Αντισταθείτε στην εξουσία των αριθμών

Μη μου λες με των αριθμών τη θλίψη πως είναι όνειρο αδειανό η ζωή
Ψυχή που αποκοιμιέται είναι νεκρή και καθετί δεν είναι όπως δείχνει
Χένρι Γουάντσγουορθ Λονγκφέλοου
Ύμνος στη ζωή (1839)
Οι δυσμενείς επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και οι αλλαγές που έχει πυροδοτήσει αντικατοπτρίζονται στον τρόπο ζωής του σύγχρονου ατόμου, αφού έχουν οδηγήσει σε μια βίαιη εισβολή των αριθμών στη ζωή του.
Η καθημερινότητά μας έχει κυριευτεί από την ορθολογικότητα, υπολογιστικά πρότυπα σκέψης και δράσης, οικονομικές εκτιμήσεις, νούμερα, στατιστικά και μετρήσεις. Όπως εύστοχα έχει επισημάνει ο κοινωνιολόγος Γιούργκεν Χάμπερμας, ο ‘βιόκοσμος’, δηλαδή ο ζωτικός μας χώρος, έχει υποβιβαστεί, περιθωριοποιηθεί και αποικιοποιηθεί από το ‘καθοδηγητικό μέσο’ του χρήματος, με το οποίο το σύστημα έχει επιβάλει τη δική του λογική των καταστάσεων και των σχέσεων (1987).
Η ζωή του σύγχρονου ατόμου έχει μετατραπεί σε απρόσωπη, τυπική, αντιπνευματική και αντικειμενικοποιημένη, καθώς όλοι μας ζούμε υπό τη διαρκή εξουσία ανώνυμων δυνάμεων, που μας αντιμετωπίζουν ως έναν αριθμό σε όλες τις ‘συναλλαγές’ της καθημερινότητάς μας : τα χαρακτηριστικά μας κωδικοποιούνται και οργανώνονται σε γενικά μητρώα και ηλεκτρονικά συστήματα και μετατρεπόμαστε σε πληθώρα κωδικών για την πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, στο τραπεζικό σύστημα, σε κρατικές και μη κρατικές υπηρεσίες.
Η αντικειμενικοποίηση αυτή έχει εσωτερικευτεί σε τόσο μεγάλο βαθμό από το άτομο που διαποτίζει όλες τις δραστηριότητές του. Έτσι, υιοθετώντας έναν τεχνικό και ωφελιμιστικό προσανατολισμό στους διάφορους τομείς της ζωής του, το σύγχρονο άτομο έχει μπει σε μια διαδικασία να μετράει τα πάντα με βάση τα νούμερα και τα στατιστικά, σε σημείο που δεν έχει πια επαφή με ανθρώπους, αλλά με αριθμούς. Στην ενίσχυση αυτής της κατάστασης συμβάλλουν και τα ΜΜΕ, που επικεντρώνονται στο ‘κόστος’ της κοινωνικής προόδου, η οποία μπορεί να επιτευχθεί σχεδόν αποκλειστικά με οικονομικούς όρους. Η ψυχρή λογική των αριθμών μάς έχει στερήσει κάθε υποκειμενικότητα στον τρόπο που σκεφτόμαστε και κάθε ελευθερία στον τρόπο που δρούμε : μάς εμποδίζει να απολαύσουμε τη ζωή, να βιώσουμε όμορφες καθημερινές στιγμές σύμφωνα με τις επιθυμίες μας και υποβιβάζει την ποιότητα της ζωής μας.
Η ανάλωση του μυαλού στην αριθμητική μάς ωθεί να ξεχάσουμε την ανθρώπινη ύπαρξή μας και ότι υπάρχουν και πράγματα που είναι αδύνατο να ποσοτικοποιηθούν, όπως τα συναισθήματα, οι αρετές, τα ιδανικά, οι αξίες, η μόρφωση, η αισθητική, οι εμπειρίες, που αποτελούν τις βάσεις για μια ποιοτικότερη και ουσιαστικότερη ζωή.
Παρά τις αρνητικές συνθήκες που επικρατούν αυτή την εποχή δεν έχουμε το δικαίωμα να παραιτηθούμε. Ο αποτελεσματικότερος τρόπος ν’ απελευθερωθούμε από τη ‘σκλαβιά’ των αριθμών είναι να τους μετατρέψουμε σε υπηρεσία μας και ν’ αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη ζωή.
