Εκπαιδευτική επανάσταση στη Φινλανδία

Χώρα-πρότυπο στον χώρο της Εκπαίδευσης παγκοσμίως, με μαθητές «σαΐνια» που παραδοσιακά διαπρέπουν στους διεθνείς διαγωνισμούς, η Φινλανδία προετοιμάζει το έδαφος για μια... πραγματικά ριζοσπαστική μεταρρύθμιση που θα αλλάξει συθέμελα το πρόγραμμα, τον τρόπο αλλά και την ίδια την ουσία της διδασκαλίας στα σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Εκπαιδευτική επανάσταση στη Φινλανδία
Τα παραδοσιακά μαθήματα-γνωστικά αντικείμενα (όπως είναι για παράδειγμα τα Μαθηματικά, η Ιστορία, η Γεωγραφία, οι ξένες γλώσσες κλπ.) παραμερίζονται, και στη θέση τους μπαίνει η διδασκαλία διαθεματικών (cross-subject) «φαινομένων» που απαιτούν συνδυαστικές γνώσεις και συνδέονται πιο άμεσα με την καθημερινότητα των παιδιών.
Για παράδειγμα, οι λίγο πιο μεγάλοι σε ηλικία μαθητές θα μπορούν να διδάσκονται το «φαινόμενο» της Ευρωπαϊκής Ενωσης στο πλαίσιο ενός μαθήματος που θα περιλαμβάνει γνώσεις ευρωπαϊκής Ιστορίας, γνώσεις Γεωγραφίας, γνώσεις ξένων γλωσσών αλλά και οικονομικών (για τους πιο προχωρημένους). Παιδιά πιο μικρά σε ηλικία από την άλλη θα μπορούν για παράδειγμα να συμμετέχουν σε «φαινόμενα» όπως είναι οι «υπηρεσίες καφετέριας» στο πλαίσιο των οποίων θα καλούνται να λειτουργούν ως «υπάλληλοι» και να «ακονίζουν» τις δεξιότητές τους στα Μαθηματικά, στην επικοινωνία με τους άλλους, στις ξένες γλώσσες (εάν το σενάριο προβλέπει την εξυπηρέτηση ενός πελάτη από το εξωτερικό) κ.ά.
Ολα αυτά βέβαια προϋποθέτουν παράλληλα σημαντικές αλλαγές και στον τρόπο διάρθρωσης της αίθουσας διδασκαλίας, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για τη δημιουργία ολιγάριθμων τμημάτων με μαθητές που δεν θα κάθονται πια σε θρανία μπροστά στον δάσκαλο-καθηγητή αλλά που θα αλληλεπιδρούν μαζί του και μεταξύ τους, με στόχο την επίλυση ενός προβλήματος ή τη λύση ενός γρίφου.
Τα παραδοσιακά μαθήματα-γνωστικά αντικείμενα (όπως είναι για παράδειγμα τα Μαθηματικά, η Ιστορία, η Γεωγραφία, οι ξένες γλώσσες κλπ.) παραμερίζονται και στη θέση τους μπαίνει η διδασκαλία διαθεματικών (cross-subject) «φαινομένων» που απαιτούν συνδυαστικές γνώσεις και συνδέονται πιο άμεσα με την καθημερινότητα των παιδιών
Σχολεία στο Ελσίνκι έχουν ήδη εισαγάγει δοκιμαστικά στο πρόγραμμά τους τη διδασκαλία διαθεματικών «φαινομένων» στα οποία αφιερώνουν ορισμένες χρονικές περιόδους μία ή δύο φορές κάθε σχολικό έτος.
Το εν λόγω «πείραμα» πρωτοξεκίνησε πριν από περίπου δύο χρόνια και πλέον μπαίνει σε εθνική τροχιά στο πλαίσιο ενός μακροπρόθεσμου κεντρικού σχεδιασμού, με τις αρχές της χώρας να ετοιμάζονται να ανακοινώσουν συγκεκριμένα πλάνα και οδηγίες μέσα στον Μάρτιο. Ο στόχος είναι, όπως έγινε γνωστό, η συγκεκριμένη μεταρρύθμιση να εφαρμόζεται σε όλα τα σχολεία της χώρας (στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση) ως το έτος 2020. Περίπου το 70% των καθηγητών που εργάζονται στα γυμνάσια και τα λύκεια του Ελσίνκι έχουν ήδη λάβει σχετική εκπαίδευση για να μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες του ανανεωμένου προγράμματος, ενώ υπάρχουν και οικονομικά οφέλη (υπό μορφή μπόνους ή αυξήσεων στον μισθό) για όσους εκπαιδευτικούς δείχνουν μεγαλύτερη προθυμία να υιοθετήσουν τη νέα προσέγγιση.
«Υπάρχουν σχολεία στα οποία η διδασκαλία γίνεται με τον παλαιομοδίτικο τρόπο που ήταν ωφέλιμος στις αρχές του 1900 - αλλά οι ανάγκες σήμερα δεν είναι οι ίδιες. Χρειαζόμαστε κάτι που θα ταιριάζει στον 21ο αιώνα. Εχουμε πραγματικά ανάγκη από έναν ανασχεδιασμό του εκπαιδευτικού μας συστήματος, που θα προετοιμάζει τα παιδιά μας για το μέλλον», σημειώνει χαρακτηριστικά η Μάριο Κιλόνεν, διευθύντρια των προγραμμάτων εκπαίδευσης στο Ελσίνκι.

Ο ΣΤΟΧΟΣ
Σύνδεση των γνώσεων με την πράξη
Το νέο «διαθεματικό» σύστημα διδασκαλίας που δοκιμάζεται στη Φινλανδία έρχεται να δώσει βάρος στη συνδυαστική σκέψη και να συνδέσει τη γνώση που παρέχει το σχολείο με πρακτικά ζητήματα βγαλμένα από την ίδια την καθημερινότητα των παιδιών. Στο πλαίσιο της διδασκαλίας ενός «φαινομένου» όπως είναι η «Ευρωπαϊκή Ενωση» για παράδειγμα, οι Φινλανδοί μαθητές θα μαθαίνουν να συνδυάζουν γνώσεις Ιστορίας, Γεωγραφίας, γλώσσας, Μαθηματικών κ.ά. μέσα από το πρίσμα της ίδιας της ευρωπαϊκής πραγματικότητας. Οι μαθητές της βρίσκονται πάντα στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης Η Φινλανδία ξεχωρίζει ως μια από τις χώρες που παραδοσιακά φιγουράρουν στις κορυφαίες θέσεις της παγκόσμιας κατάταξης του ΟΟΣΑ με τους καλύτερους 15χρονους μαθητές της υφηλίου.
Γνωστό και με τα αρχικά «PISA», το Διεθνές Πρόγραμμα για την Αξιολόγηση των Μαθητών (Programme for International Student Assessment) είναι μία εκπαιδευτική έρευνα που διεξάγεται κάθε τρία χρόνια από τον ΟΟΣΑ.

Ερευνα
Ξεκινώντας από το 2000, η συγκεκριμένη έρευνα έρχεται ανά τριετία και αξιολογεί το εύρος των γνώσεων και των δεξιοτήτων των μαθητών που βρίσκονται στο τέλος της υποχρεωτικής τους εκπαίδευσης, εστιάζοντας συγκεκριμένα σε τρεις τομείς: στην κατανόηση κειμένου, στα μαθηματικά και στις φυσικές επιστήμες. Η Φινλανδία έχει επανειλημμένως βρεθεί στην πρώτη θέση της κατάταξης, ενώ η χαμηλότερη θέση στην οποία έχει ποτέ πέσει είναι η θέση νούμερο 12 (συγκριτικά, η Ελλάδα βρισκόταν το 2012 στις θέσεις 39 και 42). Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, λοιπόν, ο υπόλοιπος κόσμος στέλνει τα τελευταία χρόνια εκπαιδευτικούς στη Φινλανδία ώστε να δουν από κοντά πώς λειτουργεί το σύστημα και να μάθουν τα μυστικά της επιτυχίας του φινλανδικού μοντέλου. Είναι ενδεικτικό για παράδειγμα ότι μόνο το 2009 είχαν επισκεφτεί τη χώρα περισσότερες από 100 ξένες αποστολές εκπαιδευτικών, ενώ σχετικό ενδιαφέρον είχαν δείξει τα προηγούμενα χρόνια και οι ελληνικές Αρχές.
Κι όμως, παρά τις επιτυχίες τους, οι Φινλανδοί δεν επαναπαύονται. Αντιθέτως, δρομολογούν μεταρρυθμίσεις, υποστηρίζοντας πως ένα εκπαιδευτικό σύστημα που ήταν ωφέλιμο πριν από 100 χρόνια, δεν μπορεί να είναι το ίδιο ωφέλιμο και σήμερα.

