Οι απολύσεις, η ανεργία και η υγεία των υπαλλήλων

Ο κίνδυνος απόλυσης που διαισθάνονται οι υπάλληλοι μετά από την απόλυση συναδέλφων τους, έχει σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία τους.
Η μείωση του αριθμού των υπαλλήλων σε ένα οργανισμό λόγω απολύσεων, είναι συχνό φαινόμενο στην εποχή μας.
Το στρες που δημιουργείται κάτω από αυτές τις συνθήκες φαίνεται ότι επηρεάζει όχι μόνο αυτούς που απολύονται από τη δουλειά τους αλλά και αυτούς που παραμένουν.
Η ψυχολογική διαταραχή που παραμένει χρόνια στους υπαλλήλους που μένουν μετά από σημαντική μείωση του προσωπικού του οργανισμού όπου εργάζονται λόγω απολύσεων, μπορεί να επιδεινώνει μια πάθηση του καρδιαγγειακού συστήματος που πιθανόν να προϋπάρχει και να εξελίσσεται αθόρυβα.
Το στρες των απολύσεων σε αυτούς που μένουν, μπορεί να είναι το έναυσμα μιας καρδιακής προσβολής ή ενός εγκεφαλικού επεισοδίου. Ένα ανάλογο φαινόμενο λόγω ψυχικής οδύνης, παρατηρείται σε άτομα των οποίων ο ή η σύζυγος έχουν πρόσφατα αποβιώσει.
Οι μαζικές απολύσεις δημιουργούν αλλαγές στο περιβάλλον εργασίας. Οι απαιτήσεις στους εργαζομένους που μένουν είναι μεγαλύτερες, το αίσθημα ανασφάλειας για τη συνέχιση της απασχόλησης επιδεινώνεται και ο εργαζόμενος νιώθει περισσότερο ότι δεν ελέγχει την εργασία του. Οι παράγοντες αυτοί συμβάλλουν στην επιδείνωση της υγείας των υπαλλήλων που μένουν και παράλληλα σημειώνεται αύξηση των αδειών λόγω ασθένειας.
Σε μια πρωτοποριακή έρευνα Φινλανδοί ερευνητές εξέτασαν τις περιπτώσεις 22.430 υπαλλήλων που διατήρησαν τις εργασίες τους ενώ άλλοι συνάδελφοι τους απολύθηκαν.
Τα αποτελέσματα είναι διαφωτιστικά:
Σε εταιρείες όπου απολύθηκαν περισσότεροι από το 18% των υπαλλήλων, παρατηρήθηκαν οι περισσότερες αρνητικές συνέπειες για τους υπαλλήλους που διατήρησαν την απασχόληση τους.
Οι υπάλληλοι αυτοί, στα τέσσερα χρόνια που ακολουθούσαν τη μείωση του αριθμού των υπαλλήλων, είχαν πέντε φορές περισσότερο κίνδυνο θανάτου λόγω καρδιαγγειακής νόσου σε σύγκριση με εργαζόμενους που δεν είχαν την εμπειρία απόλυσης συναδέλφων τους.
Για το χρονικό διάστημα των 7,5 ετών που διήρκεσε η εν λόγω έρευνα, οι υπάλληλοι που παρέμειναν στην εργασία τους μετά από απολύσεις μεγάλου αριθμού συναδέλφων τους, είχαν διπλάσιο κίνδυνο θανάτου από καρδιαγγειακή νόσο σε σύγκριση με άλλους υπαλλήλους που δεν είχαν στο εργασιακό τους περιβάλλον απολύσεις συναδέλφων τους.
Επίσης οι υπάλληλοι αυτοί, έπαιρναν περισσότερες άδειες λόγω ασθένειας σε σύγκριση με υπαλλήλους που δεν είχαν απολύσεις συναδέλφων τους. Οι υπάλληλοι με μόνιμη απασχόληση επηρεάζονταν περισσότερο από αυτούς που προσλαμβάνονταν ως έκτακτοι.
Η αύξηση της θνησιμότητας που παρατηρήθηκε οφειλόταν μόνο σε καρδιαγγειακές παθήσεις (καρδιακή προσβολή λόγω στεφανιαίας νόσου και εγκεφαλικά επεισόδια) και όχι σε άλλες ασθένειες.
Η έρευνα των Φινλανδών γιατρών είναι μια από τις πρώτες που δείχνουν τη σχέση μεταξύ της υγείας των υπαλλήλων και των επιπτώσεων των απολύσεων.
Είναι πολύ σημαντικό οι εργοδότες και οι πολιτικοί, προτού να προχωρούν σε μεγάλους αριθμούς απολύσεων, να λαμβάνουν πολύ σοβαρά υπ' όψη το γεγονός ότι η σημαντική μείωση του αριθμού των υπάλληλων σε οργανισμούς ή εταιρείες, αυξάνει τις άδειες ασθένειας και τους θανάτους λόγω καρδιαγγειακών παθήσεων στους υπαλλήλους που δεν απολύονται.

πηγή: http://www.medlook.net Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Γίναμε Βουλγαρία;

Ελλάδα της κρίσης και Βουλγαρία της πρώτης δεκαετίας μετά την εδραίωση της οικονομίας της ελεύθερης αγοράς. Επενδύσεις, ιδιωτικοποιήσεις, δάνεια, φτώχεια, ανεργία, διαφθορά, απουσία προοπτικών, εθνικισμός: Ανησυχητικές ομοιότητες και παραλληλίες.
Βρίσκομαι στην Ελλάδα από το 1991. Μόλις είχα τελειώσει στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας Μαθηματικά και Πληροφορική. Οι καιροί ήταν ιδιαίτερα πολιτικοποιημένοι. Ο έρωτάς μου, παρά τη θετική εκπαίδευση, ήταν η δημοσιογραφία. Η επιθυμία μου ήταν να γίνω πολιτικός αναλυτής. Πολιτικές επιστήμες εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν και σαν μοναχοπαίδι (ναι μεν θέλοντας να απογαλακτιστεί αλλά και να μην είναι μακριά από τη μαμά και τον μπαμπά) βρέθηκα στην Αθήνα. Κοντά, αλλά και τόσο μακριά τότε...
Άφησα τους γονείς μου στη Σόφια, ανωτάτης εκπαίδευσης, με μηνιαίο μισθό ο οποίος το ’96 έφτασε στα 10-12 δολάρια περίπου. Εγώ, μόνη μου στην Ελλάδα, εργαζόμουν, στα μαύρα, πότε σε βιοτεχνία ρούχων, πότε ως μπέιμπι σίτερ και σε άλλες εργασίες με αλλοδαπό ανασφάλιστο εργατικό δυναμικό. Παράλληλα σπούδαζα. Τα κατάφερνα μια χαρά. Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου: Το αμερικάνικο όνειρο στην Ελλάδα.

Μισθοί, ιδιωτικοποιήσεις. "μνημόνιο"
Από το ’95 ήμουν συνεργάτης οικονομικής εφημερίδας. Παρουσίαζα τις ελληνικές επενδύσεις στα Βαλκάνια με ιδιαίτερο βάρος –προφανώς– στη Βουλγαρία. Και οι επενδύσεις, έτσι όπως τις έβλεπα, δεν ήταν κάτι άλλο παρά αξιοποίηση της φθηνής εργατικής δύναμης και της ελάχιστης αξίας της γης. Εγώ τα ονόμαζα στα άρθρα μου «αξιοποίηση των επενδυτικών ευκαιριών», αλλά η πραγματικότητα ήταν εκμετάλλευση της φθηνής οικονομίας και μιας γενιάς ανθρώπων που δεν είχαν άλλες επιλογές. Σας θυμίζει τίποτε αυτό; Και οι επενδύσεις προφανώς δεν ήταν μόνο ελληνικές, αλλά όλων των Ευρωπαίων επενδυτών - των ιδίων ενδεχομένως που έρχονται τώρα και στην Ελλάδα.
Το 1997 επανήλθε στην εξουσία το δεξιό κόμμα Ένωση Δημοκρατικών Δυνάμεων, που είχε ξανακυβερνήσει για ένα χρόνο το 1991 με αμφίβολη αποτελεσματικότητα. Τη δεύτερη φορά εξάντλησε την κυβερνητική θητεία του. Τα τρία σημαντικότερα επιτεύγματα αυτής της κυβέρνησης, πέρα από την επιστροφή των περιουσιών (ό,τι είχε κρατικοποιηθεί δηλαδή μετά το 1944), ήταν:
– ιδιωτικοποιήσεις
– μεταρρυθμίσεις στον κρατικό τομέα
– μεγάλο δάνειο από το Δ.Ν.Τ.
Σας θυμίζει τίποτε αυτό;

Η δική μας "τρόικα"
Δάνειο ή δάνεια έχει πάρει η Βουλγαρία. Tι ύψους, με τι επιτόκιο, με πόσα χρόνια αποπληρωμής, δεν μπορώ να σας πω, παρότι έχω ρωτήσει προσφάτως και φίλους μου δημοσιογράφους της Βουλγαρίας και Βούλγαρους καθηγητές. Κανείς δεν θυμάται, αλλά ούτε και ενδιαφέρεται.
Εγώ θυμάμαι όμως τον ενθουσιασμό μου όταν έγραφα στα άρθρα αυτής της οικονομικής εφημερίδας για την Νομισματική Επιτροπή (αποτέλεσμα της σύναψης της δανειακής σύμβασης - σας θυμίζει τίποτε αυτό;), η οποία ασκεί έλεγχο στην οικονομική πολιτική της Βουλγαρίας και ως καλοί τεχνοκράτες θα μας περνούσαν από την κρίση πιο γρήγορα και ανώδυνα.
Σήμερα, 17 χρόνια μετά τη λήψη του δανείου, η Νομισματική Επιτροπή υπάρχει ακόμη και η Βουλγαρία μέχρι και σήμερα δεν έχει ανεξάρτητη –οικονομική τουλάχιστον– πολιτική. Μέχρι πότε; Δεν ξέρω.
Για την ύπαρξη Νομισματικής Επιτροπής σήμερα στη Βουλγαρία δεν μιλάει κανείς. Ενδεχομένως μετά από κάποια περίοδο το παίρνεις ως δεδομένο και μετά το ξεχνάς. Για την ύπαρξή της πρέπει να ομολογήσω ότι είχα ξεχάσει και εγώ -μέχρι το ελληνικό 2008.

Μπίζνες,"μεταρρυθμίσεις", ανεργία
Τέλος της δεκαετίας του ’90 με αρχές του 2000: H πολιτική κατάσταση έχει σταθεροποιηθεί, δημοσιονομική σταθερότητα, πολλές κρατικές επιχειρήσεις είτε έχουν ιδιωτικοποιηθεί είτε έχουν κλείσει. Οι νέοι ιδιοκτήτες, ως επί το πλείστον, είναι πάντα κοντά στην εξουσία: κρατική και τοπική. Πρώην κομμουνιστές-σοσιαλιστές σε μία νύχτα έγιναν φιλελεύθεροι. Kι εάν κάποιοι δεν έγιναν, στήριζαν τουλάχιστον τις φιλελεύθερες επιλογές του κατ’ όνομα μόνο σοσιαλιστικού κόμματος. Σας θυμίζει τίποτε αυτό;
Η ανεργία από 18% το 2000, μέχρι το 2008 είχε μειωθεί σε 6%, αλλά στις φτωχές περιοχές παρέμενε (και παραμένει) ιδιαίτερα υψηλή. Το φθινόπωρο του 2004 ταξίδευα με ελληνικό τηλεοπτικό συνεργείο στην περιοχή του Κάρτζαλι. Το Κάρτζαλι είναι η βουλγαρική Κομοτηνή. Ταξιδεύοντας από τη Σόφια προς το Κάρτζαλι, σοκαριστική εικόνα: Δεκάδες εγκαταλειμμένα κι ερειπωμένα εργοστάσια,. Μόλις περάσεις το ένα και λες «Ε, συμβαίνει, το έκλεισαν», έρχεται το επόμενο.
Στο Κάρτζαλι υπερισχύει ο μουσουλμανικός πληθυσμός. Γεωργική οικονομία (κυρίως οικογενειακή για αυτοσυντήρηση), έλλειψη επενδύσεων, ανεργία, φτώχεια, μισθοί πείνας. Ο Έλληνας επενδυτής, ο οποίος είχε μεταφέρει την επιχείρησή του από τη Βόρεια Ελλάδα στο Κάρτζαλι, είναι αγαπητός σε όλους. Όχι επειδή δίνει υψηλότερους μισθούς. Αλλά επειδή δίνει μισθούς. Σας θυμίζει τίποτε αυτό;

Αποβιομηχάνιση, φθηνά εισαγόμενα
Η Βουλγαρία παράγει πια ελάχιστα. Σύμφωνα με την Eurostat, για το έτος 2013 το κατά κεφαλήν Α.Ε.Π. της χώρας είναι το 47% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Οι δημοφιλέστερες επιχειρήσεις είναι οι εμπορικές, αυτές που εξασφαλίζουν γρήγορη επιστροφή κεφαλαίου. Ακόμη από την αρχή του 2000 έφερνα από τη Βουλγαρία, για προσωπική μου χρήση, φτηνά –κινέζικης και τουρκικής παραγωγής– αντικείμενα: ηλεκτρικές συσκευές, ρουχισμό. Τα μόνα τότε μαγαζιά στην Αθήνα για φθηνά προϊόντα, κυρίως κινέζικα, ήταν –τι ειρωνεία– στην οδό Σοφοκλέους, στον ίδιο δρόμο με το Χρηματιστήριο.
Σήμερα, περίπου 15 χρόνια αργότερα, δεν φέρνω πια. Ήρθαν αυτά εδώ.
Όταν διηγούμαι σε φίλους μου ότι πολύ διαδεδομένα, ακόμη και στη Σόφια, είναι τα μαγαζιά με προϊόντα - κυρίως ρουχισμού - από δεύτερο χέρι, με κοιτάζουν με αμφιβολία, καθώς γνωρίζουν τις ωραίες βιτρίνες του κέντρου της πόλης. Το πρώτο (απ’ ό,τι ξέρω προσωπικά τουλάχιστον) μαγαζί στην Αθήνα με τέτοια είδη άνοιξε πέρσι δίπλα μου, στην οδό Λιοσίων. Λέτε να παραμείνει το μόνο;

Μισθοί-συντάξεις, κόστος ζωής
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, ως όριο της φτώχειας στη Βουλγαρία θεωρείται το μηνιαίο εισόδημα των 107 ευρώ. Στην Ελλάδα είναι τα 550 ευρώ περίπου (τα στοιχεία και των δύο περιπτώσεων είναι κατ’ άτομο και όχι κατά νοικοκυριό).
Οι τιμές των προϊόντων: Λίγο χαμηλότερα από τα ελληνικά. Για την ακρίβεια: Στη λαϊκή της Σόφιας ξοδεύω τα ίδια, εάν όχι και περισσότερα, απ’ τη λαϊκή της Αθήνας. Ενώ στα σουπερμάρκετ της Σόφιας, περίπου 30% λιγότερα απ’ ό,τι στην Αθήνα. Ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές; Ίδιες τιμές.
Ο κατώτατος μηνιαίος μισθός Βουλγαρίας: 135 ευρώ περίπου. Ελλάδα: βασικός 600 ευρώ περίπου, δηλαδή 4,5 φορές υψηλότερος.
Μέσος μισθός Βουλγαρίας: 400 ευρώ περίπου. Ελλάδα: Εσείς ξέρετε καλύτερα…
Η κατώτατη σύνταξη Βουλγαρίας: 75 ευρώ περίπου (Ελλάδα: η βασική: Ι.Κ.Α. 360 ευρώ, 5 φορές περίπου υψηλότερη)
Μέση σύνταξη: Βουλγαρία 150 ευρώ. Ελλάδα 920 ευρώ προ φόρων και κρατήσεων
Η πλειονότητα των κύριων συντάξεων, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, βρίσκεται μεταξύ 500 και 1.000 ευρώ. Δηλαδή, σύνταξη Ελλάδας το λιγότερο 3,5 φορές υψηλότερη.
Τα στοιχεία αυτά σημαίνουν ότι στη Βουλγαρία, κάτω από το όριο της φτώχειας ζει το 16% του πληθυσμού της χώρας.
Η ψαλίδα μεταξύ πλουσίων και φτωχών συνέχεια ανοίγει. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, τα εισοδήματα του πλουσιότερου 20% είναι 6,5 φορές υψηλότερα από τα εισοδήματα του φτωχότερου 20%.

Φτώχεια, μετανάστευση, ξενοφοβία
Όταν είσαι εξαθλιωμένος και δεν βλέπεις άμεση προοπτική, σε τι θα μπορούσες να ελπίζεις;
Στη φυγή, θα απαντούσε κανείς. Εκτιμάται ότι από το 1989 έως σήμερα 2 εκατομμύρια Βούλγαροι έχουν μεταναστεύσει. Σας θυμίζει τίποτε αυτό; Τα τελευταία 10 χρόνια, παρά τη σχετική σταθερότητα (πολιτική και οικονομική), δεν εντοπίζεται κάποια επιστροφή μεταναστών, παρά τις διάφορες πρωτοβουλίες δημόσιων φορέων με στόχο την προσέλκυση μορφωμένων νέων Βούλγαρων ευρισκόμενων στο εξωτερικό.
Εάν δεν φύγεις, σε τι θα μπορούσες να ελπίζεις για να επιβιώσεις;
Στην υπερηφάνεια του έθνους και στη συνωμοσιολογία για την επιβουλή των ξένων μήπως;
Το πρώτο (ακροδεξιό) εθνικιστικό κόμμα ιδρύεται στη Βουλγαρία το 2005 και αμέσως κερδίζει στη Βουλή 21 έδρες από σύνολο 240, δηλαδή σχεδόν το 9% των εδρών. Το κόμμα αυτό κερδίζει σταθερά τέτοιο ποσοστό στη Βουλή μέχρι και σήμερα, ενώ εν τω μεταξύ ιδρύθηκαν και άλλα εθνικιστικά κόμματα, στα οποία οι ψήφοι διασπείρονται. Προσφάτως, πριν από μερικούς μήνες, μαζί με τη μαζική είσοδο Σύρων μέσω Τουρκίας, ιδρύθηκε και το πρώτο ναζιστικό κόμμα. Σας θυμίζει τίποτε αυτό;
Ας σημειωθεί από άποψη σημειολογίας ότι η λέξη εθνικιστής/εθνικισμός στη Βουλγαρία δεν έχει πια σχεδόν καθόλου αρνητική φόρτιση. Θεωρείται ισοδύναμο του πατριώτης/πατριωτισμός.