Είναι ‘στο χέρι’ μας να βρούμε τα δικά μας ‘αντίδοτα’ στον εποικισμό του ‘βιόκοσμού’ μας και να αποφύγουμε την άδεια ζωή, που έρχεται όταν αγνοούμε τις επιθυμίες μας και αρνούμαστε να δράσουμε σύμφωνα με τη φωνή της ψυχής μας :
Βάλτε ξανά το συναίσθημα στη ζωή σας : πρόκειται για την κινητήρια δύναμη της ανθρώπινης ύπαρξης και το εσωτερικό ‘περιουσιακό’ σας στοιχείο που κανείς δε μπορεί να σας αφαιρέσει. Ελευθερώστε τα συναισθήματά σας σε όλες τις πτυχές της καθημερινότητάς σας και κερδίστε ενέργεια, υγεία, έμπνευση, δημιουργία, αισιοδοξία.
Επενδύστε στις προσωπικές σας σχέσεις και στην καλλιέργεια περισσότερης και ουσιαστικότερης επικοινωνίας με τους γύρω σας, τόσο για την άντληση θετικών συναισθημάτων όσο και ως ένα ασφαλές και υποστηρικτικό πλαίσιο, που σας καθιστά πιο δυνατούς να αντεπεξέλθετε στις δύσκολες καταστάσεις που βιώνετε καθημερινά.
Μην παραμελείτε την ανάπτυξη και καλλιέργεια του μυαλού σας. Ενδιαφερθείτε για περισσότερη, πλατύτερη και βαθύτερη μόρφωση και ‘οπλιστείτε’ με πνευματικές ανησυχίες για τη διαμόρφωση κριτικής σκέψης και εσωτερικών αντιστάσεων ενάντια στην υπερδύναμη των αριθμών και την εργαλειοποίηση της ύπαρξής σας.
Βάλτε το στοιχείο του αυθορμητισμού σε όλους τους τομείς της ζωής σας. Αρνηθείτε να χαρακτηρίζετε τον εαυτό σας ως λογικό με βάση το αν εκπληρώνετε ή όχι ποσοτικούς στόχους και βγάλτε τον αυθεντικό σας εαυτό ακολουθώντας λίγο πιο συχνά το ένστικτό σας και τη διαίσθησή σας.
Αναπτύξτε όλες τις δημιουργικές πλευρές της ζωής σας και δείτε την οικονομική κρίση ως μια ευκαιρία για να θέσετε σε κίνηση όλες τις δυνάμεις και τα ταλέντα που ‘κατοικούν’ μέσα σας : αξιοποιείστε ένα χόμπι σας, μάθετε μια τέχνη, αποκτήστε ένα πτυχίο, εκμεταλλευτείτε τις δυνατότητες που σας προσφέρει η δια βίου μάθηση.
Αξιοποιείστε τις δυνάμεις που σας προσφέρει το σώμα σας προκειμένου να βιώσετε τον κόσμο από μια ενεργητική πλευρά και όχι παθητικοποιημένα. Συνειδητοποιώντας ότι τα πάντα είναι συνέπεια της ενσώματης ύπαρξής σας μπορείτε να αποκλείσετε την εξουσία των οικονομικών μετρήσεων και να παράγετε την ατομική και κοινωνική δράση ανάλογα με τη θέληση και τα συναισθήματά σας. Δώστε στον εαυτό σας την ελευθερία να συνεχίσει να ονειρεύεται, να θέτει στόχους και να κάνει σχέδια, παίρνοντας τον έλεγχο της ζωής σας : όχι μόνο να βρίσκεστε στην ‘πτήση’ της ζωής, αλλά να είστε εσείς και ο ‘πιλότος’!
Είναι καιρός να συνηθίσουμε να νιώθουμε χαρά όχι αποκλειστικά για τα αποτελέσματα που παράγουμε βάσει των αριθμών αλλά απλά και μόνο για την ίδια τη ζωή μας. Μπορούμε να κάνουμε τη μεγάλη υπέρβαση και να εφαρμόσουμε το μήνυμα του Ύμνου στη ζωή, αφήνοντας την ψυχή μας να ζωντανέψει ξανά, προκειμένου να νιώσουμε ξανά τη ζωή να μας συνεπαίρνει.
Εξάλλου, και ο νομπελίστας Μπέρτραντ Ράσελ (μαθηματικός και φιλόσοφος, 1872-1970) υποστήριξε χαρακτηριστικά : « Θυμήσου την ανθρώπινη υπόστασή σου και ξέχνα όλα τ’άλλα. Αν μπορέσεις να το κάνεις αυτό, ξανοίγει μπροστά σου ο δρόμος για έναν καινούργιο Παράδεισο».