Πηγή: Εφημερίδα Έθνος - ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΑΦΙΔΑΣ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Οι καλύτεροι Εκπαιδευτικοί ιστότοποι κατάλληλοι για παιδιά

Στα περισσότερα παιδιά αρέσει πολύ η ενασχόληση με ηλεκτρονικό υπολογιστή ή τάμπλετ. Για αυτό, συγκέντρωσα τις καλύτερες εκπαιδευτικές ιστοσελίδες που έχω βρει έως τώρα.
Η λίστα θα ανανεώνεται και φυσικά περιμένω τις δικές σας προτάσεις!
Διαδραστικά σχολικά βιβλία- Περιέχει όλα τα βιβλία των τριών σχολικών βαθμίδων με εμπλουτισμένα link, με σχετικά βίντεο και δραστηριότητες ανά ενότητα και βιβλίο.
http://ebooks.edu.gr/new/
Διαδραστικό σύστημα δραστηριοτήτων με βάση την ύλη της Α’, Β΄και Γ’ Δημοτικού.
http://www.jele.gr/
Ο μικρός αναγνώστης – Αφήγηση αποσπασμάτων ή ολόκληρων ιστοριών από ταλαντούχους ηθοποιούς. (Του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου)
http://www.mikrosanagnostis.gr/istoria.asp
Παραμύθια online, με αφήγηση στα ελληνικά
http://www.bedtimestoriescollection.com/index.php
Εκπαιδευτικό Λογισμικό Δημοτικού, από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο του Υπουργείου Παιδείας.
http://www.pi-schools.gr/software/dimotiko/
Ασκήσεις, online δραστηριότητες και βίντεο για πολλές ενότητες από τα βιβλία για τις τάξεις Α’, Β΄, Γ΄, Ε’ και ΣΤ’.
http://www.stintaxi.com/
Εργαστήριο Ενέργειας- 4 διασκεδαστικά παιχνίδια για την Ενέργεια και τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.
http://www.energolab.gr/index.asp?c=3
Υλικό για διάφορα μαθήματα, με online παιχνίδια για την αλφαβήτα, μαθηματικά, προπαίδεια, ώρα κλπ Περιβάλλον, η προστασία του δάσους – Του Υπουργείου Παιδείας
http://ts.sch.gr/repo/online-packages/dim-perivallon-i-prostasia-tou-dasous/INDEX/index.html
Διαδικτυακή εκπαιδευτική πύλη ψυχαγωγίας και μάθησης για μικρά παιδιά
http://www.mikrapaidia.gr/
Παιχνίδια μνήμης, λογικής, γνώσεων- του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού
http://www.imeakia.gr/
Μαθαίνω να κυκλοφορώ με ασφάλεια (λογισμικό) Κατεβάστε το Α’ και το Β’ Μικροί καλλιτέχνες σε δράση – Λογισμικό Μαθαίνω τη Γλώσσα μου- Λογισμικό για παιδιά Νηπιαγωγείου έως και Β’ Δημοτικού με στόχο τη γλωσσική καλλιέργεια.
Κατεβάστε το εδώ.

Πηγή: paidagwgos.blogspot.gr-Σοφία Τσιντσικλόγλου Ειδική Παιδαγωγός Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η παιδική εργασία στην Ευρώπη

Στον 21ο αιώνα, υποτίθεται ότι όταν μιλάμε για παιδική εργασία και εκμετάλλευση, αναφερόμαστε στον Τρίτο Κόσμο, ότι στην Ευρώπη αυτό το φαινόμενο έχει εξαλειφθεί. Κι όμως, στην πλούσια Γηραιά Ήπειρο, της υποχρεωτικής εννεατούς εκπαίδευσης για τα παιδιά, η παιδική εργασία δεν εξαφανίστηκε ποτέ και τώρα με την κρίση αυγαταίνει. Σχεδόν καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν στέλνει όλα τα παιδιά της στο σχολείο, αλλά τα μεγαλύτερα ποσοστά παιδικής εργασίας συναντώνται στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης και όλο και περισσότερο στις χώρες του Νότου. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Νάπολης, μιας από τις φτωχότερες πόλεις της Ιταλίας και της Ευρώπης γενικότερα και έδρας της Καμόρα.
Χιλιάδες μικροί Ναπολιτάνοι παρατάνε το σχολείο για να τσοντάρουν στον οικογενειακό προϋπολογισμό. Νωρίς το πρωί μπορεί να δει ο καθένας πιτσιρικάδες να στοιβάζουν εμπορεύματα στα σούπερ μάρκετ, μετά να τακτοποιούν τα ράφια και στη συνέχεια να κουβαλάνε τα ψώνια στους πελάτες. Τα παιδιά αυτά δουλεύουν δέκα ώρες τη μέρα, έξι μέρες την εβδομάδα και αμείβονται με λιγότερο από ένα ευρώ την ώρα. Και συχνά είναι οι μοναδικές κολώνες του σπιτιού τους, τα μόνα που βγάζουν κάτι που να μοιάζει με μεροκάματο στην οικογένεια. Δεν είναι απαραίτητα παιδιά... ειδικών κατηγοριών, ορφανά σαν τον Όλιβερ Τουίστ, μεταναστόπουλα ή από τσιγγάνικες οικογένειες ή από μανάδες που τα μεγαλώνουν μόνες. Σύμφωνα με έρευνα του Δήμου Νάπολης, που παρουσιάστηκε στα τέλη του 2011, στην Καμπανία, την ευρύτερη επαρχία, παράτησαν την τελευταία πενταετία το σχολείο 54.000 παιδιά, εκ των οποίων το 38% είναι κάτω των 13 ετών. Στοιχεία για το πόσα από αυτά δουλεύουν δεν υπάρχουν.
Είτε πρόκειται για σούπερ μάρκετ είτε για θελήματα της Καμόρα, οι δουλειές που κάνουν είναι «μαύρες». Στην... καλή περίπτωση δουλεύουν σε καταστήματα, γκαρσονάκια σε εστιατόρια, βοηθοί σε κομμωτήρια, ακόμα εργάτες και στα βυρσοδεψεία. Στην κακή περίπτωση γίνονται βαποράκια για τη μαφία και συνήθως και τα ίδια χρήστες ναρκωτικών ή τα βγάζουν στο κλαρί. Οι κοινωνικοί λειτουργοί στη Νάπολη έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά. Ειδικά από τότε που καταργήθηκε το 2010 στην Καμπανία η ελάχιστη κοινωνική ασφάλιση -και 130.000 φτωχές οικογένειες έμειναν χωρίς κανένα βοήθημα- η στρατιά της παιδικής εργασίας συνεχώς πληθαίνει. Υπενθυμίζεται ότι η Ιταλία είναι η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης και ανήκει στους G7, στο κλαμπ των επτά ισχυρότερων βιομηχανικών χωρών του κόσμου.
Η παιδική εργασία ευδοκιμεί και στην Πορτογαλία. Αν και δεν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία, υπολογίζεται ότι πολλά παιδιά στη μικρή χώρα της Ιβηρικής χερσονήσου παρατάνε το σχολείο για να δουλέψουν, κυρίως στα χωράφια, την κλωστοϋφαντουργία και την υποδηματοποιία. Το φαινόμενο αυτό υπήρχε και πριν από την κρίση, παρά τα προγράμματα της κυβέρνησης για την αντιμετώπισή του. Εκτιμάται ότι κυρίως στη βόρεια Πορτογαλία πολλά δωδεκάχρονα δουλεύουν στις βιοτεχνίες παπουτσιών για 30 λεπτά την ώρα. Όποιος πίστευε πως μόνο τα προϊόντα που κατασκευάζονται στην Κίνα, την Ταϊλάνδη ή την Καμπότζη μπορεί να έχουν γίνει από παιδικά χέρια, γελιέται. Σύμφωνα με την πορτογαλική νομοθεσία όλα τα παιδιά πρέπει να πηγαίνουν μέχρι τα 15 τους στο σχολείο και επιτρέπεται να δουλεύουν μετά τα 16. Ωστόσο πολλές οικογένειες χρειάζονται το εισόδημα που φέρνουν στο σπίτι τα παιδιά τους, ενώ δεν είναι σε θέση να χρηματοδοτούν τη σχολική εκπαίδευση.
Ακόμη χειρότερα είναι τα πράγματα στην ανατολική Ευρώπη, όπου μαζί με τον υπαρκτό σοσιαλισμό κατάρρευσαν και τα κοινωνικά συστήματα. Η κάποτε αυτονόητα δωρεάν εκπαίδευση κοστίζει σήμερα χρήματα, τα οποία πολλές οικογένειες δεν μπορούν να διαθέσουν. Επιπλέον, το απολυτήριο του σχολείου δεν αποτελεί πλέον εγγύηση για μια θέση εργασίας, έτσι πολλοί γονείς θεωρούν ότι τα παιδιά τους θα πρέπει το ταχύτερο δυνατό να βρουν δουλειά. Σε αντίθεση με τον Τρίτο Κόσμο, η παιδική εργασία στην ανατολική Ευρώπη είναι ένα σχετικά νέο φαινόμενο, σαφώς παράνομο και πολύ επικίνδυνο. Τα παιδιά είναι... τυχερά εάν βρουν μια σκληρή δουλειά στα χωράφια κι αν δεν αναγκάζονται να δουλεύουν για συμμορίες ή δεν ωθούνται στην παιδική πορνεία. Ακόμη πιο ευάλωτα είναι τα παιδιά του δρόμου, γόνοι διαλυμένων οικογενειών ή φυγάδες της οικογενειακής βίας. Μόνο στην Αγία Πετρούπολη υπολογίζεται ότι τα παιδιά που ζουν στον δρόμο ξεπερνούν τις 50.000.
Στις χώρες με σχετικά εύρωστο κοινωνικό κράτος, όπως οι σκανδιναβικές ή η Γερμανία, εκτιμάται ότι συνήθως η παιδική εργασία είναι εθελοντική και δεν απειλεί την εκπαίδευση των παιδιών. Στη Γερμανία υπολογίζεται ότι το 40% των μαθητών μεταξύ 12 και 16 χρονών δουλεύουν λίγες ώρες την εβδομάδα για το χαρτζιλίκι τους μοιράζοντας εφημερίδες, κάνοντας μπέιμπι σίτινγκ ή βγάζοντας βόλτα σκύλους. Στην επαρχία πολλά παιδιά δουλεύουν στα χωράφια, αλλά κατά κανόνα μόνο στις διακοπές, αφού η τήρηση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης ελέγχεται αυστηρά. Παρόλα αυτά, καθώς η φτώχεια αυξάνεται, οι έρευνες δείχνουν ότι μαζί της αυξάνεται και η «μη εθελοντική» παιδική εργασία, όχι πια για το χαρτζιλίκι, αλλά για την επιβίωση. Βέβαια, αν ζούσε σήμερα ο Κάρολος Ντίκενς, δεν θα έγραφε τον Όλιβερ Τουίστ. Ευτυχώς, ακόμη και στην Ευρώπη της κρίσης, η παιδική εργασία δεν είναι κανόνας, είναι ντροπιαστική εξαίρεση.