Η εξέγερση των πολιτών
Εάν δεν μεταναστεύσεις και εάν δεν είσαι «υπερήφανος πατριώτης», θα μπορούσες να ελπίζεις βέβαια και στην εξέγερση.
Στο τέλος Ιανουαρίου πέρσι, αρχικά στη Σόφια και εν συνεχεία σε παραπάνω από 30 πόλεις της χώρας, ο εξαθλιωμένος κόσμος (για πρώτη φορά μετά το 1997) βγήκε στους δρόμους. Η αρχική διαμαρτυρία δεν ήταν εναντίον του πολιτικού καθεστώτος, αλλά εναντίον των υψηλών λογαριασμών ηλεκτρικής ενέργειας.
Εν συνεχεία ήρθε η συνειδητοποίηση / ανάμνηση (όπως εγώ είχα ξεχάσει τη Νομισματική Επιτροπή μέχρι το 2008) ότι η παραγωγή και η διανομή ενέργειας είναι εξ ολοκλήρου σε ιδιωτικά χέρια και ότι απουσιάζει ικανός κρατικός μηχανισμός, ο οποίος να ρυθμίζει τη δίψα του ιδιωτικού μονοπωλίου για το κέρδος.
Κάτω από την πίεση του δρόμου η κυβέρνηση παραιτείται, το κυβερνών –μέχρι προσφάτως– κόμμα ξανακερδίζει τις πρόωρες εκλογές, αλλά δεν καταφέρνει να σχηματίσει κυβέρνηση και παραμένει στην αντιπολίτευση.
Η σοσιαλιστική (κατ’ όνομα) κυβέρνηση προτείνει - και η Βουλή ψηφίζει - για πρόεδρο της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας (με αρμοδιότητα και την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος), ένα από τα πλέον αμφιλεγόμενα πρόσωπα της βουλγαρικής πολιτικής και οικονομικής ζωής. Αμέσως ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και κάτω από την πίεση του δρόμου η Βουλή ακυρώνει την απόφασή της.
Από τότε –το καλοκαίρι του 2013– μέχρι και σήμερα, στη Σόφια κάθε βράδυ για μερικές ώρες υπάρχει διαδήλωση μπροστά στη Βουλή για παραίτηση της κυβέρνησης, νέες εκλογές και αλλαγή του πολιτικού συστήματος.
Το εφεύρημα της Βουλγαρίας είναι οι αντιδιαδηλώσεις, διαδηλώσεις εναντίον των διαδηλωτών, δηλαδή (ενδεχομένως) στήριξη της κυβέρνησης.
Και έτσι έναν χρόνο, κάθε μέρα, σε απόσταση μερικών εκατοντάδων μέτρων – διαδήλωση και αντιδιαδήλωση. Αποτέλεσμα; Τα σκυλιά γαβγίζουν, το καραβάνι συνεχίζει, λέει μια βουλγαρική παροιμία.

Διαφθορά και διαπλοκή
Ποιο καραβάνι; Αυτό του ζευγαρώματος της πολιτικής-οικονομικής εξουσίας με τη διαφθορά. Τον Νοέμβριο του 2008 για πρώτη φορά στην ιστορία της Ε.Ε., η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ακυρώνει προενταξιακά κονδύλια ύψους 220 εκατομμυρίων ευρώ λόγω προβλημάτων διαφθοράς, ενώ παγώνει άλλα 340 εκατομμύρια ευρώ. Από τότε πέρασε μια δεύτερη κυβέρνηση, σήμερα είναι η τρίτη κατά σειρά. Εξαπολύθηκε μεγάλη μάχη εναντίον του οργανωμένου εγκλήματος, έγιναν συλλήψεις, δημοσιεύθηκαν άπειρα αποκαλυπτικά ρεπορτάζ…
Αποτέλεσμα: Ούτε μία καταδίκη (σας θυμίζει τίποτε αυτό;). Μάλιστα ο ένας από τους φερόμενους αρχηγούς του οργανωμένου εγκλήματος ήταν... υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατά τις τελευταίες προεδρικές εκλογές. Ελπίζω αυτό να ΜΗ σας θυμίζει τίποτε στο μέλλον...
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, η Βουλγαρία παραμένει μία από τις πιο διεφθαρμένες 28 χώρες της Ε.Ε. με ιδιαίτερη αναφορά στο δικαστικό σύστημα.

Οικονομική στενότητα, ανασφάλεια, περιορισμός ατομικών ελευθεριών
Και τελευταίο προσωπικό παράδειγμα: Φιλική μου οικογένεια, συμφοιτητές μου από το Πανεπιστήμιο της Σόφιας, δηλαδή ανώτατης εκπαίδευσης. Σήμερα εκείνη είναι υπάλληλος στο Πρωτοδικείο της Σόφιας, εκείνος μηχανικός με ιδιωτική επιχείρηση, με κόρες 17 και 20 ετών, μαθήτρια στην τελευταία τάξη της μέσης εκπαίδευσης και φοιτήτρια στο 2ο έτος σε κρατικό πανεπιστήμιο. Οικογενειακό εισόδημα: 10 φορές υψηλότερο από τα όρια της φτώχειας – 1.000 ευρώ τον μήνα περίπου.
Για εξυπηρέτηση στεγαστικού δανείου (καινούριο διαμέρισμα 100 τετραγωνικών περίπου, σε όχι ιδιαίτερα ακριβή περιοχή της Σόφιας) πηγαίνει το 1/4 περίπου του εισοδήματος. Για τα δίδακτρα των παιδιών (ακόμη και στα κρατικά πανεπιστήμια υπάρχουν δίδακτρα) και γενικώς έξοδα σε σχέση με τις εκπαιδευτικές ανάγκες των παιδιών: άλλο ένα 1/4 του οικογενειακού εισοδήματος. Το υπόλοιπο μισό πάει σε τρόφιμα, θέρμανση, ρεύμα, τηλέφωνο, διαδίκτυο, συγκοινωνίες. Εάν συμβεί κάτι έκτακτο, αναβάλλουν την πληρωμή κάποιου λογαριασμού. Αυτό σας θυμίζει πλέον κάτι;
Συμμετείχαν στις διαδηλώσεις που ξεκίνησαν το καλοκαίρι πέρσι εναντίον της παρούσας κυβέρνησης, όταν ευγενικά στο δικαστήριο τους "συμβούλεψαν" ότι είναι δημόσιοι υπάλληλοι και ως εκ τούτου "δεν θα ήταν καλό" κάμερες και φωτογράφοι να τους εντοπίσουν κάπου. Το ίδιο συνέβη και σε άλλη φίλη μου, υπάλληλο του Υπουργείου Πολιτισμού. Σ’ εμένα τουλάχιστον, που είμαι δημόσιος υπάλληλος στην Ελλάδα, αυτό δεν μου θυμίζει ακόμη τίποτε εδώ.
Άλλη τέτοια οικογένεια, άνω του μέσου επιπέδου συνταξιούχοι, θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι οι γονείς μου: Ανώτατης εκπαίδευσης με προϋπηρεσία 42 και 38 ετών, με σύνταξη ο καθένας 2 φορές μεγαλύτερη της κατώτατης, δηλαδή 150 ευρώ περίπου. Αυτό σημαίνει 300 ευρώ μηνιαίο οικογενειακό εισόδημα. Δεν έχουν κανένα δάνειο, μένουν σε ιδιόκτητο σπίτι. Με τιμές πρώτης ανάγκης ελληνικές ή λίγο χαμηλότερες, υπολογίστε εσείς ποιες ανάγκες ηλικιωμένων μπορεί να εξυπηρετήσει οικογενειακό εισόδημα των 300 ευρώ. Η ηλικιωμένη οικογένεια της Βουλγαρίας ενδεχομένως να μη σας θυμίζει ακόμη κάτι εδώ...
Βάσει όλων αυτών των σκέψεών μου αναρωτιέμαι: Γίναμε όντως Βουλγαρία;
Τείνω να απαντήσω: Οχι ακόμη. Αλλά βρισκόμαστε.... σε καλό δρόμο...

Πηγή: online περιοδικό "Χρόνος" - Μάγια Στογιάνοβα. Το άρθρο γράφτηκε και δημοσιεύτηκε τον Μάρτιο 2014
** Η Μάγια Στογιάνοβα ζεί και εργάζεται στην Ελλάδα. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Μαθηματικών και Πληροφορικής (Πανεπιστήμιο της Σόφιας) και του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης (Πανεπιστήμιο Αθηνών). Εκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Πολιτική Επιστήμη και Κοινωνιολογία (Πανεπιστήμιο Αθηνών). Τα επιστημονικά της ενδιαφέροντα επικεντρώνονται κυρίως σε θέματα μειονοτήτων και μετανάστευσης. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Δικαστικό μπλόκο στις απολύσεις Μητσοτάκη

Δεκάδες δικαστήρια σε όλη τη χώρα βάζουν με τις αποφάσεις τους (προσωρινές διαταγές,ασφαλιστικά μέτρα,πρωτόδικες αποφάσεις,αγωγές κλπ ) «ταφόπλακα» στην συμφωνία της Κυβέρνησης με την Τρόικα για 15.000 απολύσεις υπαλλήλων του Δημοσίου μέχρι το τέλος του περασμένου χρόνου.
Παρότι μέχρι σήμερα εκκρεμεί, με βάση τη μνημονιακή δέσμευση, η απόλυση άλλων 6.500 υπάλληλων, ώστε να συμπληρωθεί ο αριθμός των 15.000 απολύσεων στο δημόσιο ,από τους 8.500 που πέρυσι τέθηκαν αρχικά στο καθεστώς της διαθεσιμότητας και στη συνέχεια απολύθηκαν,ελάχιστοι από αυτούς βρίσκονται σήμερα εκτός Δημοσίου.
Αν εξαιρέσει κανείς τους 2.700 υπαλλήλους της πρώην ΕΡΤ που απολύθηκαν με το «λουκέτο»της εταιρείας (δεν υπάρχει πια η νομική οντότητα της πρώην ΕΡΤ ώστε να στραφούν νομικά εναντίον της επιδιώκοντας δικαστικά την παραμονή τους στην εργασία) και μερικές εκατοντάδες γιατρών και οδοντιάτρων του πρώην ΙΚΑ που επέλεξαν είτε να συνταξιοδοτηθούν είτε να διατηρήσουν το ιδιωτικό τους ιατρείο αντί να ενταχθούν ως πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης στον ΕΟΠΠΥ ,οι υπόλοιποι υπάλληλοι ,όπως σχολικοί φύλακες,διοικητικοί υπάλληλοι στα Πανεπιστήμια και το Πολυτεχνείο,καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών,δημοτικοί αστυνομικοί,αλλά και γιατροί και οδοντίατροι του πρώην ΙΚΑ κλπ παραμένουν κανονικά στην εργασία τους με προσωρινές αποφάσεις δικαστηρίων.

Διαβάστε την απόφαση [εδώ]

«Οι παράνομες απολύσεις των σχολικών φυλάκων,αναφέρει ο δικηγόρος Πέτρος Τσαντίλας που χειρίστηκε επιτυχώς στα δικαστήρια αρκετές υποθέσεις απολυμένων σχολικών φυλάκων,προκαλούν σημαντικό οικονομικό και κοινωνικό κόστος για τους Δήμους και τα σχολεία,με αποτέλεσμα να κρίνονται άκυρες από τα δικαστήρια όλης της χώρας.Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στην εργασία και την επιβίωση των σχολικών φυλάκων και όχι μόνον αλλά συνάμα και το δημόσιο συμφέρον». Ειδικότερα από τους 1.500 υπό απόλυση σχολικούς φύλακες η συντριπτική τους πλειοψηφία δικαιώθηκε προσωρινά στα δικαστήρια και σήμερα εργάζεται κανονικά στους Δήμους όλης της χώρας στους οποίους απασχολούνταν έως ότου τεθούν σε διαθεσιμότητα και στη συνέχεια απολυθούν.Το ίδιο ισχύει για τους διοικητικούς υπαλλήλους Πανεπιστημίων και Πολυτεχνείου,δημοτικούς αστυνομικούς (που δεν εντάχθηκαν στην ΕΛ.ΑΣ),γιατρούς και οδοντιάτρους του πρώην ΙΚΑ που εξακολουθούν να διατηρούν το ιδιωτικό τους ιατρείο, και πλήθος αλλων υπαλλήλων απο διαφόρους φορείς του Δημοσίου.

Διαβάστε την αγωγή των σχολικών φυλάκων του δήμου Αθηναίων [εδώ]

Από τους 8.500 υπαλλήλους που ο Κυριάκος Μητσοτάκης έως σήμερα Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης εμφανίζει η θα εμφανίσει ως απολυμένους στην Τρόικα (εάν η ΝΔ σχηματίσει Κυβέρνηση μετά τις εκλογές της 25 Ιανουαρίου) ουσιαστικά εκτος εργασίας τους στο Δημόσιο βρίσκονται το πολύ 4.000-5.000 υπάλληλοι. Τα δικαστήρια στα οποία προσέφυγαν όσοι τέθηκαν σε διαθεσιμότητα η απολύθηκαν έχουν δικαιώσει προσωρινά τη μεγάλη πλειοψηφία διατάσσοντας να επανέλθουν κανονικά στην εργασία τους (κρίνοντας αντισυνταγματική την απόλυσή τους),ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις στις οποίες τα δικαστήρια επιδικάζουν χιλιάδες ευρώ σε όσους στράφηκαν με αγωγές εναντίον των πρώην φορέων του Δημοσίου που απασχολούνταν ,αμφισβητώντας τις περικοπές που τους επιβλήθηκαν κατά 25% στο βασικό τους μισθό την περίοδο που είχαν τεθεί σε διαθεσιμότητα.
Ράπισμα στην Κυβέρνηση, χαρακτηρίζει ο εργατολόγος Δημήτρης Περπατάρης,την δικαίωση απο τα Δικαστήρια χιλιάδων απολυμένων υπάλληλων του Δημοσίου.»Πλήρη ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής των απολύσεων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα συνεπάγονται οι δεκάδες δικαστικές αποφάσεις που ανατρέπουν το καθεστώς διαθεσιμότητας και απολύσεων της Κυβέρνησης.Τα Δικαστήρια της χώρας αρνούνται αιτιολογημένα να αποδεχτούν τη νομιμότητα επιλογών που και αιφνιδιαστικές υπήρξαν και χωρίς να προηγηθεί ουσιαστική αξιολόγηση δομών και προσώπων .
Συντελέστηκαν μόνο και μόνο για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση σε δεσμεύσεις που επιβλήθηκαν στην απελθούσα Κυβέρνηση της χώρας.Η Δικαιοσύνη στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και με τις αποφάσεις της αποκατέστησε το καθεστώς εργασίας και όχι ανεργίας και απολύσεων για εκατοντάδες εργαζόμενους που είχαν ενταχθεί στον ευρύτερο δημόσιο τομέα υπο καθεστώς νομιμότητας,διαφάνειας και υπό την εποπτεία του ΑΣΕΠ.»
Όταν τον Φεβρουάριο η Τρόικα επανέλθει για την τελική διαπραγμάτευση με την νέα Κυβέρνηση που θα σχηματιστεί μετά τις εκλογές και ζητήσει τη λίστα με τα 15.000 ονόματα δημοσίων υπαλλήλων που απολύθηκαν με βάση τη μνημονιακή δέσμευση , ζήτημα είναι, εάν σε αυτή περιλαμβάνεται αριθμός περισσότερος από 4000-5000 υπαλλήλους.
Στην ουσία πρόκειται για φιάσκο του Κυριάκου Μητσοτάκη που ενώ εμφανιζόταν ότι τηρεί τις συμφωνίες με την Τρόικα,στην πράξη το αποτέλεσμα κρίνεται λειψό και αποτυχημένο. Από τη μια λόγω των δικαστικών αποφάσεων που δικαιώνουν τους περισσότερους από τους 8.500 απολυμένους στο Δημόσιο,και από την άλλη λόγω της σκόπιμης καθυστέρησης στην απόλυση άλλων 6.500 υπαλλήλων που έπρεπε να έχουν γίνει έως τα τέλη του 2014.
Με ένα λόγο τι Μανιτάκης (κατηγορήθηκε για κωλυσιεργία στη διαθεσιμότητα των 25.000 υπαλλήλων) τι Μητσοτάκης..

Πηγή: http://www.ereportaz.gr - του Θάνου Πασχάλη Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Τι άλλαξε στο Δημόσιο το 2014 – Ποιοι έμειναν, ποιοι έφυγαν, ποιοι μετακινήθηκαν

Ως έτος «συρρίκνωσης», ή «downsizing» για όσους προτιμούν να χρησιμοποιούν περισσότερο τεχνοκρατικούς όρους, μπορεί να χαρακτηριστεί το απερχόμενο έτος, 2014, για το δημόσιο τομέα. Χαρακτηριστική είναι η μείωση κατά 40% των δομών του δημοσίου κατά την εφαρμογή των νέων, «συμπυκνωμένων» οργανογραμμάτων των υπουργείων, μείωση η οποία μεταφράζεται σε περικοπή μίας στις δυόμιση θέσεις.
Πέραν τούτου, τα νέα μεγέθη του στενού δημόσιου τομέα ήρθαν μετά από την απόλυση χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων στο πλαίσιο των μνημονιακών δεσμεύσεων για 15.000 απολύσεις.
Αν και η εν λόγω «δεξαμενή» δεν έχει συμπληρωθεί, ένας αριθμός περίπου 7.400 εργαζομένων πέρασαν την πόρτα της εξόδου από το δημόσιο και οδηγήθηκαν στην ανεργία.

