Οι άνθρωποι δεν ξέρουν πώς να επαναστατήσουν

Πάντα επίκαιρος ο Ζοζέ Σαραμάγκου. Μια συνέντευξή του στην El Pais το 2004, μοιάζει σαν να γράφτηκε χθες.
Ο Ζοζέ Σαραμάγκου, ο Πορτογάλος συγγραφέας που τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1998, είχε δηλώσει ότι η δημοκρατία είναι κοροϊδία. Δέκα χρόνια πριν ο συγγραφέας μέσα από τις σελίδες του βιβλίου του, με τίτλο «Δοκίμιο περί διαύγειας» αμφισβητεί τη δημοκρατία με αλληγορικό, ωστόσο, τρόπο. O Σαραμάγκου καλούσε τότε τους πολίτες να κάνουν την επανάσταση της λευκής ψήφου και ασκούσε κριτική στις κυβερνήσεις, στην Αριστερά και σε όλους όσοι ευθύνονται γι' αυτό που αποκαλεί πολιτική παγκοσμιοποίηση.
Στο «Δοκίμιο περί διαύγειας» -τίτλος που αντιπαραβάλλεται με το «Δοκίμιο περί τυφλότητας», παλαιότερο έργο του συγγραφέα- οι ψηφοφόροι μιας πόλης ψηφίζουν σε ποσοστό 83% λευκό στις εκλογές. Οσο και αν ένα τέτοιο εκλογικό αποτέλεσμα φαντάζει ανέφικτο και εξωπραγματικό, ο Σαραμάγκου ευχόταν να συμβεί σε όλες τις χώρες. "Η λευκή ψήφος ισοδυναμεί με βόμβα για το δημοκρατικό σύστημα, όχι για να το καταστρέψουμε, αλλά για να το αναμορφώσουμε και να το ανανεώσουμε". Την ημέρα, είχε πει, που η πλειοψηφία των ψηφοφόρων, σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου ψηφίσει λευκό, θα ετίθεντο αυτομάτως τα ερωτήματα. Και τώρα τι θα κάνουν οι πολιτικοί; Τι θα κάνουν τα κόμματα;

Αποχή και άκυρο
Ο Πορτογάλος νομπελίστας πίστευε ότι το δημοκρατικό σύστημα λειτουργεί συναινετικά. "Υπάρχει φυσικά η αποχή, όπως υπάρχει και η άκυρη και η λευκή ψήφος. Αν όμως το ποσοστό της αποχής είναι υψηλό, τότε θα πουν ότι επειδή έβρεχε, οι πολίτες δεν πήγαν να ψηφίσουν ή, αν ο καιρός ήταν καλός, θα πουν ότι οι ψηφοφόροι προτίμησαν να πάνε στις παραλίες ή στην εξοχή αντί να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα. Οι άκυρες ψήφοι; Αυτές πάντα τις κρύβουν. Οσο για τις λευκές ψήφους, λευκές καθώς είναι, οι αναλυτές και οι πολιτικοί θεωρούν ότι δεν εκφράζουν τίποτε."
"Στην εποχή μας είναι πολύ δύσκολο να γίνουν επαναστάσεις, οι άνθρωποι δεν ξέρουν πώς να επαναστατήσουν, νιώθουν ότι δεν διαθέτουν τα μέσα. Καθημερινά, γίνονται χιλιάδες διαδηλώσεις, με ειλικρινή αιτήματα κάθε φορά, που όμως δεν μπορούν να οδηγήσουν σε επανάσταση. Αλλά αν οι ψηφοφόροι σε ποσοστό 83% ψήφιζαν λευκό στις εκλογές, αυτό θα ήταν πράγματι επανάσταση. Μια τέτοια λευκή επανάσταση των πολιτών θα κατεδείκνυε την τεράστια ισχύ της κοινής γνώμης, που είναι η μόνη, σύμφωνα με τον συγγραφέα, που μπορεί να αλλάξει τον κόσμο."
Όπως έλεγε: "η μοναδική δυνατότητα που δίνει το δημοκρατικό σύστημα στους ψηφοφόρους είναι να αλλάζουν κυβερνήσεις. Κυβερνήσεις που διαδέχονται η μία την άλλη, χωρίς όμως να κυβερνούν γιατί τα μέλη τους είναι πολιτικοί επίτροποι των τραπεζών. Το δημοκρατικό σύστημα περιορίζεται στους τύπους, αδυνατεί να προχωρήσει πέρα από αυτούς, με αποτέλεσμα να στερείται ουσίας. Και σίγουρα αυτό που χρειαζόμαστε σήμερα δεν είναι μια δημοκρατία των τύπων, με απλή εναλλαγή κυβερνήσεων στην εξουσία, αλλά μια δημοκρατία ουσίας."