Πηγή:paratiritis.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Σχεδόν 40% των παιδιών απειλούνται από τη φτώχεια

Το 40% προσεγγίζει ο αριθμός των παιδιών που απειλούνται από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό σύμφωνα με την καταγραφή που έχει ξεκινήσει ο Συνήγορος για τα δικαιώματα του Παιδιού και η οποία δείχνει ότι ολοένα και περισσότερες οικογένειες αναζητούν καταφύγιο σε ιδρυματικές δομές.
Για τα στοιχεία αυτά ενημέρωσε την Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Ισότητας Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ο Γιώργος Μόσχος, βοηθός Συνήγορος του Πολίτη (κύκλος δικαιωμάτων του παιδιού).
Το φαινόμενο της παιδικής φτώχειας στην Ελλάδα χαρακτηρίστηκε απειλητικό.
Στο κλίμα αυτό, πολλοί είναι πλέον οι γονείς που απευθύνονται σε διάφορα ιδρύματα, δηλώνοντας αδυναμία να θρέψουν τα παιδιά τους και ζητούν είτε φιλοξενία ακόμη και με διανυκτέρευση στα ιδρύματα είτε φιλοξενία ημέρας, δηλαδή, φροντίδα των παιδιών τους και επιστροφή στην οικογενειακή εστία για ύπνο.
«Είναι σημαντικό τα παιδιά να μην απομακρύνονται από την οικογένεια για λόγους φτώχειας. Πρέπει να ενεργοποιήσουμε άλλους μηχανισμούς υποστήριξης της οικογένειας, που αδυνατεί να ανταποκριθεί οικονομικά και να ενισχυθεί ο θεσμός της αναδοχής ώστε τα παιδιά να ζουν μέσα σε περιβάλλον οικογενειακό αντί να προτάσσουμε την ιδρυματική μεταχείριση», είπε ο κ. Μόσχος.
«Οπωσδήποτε πρέπει να δούμε την αναδοχή και τη διαδικασία αποϊδρυματοποίησης, τη δημιουργία ξενώνων για παιδιά με ψυχολογικά προβλήματα και για παιδιά με παραβατική συμπεριφορά αντί να διαβιούν σε ιδρύματα ή σωφρονιστικά καταστήματα», ανέφερε ο Συνήγορος για τα δικαιώματα του παιδιού.
Ο Συνήγορος έχει ξεκινήσει, ήδη, την καταγραφή των παιδιών που διαβιούν σήμερα σε ιδρύματα και αυτός δείχνει να φτάνει τα 3.000 χωρίς μέσα στον αριθμό αυτό να περιλαμβάνονται τα παιδιά που ζουν σε ιδρύματα για λόγους φτώχειας. Αν προσμετρηθεί και αυτή η κατηγορία τότε ο αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος.
Ενδεικτικά της οικονομικής και ανθρωπιστικής κρίσης είναι στοιχεία που επικαλέστηκε στην κοινοβουλευτική επιτροπή η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Μαρία Ρεπούση και δείχνουν ότι το Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα δηλώνει σήμερα αδυναμία να εξυπηρετήσει τα αιτήματα που κατατίθενται από οικογένειες για φιλοξενία των παιδιών τους λόγω φτώχειας, όχι μόνο λόγω της υποχρηματοδότησης, αλλά και λόγω του αυξανόμενου ρυθμού με τον οποίο γονείς απευθύνονται στη διοίκηση του Ιδρύματος.
Ο Συνήγορος του Παιδιού προτάσσει την ανάγκη ενεργοποίησης των κοινωνικών υπηρεσιών των ΟΤΑ και προειδοποιεί ότι σοβαρές διαστάσεις προσλαμβάνει και το φαινόμενο, σύμφωνα με το οποίο ολοένα και περισσότερα είναι τα παιδιά που σήμερα δεν εμβολιάζονται με κίνδυνο να δούμε στη χώρα ξανά αρρώστιες που είχαν εκλείψει.
Το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως σε παιδιά Ρομά και παιδιά μεταναστών, αλλά φαίνεται να έχει λάβει διαστάσεις και στις περιπτώσεις οι γονείς δεν μπορούν να αγοράσουν εμβόλια.
Στη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής επιτροπής, ο Γενικός Γραμματέας Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Γιώργος Σούρλας ενημέρωσε τους βουλευτές για τον συντονισμό των ενεργειών με στόχο την εκπόνηση εθνικού σχεδίου δράσης για τα δικαιώματα του παιδιού.
Στη διαβούλευση που ολοκληρώνεται στα μέσα Ιανουαρίου συμμετέχουν όλα τα υπουργεία με εκπροσώπους ειδικούς επιστήμονες σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δικαιωμάτων του παιδιού, ανεξάρτητες αρχές, ΜΚΟ και ο Συνήγορος του Παιδιού.
Τη θέση ότι τα δικαιώματα των παιδιών απαιτούν αυθύπαρκτη επιστημονική οντότητα, διατύπωσε ο πρόεδρος της ελληνικής εθνικής επιτροπής της UNICEF Λάμπρος Κανελλόπουλος, ο οποίος ανέφερε ότι η οικονομική και ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα έχει λάβει ανεξέλεγκτη διάσταση. Στο κλίμα αυτό έρχεται να προστεθεί και η αύξηση του φαινομένου της παιδικής πορνείας και της παιδικής εκμετάλλευσης που αγκαλιάζει πλέον την Ευρώπη και την Ελλάδα. Όπως ανέφερε ο κ. Κανελλόπουλος είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει συγκεκριμένο κέντρο έρευνας και μελέτης για τα περιστατικά αυτά.

Πηγή: ΑΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Τρόποι διαπαιδαγώγησης: ένας οδηγός για γονείς

Ένα χρήσιμο εγχειρίδιο που αναφέρεται στα στυλ διαπαιδαγώγησης, τις τεχνικές και τους κανόνες που μπορούν να εφαρμόσουν οι γονείς, σάς παρουσιάζουμε εδώ.
Πρακτικές συμβουλές για να αρθρωθούν σωστά οι υποδείξεις προς το παιδί και γενικές γνώσεις που μπορούν να εφαρμοστούν σε πολλά και διαφορετικά πλαίσια, ανάλογα με το ζήτημα συμπεριφοράς και τον χαρακτήρα του γονιού.
Η πρώτη ενότητα του εγχειριδίου αναφέρεται σε δύο από τα πιο συχνά ζητήματα συμπεριφοράς που αντιμετωπίζουν οι γονείς: στην επιθετικότητα και τις διαταραχές προσοχής.
Περιγράφονται τα συμπτώματα όσο και οι τεχνικές που μπορούν να εφαρμόσουν οι γονείς. Στην ουσία πρόκειται για έναν οδηγό που σας δίνει ιδέες, σας προβληματίζει ίσως, σας κινητοποιεί – πιο σωστά.
Όσοι γονείς διαβάζετε αυτό το εγχειρίδιο θα πρέπει να έχετε στο νου σας ότι όσες εξειδικευμένες αναλύσεις και εάν διαβάσετε για το πρόβλημα που σας απασχολεί, σε καμία περίπτωση ένα βιβλίο δεν μπορεί να αντικαταστήσει την παρέμβαση ενός ψυχολόγου. Ο ειδικός λαμβάνοντας υπόψη το ιστορικό και καταγράφοντας με πολύ πιο συστηματικό και εξατομικευμένο τρόπο τα προβλήματα συμπεριφοράς είναι σε θέση να σας βοηθήσει πολύ περισσότερο και με μεγαλύτερη ακρίβεια σε σχέση με οποιοδήποτε εγχειρίδιο συμβουλευτικής.
Ο οδηγός για γονείς στον οποίον αναφερόμαστε και που τιτλοφορείται Τρόποι διαπαιδαγώγησης, γράφτηκε από τον Ψυχολόγο Δημήτρη Αγοραστό θα τον βρείτε εδώ