Η «δεξαμενή» της Αυτοδιοίκησης
Σχολικοί φύλακες και δημοτικοί αστυνομικοί ήταν δύο από τους πρώτους κλάδους που επλήγησαν από το μέτρο της διαθεσιμότητας. Για τους μεν πρώτους, όλες οι ενδείξεις βεβαίωναν ότι με τη συμπλήρωση των οκτώ μηνών διαθεσιμότητας θα οδηγούνταν στην απόλυση. Το Μάρτιο του 2014, απολύονται μόνιμοι υπάλληλοι του ελληνικού δημοσίου μετά από 100 χρόνια. Περίπου 1.500 σχολικοί φύλακες μένουν άνεργοι.
Αντίθετη κατεύθυνση ακολουθούν οι δημοτικοί αστυνομικοί. Από τον Σεπτέμβριο του 2013 περίπου 3.500 υπάλληλοι της Αστυνομίας των δήμων εντάσσονται σε διαθεσιμότητα «συνεισφέροντας» από την πλευρά τους στις υποχρεώσεις της κυβέρνησης απέναντι στους δανειστές. Πρόκειται όμως για τον κλάδο που είχε τη μεγαλύτερη «απορρόφηση» στο πλαίσιο της διαδικασίας κινητικότητας. Ένας αριθμός περίπου 3.000 δημοτικών αστυνομικών μετακινήθηκε με το εν λόγω μέτρο, σε υπηρεσίες υπουργείων ή στην Ελληνική Αστυνομία.
Ενδιαφέρον είχε εκφραστεί εξ’ αρχής για την απορρόφησή του από δημόσιες υπηρεσίες, ενώ η Δημοτική Αστυνομία εμφανιζόταν στα «χείλη» κυβερνητικών στελεών ως ένας κλάδος με υπαλλήλους υψηλών προσόντων και κατάρτισης. Παρ’ όλα αυτά την περίπτωση των δημοτικών αστυνομικών «στιγμάτισαν» οι καταγγελίες για «ρουσφέτια» και «ευνοιοκρατία» υπέρ συγκεκριμένης «σειράς», στη διάρκεια της μοριοδότησης για την κινητικότητα.

Όπως και να έχει και ο συγκεκριμένο κλάδος «μέτρησε» δεκάδες απολύσεις. Ορισμένοι δημοτικοί αστυνομικοί παραμένουν ακόμη στο καθεστώς, ενώ με πρόσφατη τροπολογία, το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, παρατείνει την παραμονή τους έως την 31η Μαρτίου 2015.

Οι απολύσεις σε Παιδεία και Υγεία
Μαζί με τους σχολικούς φύλακες, μία ακόμη κατηγορία που σχετίζεται με το δημόσιο σχολείο αντιμετώπισε το μέτρο της διαθεσιμότητας. Θέσεις στο δημόσιο καταργήθηκαν και στην περίπτωση των καθηγητών μέσης εκπαίδευση. Ο κλάδος πραγματοποίησε δυναμικούς αγώνες, παρ’ όλα αυτά οι κυβερνητικές δεσμεύσεις για απολύσεις, είχαν ως αποτέλεσμα μερίδα τους να απομακρυνθούν οριστικά από την εργασία τους. Η πλειονότητα των καθηγητών των ΕΠΑΛ και των ΕΠΑΣ μετακινήθηκε σε θέσεις βρεφονηπιακών σταθμών ή σε δημόσια ΣΕΚ και ΙΕΚ.
Στους απολυμένους η κυβέρνηση επιχειρεί να προσθέσει και έναν αριθμό διοικητικών υπαλλήλων. Οι 399 διοικητικοί υπάλληλοι που παραμένουν έως και σήμερα «διαθέσιμοι», είναι από τους τελευταίους που παραμένουν στο καθεστώς, μαζί με μερικές άλλες δεκάδες υπαλλήλων του στενού και του ευρύτερου δημόσιου τομέα.
Πλήγμα σε προσωπικό δέχθηκε και ο τομέας της Υγείας. Με την μετατροπή του ΕΟΠΥΥ σε ΠΕΔΥ η κυβέρνηση έθεσε το δίλημμα της «αποκλειστικότητας» και έθεσε εκτός δημοσίου όσους γιατρούς επέλεξαν τη διατήρηση του ιατρείου τους, έναντι της αποκλειστικής σχέσης εργασίας με το ΠΕΔΥ. Ένας αριθμός περίπου 2.500 εργαζομένων στον ΕΟΠΥΥ προσμετρήθηκε στις απολύσεις

Οι καθαρίστριες
Με ακαριαίο τρόπο η κυβέρνηση κατάργησε τις θέσεις εργασίας των καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών. Οι 595 καθαρίστριες (και καθαριστές ανάμεσά τους) ξεκινούν έναν ηρωικό αγώνα. Η περίπτωσή τους ήταν χαρακτηριστική των αλλαγών που επέρχονταν στο δημόσιο: Εργαζόμενοι με χαμηλούς μισθούς «θυσιάζονται» προς συμπλήρωση της «δεξαμενής» των απολύσεων και η εργασία τους παραδίδεται σε ιδιωτικά συνεργεία. Πέραν από τους αγώνες στο πεζοδρόμιο, οι καθαρίστριες συνεχίζουν και διεκδικούν την επιστροφή στις θέσεις που κατείχαν μέσω δικαιοσύνης, παρά το γεγονός ότι το Κράτος τις προσμετρά στους απολυμένους υπαλλήλους, έπειτα από την έκδοση των οριστικών πινάκων του ΑΣΕΠ.

Καταργήσεις οργανισμών
Ανάμεσα στις παραπάνω περιπτώσεις, τον αριθμό των 7.400 απολύσεων που πραγματοποιήθηκαν εντός του 2014 συμπληρώνουν περίπου 1.500 υπάλληλοι υπουργείων ή νομικών προσώπων υπουργείων που εντάχθηκαν πρώτα σε διαθεσιμότητα, ή απολύθηκαν άμεσα, ανάλογα με το εάν αποτελούσαν μόνιμο προσωπικό ή εργαζόμενους ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου. Η απόλυσή τους έγινε είτε με κατάργηση θέσεων είτε με κατάργηση των Οργανισμών όπου υπηρετούσαν. Στην πλειονότητά τους, εργαζόμενοι κυρίως ΔΕ και ΥΕ, υπενθυμίζεται, βρέθηκαν σε διαθεσιμότητα από το σύνολο των υπουργείων με μια Κοινή Υπουργική Απόφαση. Η παραμονή τους σε διαθεσιμότητα ολοκληρωνόταν σταδιακά έως τους πρόσφατους μήνες.
Ακόμη, 1.000 περίπου εργαζόμενοι στο Δημόσιο, απομακρύνθηκαν για ιατρικούς λόγους, ύστερα από εισήγηση των αρμόδιων Υγειονομικών Επιτροπών. Μερικές εκατοντάδες επίορκων ή κατόχων πλαστών πιστοποιητικών απομακρύνθηκαν επίσης.
Να σημειωθεί ότι από το σύνολο των 15.000 απολύσεων, απομένει για την κυβέρνηση ένας αριθμός περίπου 4.000 απομακρύνσεων υπαλλήλων από το δημόσιο τομέα (3.600 απολύσεις πραγματοποιήθηκαν το 2013). Οι 1.100 θα προέλθουν, προφανώς το 2015, από το λεγόμενο downsizing στα υπουργεία Αγροτικής Ανάπτυξης (150), Υποδομών (850) και Πολιτισμού (90). Το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης αισιοδοξεί ότι η τρόικα θα δεχθεί να προσμετρήσεις στις απολύσεις τους 2.000 περίπου συμβασιούχους που απομακρύνθηκαν και υπολογίζει σε περίπου 1.000 όσους απομακρυνθούν ως επίορκοι ή κάτοχοι πλαστών πιστοποιητικών.
Να ληφθεί υπόψην, τέλος, ότι πέρα από τις απολύσεις και οι συνταξιοδοτήσεις κατείχαν ρόλο στη μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων. Το Δεκέμβριο του 2013, οι δημόσιοι υπάλληλοι ήταν συνολικά 599.207. Σύμφωνα με την απογραφή του Μητρώου Μισθοδοτούμενων του Ελληνικού Δημοσίου, οι δημόσιοι υπάλληλοι σήμερα είναι 579.164.

Πηγή: http://www.aftodioikisi.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

«Πρωτιά» της Ελλάδας στις απολύσεις δείχνει έρευνα της Κομισιόν

Πρώτη στις απολύσεις είναι η Ελλάδα, σύμφωνα με νέα έκθεση της Κομισιόν για τις κενές θέσεις εργασίας και τις προσλήψεις στην Ευρώπη (European Vacancy and Requitment Report 2014)μετά το ξέσπασμα της κρίσης.
Σύμφωνα με την έρευνα οι χώρες του Βορρά και ειδικά η Γερμανία, εμφανίζει το μεγαλύτερο ποσοστό...κενών θέσεων εργασίας μεταξύ των χωρών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ξεπερνώντας το 2,5%.
Ακολουθεί η Φινλανδία, η Αυστρία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Σουηδία.
Η Κομισιόν ορίζει πως μία πτώση στις κενές θέσεις εργασίας μεταφράζεται ως πτώση στην επιχειρηματική δραστηριότητα, ενώ τα υψηλά επίπεδα κενών θέσεων αντικατοπτρίζουν την βελτίωση της πορεία της οικονομίας.
Η Ελλάδα κατέχει την 8η τελευταία θέση ενώ παρουσιάζει και τη χειρότερη επίδοση στις προσλήψεις ανέργων μεταξύ των χωρών – μελών της ΕΕ, μιας και από τους 1,2 εκατομμύρια ανέργους, μόλις οι 77 χιλιάδες προσελήφθησαν. Στις πρώτες πέντε θέσεις στη λίστα των χωρών με κριτήριο τις προσλήψεις είναι η Αυστρία, τη Σουηδία, την Φινλανδία, τη Δανία και τη Γερμανία. Παράλληλα η Ελλάδα, φαίνεται πως είναι η μοναδική χώρα της ΕΕ στην οποία οι προσλήψεις υψηλά ειδικευμένου προσωπικού ήταν περισσότερες από τις προσλήψεις λιγότερο ειδικευμένου προσωπικού.

Πηγή: paraskhnio.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ποιος κερδίζει από τις απολύσεις στο Δημόσιο;

Η συζήτηση για τις απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων, είτε μέσω της αξιολόγησης, είτε μέσω της κινητικότητας και της διαθεσιμότητας, είτε μέσω των λουκέτων σε δημόσιους οργανισμούς στο όνομα της «περικοπής της σπατάλης», είτε στο όνομα του «αντικρατισμού», είναι εξαιρετικά διδακτική.
Όταν ξεκίνησε η μνημονιακή περιπέτεια της χώρας, οι απολύσεις στο Δημόσιο παρουσιάζονταν περίπου ως μέτρο κοινωνικής δικαιοσύνης και οι κυβερνώντες περιχαρείς δήλωναν ότι πρέπει «να σπάσει το ταμπού» γιατί, σύμφωνα με την ίδια αυτή κυνική συλλογιστική, δεν μπορεί ο ιδιωτικός τομέας να έχει την αποκλειστική συμμετοχή στην παραγωγή… 1,5 εκατ. ανέργων.
Πρόκειται για μια άποψη που επένδυε στη λογική τού «διαίρει και βασίλευε» και αναζητούσε κοινωνική συναίνεση στην υλοποίησή της μέσω του «κοινωνικού αυτοματισμού».
Τα πρώτα χρόνια της κρίσης είχε μετατραπεί σε καραμέλα στα χέρια των κυβερνώντων το επιχείρημα ότι, αν κάναμε απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, αν προχωρούσαμε στις «αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στο κράτος και τη δημόσια διοίκηση» όπως λεγόταν πιο εύηχα, δεν θα υπήρχε ανάγκη για φορολογικές επιβαρύνσεις, για περικοπές μισθών και συντάξεων, καθώς και κοινωνικών δαπανών. Τουλάχιστον, όχι στο βαθμό που τα βιώνουμε σήμερα.
Δεν θα σταθούμε στα αριθμητικά δεδομένα, που καταρρίπτουν αυτά τα παιδαριώδη επιχειρήματα, που δεν έχουν οικονομική λογική, παρά μόνο εξυπηρετούν προπαγανδιστικές ανάγκες των κυβερνώντων και της τρόικας. Άλλωστε οι απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων, που έγιναν και συνεχίζουν να γίνονται, ούτε στη μείωση των φόρων οδήγησαν, ούτε στην αύξηση των κοινωνικών δαπανών, ούτε στη βελτίωση της δημόσιας διοίκησης. Τουναντίον.
Από την άλλη μεριά, οι απολύσεις στο Δημόσιο απλώς αυξάνουν τον αριθμό των ανέργων και με τη σειρά της η αύξηση αυτή του «εφεδρικού στρατού» κάνει πιο δύσκολη την εξεύρεση εργασίας στον ιδιωτικό τομέα. Με απλά λόγια, μια θέση εργασίας είναι αντικείμενο διεκδίκησης από περισσότερους. Και η αύξηση της προσφοράς εργατικών χεριών με βάση το νόμο της προσφοράς και της ζήτησης φέρνει τη μείωση των μισθών για όλους τους εργαζόμενους σε ιδιωτικό και Δημόσιο. Ποιος ισχυρίζεται ακόμα ότι θα ωφεληθεί ο ιδιωτικός τομέας, αν απολυθούν επιπλέον 6.500 δημόσιοι υπάλληλοι;

Πηγή: http://www.inprecor.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Μικρό το δημοσιονομικό όφελος από διαθεσιμότητες, απολύσεις

Μόλις στα 100 εκατομμύρια ευρώ εκτιμάται η καθαρή δημοσιονομική εξοικονόμηση για την περίοδο 2013- 2018 με τις παρεμβάσεις που αφορούν στο καθεστώς της διαθεσιμότητας, στις αποχωρήσεις υπαλλήλων από το Δημόσιο αλλά και τις προσλήψεις που θα γίνουν.
Έγγραφο του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Χρήστου Σταϊκούρα που διαβιβάστηκε στη Βουλή στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου για προβλέψεις στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής αναφέρει ότι για την περίοδο 2013-2018 θα υπάρξει καθαρή δημοσιονομική εξοικονόμηση ύψους 100 εκατομμυρίων ευρώ με παρεμβάσεις που ενσωματώνουν τα εξής στοιχεία:
Την ένταξη 25.669 υπαλλήλων σε καθεστώς διαθεσιμότητας.
Την αποχώρηση 15.000 υπαλλήλων από τον Δημόσιο Τομέα.
Την υλοποίηση 15.000 νέων προσλήψεων από την εφαρμογή του κανόνα μια πρόσληψη για κάθε μια υποχρεωτική αποχώρηση.
Καταβολή αποζημίωσης απόλυσης λόγω κατάργησης θέσης βάσει των διατάξεων της υποπερίπτωσης 4.α.ι. της περίπτωσης 2 της υποπαραγράφου Θ.1 της παραγράφου Θ του άρθρου πρώτου του ν. 4254/2014. Σημειώνεται ότι στην εν λόγω κατηγορία συνυπολογίζεται και η αποζημίωση των υπαλλήλων της ΕΡΤ.
Ο κ. Σταϊκούρας επισημαίνει ότι το 2014 θα υπάρξει εξοικονόμηση ύψους 164 εκατομμυρίων ευρώ και περιλαμβάνει μόνο ένα μέρος του κόστους των νέων προσλήψεων οι οποίες, βάσει του προγραμματισμού προσλήψεων του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, θα ανέλθουν σε περίπου 8.000 το τελευταίο τρίμηνο του 2014 και 7.000 εντός του 2015. Ως εκ τούτου το κόστος που θα προέλθει από τις νέες προσλήψεις θα επιβαρύνει τα έτη 2015 και 2016.
Το συγκεκριμένο έγγραφο του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών διαβιβάστηκε στη Βουλή έπειτα από ερώτηση που είχε καταθέσει η βουλευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων Μαρίνα Χρυσοβελώνη, ζητώντας διευκρινίσεις για μισθολογικές παρεμβάσεις στο τελευταίο Μεσοπρόθεσμο όπως αυτές περιελήφθησαν με το υπ΄ αριθμ. 6 μέτρο «εργασιακή κινητικότητα και αναγκαστικές αποχωρήσεις».

