Η διαχείριση της ομαδικής εργασίας δεν είναι απλή υπόθεση

Δεν είναι τυχαίο που οι μεγαλύτερες και πιο καταξιωμένες επιχειρήσεις στον κόσμο στηρίζονται στη ομαδική εργασία! Το όφελος που προκύπτει από τη συνεργασία μιας ομάδας ανθρώπων, που περιλαμβάνει ένα σύνολο συμπληρωματικών δεξιοτήτων οι οποίες απαιτούνται για να ολοκληρωθεί μια εργασία ή ένα έργο, είναι αναμφισβήτητα μεγαλύτερο από αυτό οποιασδήποτε χαρισματικής ανεξάρτητης εργασίας.
Έχει πλέον διαπιστωθεί, ότι τα μέλη μιας ομάδας που λειτουργούν με υψηλό βαθμό αλληλεξάρτησης, την αρχή της συμμετοχής και την ευθύνη για αυτό-διαχείριση, για να εργαστούν προς έναν κοινό στόχο και κοινές ανταμοιβές, είναι υπόλογοι για τη συλλογική απόδοση τους. Μια ομάδα γίνεται κάτι περισσότερο από ένα απλό σύνολο ανθρώπων όταν η ισχυρή αίσθηση της αμοιβαίας δέσμευσης δημιουργεί συνέργεια, επιτυγχάνοντας έτσι μεγαλύτερη απόδοση από το άθροισμα των επιδόσεων των μεμονωμένων μελών της.
Αντίθετα από τις συνήθεις πεποιθήσεις, οι περισσότεροι εργαζόμενοι στην πραγματικότητα προτιμούν να εργαστούν σε μια ομάδα και όχι σαν «μοναχικοί λύκοι». Το να δουλεύουν ως ομάδα, τους δημιουργεί το αίσθημα ότι ανήκουν κάπου και αυτό μπορεί πραγματικά να κάνει την εργασία τους πιο ευχάριστη.
Ένα από τα οφέλη της οικοδόμησης ισχυρών καλά σχεδιασμένων ομάδων είναι ότι μπορούν να είναι αυτόνομες. Με σωστό σχεδιασμό και κατάλληλη προετοιμασία και κατάρτιση, η ομάδα μπορεί να λειτουργήσει ως αυτόνομη οντότητα και να παρέχει ποιοτικά αποτελέσματα, μετρώντας η ίδια την απόδοσή της και συμβάλλοντας στη διαρκή της βελτίωση.
Οι επιτυχημένες ομάδες, όμως, χρειάζονται κάποιον επικεφαλής. Υπάρχουν δύο είδη ομάδων με σημαντικές μεταξύ τους διαφορές.
Ο πρώτος τύπος είναι εκείνος της ομάδας έργου η οποία δημιουργείται για ένα προσωρινό έργο και στη συνέχεια διαλύεται. Ο δεύτερος τύπος είναι η ομάδα εργασίας που σχεδιάζεται για να εργαστεί από κοινού για μεγάλο χρονικό διάστημα, πολλές φορές για χρόνια. Αυτή είναι η ομάδα που συνήθως συγκροτείται από πιο μεγάλες εταιρίες, αναπτύσσεται εσωτερικά και απαιτεί αρκετό χρόνο και προσπάθεια για να σχεδιαστεί και λειτουργήσει σωστά. Και στις δύο περιπτώσεις χρειάζεται ένας επικεφαλής που πρέπει να διαθέτει συγκεκριμένες δεξιότητες, όπως τις ακόλουθες:
1. Σχεδιασμού - Η ικανότητα να δημιουργούν σαφώς ένα νικηφόρο σχέδιο και να το επικοινωνούν αποτελεσματικά.
2. Οργάνωσης - Η ικανότητα να οργανώσουν μια ομάδα γύρω από αυτό το σχέδιο.
3. Ανάπτυξης - Η δυνατότητα να αναπτύξουν τα μέλη της ομάδας και να εξασφαλίσουν ότι μπορούν να παραδώσουν ολοκληρωμένο αυτό που σχεδιάστηκε.