Πηγή:http://www.iatronet.gr/ - Δηλάκη Γεωργία Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Αντισταθείτε στο «μισείτε αλλήλους» και στο «φά' τους μη σε φάνε»

Ο πολύ-διαβασμένος ψυχίατρος και ψυχαναλυτής Νίκος Σιδέρης στο νέο του βιβλίο, αναλύει την πολιτική ψυχολογία της κρίσης με χιούμορ και αμεσότητα. Συνιστά να απεμπλακούμε από τον κυρίαρχο πολιτικό λόγο, που δεν περιγράφει την πραγματικότητα, αλλά κάνει προπαγάνδα για να μπλοκάρει την ελευθερία της σκέψης μας.
Ίσως θα περίμενε κανείς ένα εγχειρίδιο αντιμετώπισης της κρίσης με αμιγώς επιστημονικούς όρους ψυχιατρικής, σε βαριά γλώσσα και με εξειδικευμένη κατεύθυνση. Ωστόσο, όσοι τον γνωρίζουν ξέρουν πως το «αναμενόμενο» δεν είναι και το «πιθανότερο» όσον αφορά τη συγγραφική του παραγωγή.Γνωστός μέσα από τα μπεστ σέλερ του με θέματα ψυχολογίας παιδιών και εφήβων, αλλά και οικογενειακών σχέσεων, ο ψυχίατρος, ψυχαναλυτής και συγγραφέας Νίκος Σιδέρης στο τελευταίο του βιβλίο, «Το κατά διαβόλου ευαγγέλιο» (εκδόσεις Μεταίχμιο), καταπιάστηκε με την πολιτική ψυχολογία της κρίσης.
Ο τίτλος προβοκατόρικος και η γραφή ειρωνική. Με ελκυστικό και άμεσο τρόπο και λόγο σχεδόν σατιρικό, αναλύει διεξοδικά τους ψυχολογικούς μηχανισμούς που χαρακτηρίζουν την Ελλάδα της κρίσης, κριτικάρει έντονα τον τρόπο με τον οποίο μιλούν όσοι κατοικοεδρεύουν στα τηλεοπτικά παράθυρα και, μέσω καθαρά ορθολογικών οδών αλλά με εύληπτα λεκτικά σχήματα, μας δίνει έναν μπούσουλα συμπεριφοράς απέναντί του.Με άλλα λόγια, «κηρύττει» πώς μπορεί να αντισταθεί η ψυχή των ανθρώπων στον κυρίαρχο πολιτικό λόγο που προβάλλει το κατά διαβόλου ευαγγέλιο του «μισείτε αλλήλους»! Τον ρωτάμε και απαντά, περνώντας με άνεση μέσω «θρησκευτικών» όρων σε κοινωνικά μηνύματα και επιστημονικά συμπεράσματα. «Ειρωνεία και χιούμορ επιτρέπουν μια σωτήρια απόσταση από τα τεκταινόμενα, άρα και πιο νηφάλιο στοχασμό. Ειδικά δε στα δύσκολα, το χιούμορ σώζει!».Πράγματι, μόνο τα περιεχόμενα του βιβλίου να δει κανείς, συναντά τις φράσεις «Φωτιά στην πισίνα», «Σχοινοβασία χωρίς σχοινί», «Αβυσσος», «Ο θρίαμβος του θανάτου», «Τοξίνη». Τελικά, για τι πρόκειται; Για ένα από τα χαμένα ή ένα από τα… απόκρυφα «ευαγγέλια»;«Στο πλαίσιο μιας τέτοιας μεταφοράς, σαφώς ανήκει στα απόκρυφα!» μας απαντά. «Με την έννοια ότι η γνώση του και ο στοχασμός περί της λογικής του εμποδίζονται και τείνουν να απωθούνται από τον ίδιο τον κυρίαρχο πολιτικο-μιντιακό λόγο. Ο οποίος με τη σειρά του καλλιεργεί την εμπλοκή της σκέψης και την αποκοπή της από την πραγματικότητα τόσο των υλικών διεργασιών όσο και του λόγου που καλείται να την πλαισιώσει. Ουσιαστικά, μιλάμε για τον ευνουχισμό της πολιτικής σκέψης, με αποτέλεσμα το «ακατανόητο», για πολλούς, μούδιασμα που χαρακτηρίζει τη στάση των ανθρώπων σήμερα».