Πηγή: aftodioikisi.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

ΚΕΔΕ: Stop στις απολύσεις στους Δήμους - Η ΕΝΠΕ ακούει;

Την αντίθεσή του με το προωθούμενο σύστημα και ιδιαίτερα με το πρώτο στάδιο της αξιολόγησης των εργαζομένων στους Δήμους που αφορά στον επιμερισμό ποσοστών εκφράζει με απόφαση του το Διοικητικό Συμβούλιο της; Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) καθώς όπως τονίζει πρόκειται για μια διαδικασία που θεωρείται αυθαίρετη και αντισυνταγματική, σύμφωνα και με την γνωμοδότηση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής.
Ειδικότερα το Δ.Σ. της ΚΕΔΕ, το οποίο αυτή την ώρα συναντάται με τον νέο υπουργό Εσωτερικών Αργύρη Ντινόπουλο, μετά από πολύωρη συνεδρίαση σε ότι αφορά στην αξιολόγηση των εργαζομένων στους δήμους, υπογράμμισε την ανάγκη εφαρμογής ενός δίκαιου και αντικειμενικού συστήματος αξιολόγησης του προσωπικού, τέτοιου που θα συμβάλει στην αναβάθμιση της Δημόσιας Διοίκησης και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των προσφερόμενων υπηρεσιών στους πολίτες.
Ωστόσο επισημαίνει ότι στην συνάντηση με την ηγεσία του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης στις αρχές της επόμενης εβδομάδας θα ζητήσει τριμερή διάλογο μεταξύ κυβέρνησης, ΚΕΔΕ και εργαζομένων στους δήμους, προκειμένου να ξεκαθαριστεί το πλαίσιο αξιοποίησης της αξιολόγησης, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να παραπέμπει σε διαθεσιμότητες και απολύσεις των εργαζομένων στους δήμους.
Αξίζει να σημειωθεί ότι όπως έχει δημοσιεύσει το aftodioikisi.gr η αξιολόγηση με το νέο σύστημα παρά τις αντιδράσεις συνεχίζεται και ολοκληρώνεται μέσα στο καλοκαίρι.
Το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης έχει καθιερώσει την ποσόστωση στη βαθμολόγησή του προσωπικού, και αν και ο υπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δηλώνει κατηγορηματικά ότι όσοι λαμβάνουν τον κατώτερο βαθμό, δεν κινδυνεύουν με απόλυση ή διαθεσιμότητα, οι συνδικαλιστές εφιστούν την προσοχή των εργαζομένων και προειδοποιούν ότι το νέο σύστημα δημιουργεί μια «δεξαμενή» υπαλλήλων προς απόλυση, σε επόμενες φάσεις συρρίκνωσης του δημόσιου τομέα.
Οι αρμόδιοι σε δημόσιες υπηρεσίες, υπουργεία, δήμους και νομικά πρόσωπα θα πρέπει να συντάξουν τις εκθέσεις επιμερισμού των ποσοστών: με τους βαθμούς 9 ως 10 αξιολογείται ποσοστό έως και 25% των υπαλλήλων, με τους βαθμούς 7 ως 8 αξιολογείται ποσοστό έως και 60% των υπαλλήλων και με τους βαθμούς 1 ως 6 αξιολογείται ποσοστό έως και 15% των υπαλλήλων.
Αναλυτικές οδηγίες για τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει η αξιολόγηση περιλαμβάνονται σε έγγραφο το οποίο εστάλη στις 7 Απριλίου 2014, από το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης προς όλα τα υπουργεία , γενικές και Ειδικές Γραμματείες, Αποκεντρωμένες, Περιφέρειες, Ανεξάρτητες Αρχές και στην Διεύθυνση Οργάνωσης και Λειτουργίας Ο.Τ.Α. του Υπουργείου Εσωτερικών.
Μεταξύ άλλων, σημειώνεται ότι οι εκθέσεις αξιολόγησης έτους 2013 δεν θα ληφθούν υπόψη κατά τη διαδικασία αποτίμησης των προσόντων των υπαλλήλων για την τυχόν θέση τους σε διαθεσιμότητα και κινητικότητα.
Με την εγκύκλιο αυτή καλούνται άμεσα οι υπηρεσίες να καταγράψουν το προσωπικό και να επιμερίσουν τα ποσοστά της κλίμακας βαθμολόγησης για τους υπαλλήλους που υπηρετούν στις διάφορες οργανικές μονάδες.

Πηγή: http://www.aftodioikisi.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Προαπαιτούμενο 25.000 σε κινητικότητα για τα 6,3 δισ. ευρώ

Δεν έχουν τελειώσει τα προαπαιτούμενα για να εγκριθούν τα 6,3 δισ. ευρώ αναφέρει σε έγγραφό του με ημερομηνία 7 Απριλίου ο επικεφαλής του Eurogroup Jeroen Dijsselbloem. Αποκαλύπτει ότι είναι δεσμευτική η είσοδος 25.000 υπαλλήλων σε κινητικότητα πριν την έγκριση της εκταμίευσης, ενώ υπάρχει δέσμευση της κυβέρνησης για απολύσεις επιπλέον 2.000 υπαλλήλων στο α΄ τρίμηνο του 2015. Γίνεται λόγος και για κινδύνους στην ανάκαμψη γιατί καθυστερούν μεταρρυθμίσεις λόγω «κατεστημένων συμφερόντων» αλλά και για ανησυχία που προκαλούν τα κόκκινα δάνεια.
Το έγγραφο αποτελεί σύνοψη της δ΄ έκθεσης προόδου της ΕΕ για το ελληνικό μνημόνιο και τη δόση. Καταγράφει αλλαγές στην βιωσιμότητα του χρέους και στις αποκρατικοποιήσεις: υψηλότερο χρέος κατά 1% του ΑΕΠ το 2020 και χαμηλότερα κατά 2 δισ. ευρώ περίπου (από τα 24,2 δισ. ευρώ στα 22,6 δισ. ευρώ) έσοδα ιδιωτικοποιήσεων το 2020 λόγω της αγοράς ακινήτων κυρίως.

Τα νέα ορόσημα
Καταγράφει και τα νέα ορόσημα Ιουνίου και Ιουλίου, βάση των οποίων θα έρθουν τα 2 δισ. ευρώ των δόσεων που απομένουν. Όπως αναφέρει περιλαμβάνουν για τον Ιούνιο μεταξύ άλλων: νέες παρεμβάσεις στους φόρους υπέρ τρίτων, μεταρρυθμίσεις σε υγεία, συνταξιοδοτικό και ενέργεια.

Αναλυτικά για τον Ιούνιο προβλέπει:
· Προσαρμογής της νομοθεσίας του εμπορίου
· Μείωση των διοικητικών επιβαρύνσεων μέσω και των φόρων υπερ τρίτων
· Ενίσχυση του πλαισίου για την καταπολέμηση της διαφθοράς
· Βελτίωση της ανάκτησης των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης και
· Μεταρρυθμίσεις στην υγειονομική περίθαλψη

Για τον Ιούλιο επισημαίνει ότι θα ισχύουν οι παραπάνω όροι με την εξαίρεση του εμπορίου και των εσόδων κοινωνικής ασφάλισης , ενώ θα προβλέπονται επιπλέον και παρεμβάσεις:
· Μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος και
· Μεταρρύθμισης της αγοράς ενέργειας.

Προαπαιτούμενα για τον Απρίλιο
Εντός του μήνα και πριν από την εκταμίευση της δόσης, όπως αναφέρεται, πρέπει να γίνουν μία σειρά από προαπαιτούμενα κάποια από τα οποία περιλαμβάνονται στον εφαρμοστικό νόμο και περιλαμβάνουν: βελτίωση των δημόσιων οικονομικών, καταπολέμηση της διαφθοράς, ιδιωτικοποιήσεις, μεταρρύθμιση του φορολογικού, ευελιξία στις μεταρρυθμίσεις στις αγορές εργασίας και προϊόντων.
Όπως αναφέρεται, οι δόσεις 8,3 δισ. ευρώ από τον EFSF και δύο δόσεις ύψους 1,8 δισ. ευρώ από το ΔΝΤ που θα αποφασιστούν στις αρχές Μαΐου, θα διατεθούν με την επιφύλαξη των «προαπαιτούμενες δράσεων». Από πλευράς ΕΕ τα 6,3 δισ. ευρώ θα διατεθούν το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Απριλίου και από 1 δισ. ευρώ στις αρχές Ιουνίου και Ιουλίου μετά από νέα σειρά οροσήμων.
Αυτή την περίοδο ο εφαρμοστικός νόμος που ψήφισε η Βουλή στις 30 Μαρτίου «είναι τώρα υπό εξέταση από την τρόικα» η οποία θα αποφανθεί στα μέσα Απριλίου για το αν η Ελλάδα έχει πράγματι ολοκληρώσει όλες τις προαπαιτούμενες δράσεις. Στη συνέχεια, το EWG (Ομάδα Εργασίας του Eurogroup) θα συζητήσει την τελική έγκριση για την εκταμίευση της 1ης υποδόσης, και τότε όπως αναφέρεται η έκθεση προόδου της ΕΕ θα δημοσιευθεί.
Καταγράφεται ότι η Ελλάδα έχει κάνει πρόοδο στην εφαρμογή των μέτρων. Γίνεται λόγος για επιβράδυνση της ύφεσης στο 3,9% του ΑΕΠ το 2013, ταχύτερα από το αναμενόμενο (η εκτίμηση ήταν για 4,2 % του ΑΕΠ). Επισημαίνεται ότι οι μεταρρυθμίσεις που εφαρμόστηκαν οδήγησαν σε βελτίωση της ανταγωνιστικής θέσης της Ελλάδας.
Γίνονται θετικά σχόλια για το πλεόνασμα το 2013 στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών ύψους 0,7% του ΑΕΠ, για το ότι οι τιμές έχουν μειωθεί περισσότερο από το αναμενόμενο, αλλά και για πιθανότητα να υπάρξει ταχύτερη αύξηση της απασχόλησης κατά 0,6% το 2014 και κατά 2,6% το 2015 αλλά με παραμονή της ανεργίας σε δυσθεώρητα επίπεδα.

Κίνδυνοι στην ανάκαμψη λόγω κατεστημένων συμφερόντων Γίνεται όμως και λόγος για κινδύνους στην ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας, κυρίως λόγω της αποτυχίας της εφαρμογής των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων η οποία αποδίδεται σε «κατεστημένα συμφέροντα» αλλά και σε εξωτερικούς παράγοντες, όπως η οικονομική κρίση στην Τουρκία και η πολιτική κρίση στην Ουκρανία.
Αποδέχεται και πρωτογενές πλεόνασμα 2013 περί το 1,3 % του ΑΕΠ υψηλότερο του στόχου (0%) αλλά πιο χαμηλά από τις κυβερνητικές εξαγγελίες όπως είχε επισημάνει το Capital.gr και επισημαίνεται ότι πρέπει να περιμένει τα στοιχεία της Eurostat.
Για τη βιωσιμότητα του χρέους η χαμηλότερη ονομαστική αύξηση του ΑΕΠ ( λόγω αποπληθωρισμού) και η χαμηλότερη εκτίμηση των εσόδων από ιδιωτικοποιήσεις, αλλά και οι υψηλότερες ληξιπρόθεσμες οφειλές αναθεωρούν τα στοιχεία: αναμένεται το 2020 από το 124 % του ΑΕΠ στο 125% του ΑΕΠ πλέον και το 2022 αντί για 110% του ΑΕΠ, στο 112 % του ΑΕΠ.

Πρόβλημα τα κόκκινα δάνεια
Στο τραπεζικό πεδίο γίνεται ειδική μνεία για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, που εξακολουθούν να αποτελούν πεδίο «ανησυχίας για τις ελληνικές τράπεζες» και επισημαίνεται ότι αναμένονται σχέδια από τις ελληνικές τράπεζες για το πώς σχεδιάζουν να αντιμετωπίσουν το ζήτημα.
Στο φορολογικό πεδίο ζητείται ενίσχυση της Γενικής Γραμματείας Εσόδων με 1.700 άτομα την προσεχή 2ετία αλλά και περαιτέρω θεσμικές αλλαγές άμεσα. Προαναγγέλλεται επίσης νομοσχέδιο για τη βελτίωση του πλαισίου για την καταπολέμηση της διαφθοράς.

Πηγή:www.capital.gr - Της Δήμητρας Καδδά Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ώρα μηδέν για απολύσεις στο Δημόσιο και ανεργία

ΣΤΟΧΟΣ Η ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΚΑΘΕ ΕΝΝΟΙΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ
Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία είναι το πρόβλημα της ανεργίας. Η Ελλάδα βρίσκεται σε πρώτη θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση με ποσοστό 28% (στοιχεία Νοεμβρίου 2013) από 9,7% που ήταν το Σεπτέμβριο του 2009 ενώ τον ίδιο μήνα τα ποσοστά ανεργίας στις γυναίκες και στους νέους ανέρχονταν σε 32,2% και 61,4% αντίστοιχα. Τα ποσοστά αυτά είναι απόρροια των μνημονιακών πολιτικών που ασκήθηκαν τα τελευταία τέσσερα χρόνια, η δε πραγματική ανεργία εκτιμάται ότι φτάνει ήδη το 34% και το ύψος της θα ήταν ακόμη μεγαλύτερο, αν υπολογίζαμε και την μετανάστευση των νέων στο εξωτερικό, οι οποίοι εξαναγκάστηκαν να φύγουν για τον ίδιο λόγο.
Για να κατανοήσουμε το μέγεθος του προβλήματος αναφέρουμε ότι το υψηλότερο σημείο στο οποίο έφτασε η ανεργία στις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου ήταν στο 25%. Η κυβέρνηση, όμως, δε σταματά αλλά εντείνει τις πολιτικές της αδιαφορώντας για το μέγεθος της κοινωνικής εξαθλίωσης. Aυτό συμβαίνει γιατί η αύξηση της ανεργίας δεν αποτελεί παράπλευρη απώλεια των μνημονιακών πολιτικών αλλά στόχο, καθώς εξαιτίας της υποβαθμίζεται πλήρως η διαπραγματευτική ικανότητα των μισθωτών, αποδιαρθρώνονται οι εργασιακές σχέσεις, καταργείται κάθε εργατικό ή κοινωνικό δικαίωμα και συμπιέζεται ακόμη περισσότερο το εργατικό κόστος.
Για τους λόγους αυτούς μπορούμε να κατανοήσουμε τα επιπλέον μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση, την απελευθέρωση των απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα και χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο. Οι νέες διαπραγματεύσεις που γίνονται με την τρόικα έχουν αυτό το περιεχόμενο. Ήδη έχει ολοκληρωθεί ο χρόνος διάρκειας της διαθεσιμότητας για χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους και σε ένα μήνα θα έχουμε πλέον τις πρώτες απολύσεις στο Δημόσιο (μετά την εφεδρεία που έχει κριθεί αντισυνταγματική από το ΣτΕ).
Επιπλέον, συζητείται ήδη το νέο σχέδιο νόμου για τη Δημόσια Διοίκηση βάσει του οποίου καταργούνται 23 οργανισμοί και προετοιμάζονται νέες διαθεσιμότητες-απολύσεις για τους εργαζόμενους μέσω της διαδικασίας της «αξιολόγησης» όπου υποχρεωτικά το 15% των εργαζομένων θα κριθούν ως ανεπαρκείς και άρα υποψήφιοι προς διαθεσιμότητα και απόλυση.
Με βάση, λοιπόν, τις δρομολογημένες ήδη απολύσεις αλλά και το σχέδιο νόμου που θα αποτελέσει μόνιμο μηχανισμό απολύσεων και για το μέλλον, η ανεργία στη χώρα μας θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο. Ακόμη και οι πλέον δυσοίωνες προβλέψεις δεν υπολόγιζαν τις απολύσεις στο Δημόσιο βάσει των οποίων η ανεργία θα ξεπεράσει τα πιο εφιαλτικά νούμερα που μόνο σε εποχή πολέμου θα μπορούσε να έχει μια χώρα. Επιπλέον, πρέπει σε αυτό το σημείο να τονιστεί ότι οι απολύσεις στο δημόσιο τομέα συνοδεύονται από πεντάμηνα προγράμματα απασχόλησης, με αμοιβή 495€, με τα οποία επιχειρείται α) να αλλάξει το εργασιακό πρότυπο –ανασφαλής, ελαστική και προσωρινή απασχόληση ως κανόνας παντού, β) να καλυφθούν όπως-όπως οι «τρύπες» που δημιουργούνται στις υπηρεσίες του κράτους και γ) να είναι περισσότερο εξαρτημένοι οι εργαζόμενοι ούτως ώστε εύκολα να αποτελούν εκλογική πελατεία. Οι απολύσεις βέβαια στο Δημόσιο δε θα έχουν ως μοναδική συνέπεια την αύξηση της ανεργίας. Η κατάργηση βασικών τομέων και κοινωνικών υπηρεσιών είναι άμεση συνέπεια και ήδη το βλέπουμε με την κατάργηση των ιατρείων στον ΕΟΠΠΥ, την κατάρρευση των νοσοκομείων, την αγωνιώδη καθημερινή αναζήτηση χιλιάδων ασθενών για στοιχειώδη περίθαλψη. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα του νοσοκομείου "Αττικό" το οποίο εξυπηρετούσε μέχρι στιγμής 3.000 ασθενείς μηνιαίως και μετά την κατάργηση των υποκαταστημάτων του ΙΚΑ, καλείται να εξυπηρετήσει 5.000 και περισσότερους ασθενείς με το ίδιο προσωπικό. Το χαρακτηριστικό, όμως, των νέων απολύσεων στο δημόσιο είναι η έλλειψη κάθε προστασίας για υπαλλήλους που απολύονται. Αυτό είναι ένα νέο δεδομένο το οποίο κορυφώνει την εργασιακή βαρβαρότητα και αποτελεί τον προπομπό ουσιαστικά για τις νέες ρυθμίσεις που πιθανότατα θα ισχύσουν και για τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα. Οι διατάξεις που υπάρχουν για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους (επίδομα ανεργίας, αποζημίωση, προστασία μητρότητας από απόλυση) δεν ισχύουν για το Δημόσιο με δεδομένο ότι μέχρι τώρα, σύμφωνα με τον υπαλληλικό κώδικα, οι δημόσιοι υπάλληλοι απολύονταν μόνο για πειθαρχικά ή ποινικά αδικήματα. Συνεπώς, οι μνημονιακές ρυθμίσεις που επιβάλλουν τις απολύσεις στο δημόσιο ανοίγουν ουσιαστικά τον δρόμο για κατάργηση κάθε νομικής προστασίας οποιουδήποτε εργαζομένου σε περίπτωση απόλυσης. Είναι χαρακτηριστικό ότι ετέθησαν σε διαθεσιμότητα και οδηγούνται σε απόλυση, μετά την ολοκλήρωση του οκτάμηνου, μητέρες οι οποίες ήταν σε κατάσταση κύησης/λοχείας ή εργαζόμενοι που ενώ έχουν θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα, δεν έχουν το όριο ηλικίας για καταβολή της σύνταξης με αποτέλεσμα να πρέπει να περιμένουν πολλά χρόνια μέχρι τη συμπλήρωση των αντίστοιχων ορίων (των 60 ή 65 χρόνων) χωρίς εισόδημα, ακόμα και χωρίς υγειονομική περίθαλψη. Γεννάται το ερώτημα τώρα αν οι προστατευτικές διατάξεις για τον ιδιωτικό τομέα είναι ικανοποιητικές. Σαφέστατα όχι. Έχουν τροποποιηθεί προς το χειρότερο σε μεγάλο βαθμό (μείωση της αποζημίωσης, μείωση του επιδόματος ανεργίας, κ.ά.). Για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο, όμως, δε θα ισχύουν ούτε αυτές οι περιορισμένες, ανεπαρκείς διατάξεις που ισχύουν για τον ιδιωτικό τομέα. Αυτό δεν αποτελεί με κανένα τρόπο πεδίο αντιπαράθεσης ανάμεσα στους εργαζομένους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα αλλά προμηνύει την κατάργηση των όποιων προστατευτικών διατάξεων έχουν απομείνει στον ιδιωτικό τομέα.
Μη ξεχνάμε τον τρόπο με τον οποίο μεθοδεύτηκαν όλες οι αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις και τους μισθούς τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Άρχισαν με τις μισθολογικές μειώσεις για τους δημοσίους υπαλλήλους, τάχα για λόγους δημοσιονομικούς, και συνεχίστηκαν στον ιδιωτικό τομέα με την πλήρη αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων και τις μαζικές απολύσεις. Σήμερα, λοιπόν, με την στοχοποίηση του δημοσίου μέσα από τις απολύσεις και την κατάργηση κάθε προστασίας, είναι σίγουρο ότι αυτό θα επεκταθεί και στους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα με την απελευθέρωση των απολύσεων (συζητείται ήδη με την τρόικα), την κατάργηση κάθε προστασίας για τους ανέργους, την πλήρη καταστρατήγηση κάθε εργασιακού δικαιώματος. Οι απολύσεις, λοιπόν, στο Δημόσιο έχουν τεράστιες συνέπειες για ολόκληρη την κοινωνία και ουσιαστικά διαμορφώνουν πλήρως το νέο εργασιακό τοπίο, που ήταν και ο μνημονιακός στόχος:
- Η μείωση μισθών και συντάξεων (η περαιτέρω μείωση των εργοδοτικών εισφορών κατά 3,9% αποτελεί νέο χτύπημα κατά των ασφαλιστικών ταμείων και θα οδηγήσει σε νέες μειώσεις συντάξεων)
- Απελευθέρωση απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα
-Απολύσεις και στο Δημόσιο
-Κατάργηση του κοινωνικού κράτους
-Κατάργηση κάθε προστασίας για τους ανέργους και τους απολυθέντες.
-Αύξηση της ανεργίας.

