Έκθεση – σοκ της Κομισιόν για τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό στην Ελλάδα την περίοδο της κρίσης

Η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Ισπανία, η Ιταλία και η Ουγγαρία είναι οι χώρες- μέλη της Ευρωπαϊκή Ένωσης, όπου η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός σημείωσαν τη μεγαλύτερη αύξηση στη διάρκεια της κρίσης, σύμφωνα με την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την απασχόληση και τις κοινωνικές εξελίξεις το 2014 (δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα στις Βρυξέλλες), στην οποία επισημαίνεται ότι στις χώρες αυτές τα ποσοστά φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού ήταν ήδη υψηλά πριν από την κρίση.
Ειδικότερα για την Ελλάδα το ποσοστό του πληθυσμού που βρίσκεται στα όρια της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού αυξήθηκε από το 28,1% το 2008 σε 35,7% το 2013, ενώ η σοβαρή στέρηση βασικών αγαθών αυξήθηκε στη χώρα από το 11,2% το 2008, σε 20,3% το 2013. Εξάλλου, η μακροχρόνια ανεργία αυξήθηκε στην Ελλάδα από 3,7% το 2008 σε 18,6% το 2013 και το ποσοστό απασχόλησης στον οικονομικά ενεργά πληθυσμό (25-64 ετών) μειώθηκε την ίδια περίοδο από 61,9% σε 49,3%.
Σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν, στην Ελλάδα, την Ισπανία, τη Γαλλία και την Ιταλία τα ποσοστά μετάβασης από τη μερική απασχόληση σε μόνιμες θέσεις εργασίας ήταν από τα χαμηλότερα στην ΕΕ στη διάρκεια της κρίσης, ενώ στην Ελλάδα και την Πορτογαλία 25% των απασχολούμενων που εργάζονταν με καθεστώς μερικής απασχόλησης βρέθηκαν άνεργοι ή ανενεργοί τον επόμενο χρόνο.
Επίσης, η Κομισιόν τονίζει ότι στην Ιταλία, την Ισπανία και την Ελλάδα παρατηρούνται τα υψηλότερα ποσοστά πολιτών που δεν καταφέρνουν να διατηρούν τη σωστή αναλογία μεταξύ της εργασίας και μιας ισορροπημένης ζωής.
Θύμα της κρίσης, σύμφωνα με την Επιτροπή, ήταν και η συμμετοχή στην Παιδεία, η οποία σε ορισμένες χώρες είτε παρέμεινε αμετάβλητη στη διάρκεια της κρίσης (Ελλάδα, Ιταλία, Ρουμανία Τσεχία και Σλοβακία) είτε μειώθηκε (Πολωνία και Ουγγαρία).
Η επιδείνωση της ανεργίας από το 2008 είχε ακόμη ως αποτέλεσμα να αυξηθούν τα ποσοστά των νοικοκυριών χωρίς εισόδημα από την εργασία, κυρίως στην Ελλάδα, την Ισπανία, τη Λιθουανία και την Ιρλανδία.
Εξάλλου, στην Ιρλανδία, την Ισπανία και την Ελλάδα σημειώθηκαν τα υψηλότερα ποσοστά νέων που είτε παρέμειναν, είτε επέστρεψαν για να μείνουν με τους γονείς τους λόγω οικονομικών δυσχερειών, καθώς συχνά «δεν υπήρχε άλλη επιλογή από την οικογενειακή αλληλεγγύη».
Από την έκθεση προκύπτει ότι οι μειώσεις των επενδύσεων στην Παιδεία ήταν μεγάλες στη Ρουμανία (κατά 40%), την Ουγγαρία (πάνω από 30%) αλλά και στην Ελλάδα, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Λετονία, την Ιταλία και την Πορτογαλία (περίπου 20%).
Από το 2008, το ποσοστό των Ευρωπαίων εργαζομένων που καλύπτονται από συλλογικές συμβάσεις μειώθηκε από 66% το 2007, σε 60% το 2012, ενώ ιδιαίτερα σημαντικές ήταν οι μειώσεις στην Πορτογαλία, την Ελλάδα και την Ισπανία, σημειώνει η Επιτροπή.
Σε γενικές γραμμές, για τις κοινωνικές εξελίξεις στην ΕΕ η Κομισιόν επισημαίνει ότι οι χώρες που παρέχουν υψηλής ποιότητας απασχόληση, αποτελεσματική κοινωνική προστασία και επενδύουν στο ανθρώπινο κεφάλαιο αποδεικνύονται περισσότερο ανθεκτικές στην οικονομική κρίση.
Η έκθεση επισημαίνει την ανάγκη επένδυσης στην ανάπτυξη και τη διατήρηση των κατάλληλων δεξιοτήτων για το ανθρώπινο δυναμικό, ώστε να υποστηριχθεί η παραγωγικότητα, καθώς και την πρόκληση αποκατάστασης της σύγκλισης μεταξύ των κρατών μελών.
Σύμφωνα με την Κομισιόν, στα βασικά διδάγματα από την κρίση θα πρέπει να σημειωθεί το γεγονός ότι οι αρνητικές συνέπειες στην απασχόληση και τα εισοδήματα ήταν μικρότερες για χώρες με ανοιχτές και λιγότερο κατακερματισμένες αγορές εργασίας και μεγαλύτερες επενδύσεις στη διά βίου μάθηση. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Περισσότερο από το 1/3 του πληθυσμού σε διπλή παγίδα φτώχειας και χρέους