Πολιτική παγκοσμιοποίηση
Επιπλέον, η δημοκρατία δεν μπορεί να επιλύσει ζητήματα όπως η κοινωνική δικαιοσύνη, η δίκαιη κατανομή των αγαθών. Προφανώς στις μέρες μας ζούμε την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας. Αυτό που πιθανώς δεν συνειδητοποιούμε, έλεγε ο συγγραφέας το 2004, είναι ότι ζούμε ταυτόχρονα και μια πολιτική παγκοσμιοποίηση, γεγονός που κατέστη περισσότερο σαφές μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Οτι το σύστημα στο οποίο ζούμε μας υπόσχεται τα πάντα, αρχής γενομένης από τα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ στην πραγματικότητα η ελευθερία είναι μόνο ψευδαίσθηση. Γι' αυτήν την κουτσουρεμένη ελευθερία ευθύνεται και η κρατική τρομοκρατία, που βιώνουμε καθημερινά και η οποία χειραγωγεί τους πολίτες. Τον περιορισμό της ελευθερίας καταγγέλλει και ο ήρωας του «Δοκιμίου περί διαύγειας» παρότι αστυνομικός και δεξιών πολιτικών πεποιθήσεων, όταν οργισμένος λέει «ποιος έχει υπογράψει αυτήν τη συμφωνία για λογαριασμό μου;».
Οταν λέω ότι η δημοκρατία είναι κοροϊδία, το λέω υπό την έννοια ότι ενώ υπόσχεται τα πάντα, στην πραγματικότητα αυτό που δίνει με το δεξί χέρι το αφαιρεί με το αριστερό. Αν θυμίσω πράγματα τρομερά, προσθέτει, όπως ότι στον πλανήτη μας, κάθε τέσσερα λεπτά πεθαίνει ένας ανθρωπος από την πείνα, θα με πουν δημαγωγό. Οσο για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ούτε η δημοκρατία ούτε οι κυβερνήσεις χρειάζεται να μας υποσχεθούν τίποτε: ας ανασύρουν από το συρτάρι τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και ας την εφαρμόσουν. Σε αυτό το κείμενο είναι γραμμένα όλα όσα χρειάζεται ένας άνθρωπος για να ζήσει μια αξιοπρεπή ζωή.

Η έννοια του λαού
Εκτός από τη δημοκρατία, ο Ζοζέ Σαραμάγκου αμφισβητεί και την έννοια του λαού: "Σημασία έχουν ορισμένες γενιές ανθρώπων. Αυτές μπορούν να επηρεάσουν ένα λαό. Πριν από 30 χρόνια, στην Πορτογαλία, η γενιά της Επανάστασης των Γαρυφάλλων ανέτρεψε την 50χρονη δικτατορία του Σαλαζάρ. Εγινε τότε το πρώτο βήμα για να οδηγηθούμε σε αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί δημοκρατία. Τι έχει διαδεχθεί σήμερα εκείνη τη δραστήρια γενιά, με τις ιδέες της, τα λάθη της; Μια γενικευμένη απάθεια και αδιαφορία. Δεν αξίζουν, συνεπώς, όλες οι γενιές τον σεβασμό μας."...

Πηγή: http://www.enallaktikos.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Το ...κόστος της Δημοκρατίας

Πόσα χρήματα πρέπει να έχει κανείς στην άκρη για να διαθέτει την πολυτέλεια να δαπανά 138.000 ευρώ μέσα σε 25 ημέρες;
Αν ανταποκρίνονται στο ύψος των εισοδημάτων του, έχει καλώς.
Αν όχι από πού τα βρίσκει;
Η απόφαση του υπηρεσιακού υπουργού Εσωτερικών Μιχάλη Θεοχαρίδη με την οποία προσδιορίζεται το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο εκλογικών δαπανών για κάθε υποψήφιο βουλευτή ανά εκλογική περιφέρεια, οδηγεί αβίαστα στο..συμπέρασμα ότι για να εισέλθει κανείς στη Βουλή, θα πρέπει σε ορισμένες περιπτώσεις, όπου το σφαγείο μοιάζει με ρομαντικό ειδύλλιο μπροστά στον ανελέητο εκλογικό ανταγωνισμό, να ξοδέψει μια περιουσία…
Το υψηλότερο όριο καταγράφεται στη Β' Αθηνών με 138.000 ευρώ, ενώ, το χαμηλότερο όριο (Ευρυτανία, Κεφαλληνία, Σάμος)ανέρχεται στις 18.000 ευρώ.
Η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία είναι ένα σχετικά καλό καθεστώς και έχει το κόστος της. Μήπως όμως στην περίπτωσή μας, είναι λιγάκι «αλμυρό»;
Είναι αλήθεια, ότι οι θηριώδεις προεκλογικές καμπάνιες «μ΄ αεροπλάνα και βαπόρια» του παρελθόντος, αφέθηκαν στη σκόνη της λήθης. Παρόλα αυτά, η ψήφος στην Ελλάδα, ακόμα και σε αυτούς τους μνημονιακούς καιρούς, εξακολουθεί να είναι η τρίτη ακριβότερη στις χώρες- μέλη της Ε.Ε, έχοντας φθάσει να κοστίζει 9,39 ευρώ το «τεμάχιο»!.. Συγκριτικά με το Βέλγιο και τη Ρουμανία, που είχαν ανάλογο αριθμό έγκυρων ψήφων τις τελευταίες εθνικές εκλογές, στην Ελλάδα η ψήφος είναι ακριβότερη κατά 6,62 και 6,78 ευρώ αντιστοίχως. Η πολιτική ελίτ της χώρας- το πιο κλειστό «επάγγελμα»- αρνείται επίμονα να προσαρμοστεί στην δραστική υποβάθμιση που επιφυλάσσει στους πιο ευάλωτους.
Το 2010, στις αρχές της κρίσης, η χρηματοδότηση των κομμάτων, που υπολογίζεται ποσοστιαία με βάση τα προϋπολογιζόμενα έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού, ήταν 49 εκ. ευρώ. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία που είχε διαβιβάσει στη Βουλή ως Κεντρικός Τραπεζίτης ο Ι. Στουρνάρας, το 2009 είχε συμφωνηθεί κρατική επιχορήγηση ύψους 68,2 εκ. ευρώ το οποίο εξαιτίας των εκλογών αυξήθηκε στα 85.135.000 ευρώ. Το 2011 ανήλθε στα 54 εκ. ευρώ, το 2012 στα 45,1 εκ. το 2013 21,8 εκ. και το 2014 στα 19.978.000 ευρώ.
Η κρατική χρηματοδότηση των κομμάτων, ισχύει σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, με τη Γερμανία να την έχει υιοθετήσει ήδη από το 1959. Μόνη εξαίρεση-και εδώ…- αποτελεί η Μεγάλη Βρετανία που έχει ένα αυτοτελές σύστημα χρηματοδότησης των κοινοβουλευτικών ομάδων.
Συνηθίζεται ωστόσο, σε αρκετές περιπτώσεις η χρηματοδότηση να συνδέεται με την πραγματική συμμετοχή των πολιτών στις εκλογές και με την πρόβλεψη να χορηγείται συγκεκριμένο ποσό για κάθε ψήφο που λαμβάνουν τα κόμματα.
Στην Πορτογαλία για παράδειγμα, η κρατική επιχορήγηση συναρτάται αποκλειστικά από τις ψήφους κάθε κόμματος και στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές δόθηκαν 3,1 ευρώ ανά ψήφο. (το ποσό υπολογίζεται κάθε φορά βάσει του εθνικού κατώτατου μισθού).
Το Βέλγιο, με ένα μεικτό σύστημα, παρέχει ετήσια επιχορήγηση 125.000 ευρώ σε κάθε κόμμα και σε αυτό προστίθεται 1,25 ευρώ για κάθε έγκυρη κομματική ψήφο στις εκλογές για τη Βουλή και τη Γερουσία.
Στη Γερμανία το ποσό ανά ψήφο αποτιμάται στο 0,85 ευρώ για τα πρώτα τέσσερα εκατομμύρια ψήφους και 0,70 ευρώ για κάθε παραπάνω ψήφο. Επιπλέον, κάθε κόμμα δικαιούται πρόσθετα 0,38 ευρώ από το κράτος για κάθε ευρώ ιδιωτικής χρηματοδότησης που έλαβε και μέχρι 3.300 ευρώ για κάθε μεμονωμένη εισφορά