Όλα αυτά διαμορφώνουν το νέο εφιαλτικό εργασιακό τοπίο, όπου ο εργαζόμενος μετατρέπεται σε σύγχρονο σκλάβο χωρίς κανένα δικαίωμα, όχι μόνο εργασιακό αλλά ούτε καν τα στοιχειώδη δικαιώματα όσον αφορά στην πρόσβαση στην παιδεία, στην υγεία, στην κοινωνική πρόνοια. Η ανάγκη συνεπώς ανάπτυξης αγώνων ενάντια στις απολύσεις στο Δημόσιο αλλά και στην επικείμενη απελευθέρωση των απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα καθίσταται επιτακτική και σημαίνει ανάγκη υπεράσπισης της ζωής και της αξιοπρέπειας των πολιτών.

Της ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΣΠΑΝΟΥ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Χωρίς προεκλογικούς περιορισμούς κινητικότητα και απολύσεις – στον ένα μήνα οι περιορισμοί προσλήψεων στους δήμους

Το δρόμο για οριστική έξοδο από το Δημόσιο όσων υπαλλήλων έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα και δεν κατόρθωσαν εντός οκταμήνου να επανατοποθετηθούν σε νέες θέσεις, ανοίγει τροπολογία του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης, η οποία αίρει για τους συγκεκριμένους εργαζόμενους τις απαγορεύσεις που ισχύουν προεκλογικά. Την ίδια ώρα ρύθμιση του υπουργείου Εσωτερικών περιορίζει στον ένα μήνα τις απαγορεύσεις προσλήψεων και αλλαγής υπηρεσιακής κατάστασης των δημοτικών υπαλλήλων.
Ειδικότερα, βάσει των προβλέψεων της τροπολογίας του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης αίρονται οι περιορισμοί, οι οποίοι δεν επέτρεπαν καμία υπηρεσιακή μεταβολή στην εργασιακή κατάσταση των δημοσίων υπαλλήλων, δηλαδή και ενδεχόμενες απολύσεις, κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου και μέχρι την ανάληψη καθηκόντων από τις νέες δημοτικές αρχές.
Η τροπολογία στηρίζεται στο σκεπτικό ότι ο θεσμός της διαθεσιμότητας έχει ως στόχο την ορθολογική κατανομή του προσωπικού και κατά συνέπεια οι μετακινήσεις των «διαθεσίμων» πρέπει να γίνουν χωρίς περιορισμούς, ωστόσο, αναμένεται να επηρεάσει τους υπαλλήλους για τους οποίους λήγει το οκτάμηνο της διαθεσιμότητας και δεν έχει βρεθεί ακόμη θέση σε άλλον φορέα για μετακίνησή τους. Συγκεκριμένα πρόκειται για σχολικούς φύλακες, εκπαιδευτικούς και μέρος των δημοτικών αστυνομικών.
Παράλληλα, με τη νομοθετική ρύθμιση του υπουργείου Εσωτερικών, περιορίζονται στον ένα μήνα οι εκλογικές απαγορεύσεις περί προσλήψεων και αλλαγής υπηρεσιακής κατάστασης των δημοτικών υπαλλήλων κάτι που θα δώσει τη δυνατότητα μετακινήσεων δημοτικών υπαλλήλων στο πλαίσιο της εθελοντικής κινητικότητας, προκειμένου να συμπληρωθεί ο μνημονιακός στόχος των 25.000 διαθέσιμων, αλλά και προσλήψεων εποχικού προσωπικού. Συγκεκριμένα, σε ό,τι αφορά τις προσλήψεις οι εκλογικοί περιορισμοί δεν θα ισχύσουν για την πρόσληψη προσωπικού ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου (ενόψει των εποχικών θερινών αναγκών για τη ναυαγοσωστική κάλυψη των ακτών, την πυρασφάλεια, τις ανάγκες συμβασιούχων για τη φροντίδα βρεφών, νηπίων κ.α.) και για τη σύναψη συμβάσεων μίσθωσης έργου προκειμένου να μην ανακοπεί η απορρόφηση των κοινοτικών πόρων. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Συνάδελφοι φοβάμαι! Γιατί οι 3 μορφές Αξιολόγησης οδηγούν σε 3 τρόπους Απολύσεων

Συνάδελφοι φοβάμαι. Φοβάμαι ότι δεν θα μπορούμε ,για πολύ καιρό ακόμα, να προσφωνούμε ο ένας τον άλλον με αυτή τη γλυκιά λέξη. Συνάδελφοι.
Ίσως κάποιοι θορυβηθείτε πολύ με αυτά που θα διαβάσετε παρακάτω.
Δεν είναι αυτός ο στόχος μου. Δεν μου αρέσει όμως να βλέπω ένα πολύ μεγάλο μέρος των συναδέλφων μου να είναι ανενημέρωτο ή να αδιαφορεί ή να απωθεί ένα τόσο σοβαρό γεγονός που λαμβάνει χώρα στα σχολεία αυτή τη περίοδο. Μιλάω φυσικά για τις τρεις μορφές αξιολόγησης (αξιολόγησης των μαθητών, της αυτό-αξιολόγησης των σχολικών μονάδων και της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών) που οι εμπνευστές τους προσπαθούν τόσο πολύ να μας πείσουν ότι και καμία σχέση δεν έχουν μεταξύ τους αλλά και ότι είναι αθώες διαδικασίες για τις οποίες δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας για τους εκπαιδευτικούς .Φυσικά ψεύδονται και σας παραθέτω αμέσως τις αποδείξεις.

ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΩΝ Η.Π.Α ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΡΙΚΕΣ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ
Πρέπει να καταλάβουμε ότι εμείς μόνοι μας ανοίγουμε τη «κερκόπορτα» του δημόσιου σχολείου ,όπως κάνανε και οι Αμερικανοί συνάδελφοί μας πριν από αρκετά χρόνια .Τώρα είναι πλέον πολύ αργά για εκείνους. Για εμάς όμως υπάρχει ακόμη ελπίδα.
Θα σας αναφέρω μερικές ανατριχιαστικές ομοιότητες που υπάρχουν μεταξύ της Αξιολόγησης –Αυτό-αξιολόγησης στα ελληνικά σχολεία και του αντίστοιχου προγράμματος στα σχολεία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Και στις ΗΠΑ το πρόγραμμα ξεκίνησε ως φιλόδοξο και πολλά υποσχόμενο και αγκαλιάστηκε στην αρχή από το μεγαλύτερο μέρος της αμερικανικής εκπαιδευτικής κοινότητας και του αμερικανικού λαού. Έφερε τον τίτλο «Λογοδοσία των σχολείων»( accountability) και το ¨τυρί στη φάκα¨ ήταν ότι έδινε το δικαίωμα στους γονείς της επιλογής του σχολείου του παιδιού τους. Σήμερα μερικά χρόνια μετά οι πιο πολλοί μιλάνε για την καταστροφή του δημόσιου αμερικανικού σχολείου. Ακόμα και η εμπνευστής του όλου σχεδίου ,και τότε υφυπουργός Παιδείας των ΗΠΑ Diane Ravitch ,σήμερα καταδικάζει κατηγορηματικά το εγχείρημα αυτό. Μάλιστα θεωρεί ότι το αποτέλεσμα της μεταρρύθμισης στην οποία ηγήθηκε ήταν το «σχολείο της αγοράς» που πλέον αποδοκιμάζει μετά βδελυγμίας. Δώστε βάση λοιπόν στα παρακάτω και αναρωτηθείτε αν σας θυμίζουν κάτι. Και μην ξεχνάτε πόσοι Έλληνες πολιτικοί είναι διαπιστωμένα υπέρ του Αμερικανικού Ονείρου.

Οι ομοιότητες
Α)Στην Ελλάδα το πρόγραμμα εντάσσεται στα πλαίσια της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης με το ηχηρό τίτλο «Πρώτα ο Μαθητής-Νέο σχολείο». Στις ΗΠΑ η αντίστοιχη μεταρρύθμιση που ξεκίνησε από τον George W. Bush το 2002 ονομάστηκε ΝCLB (No Child Left Behind). Όλα, και στις δύο περιπτώσεις, γίνονται για το καλό των παιδιών, δηλαδή. Σύμπτωση θα μου πείτε. Πάμε παρακάτω.
Β) Το πρόγραμμα ΝCLB προέβλεπε ότι οι μαθητές κάθε χρόνο θα υποβάλλονταν σε σταθμισμένες εξετάσεις με χρήση τράπεζας θεμάτων μόνο στα μαθηματικά και στη γλώσσα για να διαπιστωθεί η πρόοδος τους. Στην Ελλάδα οι μαθητές και στις τρεις τάξεις του Λυκείου θα υποβάλλονται πλέον σε παρόμοιες εξετάσεις .Θα μου πείτε όμως ότι εδώ θα δίνουν όλα τα μαθήματα .Ναι αλλά η έμφαση δίνεται πάλι στα μαθηματικά και στη γλώσσα όπου για να προβιβάζονται οι μαθητές θα πρέπει να έχουν πιάσει τη βάση (10) ενώ στα υπόλοιπα μαθήματα απαιτείται μόλις ο βαθμός 8. Σύμπτωση ξανά.
Γ)Ποιος όμως ήταν ο βασικός λόγος που προέβαλε το πρόγραμμα ΝCLB για να δικαιολογήσει τις εξετάσεις στα μαθηματικά και στη γλώσσα; Την κάλυψη της ύλης από τους μαθητές. Τι προβάλει η ηγεσία του ελληνικού Υπουργείου Παιδείας για να δικαιολογήσει τις παρόμοιες αυτές εξετάσεις με τη χρήση τράπεζας θεμάτων ;Μα τι άλλο ;Να αναγκάζονται οι εκπαιδευτικοί να καλύπτουν όλη την ύλη των μαθημάτων και όχι μόνο μέρος αυτής ,όπως το συνηθίζουν .Πολλές οι συμπτώσεις ,δεν νομίζετε;
Δ)Τι προβλέπει όμως το πρόγραμμα ΝCLB για τα σχολεία που οι μαθητές τους δεν έχουν καλές επιδόσεις στις εξετάσεις των μαθηματικών και της γλώσσας. Καταρχάς χαρακτηρίζονται ως «αποτυχημένα σχολεία» .Το 2009 το 35% των σχολείων των ΗΠΑ που συμμετείχαν στο πρόγραμμα χαρακτηρίστηκαν ως τέτοια. Τι απέγιναν αυτά σχολεία ; Είτε έκλεισαν είτε ιδιωτικοποιήθηκαν(επιβολή διδάκτρων). Και στις δυο περιπτώσεις ,πάντως είχαμε χιλιάδες απολύσεις καθηγητών οι οποίοι , και με τη σύμφωνη γνώμη του Προέδρου Ομπάμα , θεωρήθηκαν οι βασικοί υπαίτιοι της αποτυχίας των μαθητών. Βέβαια στις ΗΠΑ εδώ και αρκετά χρόνια οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν οργανική θέση σε κάποιο υπουργείο αλλά στο σχολείο στο οποίο εργάζονται ,οπότε οι απολύσεις είναι μια απλή διαδικασία. Δεν θα πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι και στην Ελλάδα φάνηκε να επιχειρείται κάτι ανάλογο με την εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας που προβλέπει οργανική θέση για κάθε εκπαιδευτικό στο σχολείο που ανήκει ανεξαρτήτου αριθμού ωρών .Αυτή η εγκύκλιος ,για κάποιο λόγο που μας διαφεύγει , δεν έχει ενεργοποιηθεί ακόμα αλλά ο υπουργός Παιδείας μας την υπενθύμισε σε πρόσφατη συνέντευξή του λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «αποσυνδέσαμε την οργανικότητα από τις ώρες διδασκαλίας».
Το μεγάλο όμως ερώτημα είναι το εξής: τι επιπτώσεις υπήρξαν στα σχολεία των ΗΠΑ με την προοπτική της αξιολόγησής τους και της κατηγοριοποίησης τους σε «επιτυχημένα» ή «αποτυχημένα»; Η αλήθεια είναι ότι έγιναν περίεργα πράγματα γιατί ο τιμωρητικός χαρακτήρας και ο πανικός είναι πολύ κακός σύμβουλος. Σχεδόν σε όλα τα σχολεία που συμμετείχαν στο ΝCLB τα οποία σε απλή μετάφραση λέγονται «κατασταστικά» παρουσιάστηκαν τα εξής κοινά φαινόμενα :
1)ένα μεγάλο ποσοστό των μαθητών που έφτανε και το 50% εγκατέλειψε το σχολείο πριν ολοκληρώσει τις σπουδές τους , μη αντέχοντας τη πίεση και τον ανταγωνισμό που καλλιεργήθηκε κυρίως από τους καθηγητές που αγωνιούσαν για τις επιδόσεις των μαθητών τους αφού από αυτές θα κρίνονταν και το δικό τους εργασιακό μέλλον . Μάλιστα φτάνουν στο σημείο να συμβουλεύουν τους αδύναμους μαθητές να εγκαταλείψουν το σχολείο καλλιεργώντας έτσι ένα άκρως ελιτίστικο περιβάλλον από «μαθητές γεννημένους νικητές» όπως χαρακτηριστικά έλεγαν.
2)Στα πιο πολλά σχολεία διδάσκονταν σε υπερβολική ποσότητα τα μαθηματικά και η γλώσσα (αφού μόνο σε αυτά θα υπήρχαν εξετάσεις) και χρησιμοποιήθηκε μεγάλο μέρος των χρημάτων του σχολείων στην κατασκευή τεστ προσομοίωσης για τις κρίσιμες εξετάσεις στα μαθηματικά και τη γλώσσα. Όλα αυτά βέβαια εις βάρος των υπόλοιπων μαθημάτων που πλέον δεν υπήρχε κανένα κίνητρο να διδάσκονται (οι καλές τέχνες, οι θετικές επιστήμες, η ιστορία, η λογοτεχνία, η γεωγραφία, η πολιτική αγωγή, οι ξένες γλώσσες, η σωματική αγωγή). Έτσι οι μαθητές είχαν μονόπλευρη ανάπτυξη σε δύο μόνο μαθήματα και ήταν τελείως ακαλλιέργητοι σε όλα τα υπόλοιπα .Αυτό το σύστημα δεν άλλαξε ακόμα και όταν τα κολλέγια των ΗΠΑ άρχισαν να διαμαρτύρονται πολύ έντονα για το επίπεδο των νέων φοιτητών. Μάλιστα ισχυρίζονταν ότι η πλειονότητα των νέων εισακτέων τους « αγνοεί βασικά στοιχεία του κόσμου που ζουν» και είναι εντελώς αμόρφωτοι. Σε σχέση με τα παραπάνω εδώ θα σας αναφέρω τον δικό μου προβληματισμό από τη πρόσφατη συνέντευξη του υπουργού Παιδείας της Ελλάδας . Ο υπουργός προαναγγέλλει αλλαγές στα σχολικά εγχειρίδια και στη διδακτέα ύλη, που θα «δομούνται με κριτήριο τι χρειάζεται ο μαθητής και όχι ο καθηγητής, για να συμπληρώσει τις ώρες του». Πολύ φοβάμαι ότι οι αλλαγές αυτές θα είναι η κατάργηση κάποιων μαθημάτων που κατά την γνώμη των ειδικών συμβούλων του υπουργού δεν τα χρειάζεται ο μαθητής και που κατά τη γνώμη τους απλά υπάρχουν για να καλύψουν κάποιοι καθηγητές τις ώρες τους.
3)Το πιο αξιοπερίεργο από όλα όμως είναι το εξής :Από τα «καταστατικά σχολεία» των ΗΠΑ ,παρά τη τόση εμμονική προετοιμασία τους για τις εξετάσεις , μόλις το 17% παρουσιάζει καλύτερες επιδόσεις των μαθητών στα μαθηματικά και στη γλώσσα από τα κρατικά σχολεία. Τα στοιχεία δόθηκαν από το ΝΑΕΡ («εθνικό πρόγραμμα αξιολόγησης της προόδου στην εκπαίδευση». Αυτό δείχνει ότι η αποκλειστική ενασχόληση των μαθητών μόνο με τις εξετάσεις οδηγεί στη πλήρη μορφωτική αποτυχία.