Περισσότερο από το 1/3 του πληθυσμού βρίσκεται σε διπλή παγίδα φτώχειας και χρέους καθώς από τη μια μειώνεται το διαθέσιμο εισόδημα σε επίπεδα κάτω του ορίου φτώχειας, και από την άλλη συσσωρεύονται υποχρεώσεις οι οποίες είναι αδύνατο να εξυπηρετηθούν ομαλά.
Αυτό προκύπτει από τα αποτελέσματα της έρευνας «ΕΙΣΟΔΗΜΑ – ΔΑΠΑΝΕΣ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΩΝ 2014» του ΙΜΕ-ΓΣΕΒΕΕ.
Τα στοιχεία αποτυπώνουν με τον πιο ανάγλυφο τρόπο ότι τα ελληνικά νοικοκυριά αντιμετωπίζουν μεγάλες δυσκολίες στην αντιμετώπιση των καθημερινών υποχρεώσεων, και ότι οι επιπρόσθετες επιβαρύνσεις που επιβλήθηκαν μέσα στο 2014 αποψίλωσαν κάθε προοπτική ανάσχεσης της αρνητικής πορείας που είχε διαμορφωθεί με την εξισορρόπηση των δημοσιονομικών μεγεθών. Η απουσία νομοθετικών ρυθμίσεων για τη μη άρση των πλειστηριασμών, η αύξηση του φόρου ακινήτων και οι κατασχέσεις καταθέσεων για ληξιπρόθεσμες οφειλές που συνεχίστηκαν έχουν τροφοδοτήσει ένα νέο κύμα ανασφάλειας και μείωσης της εγχώριας ζήτησης.
Καταδεικνύεται επίσης ότι παγιώνεται η τάση που οδηγεί τα νοικοκυριά σε χαμηλότερη κατανάλωση και υποβαθμισμένη ποιότητα ζωής, σε υπερσυσσώρευση ιδιωτικού χρέους (άλλωστε σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία το σύνολο του ιδιωτικού χρέους ανέρχεται πλέον στα 180 δις, ενώ οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς δημόσιο είναι αγγίζει τα 100 δις) και σε εντεινόμενη ανασφάλεια ως προς τις μελλοντικές προσδοκίες.
Σύμφωνα με την έρευνα:

1. Πάνω από 3 στα 10 νοικοκυριά δηλώνουν ότι διαβιούν με ετήσιο οικογενειακό εισόδημα που βρίσκεται στην κατώτερη εισοδηματική κλίμακα
2. Το 93,7% των νοικοκυριών παρουσίασε σημαντική μείωση των εισοδημάτων μετά το ξέσπασμα της κρίσης, με σαφέστατη την τάση διεύρυνσης της ανισότητας.
3. Το 46,9% του πληθυσμού δήλωσε ότι το οικογενειακό εισόδημα δεν επαρκεί για την κάλυψη των αναγκών και το 55% του πληθυσμού δήλωσε ότι χρειάστηκε επιπρόσθετους μη ίδιους πόρους (δανεισμό από συγγενείς- φίλους, τραπεζικό δανεισμό, εκποίηση περιουσιακών στοιχείων, ενεχυροδανειστήριο).
4. Το 35,9 % των νοικοκυριών, δηλαδή πάνω από 1 εκ. νοικοκυριά έχουν στην οικογένεια ένα τουλάχιστο άτομο σε ανεργία. Από αυτό το ποσοστό μόνο το 8,9% λαμβάνει επίδομα ανεργίας.
5. Είναι απογοητευτικό το γεγονός ότι οι συντάξεις αποτελούν για το 52% των νοικοκυριών την κυριότερη πηγή εισοδήματος. Το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 42% το 2012.
6. Η συσσώρευση των οικονομικών υποχρεώσεων των νοικοκυριών μέσα στο 2014 συνεχίστηκε και διευρύνθηκε οριακά σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Περισσότερα από 1 στα 3 νοικοκυριά βρίσκονται στο όριο καθυστέρησης πληρωμών προς το δημόσιο, ταμεία Δ.Ε.Κ.Ο., τράπεζες, δάνεια κ.λ.π, λόγω αδυναμίας πληρωμής.
7. Το 42,5% των νοικοκυριών διατηρεί αρνητικές προσδοκίες ως προς την δυνατότητά του να καλύψει βασικές υποχρεώσεις το επόμενο έτος (Πίνακας 4). Το 35,4% θεωρεί ότι δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις φορολογικές υποχρεώσεις το επόμενο έτος.
8. Σημαντική αύξηση, παρά τη μείωση της συνολικής πιστωτικής επέκτασης, σημείωσε η χρήση του πλαστικού χρήματος για την κάλυψη των υποχρεώσεων του νοικοκυριού. Η χρήση πιστωτικής κάρτας αυξήθηκε από το 15,8% το 2012 στο 25,4% το 2014.
9. Ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι τα νοικοκυριά αύξησαν την ιδιωτική τους δαπάνη για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, λόγω της αύξησης της ιδιωτικής συμμετοχής και της μείωσης της δημόσιας δαπάνης στην υγεία (στη μοναδική κατηγορία στην οποία υπήρξε θετικό ισοζύγιο δαπάνης).
10. Μέσα στο 2014, πάνω από το 54% νοικοκυριών κλήθηκε να πληρώσει περισσότερο από 500 ευρώ για φόρο ακινήτων. Το αντίστοιχο ποσοστό το 2013 ήταν 46,8%. Τρία στα δέκα νοικοκυριά εκφράζουν φόβο ότι θα χάσουν το σπίτι τους εξ αιτίας τόσο των συσσωρευμένων υποχρεώσεων όσο και των επιπρόσθετων επιβαρύνσεων (δανειακών, φορολογικών και άλλων).

Η συγκεκριμένη έρευνα εντάσσεται στις ετήσιες τακτικές έρευνες του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ σε συνεργασία με την εταιρία MARCAE. Έγινε σε δείγμα 1025 αντιπροσωπευτικών νοικοκυριών στο σύνολο της ελληνικής επικράτειας το Δεκέμβρη του 2014. Στόχος, η καταγραφή των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης στο εισόδημα, τις δαπάνες των νοικοκυριών, στη ζήτηση καθώς και η αποτύπωση της στάσης των νοικοκυριών σχετικά με την ποιότητα διαβίωσης και τις φορολογικές και άλλες οικονομικές υποχρεώσεις.

Για να δείτε την έρευνα πατήστε εδώ.
Για να δείτε την παρουσίαση της έρευνας πατήστε εδώ. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Σχεδόν 40% των παιδιών απειλούνται από τη φτώχεια

