Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ευθύνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ευθύνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 1 Οκτωβρίου 2014

Κύριε Μητσοτάκη, αντέχετε την Αλήθεια;

Μετατρέποντας την αδήριτη ανάγκη, οι επίορκοι και οι πλαστογράφοι να μην έχουν θέση στην δημόσια Διοίκηση, σε φτηνό πολιτικό – επικοινωνιακό τρικ, ο υπουργός Διοικητικής Απορρύθμισης και οι συν αυτώ, ρίχνουν στάχτη στα μάτια των πολιτών για το τι συνέβη πραγματικά το 2008 με τους συμβασιούχους οι συμβάσεις των οποίων μετατράπηκαν σε αορίστου χρόνου με το Προεδρικό διάταγμα 164, γνωστό ως διάταγμα Παυλόπουλου.
Το βασικό αξίωμα μας βρίσκει όλους απόλυτα σύμφωνους. Δεν υπάρχει διαπραγμάτευση ή συναλλαγή με όποιον προσπάθησε να παραβιάσει την νομιμότητα αλλά και αυτόν που τον βοήθησε καθοριστικά να το πετύχει.
Και εδώ βρίσκεται το μυστικό. Ποια ήταν τα δύο μέρη, οι δύο χορευτές του τανγκό, στις παράνομες μετατροπές συμβάσεων έργου σε συμβάσεις αορίστου χρόνου; Ο εργαζόμενος από την μία και τα μέλη των διοικήσεων ή των υπηρεσιακών συμβουλίων που εξέτασαν τα δικαιολογητικά των αιτήσεων για να γνωμοδοτήσουν στην συνέχεια δεσμευτικά προς το ΑΣΕΠ που έβαλε την τελική σφραγίδα.
Το επαναλαμβάνω και εγώ για μία ακόμη φορά. Το πιο ουσιαστικό κομμάτι αυτής της σύγκρουσης δεν είναι άλλο, από την διαστροφή του όρου αξιολόγηση με σταθερό ποσοστό προγραφών που οδηγεί σε απόλυση, ότι και αν δείξει η αξιολόγηση. Γιατί σε αυτό αντιδρά και η κοινωνία και οι εργαζόμενοι και η αντιπολίτευση. Δεν αντιδρά για να λουφάρουν οι παράνομοι. Αντιδρά γιατί δεν αντέχει σε καμία λογική να υποστηρίζεις ότι αξιολογείς με αξιοκρατικά κριτήρια τους εργαζόμενους, αλλά ότι και να γίνει το 15τοις εκατό πρέπει να βγει σκάρτο και να απολυθεί.
Έχετε ακούσει ποτέ εσείς σε κάποιο σύγχρονο και προηγμένο κράτος της Ευρώπης να εφαρμόζεται τέτοιους είδους αξιολόγηση; Ούτε στον «τροχό» της τύχης δεν επιλέγονται κατ’ αυτό τον τρόπο οι παίκτες. Ίσως να πηγάζει από την πρακτική που εφάρμοζαν οι Ρωμαίοι στους υπό διωγμό χριστιανούς, πριν τους οδηγήσουν στην αρένα του Κολοσσαίου.
Και επειδή λοιπόν η σύγχυση και οι ασυγχρόνιστοι παράλληλοι μονόλογοι, συσκοτίζουν και κρύβουν την αλήθεια, θα θέσω για μία ακόμη φορά ένα πολύ απλό ερώτημα:
Θα σταλούν στην δικαιοσύνη (με την ίδια ταχύτητα και σπουδή που επιδεικνύεται για τους δημάρχους που αντιδρούν στο φιάσκο που ετοιμάζεται) όσοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, κάλυψαν, συνέβαλαν, δημιούργησαν, υπέθαλψαν και υπέγραψαν τις παρανόμως μετατροπές συμβάσεων; Θα ερευνηθεί ο ρόλος όσων συμμετείχαν στα Υπηρεσιακά Συμβούλια εκπροσωπώντας τις διοικήσεις των Οργανισμών που απασχολούσαν συμβασιούχους;
Δεν αντέχει στη λογική το επιχείρημα ότι όλοι αυτοί οι παρανόμως προσληφθέντες, τα κατάφεραν μόνοι τους, αβοήθητοι και «ασυνόδευτοι». (και βέβαια κανείς δεν μιλά για συγκεκριμένο αριθμό. Όλα είναι μία ακόμη θολούρα)
Αντέχετε αυτή την εκδοχή της Αλήθειας κύριε Μητσοτάκη; Το 2008 που ολοκληρώθηκε η συμμόρφωση της χώρας με την ευρωπαϊκή υποχρέωση να τεθεί τέλος στην ομηρία των συμβασιούχων, το κράτος και ο ευρύτερος δημόσιες τομέας ήταν λάφυρο στα χέρια των δικών σας ανθρώπων. Οι εισηγήσεις που είναι εξίσου παράνομες με τα πλαστά ή ανύπαρκτα δικαιολογητικά, φέρουν την υπογραφή στελεχών και μελών της δική σας πολιτικής «οικογένειας». Για αυτούς δεν έχουμε ακούσει ούτε το παραμικρό, ούτε ψίθυρο.
Δεν μπορώ να σβήσω από την μνήμη μου, τον γενικό διευθυντή μεγάλου οργανισμού (έτυχε να τον γνωρίζω καλά) που καρατομήθηκε στο άψε σβήσε γιατί δεν δεχόταν να υποκύψει στις πιέσεις του τότε κομματικού μηχανισμού της Νέας Δημοκρατίας για να «μπάσει» τα δικά σας παιδιά. Του το είχανε θέσει κυνικά, ωμά και χυδαία. «Αν δεν περάσεις αυτούς που σου λέμε και γεμίσει το «μαγαζί» με τους «πασόκους», ΤΕΛΕΙΩΣΕΣ.»
ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ο γενικός διευθυντής σας Κύριε Μητσοτάκη. Λίγες ώρες μετά την συνεδρίαση του υπηρεσιακού Συμβουλίου όπου δεν έκανε το χατίρι του κομματικού σας συστήματος.
Για αυτούς λοιπόν σκοπεύετε να «παραγγείλετε» κάτι στον Άρειο Πάγο κύριε Μητσοτάκη;