Το κόστος ψήφου στην Ευρώπη
Λουξεμβούργο: 21,05 ευρώ
Φινλανδία: 12,25 ευρώ
Ελλάδα: 9,39 ευρώ
Σουηδία: 6,76 ευρώ
Ιταλία: 5,16 ευρώ
Γαλλία: 3,98 ευρώ
Ισπανία: 3,49 ευρώ
Αυστρία:3,38 ευρώ
Γερμανία: 3,08 ευρώ
Βέλγιο: 2,77 ευρώ
Ολλανδία: 1,68 ευρώ
Βρετανία: 0,33


Η οικονομική διαχείριση των κομμάτων, δεν είναι μόνο αδιαφανής και χαώδης, όπως έχει υποστηρίξει βάσιμα ο πρώην υπουργός Εσωτερικών Τάσος Γιαννίτσης: αποτυπώνει την περιπέτεια της χρεοκοπημένης χώρας. Όπως ενημέρωσε πρόσφατα τη Βουλή η ΤτΕ αναφορικά με τον δανεισμό από την Αγροτική Τράπεζα, στα δάνεια που μεταβιβάστηκαν στην Τράπεζα Πειραιώς περιλαμβάνονται και τα δάνεια που είχε χορηγήσει η ΑΤΕ προς τα πολιτικά κόμματα. Μόνο οι οφειλές ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ανέρχονται σε 244,2 εκ. ευρώ. Η εικόνα βεβαίως δεν είναι πλήρης, διότι η ΤτΕ επισήμανε στη Βουλή, ότι τα στοιχεία για τον δανεισμό των κομμάτων είναι απόρρητα και μόνο σε ειδική Εξεταστική Επιτροπή θα μπορούσαν να κατατεθούν. Και προφανώς δε χρειάζεται να υπενθυμίσει κανείς, ότι χάρη στις άδηλες παροχές της ιδιωτικής οικονομίας (2% κάθε σύμβασης σύμφωνα με τον επικεφαλής της Siemens στην Ελλάδα, Μ. Χριστοφοράκο διοχετευόταν στα ταμεία των κομμάτων εξουσίας) συντηρείται, όπως ακούγεται στην πολιτική αγορά, ακόμα και η μισθοδοσία κομματικών υπαλλήλων. Με βάση τους υφιστάμενους νόμους, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν δικαιούνταν κρατικής χρηματοδότησης. Με τροπολογία ωστόσο τον περσινό χειμώνα την οποία κατέθεσαν ο Κωνσταντίνος Καραγκούνης της ΝΔ και ο Γιάννης Κουτσούκος του ΠΑΣΟΚ και αποδέχθηκε ο πρώην υπουργός Εσωτερικών Αργύρης Ντινόπουλος, ποσοστό 40% της συνολικής κρατικής επιδότησης που δικαιούνται τα κόμματα θα είναι ακατάσχετο και ανεκχώρητο, με το σκεπτικό στην Αιτιολογική Έκθεση ότι διασφαλίζεται έτσι ένα ελάχιστο εισόδημα βιωσιμότητας.