• Μπορεί άραγε ο απλός τηλεθεατής να βρει την «οδό της λύτρωσης»;
Ο μόνος τρόπος είναι να σκεφτεί ξεκινώντας από το ότι στην πολιτική δεν υπάρχει περιγραφή της πραγματικότητας που βιώνουμε οι περισσότεροι από μας, αλλά επιτελεστική αναπαράστασή της. Δηλαδή, ο κάθε πολιτικός ή αναλυτής μιλάει σύμφωνα με το τι θέλει να στηρίξει, όχι με το τι συμβαίνει στα αλήθεια. Μιλάει σύμφωνα με το πού θέλει να πάνε τα πράγματα. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ.Τα παραδείγματα βοηθούν: «Οταν ακούς την εναρμονισμένη προπαγάνδα των κυρίαρχων ΜΜΕ να λέει, για παράδειγμα, «αύριο οι συνδικαλιστές θα ταλαιπωρήσουν τη χώρα», καλό είναι να θυμάσαι ότι αυτό που σου λένε δεν περιγράφει την κατάσταση των πραγμάτων, αλλά κάποια συγκεκριμένη πολιτική στόχευση. Στο προκείμενο, να ενεργοποιήσει «κοινωνικό αυτοματισμό», στρέφοντας τους άλλους ενάντια σε όποιον τολμήσει να αντισταθεί. Και θέλουν να συμπληρώσεις αυτό που ακούς, ως εξής: «Οι κυρίαρχες δυνάμεις διατείνονται ότι αύριο οι συνδικαλιστές θα ταλαιπωρήσουν τη χώρα». Αν κάποιος σκεφτεί την προπαγάνδα που δέχεται με την προσθήκη αυτή, που θυμίζει ξεκάθαρα ποιος λέει τι και για ποιον πολιτικό σκοπό, τότε το μυαλό δεν θα μπλοκάρει! Η σκέψη θα μπορέσει να δουλέψει και να του επιτρέψει να διαμορφώσει πολιτική άποψη κατά τρόπο ορθολογικό και νηφάλιο – όσο είναι ανθρωπίνως δυνατόν, βεβαίως. Και το λέω αυτό το «ανθρωπίνως δυνατό», επειδή στην πολιτική, τα συναισθήματα, τα πάθη και οι φαντασιώσεις αποτελούν αναπόφευκτο και αναγκαίο υπόστρωμα του πολιτικού λογισμού, όπου τελικά… όλα επιτρέπονται, πλην την αλήθειας συνήθως. Τα τηλεοπτικά παράθυρα είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα προς αποφυγήν!»Μέλος της συντονιστικής επιτροπής για την κατάληψη του Πολυτεχνείου, με το που κατάλαβε τα παιχνίδια εντυπώσεων που έπαιζαν πολλοί της γενιάς του, τήρησε τις απαραίτητες αποστάσεις. Τώρα, όμως, μιλάει έξω από τα δόντια. «Με όλα μου τα γραπτά μέχρι τώρα, αλλά και τις δημόσιες τοποθετήσεις μου, νιώθω πως εκπληρώνω και με το παραπάνω το πολιτικό μου χρέος. Στο «Κατά διαβόλου ευαγγέλιο» επιχειρώ κάτι ασυνήθιστο: την ένταξη δύο μεγάλων (και κρίσιμων) ενοτήτων μυθοπλασίας στο πλαίσιο μιας επιστημονικής μελέτης. Συνεπώς, και τη λογική των πραγμάτων σέβομαι, και την υποκειμενική μου αίσθηση του λόγου δεν προδίδω».