Πηγή: http://tvxs.gr/ - Χρήστος Γιαννούλης
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου 2013

Τι και αν είσαι σκλάβος

Σαφώς και η ευθύνη της παθητικότητας πρέπει να στρέψει τον καθρέφτη πρώτα σ’ εμάς. Γιατί γνωρίζουμε πως η εξουσία επιστρατεύει κάθε μέσο για να το πετύχει. Σημασία έχει ΕΜΕΙΣ τι κάνουμε.
Δεν ξέρω σε τι βαθμό έχουμε αντιληφθεί την προσωπική ευθύνη ο καθένας από εμάς. Το κακό συμβαίνει επειδή οι καλοί αδρανούν, θα μπορούσε να είναι μια ρήση που ταιριάζει απολύτως στο τι συμβαίνει αυτή την στιγμή στην κοινωνία.
Οι άνθρωποι εντελώς αποσυρμένοι από οποιαδήποτε μαζική, συλλογική διεκδίκηση απλά βλέπουν τα μέτρα να περνούν. Δεν φτάσαμε σ’ αυτό το σημείο εντελώς αμαχητί, όμως πρέπει να μας προβληματίσει πως ο συμβιβασμός, η αποφυγή οποιασδήποτε μάχης απέναντι στην κυβέρνηση υπό όρους λαϊκής πίεσης, έγινε και γαλουχεί συνειδήσεις. Απονευρώνει την αξία της αντίστασης και των πρωτοβουλιών.
Διαχρονικά, στα χρόνια της…ευδαιμονίας, το δόγμα που επικρατούσε ήταν το “κοίτα την δουλειά σου”. Μπορεί να είναι δύσκολο ν’ αλλάξεις τον κόσμο και σίγουρα κανείς δεν θα σε κατηγορήσει γι’ αυτό ή για την μη ένταξή σου σε οποιοδήποτε κίνημα, κανείς δεν θα σου καταλογίσει ευθύνες, όμως τουναντίον, έχεις απόλυτη ευθύνη της μη προσωπικής επανάστασης.
Αν δέχτηκες άκριτα όλα όσα σου προέταξαν ως προτεραιότητες στην ζωή, αν υιοθέτησες τις αξίες του συστήματος, αν δεν έκανες τίποτα όταν μπορούσες στον μικρόκοσμό σου (οικογένεια, εργασία, γειτονιά κοκ), αν φοβήθηκες να διαφοροποιηθείς και αναζήτησες την θαλπωρή της ομοιομορφίας για να “σε αφήσουν ήσυχο”, τότε ΝΑΙ έχεις ευθύνη.
Γιατί ήσουν μόνο μια νομοτελειακή διαδοχή στην αλυσίδα των ατόμων που αναπαράγουν τα αδιέξοδα. Και καλά αν δεν τα καταφέρεις, κανείς μας δεν μπορεί να τα καταφέρει όλα, προσπάθησες; Όχι, απλά ήθελες να απορροφηθείς και να ζήσεις μια προδιαγεγραμμένη ζωή.
Η εθελούσια σκλαβιά είναι χειρότερη, γιατί δίνεις την δυνατότητα σε οποιονδήποτε επίδοξο εκμεταλλευτή να σου προσθέσει ετικέτα και να χρησιμοποιήσει ως δικές του τις δεξιότητές σου, τα προσόντα σου, το ίδιο σου το σώμα.
Αυτά ας τα έχουμε κατά νου, όταν αναρωτιόμαστε γιατί δεν βγαίνει ο κόσμος στους δρόμους, γιατί δεν ανταπαντά στον ανοιχτό πόλεμο των ελίτ, γιατί θεωρεί γραφικές τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας ή ανούσια τα καλέσματα συλλόγων, φορέων κτλ. Τι να σου κάνουν όλα τα επαναστατικά καλέσματα του κόσμου, όταν ο καθένας μας δεν έχει κάνει την δική του “ανταρσία” απέναντι στα δεσμά του; Βέβαια αυτό απαιτεί συνειδητοποίηση η οποία δεν έρχεται σίγουρα μόνη της.
Το μεγαλύτερο έγκλημα αυτής της κοινωνίας είναι πως έχασε το πάθος της για την επανάσταση, αυτόν τον κρυφό πόθο για αλλαγή. Όχι διαχείριση της ζωής με όρους μη ανθρώπινους, αλλά την ίδια την ζωή. Μια εικονική κανονικότητα χτισμένη με συμβιβασμούς, με περιορισμένους ορίζοντες, που μιλάει μόνο στον “ρεαλισμό” και ποτέ στο όραμα, είναι μια πλασματική ζωή, μια σκλαβιά που στιγματίζει τον παθιασμένο ως “ονειροπόλο” και “βλάκα” και τον σκλάβο τον αναβαθμίζει σε “προσγειωμένο” και “νοικοκυραίο”.
Τι κι αν είσαι σκλάβος; Δεν έχεις τίποτα να χάσεις, πέρα από την ευκαιρία σου να ζήσεις.

Πηγή: http://strangejournal.wordpress.com/
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....