Οι έδρες και το ανώτατο όριο εκλογικής δαπάνης ανά έδρα:
1. Α΄ Αθηνών Έδρες 14 'Οριο 84.600
2. Β΄ Αθηνών 44 138.600
3. Νομού Αττικής 15 86.400
4. Α΄ Πειραιώς 6 63.000
5. Β΄ Πειραιώς 8 73.800
6. Νομού Αιτωλοακαρνανίας 7 72.000
7. Αργολίδος 3 36.000
8. Αρκαδίας 3 36.000
9. Άρτης 3 36.000
10. Αχαΐας 8 73.800
11. Βοιωτίας 3 36.000
12. Γρεβενών 1 18.000
13. Δράμας 3 36.000
14. Δωδεκανήσου 5 63.000
15. Έβρου 4 45.000
16. Ευβοίας 6 63.000
17. Ευρυτανίας 1 18.000
18. Ζακύνθου 1 18.000
19. Ηλείας 5 54.000
20. Ημαθίας 4 45.000
21. Ηρακλείου 8 73.800
22. Θεσπρωτίας 2 27.000
23. Α΄ Θεσσαλονίκης 16 88.200
24. Β΄ Θεσσαλονίκης 9 75.600
25. Νομού Ιωαννίνων 5 54.000
26. Καβάλας 4 45.000
27. Καρδίτσης 4 45.000
28. Καστοριάς 2 27.000
29. Κέρκυρας 3 36.000
30. Κεφαλληνίας 1 18.000
31. Κιλκίς 3 36.000
32. Κοζάνης 5 54.000
33. Κορινθίας 4 45.000
34. Κυκλάδων 4 54.000
35. Λακωνίας 3 36.000
36. Λαρίσης 8 73.800
37. Λασιθίου 2 27.000
38. Λέσβου 3 36.000
39. Λευκάδος 1 18.000
40. Μαγνησίας 6 63.000
41. Μεσσηνίας 5 54.000
42. Ξάνθης 3 36.000
43. Πέλλης 4 45.000
44. Πιερίας 4 45.000
45. Πρεβέζης 2 27.000
46. Ρεθύμνης 2 27.000
47. Ροδόπης 3 36.000
48. Σάμου 1 18.000
49. Σερρών 6 63.000
50. Τρικάλων 4 45.000
51. Φθιώτιδος 5 54.000
52. Φλωρίνης 2 27.000
53. Φωκίδος 1 18.000
54. Χαλκιδικής 3 36.000
55. Χανίων 4 45.000
56. Χίου 2 27.000

Πηγή: greece-salonika - Του κ.Γ.Χατζηδημητρίου Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Δεν θα αλλάξουμε μόνο εμείς, αλλά και το σάπιο και διεφθαρμένο σύστημα

Το βασικότερο πρόβλημα της χώρας μας είναι το κλειστό εξουσιαστικό της σύστημα, σε όλα τα επίπεδα, πολιτικό, οικονομικό και πνευματικό. Θα πρέπει δε να επισημανθεί ιδιαίτερα αυτός ο χαρακτήρας του ως κλειστού. Δεν δίνει δηλαδή ίσες ευκαιρίες σε όλους τους Έλληνες, αλλά μόνο στους ανθρώπους του συστήματος. Όπως ήταν επόμενο, το κλειστό σύστημα, που εκ των πραγμάτων είναι και ολιγαρχικό, έσπρωξε την κοινωνία στο περιθώριο.
Στον πολιτικό τομέα, οδήγησε στη δημιουργία μιας κλειστής οικογενειοκρατικής και κληρονομικής πολιτικής ελίτ, όπου η εξουσία μεταβιβάζεται από τον πατέρα στο γιό κ.λ.π. ως περιουσιακό στοιχείο, μη δίνοντας ευκαιρίες σε απλούς και ικανούς πολίτες να ανελιχθούν.
Στον οικονομικό τομέα, μέσω του ελέγχου των στροφίγγων στη χρηματοδότηση της επιχειρηματικότητας και των αξεπέραστων γραφειοκρατικών εμποδίων που έχει θέσει, έχει δημιουργήσει μια μικρή παρασιτική οικονομική ολιγαρχία λίγων οικογενειών, η οποία ελέγχει το σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας της χώρας και κατέχει πάνω από το μισό της Ελλάδας. Δεν αφήνει καμία ευκαιρία σε απλούς και ικανούς νέους επιχειρηματίες, που δεν ανήκουν στο σύστημα, να αναδείξουν το ταλέντο τους και να φέρουν νέες ιδέες και ανάπτυξη στον τόπο.
Στον πνευματικό, καλλιτεχνικό κ.λ.π. τομέα έχει δημιουργήσει μια νομενκλατούρα κομματική και οικογενειοκρατική, η οποία εμποδίζει νέους επιστήμονες και νέους ταλαντούχους Έλληνες να ξεδιπλώσουν την ατομική τους αξία και να τύχουν της ανάλογης κοινωνικής αναγνώρισης και οικονομικών απολαβών.
Επομένως θα πρέπει να αλλάξουν ριζικά όλοι οι συστημικοί θεσμοί (συνταγματικοί, οικονομικοί, πανεπιστημιακοί κ.λ.π.), σε μια ιστορική αλλαγή, ώστε οι νέοι θεσμοί να εξασφαλίζουν:
- Ισότητα ευκαιριών συμμετοχής στην εξουσία για όλους τους Έλληνες.
- Ισότητα ευκαιριών στην επιχειρηματικότητα για όλους τους Έλληνες.
- Ισότητα ευκαιριών στην ανάδειξη της προσωπικής αξίας του καθενός για όλους τους Έλληνες.
Μόνο έτσι θα αναζωογονηθεί η ελληνική κοινωνία και θα πάμε μπροστά. Όσο εξακολουθεί να διαχειρίζεται τη χώρα και να μας εκμεταλλεύεται το ίδιο κλειστό σύστημα που μας χρεοκόπησε, δεν έχουμε μέλλον και αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
Το σύστημα όμως, αντί να ξεκινήσει τις αλλαγές από τον εαυτό του και να ανοίξει τις πόρτες του στην κοινωνία, αντίθετα επιβάλει στην κοινωνία εξαθλιωτικές αλλαγές, ενώ το ίδιο εννοεί να παραμένει ανέγκιχτο και μάλιστα να κερδίζει από την εξαθλίωσή μας. Δεν θα αλλάξουμε λοιπόν μονομερώς μόνο εμείς αλλά και το σάπιο και διεφθαρμένο σύστημα.