4. Παρακολούθησης – Η ικανότητα να θέσουν κατευθυντήριες γραμμές, να παρακολουθήσουν και αξιολογήσουν τις επιδόσεις της ομάδας.
Οι ηγετικές ικανότητες που απαιτούνται από όσους διαχειρίζονται ομάδες είναι:

-Η ενεργητική ακρόαση.
-Η δυνατότητα να μετατρέψουν τους στόχους της επιχείρησης σε εφικτούς - ειδικούς στόχους. Μια ικανότητα που είναι περίπλοκη και δύσκολη, αλλά απαραίτητη ώστε να κυριαρχήσει το επιχειρηματικό πνεύμα στην ομάδα.
-Να είναι ανοικτοί στην κριτική. Κάθε ηγέτης ομάδας πρέπει να είναι πραγματικά ανοικτός σε επικρίσεις από τους προϊσταμένους, τους συναδέλφους και τους υφισταμένους του. Να αποτελούν πρότυπο ήθους. Δεν πρέπει να δίνουν κανένα λόγο αμφισβήτησης των ηθών και της ηθικής τους ως ηγέτες. Θα πρέπει να θεωρούνται παράδειγμα προς μίμηση και να διατηρούν τα υψηλότερα πρότυπα ηθικής.
-Να είναι απλοί και να επιβραβεύουν τις καλές επιδόσεις της ομάδας τους, καθώς και να ενεργούν αποφασιστικά στην περίπτωση που η ομάδα έχει χαμηλή απόδοση. Εν πολλοίς, οι διαχειριστές μιας ομάδας πρέπει να έχουν ηγετικές ικανότητες, αλλά και επαρκείς δεξιότητες και τις τεχνικές γνώσεις που απαιτεί το μεμονωμένο ή συνολικό έργο που πρέπει να επιτευχθεί.

Πηγή:www.reporter.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η ομαδική εργασία φέρνει καλύτερα αποτελέσματα

Απαραίτητη προϋπόθεση για την καλύτερη λειτουργία των επιχειρήσεων, αποτελεί η ανάπτυξη της συνεργασίας των εργαζομένων, όπως προκύπτει από τα συμπεράσματα της έρευνας Workmonitor της εταιρείας παροχής ανθρώπινου δυναμικού Randstad για το τρίτο τρίμηνο του 2014, η οποία ερευνά τη συνεργασία στον χώρο εργασίας καθώς και την εργασιακή εμπιστοσύνη και ικανοποίηση των Ελλήνων εργαζομένων.
Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, το 62% των ερωτηθέντων στην Ελλάδα, δήλωσαν ότι αποδίδουν καλύτερα όταν εργάζονται μέσα σε ομάδα, απ’ ότι όταν εργάζονται ατομικά, ενώ σχεδόν οι μισοί από αυτούς (49%) απάντησαν ότι τώρα πια συνεργάζονται πολύ περισσότερο με συναδέλφους τους απ’ ότι έκαναν πέντε χρόνια πριν.
Μόλις το 21% των ερωτηθέντων, δήλωσε ότι στην ειδικότητά τους η συνεργασία δεν είναι απαραίτητη. Αντίθετα, το 78% δήλωσε ότι η συνεργασία αποδίδει καλύτερα σε κατά πρόσωπο συναναστροφή απ' ότι σε «εικονικές ομάδες» (virtual teams), όπου οι συνάδελφοι εργάζονται από διαφορετικές τοποθεσίες.
Περίπου 9 στους 10 των ερωτηθέντων (89%), δηλώνουν ότι η εργασία μέσα σε ομάδα προϋποθέτει συγκεκριμένες κοινωνικές δεξιότητες. Συγκεκριμένα, το 61% πιστεύει ότι οι άνθρωποι είναι συνεργατικοί από τη φύση τους, ενώ το 64% δήλωσε ότι για την προώθηση της ομαδικής εργασίας οι εταιρείες πρέπει να θέσουν διαδικασίες και πρακτικές ώστε να προάγουν την συνεργατικότητα αντί της ατομικής εργασίας και ανταγωνιστικότητας. Μάλιστα, το 76% πιστεύει ότι η εταιρεία τους χρειάζεται να καταναλώσει περισσότερο χρόνο στην προώθηση της συνεργατικότητας μεταξύ των εργαζομένων.