Πηγή: http://symvstathmos.wordpress.com/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Δραματική αύξηση στην παιδική φτώχεια και στην Ελλάδα

Ο αριθμός των παιδιών που ζουν σε συνθήκες φτώχειας μέσα σε τέσσερα χρόνια αυξήθηκε στις μισές και πλέον πιο πλούσιες χώρες, σύμφωνα με σχετική έκθεση της Unicef. Η μεγαλύτερη αύξηση σημειώνεται στις χώρες της νότιας Ευρώπης συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας.
Ειδικότερα, το διάστημα μεταξύ 2008- 2012, ο αριθμός των παιδιών που ζουν σε συνθήκες φτώχειας αυξήθηκε στις 23 από τις 41 πλουσιότερες χώρες.
Μέσα σε τέσσερα χρόνια, στις 23 πλούσιες χώρες, η εισοδηματική φτώχεια των παιδιών αυξήθηκε εξαιτίας της κρίσης, με μεγάλες διακυμάνσεις από χώρα σε χώρα, όπως υπογραμμίζει η έκθεση του Ερευνητικού Κέντρου του Ταμείου των Ηνωμένων Εθνών για τα Παιδιά.
Στα επίπεδα του 1998 το εισόδημα των νοικοκυριών με παιδιά στην Ελλάδα
Σύμφωνα με τη Unicef, στις χώρες της νότιας Ευρώπης (Ισπανία, Ελλάδα και Ιταλία) όπως και στην Κροατία, στις χώρες της Βαλτικής και σε άλλες τρεις χώρες που έχουν πληγεί από την ύφεση (την Ιρλανδία, την Ισλανδία και το Λουξεμβούργο) καταγράφθηκε η μεγαλύτερη αύξηση των ποσοστών παιδικής φτώχειας την εν λόγω περίοδο.
Στην Ελλάδα, το 2012 το μέσο οικογενειακό εισόδημα των νοικοκυριών με παιδιά βυθίστηκε στα επίπεδα του 1998 - το ισοδύναμο της απώλειας 14 χρόνων εισοδηματικής προόδου. Ομοίως, η Ιρλανδία, το Λουξεμβούργο και η Ισπανία έχασαν μια δεκαετία, η Ισλανδία έχασε εννέα χρόνια και η Ιταλία, η Ουγγαρία και η Πορτογαλία έχασαν οκτώ.
Συνολικά ο αριθμός των παιδιών που ζούσαν σε συνθήκες φτώχειας κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης υπερέβη κατά 2,6 εκατομμύρια τον αριθμό των παιδιών που κατάφεραν να εξέλθουν από τις συνθήκες φτώχειας από το 2008 (6,6 εκατομμύρια έναντι 4 εκατομμυρίων) επισημαίνει η Unicef.
Περίπου 76,5 εκατομμύρια παιδιά ζουν σε συνθήκες φτώχειας στις 41 πιο ευημερούσες χώρες.
«Πολλές εύπορες χώρες έχουν υποστεί ένα “μεγάλο άλμα προς τα πίσω” όσον αφορά στα εισοδήματα των νοικοκυριών και οι επιπτώσεις για τα παιδιά θα είναι μακροχρόνιες για αυτά και τις κοινότητές τους», δήλωσε ο Τζέφρεϊ Ο΄ Μάλεϊ, επικεφαλής Παγκόσμιας Πολιτικής και Στρατηγικής της Unicef.

Μεγάλο ποσοστό νέων εκτός εκπαίδευσης
Από την κρίση έχουν πληγεί ιδιαίτερα οι νέοι.
Η Unicef υπογραμμίζει ότι το ποσοστό των νέων ηλικίας 15- 24 ετών που βρίσκονται εκτός εκπαίδευσης, κατάρτισης ή απασχόλησης έχει αυξηθεί κατά περίπου 30% στην Κροατία, την Κύπρο, την Ελλάδα, την Ιταλία και τη Ρουμανία.
«Η απουσία μιας τολμηρής στρατηγικής ανταπόκρισης» εκ μέρους των κρατών «θα μπορούσε να έχει αρνητικές επιπτώσεις σε μακροπρόθεσμο επίπεδο για τις κοινωνίες» συμπεραίνει η Unicef που αναφέρει για παράδειγμα το ενδεχόμενο μιας επιβράδυνσης της.

Περισσότερα στοιχεία για τη θέση της Ελλάδας στην κατάταξη των χωρών
Η έκθεση κατατάσσει τις χώρες με βάση τη μεταβολή στην παιδική φτώχεια με έτος βάσης το 2008 και η Ελλάδα καταλαμβάνει την 40η θέση παρουσιάζοντας επιδείνωση κατά 17,5 ποσοστιαίες μονάδες (από 23% το 2008 σε 40,5% το 2012) καλύτερη μόνο από την Ισλανδία (επιδείνωση κατά 20,4%).
Στην κατάταξη με βάση το ποσοστό νέων ηλικίας 15-24 ετών οι οποίοι δεν σπουδάζουν, δεν εργάζονται και δε συμμετέχουν σε κανένα πρόγραμμα κατάρτισης η Ελλάδα καταλαμβάνει και πάλι την 40η θέση παρουσιάζοντας επιδείνωση κατά 8,9 ποσοστιαίες μονάδες (από 11,7% το 2008 σε 20,6% το 2012) μαζί με την Κύπρο (επιδείνωση κατά 9%).
Ένας επιπλέον τρόπος που χρησιμοποιήθηκε για την έκθεση ώστε να φανεί η επίδραση της οικονομικής κρίσης, ήταν μια παγκόσμια δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Gallup με βάση τέσσερα ερωτήματα:
Υπήρξαν φορές το τελευταίο έτος που δεν είχατε χρήματα για τη διατροφή σας ή της οικογένειάς σας;
Βιώνετε πιέσεις (στρες) σήμερα;
Ποια είναι η συνολική ικανοποίηση από τη ζωή σας; - και
Έχουν τα περισσότερα παιδιά την ευκαιρία να μαθαίνουν και να εξελίσσονται καθημερινά ή όχι;
Σε 29 από τις 41 χώρες, η έρευνα δείχνει αύξηση στο ποσοστό των ερωτηθέντων, οι οποίοι ανέφεραν ότι δεν έχουν αρκετά χρήματα να αγοράσουν φαγητό για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.

Η Ελλάδα βρίσκεται στη θέση 39.
Επίσης, και πάλι σε 29 χώρες, ο δείκτης στρες αυξήθηκε με την Ελλάδα να καταλαμβάνει ξανά τη θέση 39 της κατάταξης.
Σε περίπου μισές από τις χώρες, η συνολική ικανοποίηση από τη ζωή μειώθηκε και τέλος, σε 21 από τις 41 χώρες, λιγότερα άτομα διαπιστώνουν ότι τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να μαθαίνουν και να εξελίσσονται στη χώρα τους. Η Ελλάδα καταλαμβάνει την τελευταία 41η θέση στην κατάταξη και στα δύο τελευταία ερωτήματα. Επιπλέον είναι μεταξύ των χωρών που παρουσιάζουν επιδείνωση όσον αφορά και τους τέσσερις παράγοντες μεταξύ 2007- 2013 μαζί με Κύπρο, Τουρκία, Ιρλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία, Η.Π.Α. και Φινλανδία. Τις τρεις καλύτερες θέσεις της κατάταξης καταλαμβάνουν οι Γερμανία, Ελβετία και Ισραήλ.

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η πολλή ασφάλεια γεννά την ανασφάλεια

Την ίδια στιγμή που οι συνθήκες του υφιστάμενου τρόπου ζωής απαιτούν από τον σύγχρονο ενήλικα να είναι σε θέση να αντεπεξέλθει σε αυξημένο ποσοστό ευθυνών, η υπερπροστασία των σημερινών γονέων προς τα παιδιά τους τείνει να γίνει ο κανόνας κι όχι η εξαίρεση, έχοντας αντιστρόφως ανάλογα αποτελέσματα όσον αφορά τα εφόδια που ένα παιδί χρειάζεται για να επιβιώσει στη «ζούγκλα» της ζωής. Πρόκειται για μια σύγχρονη μάστιγα, για την οποία οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς η προσπάθεια διαμόρφωσης ενός περιβάλλοντος απόλυτης ασφάλειας κι επιτυχίας από την πλευρά των γονιών, μπορεί να οδηγήσει τα παιδιά σε σοβαρές ψυχικές διαταραχές, σπρώχνοντας τα είτε στο δρόμο του άγχους, είτε σε αυτόν της επιθετικότητας.
Ποιά είναι η σωστή ποσότητα προστασίας που οι γονείς θα πρέπει να παρέχουν στα παιδιά τους, είναι το επιτακτικό ερώτημα που απασχολεί όλο και περισσότερες οικογένειες, σε παγκόσμια κλίμακα. Σύμφωνα με πρόσφατες επιστημονικές έρευνες, αποδεικνύεται στις χώρες μεσαίου και υψηλού βιοτικού επιπέδου τα παιδιά του σήμερα να είναι πιο ασφαλή από ότι έχουν υπάρξει ποτέ, με παράγοντες όπως το bulling και η παχυσαρκία να τα απειλούν –βάσει πραγματικών στοιχείων- πολύ περισσότερο από απαγωγείς και παιδόφιλους. Τα στατιστικά ωστόσο δεν φαίνεται να πτοούν τους γονείς από το να υπερχαΐδεύουν τους γόνους τους, με τους ίδιους τους ειδικούς που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου όσον αφορά την υπερπροστασία, να εφαρμόζουν πολλές φορές τις ίδιες πρακτικές που κατηγορούν, όταν το ζήτημα αφορά τα δικά τους παιδιά.