Πηγή: http://hassapis-peter.blogspot.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ανοικτά δεδομένα και συμμετοχικότητα στη τοπική διακυβέρνηση : Τρία παραδείγματα από τη Μεγάλη Βρετανία

Βασικός παράγοντας για την αποτελεσματικότητα της συμμετοχικής διακυβέρνησης είναι η ύπαρξη ενημερωμένων πολιτών. Η πρόσβαση των πολιτών στις πληροφορίες και τα δεδομένα που κατέχουν οι τοπικές και εθνικές κυβερνήσεις ενισχύει την έννοια της δημοκρατίας και την ενεργή και ουσιαστική συμμετοχή τους στη λήψη αποφάσεων.
Οι τοπικές διοικήσεις κατέχουν δημόσια δεδομένα για μια πληθώρα ζητημάτων (συγκοινωνιακά, πληθυσμιακά, εγκληματικότητα, υγεία, περιβάλλον) αλλά και σε σχέση με τη δική τους εσωτερική δραστηριότητα (δημοτικά τέλη, διοικητικές αποφάσεις, οργανογράμματα). Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολλή συζήτηση σε διεθνές επίπεδο για την έννοια των Ανοιχτών Δεδομένων και πιο συγκεκριμένα, των Ανοιχτών Κυβερνητικών Δεδομένων. Τα Ανοιχτά Κυβερνητικά Δεδομένα είναι μια τεράστια πηγή που έχει διερευνηθεί σε πολύ μικρό βαθμό. Από το 2009, χώρες όπως οι Η.Π.Α., η Μεγάλη Βρετανία και πολλές άλλες ανακοίνωσαν πρωτοβουλίες προς την κατεύθυνση του «ανοίγματος» των δημόσιων πληροφοριών προς τους πολίτες τους σε εθνικό ή σε τοπικό επίπεδο και της δημιουργίας ειδικών εφαρμογών για την αξιοποίησή τους.
Οι τομείς που τα Ανοιχτά Δεδομένα μπορούν να έχουν αξία είναι οι εξής:
-Διαφάνεια στη διακυβέρνηση
-Μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών στη λήψη αποφάσεων
-Παραγωγή καινοτόμων ιδεών
-Βελτιωμένη αποδοτικότητα και αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών
-Παραγωγή νέας γνώσης από συνδυασμό διαφορετικών πηγών δεδομένων
Το άνοιγμα των δεδομένων εκτός του ότι δημιουργεί πιο ενημερωμένους πολίτες και ενισχύει τη διαφάνεια των διαδικασιών, διαμορφώνει επίσης ένα νέο δίκτυο σχέσεων μεταξύ των πολιτών. Τα δίκτυα αυτά αποτελούν και τη ραχοκοκαλιά της αστικής διακυβέρνησης.
Συνεργασίες τοπικών κυβερνήσεων και ιδιωτικών εταιρειών τεχνολογίας ή ακόμα και μη κερδοσκοπικών εταιρειών έχουν παραγάγει ένα πολύ μεγάλο εύρος ψηφιακών εφαρμογών σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι εφαρμογές αυτές λειτουργούν συνήθως σύμφωνα με τις αρχές του λογισμικού ανοιχτού κώδικα, που σημαίνει ότι οποιοσδήποτε θέλει, μπορεί ελεύθερα να επαναχρησιμοποιήσει ή να εξελίξει τον κώδικα σε διαφορετική εφαρμογή. Παρακάτω θα επικεντρωθούμε σε μια σειρά παραδείγματα εφαρμογών και χρήσης των Ανοιχτών Δεδομένων σε Δήμους της Μεγάλης Βρετανίας στο πλαίσιο του προγράμματος «Make it Local».
Το 2010 ο βρετανικός φιλανθρωπικός οργανισμός NESTA δημιούργησε το πρόγραμμα «Make it Local» χρηματοδοτώντας συνεργασίες δήμων με ιδιωτικές ή μη κερδοσκοπικές εταιρείες για την υλοποίηση χρήσιμων και καινοτόμων εφαρμογών με τη χρήση των Ανοιχτών Δεδομένων. Αποτέλεσμα των εφαρμογών αυτών είναι η δημιουργία ενός νέου πεδίου συνεργασίας και διαβούλευσης μεταξύ των κατοίκων της περιοχής σε μια συγκεκριμένη θεματική. Οι εφαρμογές είναι οι εξής:

«Who Owns My Neighbourhood?» («Σε ποιον ανήκει η γειτονιά μου;»)
Η εφαρμογή «Who Owns My Neighbourhood» λειτουργεί σε επίπεδο γειτονιάς και χρησιμοποιεί δεδομένα σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της περιοχής. Σε πρώτη φάση, στην εφαρμογή διατίθενται δεδομένα σχετικά με τις ιδιοκτησίες του Δήμου· σε δεύτερη φάση, δεδομένα και πληροφορίες για τα άδεια οικόπεδα και τα εγκαταλειμμένα κτίρια της περιοχής· και σε τελευταία φάση, οι ίδιοι οι κάτοικοι προσθέτουν πληροφορίες για τις δικές τους ιδιοκτησίες. Παράλληλα οι κάτοικοι, ενημερωμένοι πια για το ιδιοκτησιακό καθεστώς που επικρατεί στη γειτονιά τους, προτείνουν λύσεις για την καλύτερη επαναχρησιμοποίηση των άδειων οικοπέδων και κτιρίων, και διαβουλεύονται σχετικά με το μέλλον και τις δυνατότητες ανάπτυξης της περιοχής τους με συγκεκριμένα στοιχεία.

make it local I

http://www.nesta.org.uk/areas_of_work/public_services_lab/past_projects_public_services_lab/make_it_local/assets/features/who_owns_my_neighbourhood «Birmingham Civic Dashboard» («Ο αστικός πίνακας ανακοινώσεων του Μπέρμιγχαμ»)
Παραδοσιακά, οι Δήμοι λαμβάνουν τεράστιο πλήθος από αιτήσεις, σχόλια, παράπονα από τους κατοίκους τους για μια πληθώρα θεμάτων, από την αποκομιδή των απορριμμάτων μέχρι το κλάδεμα των δέντρων ή αιτήσεις για πιστοποιητικά γεννήσεων. Το «Birmingham Civic Dashboard» καταγράφει ψηφιακά τα αιτήματα αυτά και τα οπτικοποιεί. Μέσω αυτής της εφαρμογής οι πολίτες και η δημοτική αρχή έχουν τη δυνατότητα να βλέπουν ομαδοποιημένες και γεωγραφικά προσδιορισμένες τις αιτήσεις που γίνονται στον Δήμο και να διακρίνουν τις τάσεις και θεματικές που απασχολούν την πόλη. Με αυτά τα δεδομένα ο Δήμος γίνεται πιο αποτελεσματικός στις υπηρεσίες του, οι πολίτες πιο ενημερωμένοι και ταυτόχρονα δημιουργείται μια συλλογική αφήγηση για την πόλη και τις συνθήκες ζωής των πολιτών της.

Make it local II
http://www.nesta.org.uk/areas_of_work/public_services_lab/past_projects_public_services_lab/make_it_local/assets/features/birmingham_civic_dashboard «Sutton Bookshare» («Η συλλογική βιβλιοθήκη του Σάττον»)
Το «Sutton Bookshare» είναι μια εφαρμογή ανταλλαγής βιβλίων για την κοινότητα του Σάττον. Οι χρήστες της εφαρμογής και κάτοικοι της κοινότητας καταχωρίζουν τα βιβλία της προσωπικής τους βιβλιοθήκης σε ένα κοινό δίκτυο ανταλλαγής βιβλίων δημιουργώντας έναν συλλογικό ψηφιακό κατάλογο και στο εξής ο καθένας μπορεί να δανειστεί βιβλία από τον κατάλογο αυτόν όπως θα έκανε σε κάποια κοινοτική βιβλιοθήκη. Η εφαρμογή αυτή ενισχύει τους δεσμούς της κοινότητας καθώς δημιουργεί λέσχες βιβλίων, ενώ ταυτόχρονα ένα προσωπικό αγαθό το μετατρέπει σε κοινό αγαθό για το σύνολο.
Make it local III http://www.nesta.org.uk/areas_of_work/public_services_lab/past_projects_public_services_lab/make_it_local/assets/features/sutton_bookshare] Τα Ανοιχτά Δεδομένα σε συνδυασμό με τις νέες τεχνολογίες καθιστούν πλέον δυνατή την ανάπτυξη υπηρεσιών που θα βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσης των πολιτών και θα συμβάλουν στην καλύτερη λειτουργία της πολιτείας και της κοινωνίας. Ταυτόχρονα, νέοι συνδυασμοί δεδομένων δημιουργούν νέα γνώση και ιδέες που μπορεί να δώσουν αμέτρητες εφαρμογές σε κοινωνικό, πολιτικό αλλά και σε οικονομικό επίπεδο.