Σύμφωνα με τα ευρύματα της έρευνας, μόλις το 45% των Ελλήνων εργαζομένων δήλωσε ότι η εταιρεία τους προσέφερε τα απαραίτητα εργαλεία και την εκπαίδευση που απαιτείται έτσι ώστε να είναι σε θέση να εργάζονται σε ποικιλόμορφες ομάδες, τη στιγμή που το 92% δηλώνει ότι το να γνωρίζει κανείς τί κινητοποιεί τους συναδέλφους είναι σημαντικό για την προώθηση της συνεργατικότητας.
Μόλις λίγοι παραπάνω απ τους μισούς (53%) δήλωσαν ότι η συνεργατικότητα αναγνωρίζεται και ανταμείβεται από την εταιρεία τους, ωστόσο το 62% δήλωσε ότι όσο η αξιολόγησή τους βασίζεται στην ατομική τους επίδοση δεν υπάρχει προστιθέμενη αξία στη συνεργασία. Επίσης, σημαντικό εύρημα αποτελεί ότι το 74% συμφώνησε ότι οι ομάδες με ποικιλομορφία ξεπερνούν σε επίπεδο συνεργατικότητας τις ομάδες μελών από ίδια τμήματα. Ο «δείκτης κινητικότητας» της έρευνας Workmonitor καταγράφει την πιθανότητα οι εργαζόμενοι να βρουν άλλη εργασία μέσα στους επόμενους έξι μήνες.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο συγκεκριμένος δείκτης αυξήθηκε για δεύτερη συνεχόμενη φορά, κατά μία (1) μονάδα από το τελευταίο τρίμηνο, φτάνοντας στο 110. Η υψηλότερη αύξηση της κινητικότητας σε σύγκριση με το τελευταίο τρίμηνο παρατηρήθηκε στη Χιλή, τη Νέα Ζηλανδία (+7) και την Αυστρία (+6), ενώ η μεγαλύτερη μείωση κινητικότητας καταγράφηκε στην Ελβετία (-6) και το Μεξικό (-5).
Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, η έρευνα αποκάλυψε ότι ο δείκτης κινητικότητας μειώθηκε ελαφρώς, από 101 το δεύτερο τρίμηνο, σε 100 το τρίτο τρίμηνο του 2014, αλλά υπήρξε και μία αξιοσημείωτη μείωση της τάξης του 6%, στο φόβο απώλειας της εργασίας, πέφτοντας στο 38%, συγκριτικά με το 2ο τρίμηνο του 2014.
Η εμπιστοσύνη των εργαζομένων στην Ελλάδα για την εξεύρεση ανάλογης εργασίας μέσα στους επόμενους 6 μήνες αυξήθηκε κατά 6%, φτάνοντας το 52%, συγκριτικά με το δεύτερο τρίμηνο του 2014. Αντίστοιχα, και η προσδοκία να απασχοληθούν, μέσα στους επόμενους 6 μήνες, σε μια διαφορετική θέση από αυτή που έχουν σήμερα, αυξήθηκε επίσης κατά 9%, καταγράφοντας ποσοστό 56%, βάση του προηγούμενου τριμήνου. Σύμφωνα με τα ευρήματα του Workmonitor της Randstad, στην Ελλάδα η εργασιακή ικανοποίηση μειώθηκε κατά 5% από το τελευταίο τρίμηνο, φτάνοντας στο 54%. Αντίστοιχη μείωση σημειώθηκε και στην Αργεντινή, το Λουξεμβούργο και την Ισπανία κατά το τελευταίο τρίμηνο του 2014. Αντίθετα, η Νορβηγία σημειώνει τον υψηλότερο δείκτη ευχαριστημένων εργαζομένων, ενώ έχει καταγραφεί μία μικρή αύξηση της εργασιακής ικανοποίησης στην Βραζιλία, την Κίνα, τη Δανία καθώς και την Ελβετία. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....