Δάσκαλε που δίδασκες…
Ο Michael Ungar, οικογενειακός σύμβουλος και καθηγητής Κοινωνικής Εργασίας στο πανεπιστήμιο Dalhousie αναλύει στο δίκτυο Alternet, γιατί οι γονείς πρέπει να σπάσουν το φράγμα της ασφάλειας των παιδιών τους, προκειμένου να τους ανοίξουν το δρόμο για μια ευτυχισμένη ενήλικη ζωή. Κατά τη θητεία του ως οικογενειακός σύμβουλος ο Ungar, αντί να εστιάζει στο να πείσει τους γονείς ότι ο κόσμος δεν είναι τόσο επικίνδυνος όσο νομίζουν κι ότι θα έπρεπε να πάψουν να επιβλέπουν σε τόσο μεγάλο βαθμό τα παιδιά τους, επικεντρώνεται στο να καταλάβουν γιατί πρέπει να τους δίνουν ευκαιρίες να βιώνουν διαχειρίσιμες ποσότητες ρίσκου και ευθυνών.
Για να καταστεί αυτό κατανοητό στους γονείς που ζητούν την άποψη του, τους απευθύνει τέσσερις ερωτήσεις. Πρώτα από όλα τους καλεί να θυμηθούν τις ευθύνες και τα ρίσκα που εκείνοι κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν όταν ήταν στην ηλικία των παιδιών τους, τι έμαθαν από τις εμπειρίες εκείνες, πόσο χρήσιμα τους φάνηκαν τα όσα έμαθαν στην ύστερη ζωή τους, για να τους ρωτήσει στο τέλος πώς πιστεύουν ότι τα παιδιά τους θα πάρουν τα ανάλογα μαθήματα. Αυτή η τελευταία ερώτηση σκοπό έχει να κάνει τους γονείς να καταλάβουν το ότι το να πάψουν να τυλίγουν τα παιδιά τους με τη μεμβράνη της προστασίας τους, δεν αποτελεί δείγμα αμέλειας τους αλλά αντιθέτως θετική δράση για τα παιδιά τους.
Το ζήτημα που προκύπτει αν τελικά οι γονείς πειστούν για την αξία του «ζην επικινδύνως», είναι ποιό είναι το σωστό ποσοστό επικινδυνότητας στο οποίο πρέπει να εκθέσουν τα παιδιά τους. Τα θετικά αποτελέσματα προκύπτουν όταν το παιδί εκτίθεται σε τέτοιο επίπεδο άγχους που αφενός να απαιτεί το σύνολο της προσοχής του, αφετέρου να είναι όμως τόσο ώστε να μην το κυριεύει, θα πει ο Michael Ungar.

«Παιδιά ελευθέρας βοσκής» κόντρα στον φόβο
Η υπερπροστασία είναι ένα νόμισμα με δύο όψεις. Αυτό του φόβου της μη ασφάλειας αλλά κι αυτό του φόβου της αποτυχίας.
Όταν υπερπροστατεύουμε τα παιδιά διαμορφώνοντας ένα περιβάλλον απόλυτης ασφάλειας γύρω από αυτά, τους στερούμε την ευκαιρία να παίξουν στην αρένα αυτού που οι εξελικτικοί ψυχολόγοι περιγράφουν ως «αντι-φοβικό παιχνίδι». Αντιθέτως, τα «παιδιά ελευθέρας βοσκής» έχουν περισσότερες πιθανότητες να βιώσουν την ικανοποίηση του να ξεπερνούν καταστάσεις που είναι βιολογικά προγραμματισμένα να φοβούνται μέχρι να κατακτήσουν την απαραίτητη ηλικιακή και ψυχολογική ωριμότητα.
Η πρακτική του να παρακολουθούν οι γονείς κάθε κίνηση ή συναισθηματική έκφραση του παιδιού τους αποδεικνύεται από την άλλη πλευρά καθημερινά, στα μικρά αλλά και μεγάλα ζητήματα της ζωής. Πολλές φορές η στενή αυτή παρακολούθηση συνοδεύεται από ένα κύμα ενθάρρυνσης κι επαίνων υπερβολικών για τα επιτεύγματα του παιδιού. Οι γονείς φοβούνται την αποτυχία του παιδιού, δημιουργώντας συχνά γύρω του ένα πλασματικό περιβάλλον επιτυχίας ώστε να τα προστατέψουν από τις συνέπειες των χαστουκιών της ζωής. Η σύνηθης αυτή πρακτική όμως αντί να συμβάλει στην εδραίωση υγιών συναισθηματικών σχέσεων, έχει ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα, με το παιδί να αισθάνεται μονίμως υποχρεωμένο να επιτυγχάνει, προβάλλοντας στα επιτεύγματα του τους λόγους για τους οποίους μπορεί να αγαπηθεί, κι οδηγώντας το συχνά σε μεγαλύτερη αίσθηση ανασφάλειας παρά ασφάλειας.
Το περιπετειώδες παιχνίδι, η ανάθεση σταδιακά μεγαλύτερων ευθυνών, καθώς και η εκμάθηση της αποτυχίας είναι λοιπόν, σημαντικά συστατικά στοιχεία στη συνταγή για την ψυχική ευεξία.

Η συνταγή για την επιτυχία στη ζωή
Αν λοιπόν η υπερπροστασία μπορεί να βλάψει τα παιδιά, γιατί τόσοι πολλοί γονείς συνεχίζουν να βάζουν σε προστατευτικές γυάλες τα βλαστάρια τους; Πρέπει να κατηγορήσουμε την κουλτούρα αποστροφής του κινδύνου, τα ΜΜΕ που διαφημίζουν την ανασφάλεια ή ίσως τους γονείς που θέλουν τα παιδιά τους εξαρτημένα από τους ίδιους γιατί τα εύθραυστα «εγώ» τους χρειάζονται την ασφάλεια και την επιτυχία των παιδιών τους για να νιώθουν ολοκληρωμένα;
Η δυναμική της κάθε οικογένειας ξεχωριστά μπορεί να δώσει αναρίθμητες διαφορετικές απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα. Αυτό που σίγουρα προκύπτει μέσα από την ψυχιατρική είναι το ότι ανεξάρτητα από το κίνητρο κάθε οικογένειας, οι υπερπροστατευτικοί γονείς δεν πρόκειται να πειστούν να πάψουν να παραχαϊδεύουν τα παιδιά τους με το επιχείρημα ότι ο κόσμος δεν είναι τόσο μη ασφαλής όσο πιστεύουν, παρά μόνο με το επιχείρημα ότι ανεξάρτητα από την πρόθεση τους, κάνουν κακό στα παιδιά τους. Αν αντιληφθούν ότι ένα μοντέλο ανατροφής που θα εμπεριέχει τη σωστή αναλογία αποτυχίας, ευθυνών και ρίσκου θα βοηθήσει τα παιδιά τους να γίνουν πιο ψυχικά υγιή και χαρούμενα, τότε ίσως δουν με διαφορετική ματιά τα ζήτημα του δικτύου προστασίας που στήνουν γύρω από αυτά. Άλλωστε αυτό που εκ φύσεως θέλουν είναι να δουν τα παιδιά τους να κερδίζουν το παιχνίδι της ζωής.