Το 40% προσεγγίζει ο αριθμός των παιδιών που απειλούνται από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό σύμφωνα με την καταγραφή που έχει ξεκινήσει ο Συνήγορος για τα δικαιώματα του Παιδιού και η οποία δείχνει ότι ολοένα και περισσότερες οικογένειες αναζητούν καταφύγιο σε ιδρυματικές δομές.
Για τα στοιχεία αυτά ενημέρωσε την Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Ισότητας Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ο Γιώργος Μόσχος, βοηθός Συνήγορος του Πολίτη (κύκλος δικαιωμάτων του παιδιού).
Το φαινόμενο της παιδικής φτώχειας στην Ελλάδα χαρακτηρίστηκε απειλητικό.
Στο κλίμα αυτό, πολλοί είναι πλέον οι γονείς που απευθύνονται σε διάφορα ιδρύματα, δηλώνοντας αδυναμία να θρέψουν τα παιδιά τους και ζητούν είτε φιλοξενία ακόμη και με διανυκτέρευση στα ιδρύματα είτε φιλοξενία ημέρας, δηλαδή, φροντίδα των παιδιών τους και επιστροφή στην οικογενειακή εστία για ύπνο.
«Είναι σημαντικό τα παιδιά να μην απομακρύνονται από την οικογένεια για λόγους φτώχειας. Πρέπει να ενεργοποιήσουμε άλλους μηχανισμούς υποστήριξης της οικογένειας, που αδυνατεί να ανταποκριθεί οικονομικά και να ενισχυθεί ο θεσμός της αναδοχής ώστε τα παιδιά να ζουν μέσα σε περιβάλλον οικογενειακό αντί να προτάσσουμε την ιδρυματική μεταχείριση», είπε ο κ. Μόσχος.
«Οπωσδήποτε πρέπει να δούμε την αναδοχή και τη διαδικασία αποϊδρυματοποίησης, τη δημιουργία ξενώνων για παιδιά με ψυχολογικά προβλήματα και για παιδιά με παραβατική συμπεριφορά αντί να διαβιούν σε ιδρύματα ή σωφρονιστικά καταστήματα», ανέφερε ο Συνήγορος για τα δικαιώματα του παιδιού.
Ο Συνήγορος έχει ξεκινήσει, ήδη, την καταγραφή των παιδιών που διαβιούν σήμερα σε ιδρύματα και αυτός δείχνει να φτάνει τα 3.000 χωρίς μέσα στον αριθμό αυτό να περιλαμβάνονται τα παιδιά που ζουν σε ιδρύματα για λόγους φτώχειας. Αν προσμετρηθεί και αυτή η κατηγορία τότε ο αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος.
Ενδεικτικά της οικονομικής και ανθρωπιστικής κρίσης είναι στοιχεία που επικαλέστηκε στην κοινοβουλευτική επιτροπή η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Μαρία Ρεπούση και δείχνουν ότι το Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα δηλώνει σήμερα αδυναμία να εξυπηρετήσει τα αιτήματα που κατατίθενται από οικογένειες για φιλοξενία των παιδιών τους λόγω φτώχειας, όχι μόνο λόγω της υποχρηματοδότησης, αλλά και λόγω του αυξανόμενου ρυθμού με τον οποίο γονείς απευθύνονται στη διοίκηση του Ιδρύματος.
Ο Συνήγορος του Παιδιού προτάσσει την ανάγκη ενεργοποίησης των κοινωνικών υπηρεσιών των ΟΤΑ και προειδοποιεί ότι σοβαρές διαστάσεις προσλαμβάνει και το φαινόμενο, σύμφωνα με το οποίο ολοένα και περισσότερα είναι τα παιδιά που σήμερα δεν εμβολιάζονται με κίνδυνο να δούμε στη χώρα ξανά αρρώστιες που είχαν εκλείψει.
Το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως σε παιδιά Ρομά και παιδιά μεταναστών, αλλά φαίνεται να έχει λάβει διαστάσεις και στις περιπτώσεις οι γονείς δεν μπορούν να αγοράσουν εμβόλια.
Στη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής επιτροπής, ο Γενικός Γραμματέας Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Γιώργος Σούρλας ενημέρωσε τους βουλευτές για τον συντονισμό των ενεργειών με στόχο την εκπόνηση εθνικού σχεδίου δράσης για τα δικαιώματα του παιδιού.
Στη διαβούλευση που ολοκληρώνεται στα μέσα Ιανουαρίου συμμετέχουν όλα τα υπουργεία με εκπροσώπους ειδικούς επιστήμονες σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δικαιωμάτων του παιδιού, ανεξάρτητες αρχές, ΜΚΟ και ο Συνήγορος του Παιδιού.
Τη θέση ότι τα δικαιώματα των παιδιών απαιτούν αυθύπαρκτη επιστημονική οντότητα, διατύπωσε ο πρόεδρος της ελληνικής εθνικής επιτροπής της UNICEF Λάμπρος Κανελλόπουλος, ο οποίος ανέφερε ότι η οικονομική και ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα έχει λάβει ανεξέλεγκτη διάσταση. Στο κλίμα αυτό έρχεται να προστεθεί και η αύξηση του φαινομένου της παιδικής πορνείας και της παιδικής εκμετάλλευσης που αγκαλιάζει πλέον την Ευρώπη και την Ελλάδα. Όπως ανέφερε ο κ. Κανελλόπουλος είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει συγκεκριμένο κέντρο έρευνας και μελέτης για τα περιστατικά αυτά.