• Ποιος είναι ο στόχος του βιβλίου;
Να βοηθήσω τους ανθρώπους να σκεφτούν, να προστατέψουν την ψυχική τους ζωή. Και να δουν ότι η θέση τους δεν είναι αυτή του θεατή, αλλά του ενεργητή της Ιστορίας. Η αλήθεια είναι πως η τιμή και η ντροπή (αιδώς), που ήταν ο μέγας ρυθμιστής της ανθρώπινης σχέσης για την ελληνική νοοτροπία, πλήττεται και δυσλειτουργεί. Εξ ου και το έλλειμμα φιλότιμου και η αναισχυντία, που καλλιεργήθηκαν ως υπόδειγμα πρόσβασης στο δημόσιο αγαθό (χρήμα, χώρο κ.λπ.) από κυβερνώντες, οι οποίοι εδραίωναν την επιρροή τους συγκροτώντας ένα διάχυτο σύστημα συνενοχών βασισμένο στην αρχή «άρπαζε κι άσε τους άλλους να αρπάζουν».

• Υπάρχει αντίδοτο σε μια τέτοια αρνητικότητα;
Η πολιτική ψυχολογία της κρίσης είναι καρπός της Ιστορίας. Συνεπώς, δεν είναι μοίρα ή μονόδρομος, αλλά πεδίο της Ιστορίας. Αντίδοτο υπάρχει. Προφανώς, απαιτεί ένα πολιτικό σχέδιο που να υπερασπίζεται έναν δημοκρατικό ανθρωπισμό. Ταυτόχρονα, απαιτείται να υπερβούμε τον καταναλωτικό ναρκισσισμό μας μέσω μιας θεραπείας αλήθειας: να πούμε επιτέλους τα πράγματα με το όνομά τους και να αναλάβουμε και το τίμημα της ειλικρίνειας. Και φυσικά, αν κάτι πρέπει να γίνει, αυτό είναι η επιστροφή πίσω στον άνθρωπο: η αντίσταση στο κατά διαβόλου ευαγγέλιο που κηρύσσει το «φθονείτε πάντες» και το «φά’ τους να μη σε φάνε». Αντίσταση όμως από όλους μας ως ένα συγκροτημένο «εμείς» απέναντι στο κυρίαρχο «διαίρει και βασίλευε».Αμήν!

INFO: Από το «Μεταίχμιο» κυκλοφορούν τα βιβλία του: «Μιλώ για την κρίση με το παιδί», «Δεν παίζεις μόνο εσύ. Υπάρχουν και άλλοι», «Ο ερωτισμός στην Τέχνη» και το μυθιστόρημα «Ενα τραγούδι για τον Ορφέα».

