. Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε την περασμένη χρονιά και -σύμφωνα με τους αρμόδιους κυβερνητικούς παράγοντες- θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια.

Η… προμήθεια
Για παράδειγμα, από το πακέτο ύψους 108 εκατ. ευρώ που προκηρύχθηκε μέσα στον Αύγουστο για 30.000 θέσεις εργασίας, περίπου τα 40 εκατ. ευρώ πάνε «λάφυρο» στα Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΚΕΚ) για κατάρτιση 80 ωρών σε κάθε ωφελούμενο. Κατάρτιση θεωρητική, που επί το πλείστον είναι «εικονική» και δεν χρησιμεύει σε τίποτε τους όποιους νεοπροσλαμβανόμενους για πέντε μήνες σε επιχειρήσεις. Το χειρότερο, όμως, είναι ότι οι περισσότεροι από αυτούς μετά το 5μηνο ξαναμένουν άνεργοι. Σοβαρό αντικίνητρο για τη μείωση της ανεργίας μέσα από τα προγράμματα αυτά είναι το γεγονός ότι δεν έχει συνδεθεί ουσιαστικά η επανακατάρτιση με την εύρεση μιας θέσης εργασίας.
Τα ΚΕΚ εισπράττουν για την κατάρτιση 80 ωρών 1.380 ευρώ εάν το άτομο βρει δουλειά στο πεντάμηνο και 1.080 εάν δεν βρει δουλειά. Είναι προφανές ότι τα ΚΕΚ δεν… προβληματίζονται και πολύ για το αποτέλεσμα, αφού έτσι κι αλλιώς χάνουν μόλις 300 ευρώ για κάθε «κεφάλι».
Σε κάθε περίπτωση, τα προγράμματα αντιμετώπισης της ανεργίας του ΟΑΕΔ ανοίγουν… πεδίον δόξης λαμπρό για τους ιδιώτες, εν όψει μάλιστα των νέων πολιτικών που προτίθεται να εφαρμοστούν για την καταπολέμηση της ανεργίας σε επίπεδο ευρωζώνης. Ο νέος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, στην παρθενική του ομιλία στο Ευρωκοινοβούλιο πρότεινε την εφαρμογή προγράμματος επενδύσεων ύψους 300 δισεκατομμυρίων ευρώ για την αντιμετώπιση της ανεργίας. «Μέσα στα επόμενα τρία χρόνια, θα ήθελα την αποδέσμευση 300 δισεκατομμυρίων ευρώ για δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Την αναποτελεσματικότητα στη διαχείριση των κονδυλίων για την αντιμετώπιση της ανεργίας, επιβεβαιώνουν και τα στοιχεία του ίδιου του ΟΑΕΔ. Από το σύνολο των προγραμμάτων βρήκε δουλειά μόλις το 20% των συμμετεχόντων. Οι υπόλοιποι, απλώς μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος, βρέθηκαν ξανά στην ανεργία.

Πηγή: http://www.efsyn.gr - Των Τζώρτζη Ρούσσου, Κώστα Τσάβαλου Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ποιος κερδίζει από τις απολύσεις στο Δημόσιο;