πηγή: tvxs.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η Ελλάδα 20η στη λίστα των κρατών με τα πιο δυστυχισμένα παιδιά του κόσμου

Η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα στις χώρες με τα πιο δυστυχισμένα παιδιά του κόσμου, όπως προκύπτει από τα στοιχεία νέας έρευνας στη Βρετανία.
Η έκθεση «Good Childhood Report» βασίστηκε στα ευρήματα της έρευνας που...διενεργήθηκε από το φιλανθρωπικό ίδρυμα The Children’s Society και παρουσιάζει την Ελλάδα στην 20ή θέση της κατάταξης των χωρών με τα πιο δυστυχισμένα παιδιά του κόσμου. Η λίστα περιελάμβανε συνολικά 40 χώρες της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής.
Στην έρευνα συμμετείχαν 50.000 παιδιά και τα αποτελέσματα προέκυψαν με όρους «υποκειμενικής ευημερίας», δηλαδή με βάση τον τρόπο που τα ίδια τα παιδιά αντιλαμβάνονταν την προσωπική τους ευτυχία και ικανοποίηση από τη ζωή.
Τα ποσοστά ευημερίας μετρήθηκαν με βάση 10 παράγοντες που έχουν κριθεί σημαντικοί βάσει προηγούμενων ερευνών, για τη ζωή των παιδιών και των εφήβων.
Συγκεκριμένα μελετήθηκε ο δείκτης ικανοποίησης των παιδιών σε τομείς όπως η υγεία, η οικογένεια, η κατοικία, οι φίλοι, το σχολείο, το μέλλον, τα χρήματα και τα υπάρχοντα, η αξιοποίηση του χρόνου, οι επιλογές και η εξωτερική εμφάνιση.
Σύμφωνα με την κατάταξη των 40 χωρών, τα πιο ευτυχισμένα παιδιά βρίσκονται στην ΠΓΔΜ και στις επόμενες τέσσερις θέσεις ακολουθούν Ολλανδία, Αρμενία, Γροιλανδία και Ισλανδία.
Η Ελλάδα βρίσκεται ακριβώς στη μέση της λίστας ξεπερνώντας χώρες όπως η Γαλλία, το Βέλγιο, η Αγγλία και η Ιταλία, η οποία μάλιστα βρίσκεται στην τέταρτη θέση από το τέλος.
Η χώρα με τα πιο δυστυχισμένα παιδιά φαίνεται να είναι η Τουρκία, ενώ μόλις στην προτελευταία θέση της λίστας εντοπίζονται οι Η.Π.Α. που ακολουθούνται από τον Καναδά, την Ιταλία και την Πολωνία.
Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας, τα παιδιά που εξασκούν τακτικά κάποιο άθλημα τείνουν να είναι πιο ευτυχισμένα από εκείνα που έχουν καθιστικό τρόπο ζωής.
Ωστόσο, οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η αυξημένη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών δεν φαίνεται να σχετίζεται με τη μείωση της ευημερίας. Μάλιστα, τα παιδιά που χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο μόνο στα πλαίσια του σχολείου και καθόλου στο σπίτι παρουσίαζαν χαμηλότερο δείκτη ικανοποίησης από τη ζωή τους.
Όπως επίσης υποστηρίζουν οι ερευνητές, τα παιδιά με πολλούς φίλους και εκείνα που έχουν καλή επικοινωνία με τους γονείς τους είναι πιο ευτυχισμένα και ισορροπημένα, σε σχέση με παιδιά που τσακώνονται συχνά με φίλους και δεν μιλούν για τα προβλήματά τους.
Σημαντικό ρόλο στην ευημερία των παιδιών παίζει επίσης η ευτυχία και η ευημερία της οικογένειάς τους, όμως φαίνεται πως οι περιπτώσεις γονιών με προβλήματα υγείας δεν σχετίζονται με τον τρόπο που τα παιδιά εκλαμβάνουν την προσωπική τους ευτυχία.
Ο διευθύνων σύμβουλος του ιδρύματος The Children’s Society Μάθιου Ριντ, στην αρχή της έκθεσης τονίζει ότι «σε μία περίοδο που η οικονομική κρίση πλήττει δυσανάλογα τις οικογένειες με χαμηλό εισόδημα και παιδιά, αυτή η μελέτη δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη. Είναι πολύ σημαντικό να επικεντρωθούμε στον τρόπο που οι νέοι βιώνουν αυτή την κατάσταση. Είμαστε αποφασισμένοι, μέσω της εκστρατείας μας, της δέσμευσης και της φροντίδας μας, να δώσουμε σε κάθε παιδί όσο το δυνατόν μεγαλύτερες ευκαιρίες στη ζωή».

Πηγή: http://www.tanea.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

H παιδική φτώχεια καλπάζει στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα η παιδική φτώχεια βαίνει κλιμακούμενη. Ωστόσο απουσιάζουν από το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, τα μέσα για την επίτευξη του στόχου που τίθεται σε σχέση με την αντιμετώπισή της.
Την επισήμανση αυτή κάνει επιτροπή ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων που έχει συσταθεί στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, όπως αποκάλυψε στη Βουλή ο κ. Γ. Μόσχος – Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη, κατά την διάρκεια έκτακτης συνεδρίασης της Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, με θέμα «Η φτώχεια, ως απειλή για τα ανθρώπινα δικαιώματα».
«Η ομάδα εμπειρογνωμόνων επικαλείται ότι η παιδική φτώχεια καλπάζει: Οτι από το 23% το 2008, είχε φτάσει στο 30,4% το 2011, ότι το ποσοστό παιδιών με σοβαρές υλικές ελλείψεις, από 18,7% πήγε στο 29,2% και ότι το ποσοστό των παιδιών που ζουν σε νοικοκυριά όπου κανένας γονιός δεν εργάζεται, ανέβηκε στα τρία αυτά χρόνια από το 3,6% στο 9,2%», είπε μεταξύ άλλων ο κ. Μόσχος, για να προσθέσει ότι «η καταπολέμηση της παιδικής φτώχειας στην Ελλάδα έχει αποτύχει μέχρι στιγμής να αποκτήσει μια ισχυρή πολιτική δέσμευση».
Από την πλευρά της η κα Σοφία Τσιτζίκου, Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής της UNICEF, σημείωσε: «Παιδιά εμφανίζουν αυξημένη αδυναμία ικανοποίησης βασικών και καθημερινών αναγκών διαβίωσης, κυρίως θέρμανση και διατροφή».
Σε στοιχεία που εμπεριέχονται σε έκθεση της UNICEF, αναφερόμενη η κα Μαρία Ρεπούση (ΔΗΜΑΡ), είπε: «Ο αριθμός των παιδιών που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας στην Ελλάδα για το έτος 2012 ξεπέρασε το μισό εκατομμύριο. Είναι 521.000 παιδιά και αναλογεί στο 26,9% του συνόλου των παιδιών έναντι ενός μικρότερου ποσοστού κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες που ήταν το 2011».
Για «κοινωνική κατάσταση που επιδεινώθηκε ταχύτατα» και για πολίτες που ζουν σε «συνθήκες ακραίας φτώχειας», έκανε λόγο η κα Τίνα Παναγιώτου (σύμβουλος του υπουργού Οικονομικών), παρουσιάζοντας τις κυβερνητικές πολιτικές για τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Από την πλευρά της, η κα Μόνια Λάππα (συνεργάτιδα του υπουργού Παιδείας), αναφέρθηκε -μεταξύ άλλων- στον προγραμματισμό για παροχή «δωρεάν γευμάτων για 71 χιλιάδες μαθηρές, από 290 δημοτικά σχολεία».
Ωστόσο, από τον διάλογο που αναπτύχθηκε με βουλευτές, ανέκυψαν κενά και καθυστερήσεις. Χαρακτηριστικό είναι ότι η κα Παναγιώτου παραδέχθηκε καθυστέρηση στην εφαρμογή του μέτρου για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα: Το πρόγραμμα, έστω πιλοτικά, έπρεπε να τεθεί σε εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2014.
Οσον αφορά το πρόγραμμα γευμάτων στα σχολεία, η κα Ρεπούση επισήμανε ότι η εκπρόσωπος του Υπουργείου Παιδείας μίλησε για «προγραμματισμό» και δεν ανέφερε στοιχεία για το πότε άρχισε η εφαρμογή του και σε πόσα σχολεία. «Είναι θέμα δεύτερου χρόνου. Είμαι στη διάθεσή σας να σας ενημερώσω ενδελεχώς», σχολίασε η κα Λάππα.

Πηγή: http://www.kathimerini.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Διαδικτυακός εκφοβισμός: Πώς θα προστατέψω το παιδί μου

Cyberbullying - Είναι όταν ένα παιδί ή έφηβος δέχεται απειλές, παρενοχλείται, ταπεινώνεται ή γίνεται στόχος από κάποιο άλλο παιδί ή έφηβο, συνήθως με επαναλαμβανόμενο τρόπο, μέσω της χρήσης των νέων τεχνολογιών, του Διαδικτύου ή των κινητών τηλεφώνων.
Συγκεκριμένα, ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός μπορεί να λάβει χώρα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, δωματίων συνομιλίας, σελίδων κοινωνικής δικτύωσης, μέσω άλλων ιστοσελίδων σχετικών με ηλεκτρονικά παιχνίδια ή υπηρεσιών άμεσης ανταλλαγής μηνυμάτων.