Ο ΕΝΑΣ ΤΡΟΠΟΣ ΑΠΟΛΥΣΗΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΡΕΙΣ
Αρχές Ιουλίου του 2013 είχε δημοσιευθεί ένα κείμενό μου που προσπαθούσε να αποδείξει αυτό που έλεγε και ο τίτλος του : «Γιατί δεν μπορούν να γίνουν ακόμη απολύσεις μονίμων εκπαιδευτικών». Η έμφαση βέβαια ήταν στην λέξη «ακόμη». Αυτό το κείμενο λοιπόν ανέφερε ότι με βάση το Σύνταγμα : «Οι δημόσιοι υπάλληλοι που κατέχουν οργανικές θέσεις είναι μόνιμοι εφόσον αυτές οι θέσεις υπάρχουν». Αντιπαραθέτοντας το Σύνταγμα , το εδάφιο του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΙΙΙ (περί διαθεσιμότητας) και τον δημόσιο-υπαλληλικό κώδικα είχα καταλήξει ότι υπάρχουν τρεις τρόποι για να τεθεί ένας εκπαιδευτικός σε διαθεσιμότητα βάσει της κατάργησης της θέσης του. (Δεν θα σας κουράσω με τους νόμους .Όποιος θέλει μπορεί να αναζητήσει το κείμενο εκείνο όπου γράφονται όλοι οι νόμοι και οι διατάξεις αναλυτικά.)Από αυτούς τους τρεις τρόπους είχα καταλήξει σε ένα ως τον πιο πιθανό που θα επιλέξει η κυβέρνηση για να προβεί σε απολύσεις .Τους άλλους δύο τρόπους τους είχα θεωρήσει υπερβολικούς .Δεν είχα υπολογίσει όμως το που είναι αυτή η κυβέρνηση διατεθειμένη να φτάσει, το πόσο αδίστακτη είναι. Σήμερα επικαιροποιώντας εκείνο το κείμενο του 2013 θα του έδινα τον τίτλο «Τρεις τρόποι με τους οποίους μπορούν να γίνουν απολύσεις μονίμων εκπαιδευτικών».
Α Τρόπος : Να καταργηθεί ο οργανισμός. Για εμάς τους εκπαιδευτικούς , ο οργανισμός είναι το Υπουργείο Παιδείας . Μην βιάζεσθε να πείτε αυτό δεν γίνεται. Έτσι έλεγα και εγώ το 2013 . Αυτό που δεν μπορούσα να σκεφτώ τότε είναι ότι δεν χρειάζεται να καταργηθεί το Υπουργείο Παιδείας αλλά μόνο η υπαγωγή μας στο σε αυτό. Εδώ έρχεται να κουμπώσει ο διακαής πόθος του Υπουργείου Παιδείας να περάσουν οι οργανικές μας θέσεις στα σχολεία και να φύγουν από το Υπουργείο. Μετά ο οργανισμός στον οποίο θα ανήκουμε θα είναι το σχολείο που θα έχουμε οργανική θέση που σημαίνει ότι αν για οποιονδήποτε λόγο εμείς περισσεύουμε στο συγκεκριμένο σχολείο δεν θα τιθέμεθα στη διάθεση του ΠΥΣΔΕ ,όπως γίνεται μέχρι σήμερα, αλλά θα απολυόμαστε. Επίσης αν στο σχολείο δεν καλύπτουμε το πλήρες ωράριο αλλά μόνο μερικές ώρες θα πληρωνόμαστε μόνο για αυτές τις ώρες από το σχολείο.
Β Τρόπος : Να καταργηθεί ολόκληρος κλάδος ειδικότητας. Αυτός ο τρόπος δυστυχώς έχει ήδη εφαρμοστεί τον Ιούλιο του 2013 με την κατάργηση των ειδικοτήτων στα ΕΠΑΛ και στις ΕΠΑΣ όπου 2500 συνάδελφοί μας είχαν τεθεί σε διαθεσιμότητα. Ερμηνεύοντας τα λόγια του Υπουργού Παιδείας σε πρόσφατη συνέντευξη που έδωσε σε γνωστή εφημερίδα όπου είπε χαρακτηριστικά τα εξής : «Θα γίνουν αλλαγές στα σχολικά εγχειρίδια και στη διδακτέα ύλη, που θα δομούνται με κριτήριο τι χρειάζεται ο μαθητής και όχι ο καθηγητής, για να συμπληρώσει τις ώρες του», είναι φανερό ότι μας προετοιμάζει για την κατάργηση μαθημάτων και κατά επέκταση και των ειδικοτήτων που τα διδάσκουν.
Γ Τρόπος : Να καταργηθούν ορισμένες μόνο οργανικές θέσεις ενός κλάδου .Οι Νόμοι προβλέπουν ότι «Αν καταργηθούν ορισμένες μόνο θέσεις του ίδιου κλάδου, απολύονται οι υπάλληλοι οι οποίοι συγκεντρώνουν τα λιγότερα ουσιαστικά προσόντα». Εδώ λοιπόν υπάγεται η περίπτωση κατάργησης ορισμένων θέσεων κάποιας ειδικότητας και όχι ολόκληρης της ειδικότητας. Είναι πολύ απλό να καταλάβει κανείς γιατί το Υπουργείο καίγεται να εφαρμόσει την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών .Ουσιαστικά θα έχει στα χέρια της αυτό το αξιολογικό κριτήριο για να βρίσκει εκείνους με τα λιγότερα ουσιαστικά προσόντα και να τους θέτει κατά το δοκούν σε διαθεσιμότητα. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν προχώρησε σε fast track διοικητική αξιολόγηση βάσει τυπικών προσόντων όπως έκανε σε άλλους οργανισμούς του δημοσίου. Ο νόμος μίλαγε για ουσιαστικά προσόντα και όχι τυπικά.

ΑΥΤΟ-ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ,ΕΝΑΣ ΟΡΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΦΕΥΡΕΘΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
Αλήθεια ξέρετε πως ονομάζουν στη γλώσσα των οικονομικών τη διαδικασία που μια εταιρεία πηγαίνει προς πώληση και πρέπει να γίνει πιο ελκυστική στους υποψήφιους αγοραστές και ταυτόχρονα πιο ¨ελαφριά¨ σε έξοδα και σε εργατικό δυναμικό ; Αυτό-αξιολόγηση την ονομάζουν. Ουσιαστικά δηλαδή ζητάνε από τους ίδιους τους εργαζόμενους να υποδείξουν εκείνοι ποιοι κατά τη γνώμη τους τομείς της εταιρείας πρέπει να κοπούν ,γιατί είναι ζημιογόνοι , και μαζί με αυτούς να απολυθούν και οι εργαζόμενοι των τομέων αυτών. Επιζητούν δηλαδή τη συνενοχή των εργαζομένων στον σφαγιασμό των συναδέλφων τους .Κατά τα άλλα η αυτό-αξιολόγηση είναι μια αθώα διαδικασία που θα βελτιώσει τη παρεχόμενη εκπαίδευση. Αν η αξιολόγηση είναι επαγγελματική σφαγή τότε η αυτό-αξιολόγηση είναι αυτοκτονία.

ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟ-ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ;
Η σχετική με την αυτό-αξιολόγηση εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας (1900089/10.12.2013), που έχει σταλεί στα σχολεία αναφέρει ρητά ότι η ανάθεση είναι θέμα συλλόγου διδασκόντων και ως εκ τούτου έγκειται στην ατομική ελεύθερη επιλογή για συμμετοχή. Μάλιστα το ΠΔ για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου (ΑΕΕ) αναφέρει το εξής : «δεν θεωρείται αποτελεσματικό, αλλά ούτε και εφικτό να εμπλέκονται όλοι οι εκπαιδευτικοί στις διαδικασίες της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου.».Δηλαδή κάνει σαφές ότι δεν είναι όλοι οι εκπαιδευτικοί ευπρόσδεκτοι να συμμετάσχουν .Ποιοί είναι άραγε οι ευπρόσδεκτοι; Μήπως μόνο εκείνοι που είναι πρόθυμοι να καταλήξουν σε εκείνα τα αποτελέσματα που θα συμφωνούν με τις προσδοκίες του υπουργείου; Δηλαδή οι πειθήνιοι και υπάκουοι που απλά θα επιβεβαιώσουν γραφειοκρατικά τις ντιρεκτίβες του υπουργείου.

ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ;
Εδώ τα πράγματα είναι πολύ καθαρά αρκεί να μην ξεχνάμε την εφαρμοζόμενη πολιτική του Νεοφιλελευθερισμού που έχει ως βασικότερη αρχή του τη κατάργηση του δημοσίου τομέα και του κοινωνικού κράτους και την κυριαρχία και την ελευθερία των αγορών. Τότε μόνο θα δούμε ολόκληρη την εικόνα και θα διαπιστώσουμε ότι υπάρχει σύνδεση μεταξύ της αξιολόγησης των μαθητών, της αυτό-αξιολόγησης των σχολικών μονάδων και της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών .Αυτή η κρυφή σύνδεση είναι που συνθέτει το σπιράλ θανάτου του δημόσιου σχολείου.

Οι Συνέπειες
1)Η αξιολόγηση των μαθητών και η αυτό-αξιολόγηση των σχολικών μονάδων θα οδηγήσει στην κατηγοριοποίηση των σχολείων οπότε αρκετά από τα «αποτυχημένα» θα κλείσουν , άλλα θα συγχωνευτούν και άλλα θα ιδιωτικοποιηθούν(δίδακτρα) .Επίσης πολλοί μαθητές λόγω του εξοντωτικού χαρακτήρα του νέου σχολείου θα εγκαταλείπουν τις σπουδές ,πράγμα που σημαίνει μείωση του μαθητικού δυναμικού .Πολλοί από αυτούς θα παίρνουν τον δρόμο τις κατάρτισης και της Μαθητείας που τόσο πολύ ονειρεύεται το σημερινό υπουργείο. Τα επιτυχημένα σχολεία δεν θα επιχορηγούνται πλέον από τον κρατικό προϋπολογισμό αλλά θα αναζητούν πόρους από ιδιώτες ,εταιρείες ,χορηγούς και δήμους .
2) Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών είναι απαραίτητη για να απαλλάσσεται ανώδυνα το σχολείο από τους εκπαιδευτικούς που θα πλεονάζουν αφού πλέον θα υπάρχουν λιγότερα σχολεία και λιγότεροι μαθητές. Ταυτόχρονα με την τρομοκράτησή τους θα επιβάλλεται καταστολή στις όποιες διαφορετικές φωνές υπάρχουν μετατρέποντας τους εκπαιδευτικούς σε απλούς μεταπράτες των νεοφιλελεύθερων επιλογών της κυβέρνησης.
3) Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών θα είναι το μέσο πίεσης για να περάσουν τα επόμενα άνομα σχέδια των αρμοδίων όπως ότι η κάλυψη των αναγκών σε εκπαιδευτικό προσωπικό δεν θα γίνεται με νέες προσλήψεις ,αλλά με προγράμματα ΕΣΠΑ και του ΟΑΕΔ καθώς επίσης μια πιθανή νέα αύξηση ωραρίου .Τέλος με την εφαρμογή της αναλογικότητας στις αποδοχές όπου θα πληρωνόμαστε αναλογικά με τον αριθμό των ωρών που θα έχουμε στο σχολείο χωρίς να θεωρείται μέριμνα του υπουργείου η κάλυψη του υποχρεωτικού μας ωραρίου.
4)Με το χέρι στη καρδιά ας αναρωτηθούμε τι απέγινε το «σχολείο των Ίσων Ευκαιριών» ,που θέλαμε να φτιάξουμε, και τώρα είμαστε έτοιμοι να βάλουμε την υπογραφή μας στην δημιουργία του «σχολείου των Ανισοτήτων ,της Αριστείας και της Μαθητείας».

Συνάδελφοι φοβάμαι
Συνάδελφοι φοβάμαι. Φοβάμαι ότι μας πείσανε ότι για να επιβιώσουμε πρέπει να φάμε ο ένας τον άλλον . Αυτό ονειρευτήκαμε όταν γίναμε δάσκαλοι ; Αν δεν κάνω λάθος ένας στόχος υπήρχε ,να είμαστε σημαντικοί για τα παιδιά . Να τα εμπνεύσουμε αλλά όχι να τους αρπάξουμε τον πρωταγωνιστικό τους ρόλο. Και τώρα μας απαιτείται να γίνουμε αυτά τα αυτάρεσκα και αυτοϊκανοποιούμενα όντα που θα κοιτάνε μόνο να είναι αξιόλογα .Που θα κοιτάνε να τα έχουν καλά με όλους και κυρίως με αυτούς από τους οποίους θα κριθούν. Αυτάρεσκοι δούλοι που θα κοιτάνε τη δουλειά τους και δεν θα διαφωνούν σε τίποτα από αυτό που θα τους σερβίρεται .
Συνάδελφοι φοβάμαι ότι όση ώρα θα κοιτάζουμε το είδωλό μας μέσα στη λίμνη του Νάρκισσου ,δεν θα βλέπουμε τα παιδιά που ίσως και να πνίγονται στην ίδια λίμνη.
Συνάδελφοι αυτό που φοβάμαι περισσότερο είναι ότι στο τέλος θα φοβηθούμε και θα πάμε με το ρεύμα ,όπως τα νεκρά ψάρια .Ας βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον να μην συμβεί αυτό. Ας αναλογιστούμε πόσο επιθετική μπορεί να είναι η παθητικότητά .Ότι η ουδετερότητα στα σημαντικά είναι πάντα συνενοχή. Ότι μας φοβίζουν με την άρνηση καθήκοντος για να αρνηθούμε το καθήκον μας ως δάσκαλοι. Ας αναλογιστούμε ότι τα «όχι» είναι αυτά που μας καθορίζουν στη ζωή, και όχι τα «ναι». Ότι ο φόβος και ας υπάρχει δεν αποκλείει το θάρρος. Ότι υπάρχει ένα πράγμα που είναι πιο σημαντικό από την αναπνοή ,η αξιοπρέπεια.

Βιβλιογραφία : ΦΕΚ 614/2013 (ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ - ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΥΤΟΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ)
ΠΔ152/2013, για την ατομική αξιολόγηση του εκπαιδευτικού
Obama’s War on Schools, (Diane Ravitch-Newsweek)
No Child Left Behind Act (en.wikipedia.org)
Έκθεση ΟΟΣΑ 2011.Προτάσεις για την εκπαιδευτική πολιτική στην Ελλάδα
Why I Changed My Mind About School Reform (Diane Ravitch -Wall Street Journal)
National Assessment of Educational Progress(en.wikipedia.org)
Του Δημήτρη Τσιριγώτη Φυσικού
Το σκίτσο το έκανε η Μαργαρίτα Βασιλάκου