Πηγή: ΑΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ένας στους 3 στο όριο της φτώχειας

Πάνω από ένας στους τρεις Έλληνες (35,7%) ζει κοντά στο όριο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, το δε 23% ζει με πενιχρό εισόδημα, ακόμα και μετά τις μεταβιβάσεις των κοινωνικών επιδομάτων, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat για το 2013, που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα.
Τα ποσοστά αυτά κατατάσσουν την Ελλάδα στις χώρες της ΕΕ με το υψηλότερο ποσοστό πληθυσμού κοντά στο όριο της φτώχειας, μετά τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Σύμφωνα με τη Eurostat, άτομα κοντά στο όριο της φτώχειας θεωρούνται εκείνα που ζουν σε νοικοκυριά με διαθέσιμο εισόδημα κάτω του 60% του εθνικού μέσου διαθέσιμου εισοδήματος (μετά τις μεταβιβάσεις των κοινωνικών επιδομάτων), ή που αδυνατούν να καλύψουν σημαντικά αγαθά, ή που ζουν σε νοικοκυριά χαμηλής εντάσεως εργασίας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το 2013, στην Ελλάδα ζούσαν 3,9 εκατομμύρια άνθρωποι κοντά στο όριο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, ή το 35,7% του πληθυσμού, έναντι 28,1% το 2008.
Την ίδια χρονιά στην ΕΕ, 120 εκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν κοντά στο όριο της φτώχειας, ή το 24,5% του πληθυσμού, έναντι 23,8% το 2008.
Τα υψηλότερα ποσοστά πληθυσμού που ζουν κοντά στο όριο της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού καταγράφηκαν στη Βουλγαρία (48%), στη Ρουμανία (40%), στην Ελλάδα (35,7%), στη Λετονία (35%) και στην Ουγγαρία (33%).
Αντιθέτως, τα χαμηλότερα ποσοστά πολιτών που ζουν στο όριο της φτώχειας καταγράφονται στην Τσεχία (14,6%), στην Ολλανδία (15,9%), στη Φινλανδία (16%) και στη Σουηδία (16,4%).
Εξάλλου, το 16,7% του πληθυσμού της ΕΕ ζούσε με πενιχρό εισόδημα, μετά τις μεταβιβάσεις των κοινωνικών επιδομάτων. Τα υψηλότερα ποσοστά πληθυσμού με πενιχρό εισόδημα καταγράφηκαν στην Ελλάδα (23,1%), στη Ρουμανία (22,4%), στη Βουλγαρία (21%), στη Λιθουανία (20,6%) και στην Ισπανία (20,4%) και τα χαμηλότερα καταγράφηκαν στην Τσεχία (8,6%) και στην Ολλανδία (10,4%).
Σε ό,τι αφορά το ποσοστό του ελληνικού πληθυσμού που αδυνατεί να καλύψει σημαντικά υλικά αγαθά, το 2013 ανήλθε σε 20,3%, έναντι 9,6% στην ΕΕ. Ο συγκεκριμένος δείκτης παρουσιάζει μεγάλη διακύμανση στην ΕΕ, ξεκινώντας από 1,4% στη Σουηδία και 1,8% στο Λουξεμβούργο και φτάνοντας στο 43% στη Βουλγαρία.
Σημειώνεται ότι άτομα που αδυνατούν να καλύψουν σημαντικά υλικά αγαθά θεωρούνται εκείνα τα οποία αδυνατούν να καλύψουν τέσσερα από τα ακόλουθα εννέα αγαθά: 1) ενοίκιο, ή εξόφληση δανείου 2) θέρμανση 3) απρόοπτα έξοδα 4) διατροφή με κρέας ή ψάρι κάθε δύο ημέρες 5) διακοπές εκτός οικίας για μία εβδομάδα 6) αυτοκίνητο 7) πλυντήριο ρούχων 8) έγχρωμη τηλεόραση 9) τηλέφωνο.
Τέλος, το υψηλότερο ποσοστό πληθυσμού που ζει σε νοικοκυριά χαμηλής εντάσεως εργασίας στην ΕΕ, καταγράφεται το 2013 στην Ελλάδα με 18,2%, έναντι 10,7% στην ΕΕ. Μετά την Ελλάδα ακολουθούν η Κροατία (16%) και η Ισπανία (15,7%).