Πηγή: http://www.efsyn.gr/ - Της Νόρας Ράλλη Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Όχι, δεν είμαι άλλος ένας αριθμός

Όχι σου λέω, δεν είμαι ένας ακόμα αριθμός. Έχω όνομα, καρδιά, ψυχή και λογισμό. Όχι, δεν είμαι πέντε τυχαία νούμερα που μπήκαν στη σειρά. Είμαι άνθρωπος και γι αυτό κρυώνω, πεινάω και νυστάζω.
Θυμώνω, παλεύω, οργίζομαι κι ερωτεύομαι. Όχι σου λέω, δεν είμαι αριθμός. Μην προσπαθείς να λύσεις τα δικά σου προβλήματα μετατρέποντας με σ' ένα απρόσωπο νούμερο. Δεν είμαι και δε θα γίνω ποτέ...
Μου φόρτωσες δεκάδες αριθμούς μπας και ξεχάσω τελικά ποιος είμαι. Μου είπες πως είμαι στατιστική παράμετρος, ποσοστιαία μονάδα και εκλογικό υπόλοιπο. Με μέτρησες, με χρησιμοποίησες στα σχέδια σου αλλά ως εδώ. Ε λοιπόν, εγώ σου λέω πως δεν είμαι ο άνεργος - νούμερο 1.287.369... Είμαι ζωντανός, αναπνέω και θέλω να ζήσω. Η ψυχή μου δεν είναι το Α.Φ.Μ. μου και την καρδιά μου δεν μπορείς να τη μετρήσεις ούτε και να τη ζυγίσεις συγκρίνοντας την με το βάρος του τραπεζικού μου λογαριασμού...
Όχι σου λέω, δεν είμαι μια ακόμα στατιστική που θα μελετήσεις με τη δέουσα προσοχή. Ξέχασες πως πίσω από τους αριθμούς κρύβονται άνθρωποι... Μη μου μιλάς για νούμερα και για ευημερία και ανάπτυξη των αριθμών. Όχι όσο απο πίσω κρύβονται παιδιά που πεινάνε και κρυώνουν. Όχι, αυτός που τη ζωή του πια δεν την αντέχει και πηδάει απ' το μπαλκόνι δεν είναι ένας ακόμα αριθμός. Είναι ο Νίκος, ο Κώστας, η Ελένη, η Μαρία... Είναι εσύ, είμαι εγώ. Είμαστε όλοι εμείς. Όλοι. Τι λέξη μαγική και ταξιδιάρα... Και πόσο μακριά από αριθμούς και σύνολα μαθηματικά...
Δεν δίνω πια δεκάρα για τα νούμερα και τις στατιστικές. Ούτε και είμαι ένα ακόμα νούμερο στα τόσα. Και να φοβάσαι από δω και μπρος γιατί σιγά σιγά αρχίζω να θυμάμαι ποιος είμαι... Και η στιγμή που θα με ξαναδείς όρθιο απέναντι σου είναι μια ανάσα πια κοντά. Όχι δεν είμαι αριθμός, ούτε εγώ, ούτε και κανένας από μας. Δεν είμαι και δεν πρόκειται ποτέ να γίνω. Και το μόνο που με νοιάζει πια είναι να μείνω άνθρωπος. Και να σε νικήσω. Και να το ξέρεις, θα το κάνω...
Καιρός ν' αρχίσεις να χάνεις τον ύπνο σου. Εγώ τελειώνω τον δικό μου...