Για περισσότερα σχετικά με τα «Ανοιχτά Δεδομένα»:
http://geodata.gov.gr
http://okfn.org/opendata/
http://opengovernmentdata.org/#sthash.YEz4nLY7.dpuf
http://opendatahandbook.org/el/why-open-data/index.html

Σχετικά με τις εφαρμογές του «Make it Local»:
http://www.whoownsmyneighbourhood.org.uk/
http://www.nesta.org.uk/areas_of_work/public_services_lab/past_projects_public_services_lab/make_it_local/assets/features/birmingham_civic_dashboard
http://www.suttonbookshare.org.uk/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Vouliwatch: διαδικτυακός έλεγχος βουλευτών από τους πολίτες

Ερωτήσεις και έλεγχος από τους πολίτες σε βουλευτές και ευρωβουλευτές: Το VouliWatch είναι η πρώτη ελληνική ψηφιακή πλατφόρμα που δίνει τη δυνατότητα να γνωρίσουν οι πολίτες πως λειτουργεί η νομοθετική εξουσία, να επικοινωνήσουν, να αξιολογήσουν και να ελέγξουν τους βουλευτές και ευρωβουλευτές.
Με το μότο «Δυναμώνουμε τη Δημοκρατία», η πλατφόρμα λειτουργεί σε δοκιμαστική λειτουργία (beta version) στην ακόλουθη διεύθυνση www.vouliwatch.gr.
Μέσα από το Vouliwatch ο πολίτης φέρνει στο φως ζητήματα τοπικού ή εθνικού ενδιαφέροντος, ελέγχει τους βουλευτές και ευρωβουλευτές για την κοινοβουλευτική τους δραστηριότητα, τους αξιολογεί, καταθέτει προτάσεις και συζητά για θέματα πολιτικής επικαιρότητας. Μπορεί ακόμη και να δει την ερώτησή του να φθάνει στην Βουλή με τη μορφή του κοινοβουλευτικού ελέγχου (π.χ. αναφορά, ερώτηση, επερώτηση κλπ).
Από την άλλη πλευρά, οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι (βουλευτές και ευρωβουλευτές) έχουν τη δυνατότητα να απαντούν ευθέως στους πολίτες, να ενημερώνονται για ειδικότερα ζητήματα, να προβάλλουν το νομοθετικό τους έργο και να αξιολογούνται για τις επιδόσεις τους στην κοινοβουλευτική και δημοκρατική διαδικασία.
Πρόκειται για μια ανεξάρτητη, μη κερδοσκοπική πρωτοβουλία, που λειτουργεί ήδη και σε άλλες χώρες εντός και εκτός Ευρώπης και έχει ως στόχο να ενισχύσει το διάλογο, τη γνώση, την πολιτική συμμετοχή και τη λογοδοσία μεταξύ πολιτών και πολιτικών.

Πηγή: SecNews.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ο οικονομικός σκλάβος δεν μπορεί να ζητήσει δημοκρατία

Δημοκρατία μεταξύ οικονομικά ισχυρών και οικονομικά σκλάβων, όπως προφανώς το αντιλαμβάνεται ο καθένας, δεν μπορεί να υπάρξει. Η δημοκρατία μπορεί να εμφανιστεί και να επιβιώσει μόνο μεταξύ…ελεύθερων και ισότιμων ανθρώπων.
Η δημοκρατία στην αρχαία Αθήνα εμφανίστηκε μετά τη Σεισάχθεια, όταν δηλαδή…μεγάλα τμήματα του Αθηναϊκού λαού έπαψαν να είναι οικονομικοί σκλάβοι. Μόνο τότε οι απελεύθεροι αισθάνθηκαν δυνατοί και μπόρεσαν να κοιτάξουν ισότιμα στα μάτια τους άρχοντες, αξιώνοντας λόγο στα κοινά. Αξιώνοντας συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων που αφορούσαν την ίδια τη ζωή τους. Έκτοτε και μέχρι την βιομηχανική επανάσταση, επικράτησε η φεουδαρχία σε όλο τον κόσμο. Οι κολίγοι εργάτες γης, οι εργάτες του αφέντη, δεν μπορούσαν να σηκώσουν ανάστημα και να ζητήσουν να συναποφασίζουν ισότιμα μαζί με τον αφέντη. Ο αφέντης τσιφλικάς αποφάσιζε για τη ζωή τους.
Κατά τη διάρκεια της βιομηχανικής εποχής και πάλι οι εργάτες του εργοστασίου δεν μπορούσαν να αξιώσουν να συναποφασίζουν μαζί με τον εργοστασιάρχη και τον εφοπλιστή. Μόνο μετά την Αμερικανική και τη Γαλλική επανάσταση τέθηκε και πάλι το θέμα της δημοκρατίας. Όμως και πάλι τότε οι άρχοντες βιομήχανοι, προκειμένου να μην χάσουν τα πάντα μέσα από την επανάσταση, παραχώρησαν την ψήφο στους πολίτες (και όχι σε όλους αρχικά, αλλά μόνο σε αυτούς που είχαν από ένα ύψος περιουσίας και πάνω). Μία ψήφο όμως που φρόντισαν από την αρχή με τα συντάγματα που έφτιαξαν, να την ελέγχουν οι ίδιοι, μέσω του συστήματος της ονομαζόμενης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.
Σήμερα στην μεταβιομηχανική εποχή της τραπεζοκρατίας, ο χρεωμένος στον τραπεζίτη πολίτης, δεν μπορεί να αξιώσει να συναποφασίζει μαζί με τον δανειστή του τραπεζίτη. Ο τραπεζίτης σήμερα ελέγχει τις αντιπροσωπευτικές κυβερνήσεις και μέσω αυτών το λαό. Σήμερα και πάλι, μεγάλα τμήματα του λαού, αλλά και ολόκληροι λαοί είναι δούλοι των τραπεζών. Ποιος εξαρτημένος από τις τράπεζες σήμερα μπορεί να σηκώσει τα μάτια και να κοιτάξει ισότιμα τον αφέντη δανειστή του, αξιώνοντας να συναποφασίζει;
Επομένως, για να μπορέσουμε σοβαρά να μιλήσουμε για δημοκρατία, για να μπορέσει ο χρεωμένος δούλος να κοιτάξει απευθείας τον αφέντη δανειστή στα μάτια και να αξιώσει να συναποφασίζει, θα πρέπει υποχρεωτικά να υπάρξει μια σύγχρονη εκδοχή της Σεισάχθειας. Χωρίς απελευθέρωση από τα χρέη, ο δούλος δεν μπορεί να ζητήσει να συναποφασίζει με τον αφέντη του. Αν δεν γίνει αυτό με ειρηνικό τρόπο, το άγχος των χρεών που πνίγει τους ανθρώπους και τους οδηγεί στην απόγνωση και στην αυτοκτονία, αναγκαστικά με το πλήρωμα του χρόνου, θα οδηγήσει σε βίαιη σύγκρουση και απελευθέρωση.