Πηγή:http://www.enikos.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η Ελλάδα της φτώχειας και των κοινωνικών αδικιών

Η ζοφερή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και οι τρομερές επιπτώσεις της κρίσης στην κοινωνία αποτυπώνεται στην τριμηνιαία έκθεση για την ελληνική οικονομία (Ιούλιος – Σεπτέμβριος 2014) που έδωσε στη δημοσιότητα το γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής. Οι συντάκτες της έκθεσης παρομοιάζουν με “κινούμενη άμμο” το συνεχώς μεταβαλλόμενο διεθνές κι ευρωπαϊκό περιβάλλον, πάνω στο οποίο πραγματοποιούνται η δημοσιονομική προσαρμογή και οι μεταρρυθμίσεις, επισημαίνουν ότι ακόμα και φαινομενικά ανώδυνα μέτρα όπως η καταγραφή του αριθμού των απασχολούμενων στο Δημόσιο ή η εκτίμηση των οικονομικών επιπτώσεων άλλων μέτρων γίνονται υπό την εξωτερική πίεση των δανειστών και ότι ακόμα δεν έχει ακόμα διαμορφωθεί ένα εθνικό πρόγραμμα για την εποχή μετά το τρέχον “μνημόνιο” που τελειώνει το 2014, παρότι στη δημόσια συζήτηση κυριαρχεί από πλευράς τόσο της κυβέρνησης όσο και της αξιωματικής αντιπολίτευσης το ζήτημα του “τέλους του μνημονίου”.

Δεν γίνεται κοινωνική πολιτική σε σαθρά οικονομικά θεμέλια
Το “τέλος του μνημονίου” και η έξοδος στις αγορές για δανεισμό δε σημαίνει ότι η ελληνική οικονομία δε βαρύνεται από σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα ούτε ότι δεν υπάρχει εξίσου μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα. Όλα αυτά πρέπει να αντιμετωπισθούν με την εφαρμογή ενός πειστικού αναπτυξιακού προγράμματος, που όμως δεν υπάρχει ή δεν έχει ανακοινωθεί, επισημαίνει το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής, τονίζοντας πως η οικονομία πρέπει να διανύσει πολύ δρόμο ακόμα για να περάσει σε διατηρήσιμους ρυθμούς ανάπτυξης και ικανοποιητική μείωση της ανεργίας.
Η επιστημονική ομάδα διακρίνει αβεβαιότητες ως προς το τελικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα και σημειώνει πως η μεγάλη δημοσιονομική προσαρμογή που έχει συντελεστεί είχε μεγάλο οικονομικό και κοινωνικό κόστος και χαρακτηρίζεται από προχειρότητα στο σχεδιασμό και την εφαρμογή. Το αποτέλεσμα ωστόσο δεν πρέπει να υποτιμηθεί, καθώς θα συμβάλλει στις δύσκολες διαπραγματεύσεις κυρίως με τους εταίρους στην Ευρωζώνη, τον ESM και την ΕΚΤ. Ειδική αναφορά γίνεται στις αλλεπάλληλες φορολογικές επιβαρύνσεις και αστοχίες που δεν εντάσσονταν σε ένα συνολικό σχέδιο αναμόρφωσης του φορολογικού συστήματος (π.χ. στον ΕΝΦΙΑ που υπολογίσθηκε με βάση εξωπραγματικές αντικειμενικές αξίες και επιβαρύνει ακόμα και την πρώτη κατοικία) και πολιτικοί δισταγμοί σε άλλους κρίσιμους τομείς με αποτέλεσμα π.χ. να μην αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά η φοροδιαφυγή στα πετρελαιοειδή. Χρειάζεται λιγότερη λιτότητα, περισσότερες και βαθύτερες μεταρρυθμίσεις συν ευρωπαϊκή “αλληλεγγύη”, είναι ένα από τα συμπεράσματα της έκθεσης.

Η Ελλάδα είναι ουραγός σε ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης
Οι επιστήμονες επισημαίνουν επίσης ότι σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη του Γερμανικού Ιδρύματος Bertelsmann η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση μεταξύ των 28 χωρών της ΕΕ αναφορικά με τα ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης.