Η συζήτηση για τις απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων, είτε μέσω της αξιολόγησης, είτε μέσω της κινητικότητας και της διαθεσιμότητας, είτε μέσω των λουκέτων σε δημόσιους οργανισμούς στο όνομα της «περικοπής της σπατάλης», είτε στο όνομα του «αντικρατισμού», είναι εξαιρετικά διδακτική.
Όταν ξεκίνησε η μνημονιακή περιπέτεια της χώρας, οι απολύσεις στο Δημόσιο παρουσιάζονταν περίπου ως μέτρο κοινωνικής δικαιοσύνης και οι κυβερνώντες περιχαρείς δήλωναν ότι πρέπει «να σπάσει το ταμπού» γιατί, σύμφωνα με την ίδια αυτή κυνική συλλογιστική, δεν μπορεί ο ιδιωτικός τομέας να έχει την αποκλειστική συμμετοχή στην παραγωγή… 1,5 εκατ. ανέργων.
Πρόκειται για μια άποψη που επένδυε στη λογική τού «διαίρει και βασίλευε» και αναζητούσε κοινωνική συναίνεση στην υλοποίησή της μέσω του «κοινωνικού αυτοματισμού».
Τα πρώτα χρόνια της κρίσης είχε μετατραπεί σε καραμέλα στα χέρια των κυβερνώντων το επιχείρημα ότι, αν κάναμε απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, αν προχωρούσαμε στις «αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στο κράτος και τη δημόσια διοίκηση» όπως λεγόταν πιο εύηχα, δεν θα υπήρχε ανάγκη για φορολογικές επιβαρύνσεις, για περικοπές μισθών και συντάξεων, καθώς και κοινωνικών δαπανών. Τουλάχιστον, όχι στο βαθμό που τα βιώνουμε σήμερα.
Δεν θα σταθούμε στα αριθμητικά δεδομένα, που καταρρίπτουν αυτά τα παιδαριώδη επιχειρήματα, που δεν έχουν οικονομική λογική, παρά μόνο εξυπηρετούν προπαγανδιστικές ανάγκες των κυβερνώντων και της τρόικας. Άλλωστε οι απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων, που έγιναν και συνεχίζουν να γίνονται, ούτε στη μείωση των φόρων οδήγησαν, ούτε στην αύξηση των κοινωνικών δαπανών, ούτε στη βελτίωση της δημόσιας διοίκησης. Τουναντίον.
Από την άλλη μεριά, οι απολύσεις στο Δημόσιο απλώς αυξάνουν τον αριθμό των ανέργων και με τη σειρά της η αύξηση αυτή του «εφεδρικού στρατού» κάνει πιο δύσκολη την εξεύρεση εργασίας στον ιδιωτικό τομέα. Με απλά λόγια, μια θέση εργασίας είναι αντικείμενο διεκδίκησης από περισσότερους. Και η αύξηση της προσφοράς εργατικών χεριών με βάση το νόμο της προσφοράς και της ζήτησης φέρνει τη μείωση των μισθών για όλους τους εργαζόμενους σε ιδιωτικό και Δημόσιο. Ποιος ισχυρίζεται ακόμα ότι θα ωφεληθεί ο ιδιωτικός τομέας, αν απολυθούν επιπλέον 6.500 δημόσιοι υπάλληλοι;

Πηγή: http://www.inprecor.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η Ελλάδα 5η στον κόσμο στις χώρες με το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας

Σύμφωνα με τα στοιχεία του International Labour Organization, σχετικά με την ανεργία, οι 10 χώρες στον κόσμο με το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας είναι οι εξής:
1. Μαυριτανία (30,8%)
2. Π.Γ.Δ.Μ. (29,8%)
3. Ρεϊνιόν (29,2%)
4. Βοσνία & Ερζεγοβίνη (28,7%)
5. Ελλάδα (28,1%)
6. Λεσοτο (27,9%)
7. Ισπανία (27,2%)
8. Νότια Αφρική (25,2%)
9. Γουαδελούπη (24,2%)
10. Σουαζιλάνδη (23,2%)
Παρακάτω παρουσιάζεται η εξέλιξη την τελευταία δεκαετία (2005-2014) της ανεργίας σε αυτές τις 10 χώρες με το υψηλότερο ποσοστό:
Έτσι βλέπουμε πως την τελευταία δεκαετία στην Ελλάδα η αύξηση ήταν της τάξης του 18,3% (!!!), στην Ισπανία (17,9%), στην Βοσνία & Ερζεγοβίνη (3%), στη Νότιο Αφρική (1,4%) και στη Σουαζιλάνδη (0,3%) ενώ αντίθετα μικρή (-0,9% στη Ρεϊνιόν) έως μεγαλύτερη (-7,5% στην Π.Γ.Δ.Μ.) μείωση παρατηρήθηκε στις υπόλοιπες χώρες της δεκάδας.

Πηγή: http://www.jodigraphics.net/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....