http://www.alfavita.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

«Αξιολόγηση» δημοσίων υπαλλήλων: παράθυρο για νέες απολύσεις

Το νέο σχέδιο νόμου το οποίο εισηγείται η κυβέρνηση για αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων και για κλείσιμο οργανισμών έρχεται να προστεθεί σε προηγούμενους νόμους όπως οι Ν. 4024/2011, 4093/2012, 4172/2013 και άλλους, που στόχο έχουν τη συρρίκνωση του δημοσίου, την εκχώρηση αρμοδιοτήτων στον ιδιωτικό τομέα και τη δραστική μείωση του προσωπικού με μοναδική επιδίωξη την υλοποίηση των μνημονιακών δεσμεύσεων. Η κυβέρνηση προσπάθησε και προσπαθεί, μέσω των φίλα προσκείμενων μέσων μαζικής ενημέρωσης να παρουσιάσει ότι οι επιλογές αυτές δρομολογούνται με στόχο τον εκσυγχρονισμό του Δημοσίου, το κλείσιμο μη αναγκαίων φορέων και την πιο αντικειμενική αξιολόγηση του προσωπικού.
Τίποτα από αυτά δεν είναι αληθές και συγκεκριμένα οι οργανισμοί που κλείνουν, έρχονται να προστεθούν σε άλλους οργανισμούς που έχουν κλείσει ήδη, όπως είναι η ΕΡΤ (όλοι γνωρίζουμε και τις διαδικασίες και το αποτέλεσμα), ο Ο.Ε.Κ. και ο Ο.Ε.Ε. (αυτοχρηματοδοτούμενοι και απολύτως αναγκαίοι στην κοινωνία), ο ΕΟΠΠΥ (με τεράστιες συνέπειες στο κοινωνικό σύνολο). Το γεγονός ότι μέσα στους προτεινόμενους οργανισμούς είναι και κάποιοι που θα έπρεπε να είχαν ήδη καταργηθεί, δεν αναιρεί το γεγονός ότι σε αυτό συμπεριλαμβάνονται και χρησιμότατοι οργανισμοί. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση του Οργανισμού Θεσσαλονίκης που ενώ την Τετάρτη 05/01/2014 άρχισε η δημόσια συζήτηση νόμου επί του νέου Ρυθμιστικού Σχεδίου Θεσσαλονίκης, αναρτήθηκε για διαβούλευση το σχολιαζόμενο σχέδιο νόμου σύμφωνα με το οποίο προτείνεται η κατάργησή του!!!
Προτείνεται επίσης η κατάργηση του Εθνικού Ινστιτούτου Εργασίας και Ανθρωπίνου Δυναμικού το οποίο συμβάλλει αποφασιστικά με το έργο του στην επιβίωση μικρών επιχειρήσεων και ο ξαφνικός του θάνατος θα οδηγήσει σε νέα καταστροφή θέσεων εργασίας.
Εδώ θέλουμε να τονίσουμε και να απαντήσουμε στη κυβέρνηση και στα κόμματα που τη στελεχώνουν τα οποία είναι υπεύθυνα για τη διακυβέρνηση της Ελλάδας τις τελευταίες δεκαετίες ότι στη χώρα μας ουδέποτε έγινε ουσιαστική μελέτη των αρμοδιοτήτων του Δημοσίου και των αναγκών σε ανθρώπινο δυναμικό και με βάση αυτά να γίνει και η σωστή στελέχωση από υπαλλήλους με τα κατάλληλα προσόντα. Αντιθέτως, τα πάντα δρομολογούνταν με βάση την εξυπηρέτηση ευκαιριακών ή μικροκομματικών σκοπιμοτήτων και ιδιαίτερα τα τελευταία μνημονιακά χρόνια, όλα γίνονται για να εξυπηρετηθεί ο μνημονιακός στόχος για χιλιάδες απολύσεις στο Δημόσιο.
2) Στο σχέδιο νόμου συμπεριλαμβάνεται και η αξιολόγηση του προσωπικού με τρόπο όμως που να εξυπηρετεί την βασική επιδίωξη για περισσότερες απολύσεις στο Δημόσιο και συγκεκριμένα: μόνο το 25% του προσωπικού μπορούν να κριθούν ως άριστοι, το 60% ως καλοί και το 15% ως σχεδόν καλοί ή μέτριοι. Η κατανομή όμως αυτή θα γίνεται από τον διευθυντή με βάση την γενικότερη πολιτική που προωθεί η κυβέρνηση και η κάθε υπηρεσία, δηλαδή εάν ένα τμήμα έχει αντικείμενο που δεν ενδιαφέρει την γενικότερη πολιτική, μπορεί ο αριθμός των υπαλλήλων που θα αξιολογηθεί με μέτριο βαθμό, να είναι μεγαλύτερος από έναν άλλο και οι υπάλληλοι αυτοί να είναι και οι πρώτοι υποψήφιοι για διαθεσιμότητα – απόλυση. Είναι απολύτως κατανοητό λοιπόν, ότι οι ρυθμίσεις αυτές μόνο σωστή αξιολόγηση δεν αποτελούν. Πως είναι δυνατόν να μιλούν για αξιολόγηση όταν τίθεται συγκεκριμένο πλαφόν το οποίο μάλιστα θα εξαρτάται και από το αντικείμενο το οποίο θα έχει ανατεθεί στους υπαλλήλους;;;; Το σύστημα αυτό καταργήθηκε ακόμη και στην Microsoft όπου είχε εφαρμοστεί, στο Δημόσιο μάλιστα όπου θα συνδεθεί και με το αντικείμενο (για το οποίο δεν έχει ευθύνη ο υπάλληλος), θα έχει ακόμη πιο καταστροφικές συνέπειες και θα οδηγήσει σε αυθαίρετες απολύσεις υπαλλήλων και με προσφορά και με υψηλά προσόντα. Άλλωστε το ίδιο το ποσοστό αναιρεί την αξία της αξιολόγησης αφού καθορίζει εκ των προτέρων το αποτέλεσμα και αναθέτει στον προϊστάμενο (συνήθως κομματικά τοποθετημένο) να αποφασίζει ουσιαστικά για την αξία αλλά και το δικαίωμα των υπαλλήλων στην εργασία.
3) Στο σχέδιο νόμου αναφέρεται με υπερβολικό τρόπο που προβλήθηκε και στον τύπο, η απλούστευση των διαδικασιών και η μείωση των διοικητικών βαρών, πολλές από τις οποίες βεβαίως προβλέπονται στον Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας οι οποίες θα έπρεπε ήδη να έχουν υλοποιηθεί. Γεννώνται όμως τα ερωτήματα: α) γιατί δεν έχουν προχωρήσει οι εφαρμογές ηλεκτρονικής διακυβέρνησης βάσει των οποίων οι δημόσιες υπηρεσίες θα μπορούσαν να αναζητούν δικαιολογητικά και στοιχεία που απαιτούνται στις συναλλαγές με πολίτες από βάσεις δεδομένων άλλων δημόσιων φορέων; β) μήπως η προωθούμενη απλούστευση διαδικασιών που γίνεται με στόχο (ο οποίος άλλωστε διακηρύχθηκε) για μείωση εργατοωρών και μείωση προσωπικού οδηγήσει σε προώθηση πλαστών στοιχείων που δε θα μπορούν να ελεγχθούν και θα είναι ασφαλώς εις βάρος των συμφερόντων του Δημοσίου; Ο οποιοσδήποτε δηλαδή θα μπορεί να προωθήσει στοιχεία για τα οποία δεν μπορεί να γίνει κανένας έλεγχος. Η συνεργασία που έχει δρομολογηθεί μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και του ΟΟΣΑ για τις απλουστεύσεις, πως έγινε; Με ποια διαδικασία και ποιο κόστος; Ποια είναι η εξέλιξή της; Δεν μπορούσε να υλοποιηθεί από έναν ελληνικό φορέα π.χ. πανεπιστήμιο;
Δεν έπρεπε η βουλή να εγκρίνει τη σχετική σύμβαση;
Από όλα τα παραπάνω καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι η κυβέρνηση εμπαίζει τον ελληνικό λαό όταν ισχυρίζεται ότι ενδιαφέρεται για τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση του Δημοσίου. Ενδιαφέρεται μόνο για την πλήρη διάλυσή του, το ξεπούλημα αντί πινακίου φακής βασικών αρμοδιοτήτων σε οικονομικούς παράγοντες φίλα προσκείμενων προς αυτήν (καναλάρχες κ.ά.) και στην υλοποίηση των δεσμεύσεών της προς την τρόικα για χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο, αδιαφορώντας βέβαια για το γεγονός ότι το σύνολο της κοινωνίας και ιδιαίτερα τα αδύναμα κοινωνικά στρώματα, θα στερηθούν βασικών παροχών για τις οποίες φορολογούνται.
Το πως βλέπει η κυβέρνηση το Δημόσιο φαίνεται καθαρά και από την απόφαση του ΣτΕ σε σχέση με τις περικοπές των μισθών των ένστολων.
Το Στε (το οποίο λειτουργεί τελευταία ουσιαστικά ως το μακρύ χέρι της κυβέρνησης) απεφάσισε ότι μόνο οι ένστολοι και οι δικαστές αποτελούν στενό δημόσιο τομέα και είναι αντισυνταγματικές οι περικοπές των μισθών τους και όχι οι υπάλληλοι του Υπουργείου Οικονομικών που επίσης είχαν προσφύγει - και που καλούνται να πατάξουν την φοροδιαφυγή- τις περικοπές των οποίων έκριναν συνταγματικές!
Προωθούν, λοιπόν, ένα Δημόσιο που θα το αποτελούν μόνο οι δυνάμεις καταστολής που ουσιαστικά θα υπηρετούν την ασφάλεια του καθεστώτος. Οτιδήποτε άλλο (υγεία, παιδεία, κοινωνική πρόνοια) θα είναι σε ιδιώτες και θα έχουν πρόσβαση σε αυτά όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα. Η θεωρία του Friedman σε όλο της το μεγαλείο! Οι εργαζόμενοι, λοιπόν, οφείλουμε να αντισταθούμε στη λεηλασία του Δημοσίου και να υπερασπιστούμε βασικές αξίες όπως είναι το κράτος πρόνοιας και τα εργασιακά δικαιώματα. Αυτό δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και δεν υπερασπιζόμαστε με αυτό τον τρόπο το σημερινό Δημόσιο και τα προβλήματα που έχει. Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα κάθε πολίτη στην υγεία, στην εκπαίδευση, στην κοινωνική πρόνοια. Υπερασπιζόμαστε την ανάγκη ενός αναβαθμισμένου Δημοσίου το οποίο μπορεί να αποτελέσει βασικό μοχλό για την ανάπτυξη της χώρας, το οποίο βέβαια πρέπει να στελεχωθεί, να ενισχυθεί οικονομικά και οργανωτικά και να λειτουργήσει με αντικειμενικές και αξιοκρατικές διαδικασίες. Οτιδήποτε άλλο οδηγεί σε καταστροφή και την οικονομία και την κοινωνία.

Της Δέσποινας Σπανού Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Κανένα δημοσιονομικό όφελος από τις απολύσεις

Στη διευκρίνιση ότι δεν προκύπτει κανένα όφελος από τις απολύσεις Δημοσίων υπαλλήλων προχώρησε ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκος Μητσοτάκης, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Τύπος της Κυριακής», σημειώνοντας ότι δεν είναι αυτός ο στόχος των αποχωρήσεων.
«Η συμφωνημένη μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων κατά 150.000 την πενταετία 2011-2015 επιτυγχάνεται μέσω της εφαρμογής του κανόνα 1:5, δηλαδή μία πρόσληψη για κάθε πέντε αποχωρήσεις (συνταξιοδοτήσεις και παραιτήσεις). Παράλληλα, την περίοδο 2013-2014 εφαρμόζεται ο κανόνας 1:1, δηλαδή μία πρόσληψη για κάθε μία αναγκαστική αποχώρηση», τονίζει ο κ. Μητσοτάκης.
«Οι συνολικά 15.000 αναγκαστικές αποχωρήσεις, επομένως, αφορούν αποκλειστικά και μόνο στην ανανέωση του ανθρώπινου δυναμικού στο Δημόσιο. Το σχέδιο μας για τη λειτουργική αναδιάρθρωση του Δημοσίου μπαίνει άμεσα σε εφαρμογή και κινείται σε τρεις κεντρικούς άξονες: Εξορθολογισμός των δομών της Κεντρικής Διοίκησης με έμφαση στην οριστικοποίηση των νέων και πολύ πιο συμπαγών οργανογραμμάτων. Δραστική απλοποίηση διαδικασιών για τη μείωση διοικητικών βαρών για τον πολίτη και τον επιχειρηματία. Καινοτόμος στρατηγική διαχείρισης ανθρωπίνου δυναμικού που θα δίνει πραγματικές ευκαιρίες γρήγορης ανέλιξης στους άξιους και εργατικούς δημοσίους υπαλλήλους», επισημαίνει.
Παράλληλα, ο υπουργός διαβεβαιώνει ότι «δεν θα υπάρξουν ξαφνικοί θάνατοι οργανισμών», υπογραμμίζοντας ότι «σύντομα θα φέρουμε νομοθετική ρύθμιση στη Βουλή, η οποία πρώτα φυσικά θα περάσει από δημόσια διαβούλευση και θα μπορέσετε να δείτε αναλυτικά το σχεδιασμό».
«Φυσικά και δεν πρόκειται να έχουμε κανέναν «ξαφνικό θάνατο», όπως άστοχα έχει γραφτεί, αλλά για Οργανισμούς που έχουν αξιολογηθεί και κριθεί ότι δεν επιτελούν πλέον ουσιαστική αποστολή, ιδίως δε μέσα στα σφιχτά δημοσιονομικά δεδομένα της περιόδου που διανύουμε», πρόσθεσε.
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Το περιττό προσωπικό στο δημόσιο θα απολυθεί

Μέσα στο επόμενο τετράμηνο θα έχουν ολοκληρωθεί όλα τα Προεδρικά Διατάγματα (ΠΔ) με τα καινούργια οργανογράμματα των υπουργείων, που θα επιφέρουν μείωση των επιτελικών δομών του κράτους σε ποσοστό περίπου 48%.
Ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά την ομιλία του, στο πλαίσιο της συζήτησης για τον προϋπολογισμό, ξεκαθάρισε ότι αυτά τα ΠΔ θα είναι αποτέλεσμα της αξιολόγησης των υπουργείων, αλλά και των νομικών προσώπων του Δημόσιου και των ανωνύμων εταιρειών, προσθέτοντας πως όπου υπάρχει περιττό προσωπικό αυτό θα φύγει.
«Για πρώτη φορά έχουμε για το 2014 ένα ολοκληρωμένο και συγκροτημένο σχέδιο αναμόρφωσης της δημόσιας διοίκησης με στόχους, προτεραιότητα, χρονοδιάγραμμα και χρηματοδότηση» ανέφερε ο κ. Μητσοτάκης, παρουσιάζοντας τους τρεις πυλώνες του.
Συγκεκριμένα, όπως σημείωσε, ο πρώτος πυλώνας είναι η ολοκλήρωση της αξιολόγησης των δομών όλου του Δημοσίου, με έμφαση στα υπουργεία «ώστε να επαναπροσδιορίσουμε τον ρόλο του κράτους στις νέες μειωμένες του διαστάσεις». «Αυτό σημαίνει, εντός του επόμενου τετραμήνου να έχουν ολοκληρωθεί όλα τα ΠΔ που θα αποτυπώνουν τα καινούργια οργανογράμματα των υπουργείων, την καινούργια αποστολή τους με ξεκάθαρους όρους, αρμοδιότητες και επικαιροποίηση της αποστολής του κάθε υπουργείου» υπογράμμισε.
Ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης θύμισε ότι από την άσκηση της αξιολόγησης, η οποία και θα αποτυπωθεί τελικά σε αυτά τα ΠΔ, έχει προκύψει μία σημαντικότατη μείωση των επιτελικών δομών του κράτους. «Προτείνεται να μειωθούν κατά περίπου 48% οι γενικές διευθύνσεις, οι διευθύνσεις και τα τμήματα, και αυτές είναι οι αποφάσεις που έχουν εγκριθεί από το Κεντρικό Συμβούλιο Μεταρρύθμισης και αποτελεί κατάκτηση για τη δημόσια διοίκηση, την οποία ελπίζω να στηρίζετε» συμπλήρωσε. Διευκρίνισε, δε, ότι αυτή η αξιολόγηση δεν περιορίζεται στον πυρήνα του Δημοσίου, αλλά επεκτείνεται και στην περιφέρειά του και, όπως τόνισε, «έχουμε χρέος να μπορούμε να αξιολογήσουμε όλα τα ΝΠΔΠ, τα ΝΠΙΔ και τις ανώνυμες εταιρείες». «Και ναι, αν μέσα από αυτή την αξιολόγηση προκύψει ότι υπάρχουν φορείς και οργανισμοί οι οποίοι λειτουργούν με περιττό προσωπικό, που δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τους υψηλούς προϋπολογισμούς τους, αυτό το προσωπικό πρέπει να φύγει. Και αυτή η αξιολόγηση πρέπει να ολοκληρωθεί εντός των επόμενων μηνών» τόνισε ο κ. Μητσοτάκης.

Αξιολόγηση του προϊόντος του Δημοσίου
Ο δεύτερος πυλώνας της μεταρρύθμισης, μετά την αξιολόγηση και την οριστικοποίηση των κεντρικών δομών του κράτους, είναι η επαναξιολόγηση του προϊόντος που θα παράγει κάθε δημόσια διαδικασία, έτσι ώστε να πραγματοποιείται με τον απλούστερο τρόπο και με τη χρήση του απαραίτητου ανθρώπινου δυναμικού και τη μεγαλύτερη δυνατή αξιοποίηση των εργαλείων ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. «Εδώ οι κανόνες πρέπει να είναι πάρα πολύ σαφείς» ξεκαθάρισε ο κ. Μητσοτάκης, εξειδικεύοντας «πως αν μία διαδικασία δεν προσθέτει προστιθέμενη αξία, αυτή πρέπει να καταργείται, μία σύνθετη διαδικασία να απλοποιείται και αν οι πολίτες και οι επιχειρήσεις βαρύνονται με υπερβολικά διοικητικά βάρη να επαναξιολογούνται.
Ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης επικαλέστηκε τη μελέτη του ΟΟΣΑ -η οποία θα προσφέρει πολύτιμα εργαλεία για τη μείωση των διοικητικών βαρών- αλλά και συγκεκριμένα παραδείγματα. Σε αυτό το σημείο ανέφερε ότι στην Ελλάδα γίνονται 30 εκατομμύρια επικυρώσεις αντιγράφων, κάτι που πρέπει καταργηθεί. Επίσης, σχετικά με την αδειοδότηση μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων χαμηλής όχλησης ανακοίνωσε ότι, ήδη, βρίσκεται στο τελικό στάδιο η συλλογή υπογραφών για μία ΚΥΑ, με την οποία η άδεια άσκησης δραστηριότητας θα αντικαθίσταται, στον αρμόδιο δήμο, με μία δήλωση ότι η επιχείρηση θέλει να ξεκινήσει τη συγκεκριμένη δραστηριότητα και πληροί όλες τις προδιαγραφές.