Η Ελλάδα στην χειρότερη θέση στην Ευρώπη όσον αφορά τον κίνδυνο φτώχειας
Στην έκθεση υπάρχει ειδικό κεφάλαιο που αφορά στο θεσμό του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος ως μέσο αντιμετώπισης της φτώχειας στη χώρα μας.
Επισημαίνεται πως 2,5 εκατομμύρια άτομα βρίσκονται κάτω από το χρηματικό όριο της σχετικής φτώχειας (23,1%), με βάση το εισόδημα του μεσαίου νοικοκυριού (το 60%). Επιπλέον, 3,8 εκατομμύρια άτομα βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας λόγω υλικών στερήσεων και ανεργίας.
Η Ελλάδα σύμφωνα με την Eurostat βρίσκεται στην χειρότερη θέση στην ΕΕ-28 όσον αφορά τον κίνδυνο φτώχειας. Η Ελλάδα επίσης συγκαταλέγεται στην ομάδα των χωρών με τη μεγαλύτερη φτώχεια (23,1%) και προηγείται της Ισπανίας, Ρουμανίας και Βουλγαρίας ενώ κατέχει την τέταρτη χειρότερη θέση ως προς τον δείκτη χάσματος της φτώχειας μετά την Ισπανία, Ρουμανία και Βουλγαρία. Ακόμα σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ τέσσερις στους δέκα δεν μπορούν να πληρώσουν το δάνειο, ένας στους τρεις δεν έχει ικανοποιητική θέρμανση και πέντε στους δέκα αντιμετωπίζουν έκτακτες ανάγκες. Επίσης, σύμφωνα με έρευνα του ΟΟΣΑ, η Ελλάδα βρίσκεται στην τέταρτη χειρότερη θέση μεταξύ 35 χωρών με βάση τους δείκτες ευημερίας και ποιότητας ζωής, χειρότερα ακόμα και από την Τουρκία.
Μια άλλη σημαντική διάσταση της φτώχειας, αφορά την παιδική φτώχεια (28,8% το 2012), τα μονογονεϊκά νοικοκυριά, τα πολυμελή νοικοκυριά, οι μη οικονομικά ενεργοί και τα άτομα με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο.
Η έκθεση τονίζει πως η ελληνική κοινωνική πολιτική βασίζεται στη χορήγηση επιδομάτων σε συγκεκριμένες κοινωνικές κατηγορίες ανεξάρτητα από το ύψος του εισοδήματος και συμπεραίνει πως η αναμόρφωση του συστήματος κοινωνικής πολιτικής είναι επιτακτική και χρήζει βελτίωσης τόσο ως προς την αποτελεσματικότητα (δηλ. το ποσοστό κατά το οποίο βελτιώνεται το επίπεδο σχετικής φτώχειας) όσο και ως προς την αποδοτικότητα (δηλ. μείωση της ακραίας φτώχειας με την μικρότερη δαπάνη).
Για να δείτε την έκθεση πατήστε εδώ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Δραματική αύξηση στην παιδική φτώχεια και στην Ελλάδα

Ο αριθμός των παιδιών που ζουν σε συνθήκες φτώχειας μέσα σε τέσσερα χρόνια αυξήθηκε στις μισές και πλέον πιο πλούσιες χώρες, σύμφωνα με σχετική έκθεση της Unicef. Η μεγαλύτερη αύξηση σημειώνεται στις χώρες της νότιας Ευρώπης συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας.
Ειδικότερα, το διάστημα μεταξύ 2008- 2012, ο αριθμός των παιδιών που ζουν σε συνθήκες φτώχειας αυξήθηκε στις 23 από τις 41 πλουσιότερες χώρες.
Μέσα σε τέσσερα χρόνια, στις 23 πλούσιες χώρες, η εισοδηματική φτώχεια των παιδιών αυξήθηκε εξαιτίας της κρίσης, με μεγάλες διακυμάνσεις από χώρα σε χώρα, όπως υπογραμμίζει η έκθεση του Ερευνητικού Κέντρου του Ταμείου των Ηνωμένων Εθνών για τα Παιδιά.
Στα επίπεδα του 1998 το εισόδημα των νοικοκυριών με παιδιά στην Ελλάδα
Σύμφωνα με τη Unicef, στις χώρες της νότιας Ευρώπης (Ισπανία, Ελλάδα και Ιταλία) όπως και στην Κροατία, στις χώρες της Βαλτικής και σε άλλες τρεις χώρες που έχουν πληγεί από την ύφεση (την Ιρλανδία, την Ισλανδία και το Λουξεμβούργο) καταγράφθηκε η μεγαλύτερη αύξηση των ποσοστών παιδικής φτώχειας την εν λόγω περίοδο.
Στην Ελλάδα, το 2012 το μέσο οικογενειακό εισόδημα των νοικοκυριών με παιδιά βυθίστηκε στα επίπεδα του 1998 - το ισοδύναμο της απώλειας 14 χρόνων εισοδηματικής προόδου. Ομοίως, η Ιρλανδία, το Λουξεμβούργο και η Ισπανία έχασαν μια δεκαετία, η Ισλανδία έχασε εννέα χρόνια και η Ιταλία, η Ουγγαρία και η Πορτογαλία έχασαν οκτώ.
Συνολικά ο αριθμός των παιδιών που ζούσαν σε συνθήκες φτώχειας κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης υπερέβη κατά 2,6 εκατομμύρια τον αριθμό των παιδιών που κατάφεραν να εξέλθουν από τις συνθήκες φτώχειας από το 2008 (6,6 εκατομμύρια έναντι 4 εκατομμυρίων) επισημαίνει η Unicef.
Περίπου 76,5 εκατομμύρια παιδιά ζουν σε συνθήκες φτώχειας στις 41 πιο ευημερούσες χώρες.
«Πολλές εύπορες χώρες έχουν υποστεί ένα “μεγάλο άλμα προς τα πίσω” όσον αφορά στα εισοδήματα των νοικοκυριών και οι επιπτώσεις για τα παιδιά θα είναι μακροχρόνιες για αυτά και τις κοινότητές τους», δήλωσε ο Τζέφρεϊ Ο΄ Μάλεϊ, επικεφαλής Παγκόσμιας Πολιτικής και Στρατηγικής της Unicef.