Μαντζαρίδης Στέφανος, άνεργος ετών 49...
Πηγή: http://www.imerologioanergou.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Θα αντιδράσω;

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Το κατάλαβες επιτέλους ή ακόμα ζεις το παραμύθι σου;

Λες ε.. κατέβηκε ο μισθός αλλά έχω ακόμα δουλίτσα. Μένεις άνεργος αλλά λες έχω ακόμα ένα σπιτάκι. Σου παίρνουν το σπιτάκι και λες ε δόξα το θεό έχω την υγειά μου. Αρρωσταίνεις και φάρμακα γιοκ αλλά έχεις μια κάρτα με κάτι τελευταία ψιλά. Τους "έρχεται" να παίξουν παιχνιδάκια με τις τράπεζες. Κι ανακαλύπτεις ότι ούτε εκείνα τα λεφτουδάκια είναι δικά σου. Εκτός του ότι αισθάνεσαι ο απόλυτος "βλάκας" γιατί τα μάζευες ρόγα ρόγα για τις δύσκολες μέρες, ακόμα και με στερήσεις από πράγματα που θα μπορούσες να έχεις απολαύσει από τους κόπους σου, έχοντας δημιουργήσει την εντύπωση πως είναι λεφτά σου (αυτό κι αν είναι άγνοια), έχεις και τους παπαγάλους στα χαζοκάναλα να σου λένε. Ευτυχώς εμείς σωθήκαμε!!! Για να στο πω ακόμα πιο απλά αγαπημένε μου φίλε, Στο σύστημα που ζούμε όλοι, ασφαλές όριο επιβίωσης είναι μόνο η παρακάτω περίπτωση: Άνθρωπος μόνος. Χωρίς οικογένεια χωρίς τίποτα. Διαμένων όπου μπορεί κι όπου βρει. Με εργασία ή χωρίς αλλά υπεύθυνος του σαρκίου του και μόνον. Χωρίς δεσμούς με άλλους ανθρώπους για τους οποίους να είναι με οποιοδήποτε τρόπο υπεύθυνος. Χωρίς κανένα περιουσιακού στοιχείο. Ακίνητα ή κινητά. Χωρίς καμιά εξάρτηση που να απαιτεί χρηματικό ποσό για να ικανοποιηθεί. Σ΄αυτό το σημείο ύπαρξης, ναι έχεις μια ελάχιστη ασφάλεια. Διότι είναι δύσκολο να βρουν κάτι με το οποίο να σε «κρατάνε» Είτε έμψυχο είτε άψυχο. Μπορεί κάποιος να σε εκβιάσει μόνο απειλώντας σε με άμεσο κίνδυνο. Όπου βέβαια αν είσαι ένα άτομο όπως το παραπάνω ουδείς ενδιαφέρεται να σε απειλήσει, εκτός από τους τυχαίους κινδύνους που κάποιος μπορεί να αντιμετωπίσει (περνάει ένα αυτοκίνητο και σε χτυπάει, πέφτει ένας κλέφτης μπροστά σου και σε μαχαιρώνει, συναντάς έναν ανώμαλο και σε κάνει ψητό με πατάτες στο φούρνο, πέφτει μια επιδημία και τη πατάς... κλπ) Οτιδήποτε άλλο πάνω από αυτό το επίπεδο κατέχεις, με μεγάλη μου λύπη... σου έχω νέα! Δεν το κατέχεις. Ακόμα και τα παιδιά σου. Οι γονείς σου. Οι αγαπημένοι σου. (Καλά για σπίτι, καταθέσεις, και διάφορα μπιχλιμπίδια δεν το συζητάμε αυτά όχι μόνο δεν τα κατέχεις αλλά είναι και κίνδυνος θάνατος για να βρεθείς ακόμα και πίσω από τα κάγκελα) Μένοντας όμως ήσυχος στο σπίτι, λουφάζοντας, και κάνοντας δέκα μετάνοιες την ημέρα ικετεύοντας για έλεος, ποιος ξέρει μπορεί ν΄αγιάσεις. Κάτι είναι κι αυτό. Η Κύπρος μπορεί να σταθεί στα πόδια της ή μπορεί να καταστραφεί. Μπορεί να κρύβεται οτιδήποτε πίσω από όλα όσα συμβαίνουν, όμως ότι και να συμβεί, πρόλαβε να πει ένα ΟΧΙ. Ένα τουλάχιστον ΟΧΙ.

Πηγή: RAMNOUSIA

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....