Σύγχρονη στρατηγική διαχείρισης προσωπικού
Ως τρίτο πυλώνα, ο κ. Μητσοτάκης καθόρισε την απόκτηση σύγχρονης στρατηγικής διαχείρισης των ανθρώπινων πόρων, ώστε να αποκατασταθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι ως φορείς της ποιότητας και του ήθους που απαιτεί αυτή η μεταρρύθμιση. Στο πλαίσιο αυτό, ο υπουργός τόνισε ότι για πρώτη φορά στην Ελλάδα υπάρχουν, η κεντρική στρατηγική προσλήψεων, ο αμερόληπτος και αξιοκρατικός τρόπος προαγωγής διευθυντικών στελεχών μακράν του μηχανιστικού τρόπου μοριοδότησης με βάση τα τυπικά προσόντα (μετά από διάλογο με την ΑΔΕΔΥ) και η απονομή πειθαρχικής δικαιοσύνης.
Καταλήγοντας, ο κ. Μητσοτάκης απηύθυνε έκκληση για συνεννόηση, ώστε να μην αντιμετωπιστεί η δημόσια διοίκηση με τις πρακτικές που οδήγησαν στη χρεοκοπία και πρόσθεσε: «Ένα είναι βέβαιο. Ότι στον διάλογο αυτόν δεν έχουν θέση οι νοσταλγοί του μεγάλου πελατειακού κράτους». Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Απολύσεις ακόμη και χωρίς αποζημίωση

Απολύσεις χωρίς αποζημίωση, χωρίς εφάπαξ, χωρίς καν δικαίωμα να λαμβάνουν το επίδομα ανεργίας του ΟΑΕΔ είναι το χειρότερο σενάριο για τους δημοσίους υπαλλήλους, που αγωνιούν για την επόμενη μέρα της διαθεσιμότητας.
Την ίδια ανασφάλεια νιώθουν και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, που βρίσκονται σε επίσχεση, υπό προειδοποίηση απόλυσης, αλλά και οι απολυμένοι που περιμένουν την αποζημίωσή τους.
Η «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ» παρουσιάζει έναν χρηστικό οδηγό για το τι ισχύει με τις αποζημιώσεις σε περίπτωση απόλυσης (για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους, αλλά και για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο που θα τεθούν σε καθεστώς διαθεσιμότητας), με τη βοήθεια δύο δικηγόρων με εμπειρία στο Εργατικό Δίκαιο: της εργατολόγου και νομικής συμβούλου της ΑΔΕΔΥ, κυρίας Μαρίας Μαγδαληνής Τσίπρα, και του ειδικού μεσολαβητή του ΟΜΕΔ, κ. Στρατή Μαυραγάνη.
Κατά το διάστημα των οκτώ μηνών της διαθεσιμότητας, τόσο οι μόνιμοι υπάλληλοι όσο και εκείνοι που έχουν συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου έχουν τις εξής δυνατότητες:
Να μετατάσσονται εκουσίως, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις (άρθρο 154 παρ. 4 Υπαλληλικού Κώδικα, άρθρο 158 παρ. 4 Κώδικα Κατάστασης Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων).
Να μετατάσσονται υποχρεωτικά ή να μεταφέρονται, με μεταβολή της υπηρεσιακής τους σχέσης σε σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, για το συμφέρον και τις ανάγκες της υπηρεσίας και ιδίως για την καλύτερη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού. Με την έκδοση της πράξης μετάταξης ή μεταφοράς και μεταβολής της σχέσης εργασίας αίρεται αυτοδίκαια το καθεστώς της διαθεσιμότητας.
Να τοποθετούνται για την κάλυψη προσωρινών αναγκών σε οποιαδήποτε υπηρεσία του Δημοσίου, ΝΠΔΔ, ΟΤΑ ή οποιονδήποτε φορέα του δημόσιου τομέα με τη διαδικασία του άρθρου 5 του ν. 4024/2011. Οι πράξεις προσωρινής τοποθέτησης της περίπτωσης αυτής εκδίδονται από τον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης. Σε περίπτωση μη εμφάνισης του υπαλλήλου, εφαρμόζεται αναλόγως η διάταξη της περίπτωσης 5 της προηγούμενης υποπαραγράφου.
Να υπάγονται σε ειδικά προγράμματα επαγγελματικής επανεκπαίδευσης ή επανακατάρτισης, χωρίς να είναι σαφές, βεβαίως, ότι μετά την κατάρτιση ή την επανακατάρτιση θα τοποθετηθούν σε νέα εργασιακή θέση.
Μετά τη λήξη της διαθεσιμότητας των οκτώ μηνών, οι δημόσιοι υπάλληλοι που δεν θα μεταταγούν απολύονται. Σε αυτή την περίπτωση, οι μεγάλοι χαμένοι είναι οι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι, που δεν δικαιούνται ούτε ένα ευρώ αποζημίωσης, ενώ όσοι είχαν σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου δικαιούνται να λάβουν ως αποζημίωση έως 15.000 ευρώ, το μέγιστο.

ΜΟΝΙΜΟΙ: ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ, ΕΦΑΠΑΞ ΚΑΙ ΕΠΙΔΟΜΑ ΑΝΕΡΓΙΑΣ
Οι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι θα βρεθούν χωρίς αποζημίωση, επειδή, πολύ απλά, δεν είχε προβλεφθεί νομοθετικά η περίπτωση απόλυσης. Επιπλέον, δεν μπορούν να λάβουν επίδομα ανεργίας, παρά το γεγονός ότι από το 2011 έχουν κρατήσεις στις αποδοχές τους υπέρ του ΟΑΕΔ.
Οι μόνιμοι υπάλληλοι, οι οποίοι πριν από την απόλυσή τους ήταν ασφαλισμένοι στο Δημόσιο, αν δεν έχουν θεμελιώσει δικαίωμα συνταξιοδότησης και ασφαλιστούν σε άλλον ασφαλιστικό φορέα, θα χάσουν το δικαίωμά τους για συνταξιοδότηση από το Δημόσιο, υπαγόμενοι στη διαδοχική ασφάλιση. Με τον τρόπο αυτόν, αφενός επιμηκύνεται ο εργασιακός χρόνος που απαιτείται για τη συνταξιοδότηση και αφετέρου μειώνεται κατά πολύ το ποσό της συντάξεως που θα λάβουν (αν λάβουν…) στο μέλλον.
Αν μάλιστα δεν είχαν προλάβει να συμπληρώσουν τον ελάχιστο απαιτούμενο χρόνο για τη λήψη εφάπαξ από το Ταμείο Προνοίας Δημοσίων Υπαλλήλων (που είναι 12,5 χρόνια) και απολυθούν, τότε χάνουν και το εφάπαξ. Αυτό σημαίνει ότι ένας μόνιμος υπάλληλος με 12 χρόνια υπηρεσίας δεν θα λάβει ούτε αποζημίωση ούτε εφάπαξ ούτε θα μπορεί να λάβει επίδομα ανεργίας, ενώ δεν θα λάβει σύνταξη από το Ταμείο του Δημοσίου.
Μόνιμοι είναι οι περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι που προσλήφθηκαν προ του 2001 και όσοι έχουν προσληφθεί μέσω ΑΣΕΠ. Για παράδειγμα, όπως διευκρινίζει η κυρία Τσίπρα, στο πρώτο κύμα διαθεσιμότητας μόνιμοι είναι οι εκπαιδευτικοί και οι δημοτικοί αστυνομικοί. Επίσης, καθεστώς μονιμότητας έχουν και οι «παλαιοί» εργαζόμενοι σε εταιρείες του Δημοσίου, όπου συμμετέχουν πλέον και ιδιώτες (για παράδειγμα, στην ΕΛΒΟ). Επίσης, μέχρι το 2001, ακόμη και όσοι είχαν προσληφθεί με σχέση αορίστου χρόνου είχαν το δικαίωμα, με βάση τον ν. 2839/00, να διεκδικήσουν τη μονιμοποίηση.

Οι ιδιωτικού δικαίου: Αποζημίωση το πολύ έως 15.000 ευρώ
Για τους υπαλλήλους με σχέση ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, η αποζημίωση υπολογίζεται ως εξής:
Για το προσωπικό που έχει συνεχή υπηρεσία από ένα μέχρι τρία έτη, η αποζημίωση ισούται με τις αποδοχές ενός μήνα.
Για υπηρεσία διάρκειας 3-6 ετών η αποζημίωση ισούται με τις αποδοχές δύο μηνών. Για 6-8 έτη, με αποδοχές τριών μηνών.
Για 8-10 έτη, με αποδοχές τεσσάρων μηνών.
Για κάθε συμπληρωμένο έτος υπηρεσίας μετά τα δέκα και μέχρι τα τριάντα, η προαναφερθείσα αποζημίωση προσαυξάνεται με το ποσό των αποδοχών ενός μήνα. Το ανώτατο ποσό αποζημίωσης δεν μπορεί να ξεπερνά, σε κάθε περίπτωση, τις 15.000 ευρώ.
Κατά την κυρία Τσίπρα, ζήτημα γεννάται εάν με νομοθετική ρύθμιση θα προβλεφθεί ότι το ποσό της αποζημίωσης που δικαιούνται θα συμψηφιστεί με τις αποδοχές της διαθεσιμότητας, όπως έγινε στην περίπτωση των εργαζομένων που μπήκαν σε εργασιακή εφεδρεία με τον ν.4024/2011.
Επίδομα ανεργίας δεν δικαιούνται ούτε οι υπάλληλοι με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, παρά το γεγονός ότι από το 2011 έχουν κρατήσεις στις αποδοχές τους υπέρ του ΟΑΕΔ. Ως προς το ασφαλιστικό τους καθεστώς, οι αορίστου χρόνου εργαζόμενοι είναι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ, με αποτέλεσμα να μπορούν σε περίπτωση απολύσεως να συνεχίσουν την ασφάλισή τους στον ίδιο ασφαλιστικό φορέα, βρίσκοντας μια νέα θέση εργασίας στον ιδιωτικό τομέα. Έτσι, όταν συμπληρώσουν τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης θα είναι σε θέση να λάβουν σύνταξη από το ΙΚΑ.

Εργαζόμενοι ΕΡΤ: Τι προβλέπεται για τις αποζημιώσεις
Όσοι εργαζόμενοι δεν θα συμμετάσχουν στον νέο φορέα που θα συγκροτηθεί (ΝΕΡΙΤ) θα πάρουν το σύνολο της αποζημίωσής τους. Ο υπολογισμός τού ποσού της αποζημίωσης θα γίνει με βάση το ενιαίο μισθολόγιο (και την κοινή υπουργική απόφαση για τους δημοσιογράφους), ως αν είχε εφαρμοστεί από την 01.01.2013. Η καταβολή των αποζημιώσεων θα γίνει σε διμηνιαίες δόσεις, όπως προβλέπει ο νόμος.
Όσοι εργαζόμενοι προσληφθούν στον ενδιάμεσο φορέα με δίμηνες συμβάσεις, αλλά δεν προσληφθούν στη ΝΕΡΙΤ, θα πάρουν κανονικά τις αποζημιώσεις τους χωρίς πλαφόν.
Όσοι εργαζόμενοι προσληφθούν στον νέο φορέα (ΝΕΡΙΤ) θα αποζημιωθούν με πλαφόν τις 15.000 ευρώ. Όσοι εργαζόμενοι πάρουν κανονικά τις αποζημιώσεις τους δεν θα μπορούν να προσληφθούν σε φορέα του Δημοσίου για τρία χρόνια. Αν προσληφθούν, θα πρέπει να επιστρέψουν στο Δημόσιο (ως αχρεωστήτως καταβληθέν) το τμήμα της αποζημίωσης που έλαβαν πάνω από το πλαφόν των 15.000 ευρώ.

Ιδιωτικοί υπάλληλοι: Με ποια κριτήρια καταβάλλεται η αποζημίωση
Στην περίπτωση των ιδιωτικών υπαλλήλων, η αποζημίωση υπολογίζεται με βάση την προϋπηρεσία, από τότε όμως που ο εργαζόμενος είχε σύμβαση αορίστου χρόνου. Στην περίπτωση που ο εργαζόμενος είχε διαρκώς ανανεούμενες συμβάσεις, μπορεί να διεκδικήσει δικαστικά να του αναγνωριστεί αυτός ο χρόνος ως μόνιμος.
Με βάση τις πλέον πρόσφατες νομοθετικές ρυθμίσεις, η αποζημίωση που δικαιούται ένας ιδιωτικός υπάλληλος δεν μπορεί να ξεπερνά τους 12 μισθούς για κάποιον που έχει έως 16 χρόνια εργασίας στον ίδιο εργοδότη. Για κάθε επιπλέον έτος μέχρι τα 28 προστίθεται ένας επιπλέον μισθός -σε περίπτωση όμως που ο τελευταίος μισθός ξεπερνούσε τις 2.000 ευρώ, η αποζημίωση μέχρι τα 16 έτη γίνεται με τον τελευταίο μισθό και από το 17ο έτος και πάνω γίνεται με πλαφόν τα 2.000 ευρώ.
Αναλυτικά, η αποζημίωση καταβάλλεται με βάση τον πίνακα που ακολουθεί:

ΧΡΟΝΟΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΕΡΓΟΔΟΤΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ
Από 1 έτος (συμπληρωμένο) έως 4 - Αποδοχές 2 μηνών
Από 4-6 - Αποδοχές 3 μηνών
Από 6-8 - Αποδοχές 4 μηνών
Από 8-10 - Αποδοχές 5 μηνών
Από 10 έως 16 - Για κάθε επιπλέον έτος προστίθενται αποδοχές ενός μήνα
Από 17-28 έτη - Για κάθε επιπλέον έτος προστίθενται αποδοχές ενός μήνα, με ανώτατο όριο τις 2.000 ευρώ.

Αν ο εργοδότης προειδοποιήσει τον εργαζόμενο για την επικείμενη απόλυσή του, θα μειώσει κατά 50% την αποζημίωση που θα του καταβάλει. Ο χρόνος προειδοποίησης για να ισχύει η μειωμένη αποζημίωση εξαρτάται από τον χρόνο εργασίας στον ίδιο εργοδότη και με βάση τις τελευταίες αλλαγές διαμορφώνεται ως εξής:

ΕΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ - ΜΗΝΕΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ
Από 1-2 έτη - 1 μήνας
Από 2-5 έτη - 2 μήνες
Από 5-10 έτη - 3 μήνες
Από 10 έτη και άνω - 4 μήνες

Ο εργοδότης μπορεί να πληρώσει την αποζημίωση σε δόσεις που καταβάλλονται ανά δύο μήνες, κάθε μία από τις οποίες ισούται με δύο μισθούς. Η πρώτη δόση πρέπει να καταβληθεί ταυτόχρονα με την απόλυση.
Αν ο εργοδότης δεν καταβάλει κάποια από τις δόσεις της αποζημίωσης στον καθορισμένο χρόνο, ο απολυμένος μπορεί να προσφύγει δικαστικά και ο νόμος τού δίνει δύο δυνατότητες:
(α) να εισπράξει εφάπαξ το σύνολο της οφειλής που κατέστη ληξιπρόθεσμη και να συνεχίσει κανονικά ο προγραμματισμός πληρωμής των υπολοίπων δόσεων ή
(β) να επαναπροσληφθεί και να λάβει όλους τους μισθούς για το διάστημα της απόλυσης.
Ως μέσο πίεσης, ο εργαζόμενος μπορεί να προσφύγει στην Επιθεώρηση Εργασίας, ώστε να υποβάλει μήνυση για μη καταβολή αποζημίωσης. Όμως, σε αυτή την περίπτωση θα επιβληθεί μεν πρόστιμο στον εργοδότη, αλλά ο εργαζόμενος θα εξακολουθεί να περιμένει την καταβολή της αποζημίωσης…
Ένα άλλο νομικό «όπλο» που έχουν όσοι διεκδικούν αποζημιώσεις και δεδουλευμένα, τα οποίοι οι πρώην εργοδότες δεν καταβάλλουν, είναι να προσφύγουν στη δικαιοσύνη, προσδοκώντας να πετύχουν αποφάσεις αναγκαστικής εκτέλεσης (υπό την προϋπόθεση, βέβαια, ότι η επιχείρηση έχει περιουσιακά στοιχεία που μπορούν να εκποιηθούν). Σε περίπτωση που τα διεκδικούμενα είναι κάτω των 20.000 ευρώ, η υπόθεση εκδικάζεται σε πρώτο βαθμό από το Ειρηνοδικείο (για το Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης, ο χρόνος αναμονής είναι έξι μήνες για την πρώτη δικάσιμο), ο χρόνος ωστόσο μέχρι να τελεσιδικήσει η υπόθεση δεν μπορεί να προσδιοριστεί.
Σημαντικό είναι να γνωρίζουν όσοι απολύθηκαν ότι από το 2014 η αποζημίωση είναι αφορολόγητη μόνον εφόσον δεν ξεπερνά τις 60.000 ευρώ. Έως 100.000 ο φορολογικός συντελεστής είναι στο 10%, έως 150.000 στο 25% και άνω των 150.000 είναι στο 30%. Επίδομα ανεργίας δικαιούται ο εργαζόμενος σε επίσχεση.
Σύμφωνα με το αρθ. 20 του ν. 1836/89, σε περίπτωση αποχής του μισθωτού από την εργασία λόγω άσκησης από αυτόν του δικαιώματος της επίσχεσης (αρθ. 325 ΑΚ), ο άνεργος μπορεί να λάβει επίδομα ανεργίας, εφόσον συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις και ενεργήσει σύμφωνα με όσα ορίζονται στην παρ. 1 του ΝΔ 2961/54.
Η καταβολή επιδότησης ανεργίας λόγω επίσχεσης διαθέτει τα ίδια χαρακτηριστικά με την τακτική επιδότηση ανεργίας και οι επιδοτούμενοι ασφαλίζονται για τον κλάδο ασθένειας βάσει όσων ορίζονται από τη διάταξη του αρ. 24, παρ. 3 του ΝΔ 2961/54 και την οικεία ασφαλιστική νομοθεσία του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ. Οι ημέρες επιδότησης λόγω επίσχεσης εργασίας, όπως και οι ημέρες επιδότησης λόγω ανεργίας, συνυπολογίζονται στις λοιπές ημέρες ασφάλισης για τη συμπλήρωση των προϋποθέσεων χορήγησης παροχών ασθενείας σε είδος από τον ΕΟΠΥΥ.

Πηγή: Εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - Της Σοφίας Χριστοφορίδου Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....