Του Πέτρου Χασάπη Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Σε μεγάλο κίνδυνο η δημοκρατία στο ίντερνετ

Η δημοκρατική φύση που έως τώρα χαρακτήρισε το διαδίκτυο, κινδυνεύει από «ένα ογκούμενο κύμα παρακολουθήσεων και λογοκρισίας», προειδοποιεί ο δημιουργός του Παγκόσμιου Ιστού (World Wide Web), ο Βρετανός σερ Τιμ Μπέρνερς-Λι. Η Ελλάδα πάντως, που βρίσκεται στην 26η θέση του δείκτη Web Index για το 2013, θεωρείται μία από τις χώρες όπου το διαδίκτυο είναι κατ’ εξοχήν ελεύθερο και ανοικτό για την έκφραση απόψεων.
Το 94% των χωρών δεν έχουν επαρκή εποπτεία των κυβερνητικών «παρεμβολών» στο διαδίκτυο, ενώ το 30% των κρατών μπλοκάρουν ή φιλτράρουν το πολιτικό περιεχόμενο στο Ίντερνετ, σύμφωνα με τη νέα ετήσια έκθεση του Ιδρύματος Παγκόσμιου Ιστού, που ο ίδιος ο σερ Τιμ έχει δημιουργήσει.
Η έκθεση συμπεραίνει, σύμφωνα με το BBC, ότι το τρέχον νομικό πλαίσιο για τις παρακολουθήσεις στο διαδίκτυο από κυβερνητικές υπηρεσίες χρειάζεται άμεση αλλαγή.
Από την άλλη, όπως επεσήμανε ο σερ Τιμ Μπέρνερς-Λι, «ένα από τα πιο ενθαρρυντικά ευρήματα της ετήσιας έκθεσης είναι ότι ο Ιστός και τα κοινωνικά μέσα όλο και περισσότερο παροτρύνουν τους ανθρώπους να οργανωθούν, να αναλάβουν δράση και προσπαθούν να εκθέσουν τις παρασπονδίες σε κάθε περιοχή του κόσμου».
Ο διάσημος Βρετανός έκανε λόγο για «απειλή κατά της δημοκρατίας» και για την «ανάγκη να προστατευθούν τα θεμελιώδη δικαιώματα στην ιδιωτικότητα, στην έκφραση της γνώμης και στη συνάθροιση online».
Είπε επίσης ότι οι προσπάθειες των μυστικών υπηρεσιών να παραβιάσουν τα συστήματα online κρυπτογράφησης είναι «απαίσια και ανόητα» και, γι’ αυτό, ζήτησε καλύτερο έλεγχο στη βρετανική GCHQ και την αμερικανική NSA που συστηματικά υποκλέπτουν online δεδομένα.
Σύμφωνα με την έκθεση του World Wide Web Foundation, στο 80% των χωρών, με πρώτες τη Σουηδία και τη Νορβηγία, οι πολίτες δείχνουν ενδιαφέρον να αντισταθούν στην απώλεια δημοκρατικότητας του διαδικτύου, όπως μεταδίδει το ΑΜΠΕ.
Η Ελλάδα βρίσκεται στην 26η θέση στην παγκόσμια κατάταξη του δείκτη «Web Index 2013» του Ιδρύματος. H χώρα μας βαθμολογείται με 80 μονάδες στην υποκατηγορία «Ελευθερία και Ανοικτότητα» του διαδικτύου, με μία από τις καλύτερες επιδόσεις παγκοσμίως (συγκριτικά οι ΗΠΑ βαθμολογούνται με 71 και η Βρετανία με 73,5), γεγονός που της δίνει τη 12η θέση παγκοσμίως σε αυτή την υποκατηγορία.

Πηγή:ΑΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....