Μορφές cyberbullying
Αποστολή κειμένων, e-mail, ή άμεσων μηνυμάτων με βλαβερό και απειλητικό περιεχόμενο ή αποστολή «αστείων» που γελοιοποιούν κάποιο παιδί. Τα μηνύματα αυτά μπορεί να σταλθούν απευθείας σε ένα παιδί, ή να σταλθούν σε μια ομάδα ατόμων, προκειμένου να ενθαρρυνθούν να πάρουν μέρος στον εκφοβισμό.
Δημοσίευση ή αποστολή προσωπικών πληροφοριών ή ευαίσθητων πληροφοριών (όπως, για παράδειγμα, σεξουαλικές προτιμήσεις ή κάποιο προσωπικό πρόβλημα) σε πολλαπλούς παραλήπτες και δημοσίευση δυσάρεστων φωτογραφιών ή μηνυμάτων για άλλους σε ιστολόγια (blogs), σε ιστοχώρους κοινωνικής δικτύωσης (π.χ. Facebook), ή σε άλλες ιστοσελίδες.
Δημιουργία ψεύτικου διαδικτυακού προφίλ σε κάποια σελίδα κοινωνικής δικτύωσης, με στόχο την γελοιοποίηση κάποιου παιδιού, ή δημιουργία «σελίδας» ή «γκρουπ» π.χ. στο facebook, το οποίο στοχεύει στην κοροϊδία ή στον εξευτελισμό ενός ανηλίκου.
Αποστολή κακοποιητικών και εξευτελιστικών μηνυμάτων, βίντεο μέσω κινητών τηλεφώνων ή μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ή αποστολή απειλών για τη σωματική ακεραιότητα στο θύμα ή σε άλλους παραλήπτες.
Αποστολή ιών ή άλλων πειρατικών προγραμμάτων με σκοπό να βλάψουν τον υπολογιστή κάποιου παιδιού ή να το κατασκοπεύσουν.
Δημιουργία κάποιου είδους «ψηφοφορίας» σε έναν ιστοχώρο, όπου τα παιδιά μπορούν να ψηφίσουν για το ποιο είναι το πιο άσχημο ή το πιο χοντρό παιδί του σχολείου με σκοπό να εξευτελίσουν ή να ντροπιάσουν κάποιο παιδί.
Απειλή συμπαικτών στα διαδικτυακά παιχνίδια, δηλαδή περιπτώσεις όπου κάποιοι παίκτες απειλούν άλλους συμπαίκτες στα παιχνίδια αυτά. Μπορεί, επίσης, να κλειδώσουν παίκτες έξω από το παιχνίδι, να διαδώσουν ψεύτικες φήμες, ή να κλέψουν τους κωδικούς, προκειμένου να αποκτήσουν πρόσβαση στο λογαριασμό του παίκτη.
Κλοπή ταυτότητας ή παραβίαση προσωπικού λογαριασμού και χρήση του ονόματος ξένου χρήστη με σκοπό τη διάδοση φημών και ψεμάτων για κάποιον τρίτο ή για οποιοδήποτε άλλο σκοπό.v Επαναλαμβανόμενες νεκρές κλήσεις.
Δημιουργία ιστοσελίδων που στοχοποιούν συγκεκριμένα άτομα καλώντας και άλλους να δημοσιεύουν μηνύματα μίσους που μπορεί να περιλαμβάνουν παραδείγματα ρατσισμού, σεξισμού κ.λπ.
Δημοσίευση πραγματικών ή ψεύτικων φωτογραφιών σεξουαλικού περιεχομένου που απεικονίζουν ένα συγκεκριμένο παιδί και που αποστέλλονται σε πλήθος παραληπτών.
Εγγραφή κάποιου παιδιού σε ιστοχώρο πορνογραφικού περιεχομένου χωρίς τη συγκατάθεσή του και αποστολή πορνογραφικού υλικού.

Συμβουλές για γονείς/ενήλικες
Ας μην ξεχνάμε ότι, το να έχουμε πάντα ανοιχτό το κανάλι επικοινωνίας με τα παιδιά μας, είναι εξαιρετικής σημασίας, προκειμένου τα παιδιά να νιώθουν την ασφάλεια και την εμπιστοσύνη να συζητήσουν μαζί μας οποιοδήποτε θέμα τα απασχολεί ή τα φοβίζει.
Ας θυμόμαστε ότι, όταν παιδιά είναι στον υπολογιστή που έχουμε στο σπίτι μας, αυτό δε σημαίνει ότι είναι ασφαλή και προστατευμένα.
Ας γίνουμε και οι ίδιοι μέρος της διαδικτυακής ζωής των παιδιών μας και ας είμαστε εξοικειωμένοι με το Διαδίκτυο. Αυτό θα βοηθήσει και τα ίδια τα παιδιά να μοιραστούν μαζί μας τις διαδικτυακές τους εμπειρίες. Το Διαδίκτυο είναι ένα σημαντικό εργαλείο που ήρθε και θα παραμείνει στη ζωή μας και η δαιμονοποίησή του σίγουρα δεν ωφελεί.
Ας μάθουμε τους διαδικτυακούς φίλους των παιδιών μας, όπως γνωρίζουμε τους φίλους τους στην πραγματική ζωή!

Μαθαίνουμε στα παιδιά μας να προστατεύουν τα προσωπικά τους δεδομένα.
Ας είμαστε σε επιφυλακή για ενδείξεις ότι το παιδί έχει γίνει στόχος ηλεκτρονικού εκφοβισμού, π.χ. συναισθηματική αναστάτωση, αποφυγή φίλων, σχολείου, δραστηριοτήτων, πτώση επιδόσεων, άγχος, φόβος. Είναι σημαντικό να μην υποτιμήσουμε τα συναισθήματα του παιδιού, σκεπτόμενοι ότι το πρόβλημα δε λαμβάνει χώρα στο φυσικό περιβάλλον, καθώς το Διαδίκτυο αποτελεί πια μέρος της πραγματικότητας, ειδικά των νέων παιδιών, και οτιδήποτε συμβαίνει εκεί μπορεί να έχει άμεσες επιπτώσεις στη συναισθηματική και ψυχική τους υγεία.
Συχνά τα παιδιά αποφεύγουν να αναφέρουν τα δυσάρεστα που συναντούν στο Διαδίκτυο ή στο κινητό τους, ενώ υποστηρίζεται ότι πολλά παιδιά δεν αποκαλύπτουν σε κάποιο γονέα ή εκπαιδευτικό ότι γίνονται θύματα ηλεκτρονικού εκφοβισμού. Είναι, λοιπόν, βασικό να τους εξηγήσουμε ότι, αν τους συμβεί κάτι δυσάρεστο, δε φταίνε τα ίδια και γι' αυτό θα πρέπει να το αναφέρουν άμεσα σε εμάς.
Εάν κάποιο παιδί είναι θύμα του ηλεκτρονικού εκφοβισμού, θα ήταν καλό να ερευνήσουμε εάν ο δράστης βρίσκεται στο κοντινό του περιβάλλον (π.χ. συμμαθητής, φίλος, γνωστός). Συχνά ο θύτης είναι συμμαθητής ή φίλος, που για κάποιο λόγο θέλει να παρενοχλήσει, να γελοιοποιήσει, ή να εκφοβίσει το παιδί, ή που απλά το κάνει «για πλάκα» μην έχοντας συναίσθηση των πιθανών συνεπειών. Σε μια τέτοια περίπτωση θα ήταν καλό να μιλήσουμε άμεσα με τους γονείς του θύτη καθώς και με τη διεύθυνση του σχολείου.
Τα παιδιά πρέπει να γνωρίζουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους και πώς να σέβονται τα δικαιώματα των άλλων. Ας διδάξουμε στα παιδιά ότι ανωνυμία στο Διαδίκτυο δε συνεπάγεται ανεύθυνη συμπεριφορά. Όλοι μας αφήνουμε ηλεκτρονικά ίχνη στο Διαδίκτυο, συνεπώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε ευγενικά, με κανόνες και με ηθική, όπως και στον πραγματικό κόσμο.

Από την επιστημονική ομάδα του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Πώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά; Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα

Μεγαλώνοντας τα παιδιά μας πρέπει να τους πούμε μερικές απλές αλήθειες πριν εκτεθούμε ανεπανόρθωτα απέναντί τους. Ζούμε από κάθε άποψη ιστορικές στιγμές τόσο σε εθνικό, όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Όσο κι αν κοροϊδεύουμε καταρχήν τους εαυτούς μας, με όσα τους λέμε ή όσα υποκριτικά-αλλά και ψεύτικα- προσπαθούμε να τους διδάξουμε μεμονωμένα ή στο πλαίσιο της εκπαίδευσής τους μπορούμε σε μια κρίση ειλικρίνειας να τα κοιτάξουμε κατάματα και να τους πούμε μερικές αλήθειες.
Το παραμύθι της «εξέλιξης», της «προόδου», της «ανάπτυξης» του ανθρώπου είναι το πρώτο μεγάλο ψέμα. Πρόοδος που σκοτώνει εκ προθέσεως 6.500.000 εκατομμύρια παιδιά το χρόνο και που 1,1 δισεκατομμύριο άνθρωποι στον πλανήτη γη υποσιτίζονται, δεν νοείται.
«Εξέλιξη» στον κόσμο όπου οι μισοί πεθαίνουν απ' την πείνα κι οι άλλοι μισοί απ' το φαΐ είναι μια μεγάλη απάτη.
Μεγαλώνουμε τα παιδιά μας τονίζοντάς τους τη σημασία της υπακοής στους νόμους και την ανάγκη να συμμορφωνόμαστε στους κανόνες του κράτους, όταν οι νόμοι και το κράτος αποδεικνύεται ο μεγαλύτερος απατεώνας, όταν οι θεσπισμένοι νόμοι, αντί να υπηρετούν τυραννούν και σκοτώνουν άμεσα ή έμμεσα τους πολίτες τους.
Τα προτρέπουμε στην εντιμότητα και την ηθική, ενώ τα ίδια βλέπουν την ατιμία και την ανηθικότητα να επιβραβεύονται και την ηθική να θεωρείται γραφικότητα ή αφέλεια.
Τους λέμε να πιστεύουν στο Θεό και να σέβονται το ιερατείο, μόνο που πολλάκις αυτό το ιερατείο δε σέβεται, όχι το Θεό αλλά τον ίδιο τον εαυτό του.
Πόσο ξεδιάντροπα μιλάμε στα παιδιά μας για την ανάγκη να μορφωθούν και να ασκήσουν έντιμα ένα επάγγελμα που θα τους εξασφαλίσει τον αξιοπρεπή βιοπορισμό τους, ενώ αντιλαμβάνονται πως άλλα είναι τα «εφόδια» που θα τους βοηθούσαν για την επίτευξη αυτού του στόχου τους.
Τους μιλάμε για τη σημασία της οικονομίας, αλλά νωρίς καταλαβαίνουν πως οι σύγχρονες οικονομίες δεν έχουν σχέση με παραγωγή ή κατανάλωση, αλλά με αόριστες έννοιες όπως «οίκοι», «αγορές», «λέσχες» κλπ.
Από μικρά τους λέμε πόσο καλή είναι η ειρήνη, αλλά τους αγοράζουμε για παιγνίδια όπλα από μικρά, ενώ αν δεν βλέπουν πόλεμο στο ηλεκτρονικό παιγνίδι, θα τον βλέπουν στον κινηματογράφο ή τις ειδήσεις.
Πόσο υποκριτές είμαστε όταν μιλάμε για τους κινδύνους του «εθισμού» την ίδια ώρα που τα «ναρκώνουμε» εμείς οι ίδιοι με την άθλια τηλεόραση, το ρατσισμό, το φανατισμό.
Τα προτρέπουμε ν' ασχοληθούν με την πολιτική, ενώ εννοούμε με κόμματα, για να κάνουν τη δουλειά τους «μόλις έρθουμε στα πράγματα».
Τους μιλάμε για την αξία και τη σημασία της παράδοσης και τα ταΐζουμε ποπ-κορν, χάρμπουργκερ, ενώ οργανώνουν τα σχολεία τους χοροεσπερίδες σε μπαράκια και κλαμπ.
Τους μιλάμε για την αξία της κριτικής σκέψης και της προσωπικής αντίληψης, αλλά τα μπουχτίζουμε στον ψιττακισμό (παπαγαλία) και τα ωθούμε να πιστεύουν ότι πιστεύουμε κι εμείς.
Καταδικάζουμε το Μεσαίωνα, το φασισμό, το ναζισμό και τα παιδιά μας ζουν «μεσαίωνες» και «φασισμούς» στην οικογένεια και στην κοινωνία την ίδια.
Θέλουμε να είναι ελευθερόφρονες, αλλά αν δε συμμορφώνονται στα κοινωνικά κελεύσματα έρχεται η ρετσινιά του «αναρχικού» σε πρώτη φάση και του περιθωριακού σε δεύτερη.
Τους βάζουμε πρότυπα διαφορετικά απ' τα δικά τους, μόνο που είναι πολύ χειρότερα τα δικά μας. Τα επιπλήττομε γιατί δε διαβάζουν εξωσχολικά, αλλά τα βιβλία αποτελούν ντεκόρ στο σύνθετο του σαλονιού μας.
Τους βάζουμε να γράψουν έκθεση για το μεγαλείο του αθλητισμού, αλλά τ' αναβολικά τους τα δίνουν οι προπονητές για να κερδίσουν τον αγώνα.
Ζαλίζουμε τα παιδιά μας σε θεωρίες για την αξία του φυσικού περιβάλλοντος, κάνοντας πικ-νικ σε παραλίες και δάση, ενώ αφήνουμε εκεί όλη την «πραμάτεια» μας.
Τους λέμε νωρίς για το μεγαλείο του πολιτισμού και στην καθημερινότητα μας αποθεώνουμε το καρατσικαριό, την ασχήμια, τη χυδαιότητα.
Το κείμενο μπορεί να συνεχιστεί επί μακρόν ή και να συνεχιστεί διαφορετικά από κάθε αναγνώστη.
Αλλά όπως λέει κι ο Σαββόπουλος: « πώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά; Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα...»

Πηγή: Το ΧΩΝΙ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Τα παιδιά πληρώνουν την κρίση

Πληθαίνουν τα παιδιά που απειλούνται από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό σε ευρωπαϊκές χώρες. Ιδιαίτερα δραματική χαρακτηρίζει την κατάσταση στην Ελλάδα η Υπηρεσία της Ε.Ε. για την Προστασία των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Τα τελευταία τρία χρόνια στη Δυτική Ελλάδα καταγράφηκε αύξηση και των παιδοψυχιατρικών περιστατικών ως απόρροια της κρίσης. Η Υπηρεσία της Ε.Ε. για την Προστασία των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων (FRA), στην έκθεσή της, απηχεί τις επισημάνσεις της Επιτροπής του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού, η οποία έχει εκφράσει έντονη ανησυχία για «το δικαίωμα στη ζωή, στην επιβίωση και στην ανάπτυξη» των παιδιών και των εφήβων, σε οικογένειες που χάνουν απότομα τα εισοδήματά τους, αλλά και για την πρόσβασή τους στην υγειονομική περίθαλψη, την κοινωνική ασφάλιση και την εκπαίδευση. Στην έκθεση τονίζεται το ρεκόρ στο ποσοστό ανεργίας των νέων, το υψηλό ποσοστό παιδιών που σταματούν να πηγαίνουν σχολείο, κυρίως παιδιά των Ρομά, καθώς και η αύξηση των παιδιών που επαιτούν ή εργάζονται ως πλανόδιοι πωλητές, βάσει μελέτης του Έλληνα Συνηγόρου του Παιδιού προς την Επιτροπή του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Παράλληλα, γίνεται αναφορά στις ανησυχίες που είχε εκφράσει η εθνική επιτροπή της Unicef, τον Μάρτιο του 2012, για τη φτώχεια των παιδιών και τον υποσιτισμό, αποκαλύπτοντας περιπτώσεις μαθητών που λιποθύμησαν στο σχολείο.

Η κρίση διαταράσσει την ψυχική υγεία των παιδιών
Βοήθεια από παιδοψυχολόγους ζήτησαν 2.000 παιδιά στη Δυτική Ελλάδα το 2012, έναντι 1.970 παιδιών το προηγούμενο έτος και 1.420 παιδιών το 2010, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο πρόεδρος της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρείας, καθηγητής Ανδρέας Κωνσταντόπουλος, με αφορμή το 51ο Πανελλήνιο Παιδιατρικό Συνέδριο που θα πραγματοποιηθεί από 21-23 Ιουνίου στην Αλεξανδρούπολη. Τα συνηθέστερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά είναι η κατάθλιψη, η επιθετικότητα, οι διαταραχές συμπεριφοράς, ο σχολικός εκφοβισμός, οι φοβίες, το άγχος και τα ψυχοσωματικά.

Φτώχεια και κοινωνικός αποκλεισμός των παιδιών στην Ε.Ε.
Οι δημοσιονομικές περικοπές είχαν σημαντικές επιπτώσεις στα παιδιά στους τομείς της εκπαίδευσης, της υγειονομικής περίθαλψης και των κοινωνικών υπηρεσιών. Σύμφωνα με τα επίσημα ευρωπαϊκά στατιστικά στοιχεία για το 2011, το 27% των παιδιών στην Ε.Ε. απειλούνταν από φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό. Το ποσοστό αυτό είναι πιο υψηλό από ό,τι αυτό που αφορά στον υπόλοιπο πληθυσμό. Η έκθεση της FRA αναφέρει ότι η οικονομική κρίση έχει πλήξει τα παιδιά σε πολλά κράτη της Ε.Ε, λόγω της μείωσης των εισοδημάτων των οικογενειών, αλλά και των κοινωνικών δαπανών των κρατών. Υπενθυμίζει μελέτη της Unicef για τον αντίκτυπο της κρίσης στα παιδιά στην Ισπανία, οι δημοσιονομικές περικοπές πλήττουν τις υπηρεσίες που είναι αφιερωμένες στα παιδιά, κυρίως τις υπηρεσίες υγείας, παιδείας και κοινωνικών παροχών. Στην Πορτογαλία, διάταγμα που υιοθετήθηκε τον Ιούνιο του 2012 μείωσε σημαντικά το ύψος διαφόρων επιδομάτων, το οποίο είχε “σοβαρές οικονομικές συνέπειες” για τις οικογένειες με παιδιά.

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....