Μεγάλο ποσοστό νέων εκτός εκπαίδευσης
Από την κρίση έχουν πληγεί ιδιαίτερα οι νέοι.
Η Unicef υπογραμμίζει ότι το ποσοστό των νέων ηλικίας 15- 24 ετών που βρίσκονται εκτός εκπαίδευσης, κατάρτισης ή απασχόλησης έχει αυξηθεί κατά περίπου 30% στην Κροατία, την Κύπρο, την Ελλάδα, την Ιταλία και τη Ρουμανία.
«Η απουσία μιας τολμηρής στρατηγικής ανταπόκρισης» εκ μέρους των κρατών «θα μπορούσε να έχει αρνητικές επιπτώσεις σε μακροπρόθεσμο επίπεδο για τις κοινωνίες» συμπεραίνει η Unicef που αναφέρει για παράδειγμα το ενδεχόμενο μιας επιβράδυνσης της.

Περισσότερα στοιχεία για τη θέση της Ελλάδας στην κατάταξη των χωρών
Η έκθεση κατατάσσει τις χώρες με βάση τη μεταβολή στην παιδική φτώχεια με έτος βάσης το 2008 και η Ελλάδα καταλαμβάνει την 40η θέση παρουσιάζοντας επιδείνωση κατά 17,5 ποσοστιαίες μονάδες (από 23% το 2008 σε 40,5% το 2012) καλύτερη μόνο από την Ισλανδία (επιδείνωση κατά 20,4%).
Στην κατάταξη με βάση το ποσοστό νέων ηλικίας 15-24 ετών οι οποίοι δεν σπουδάζουν, δεν εργάζονται και δε συμμετέχουν σε κανένα πρόγραμμα κατάρτισης η Ελλάδα καταλαμβάνει και πάλι την 40η θέση παρουσιάζοντας επιδείνωση κατά 8,9 ποσοστιαίες μονάδες (από 11,7% το 2008 σε 20,6% το 2012) μαζί με την Κύπρο (επιδείνωση κατά 9%).
Ένας επιπλέον τρόπος που χρησιμοποιήθηκε για την έκθεση ώστε να φανεί η επίδραση της οικονομικής κρίσης, ήταν μια παγκόσμια δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Gallup με βάση τέσσερα ερωτήματα:
Υπήρξαν φορές το τελευταίο έτος που δεν είχατε χρήματα για τη διατροφή σας ή της οικογένειάς σας;
Βιώνετε πιέσεις (στρες) σήμερα;
Ποια είναι η συνολική ικανοποίηση από τη ζωή σας; - και
Έχουν τα περισσότερα παιδιά την ευκαιρία να μαθαίνουν και να εξελίσσονται καθημερινά ή όχι;
Σε 29 από τις 41 χώρες, η έρευνα δείχνει αύξηση στο ποσοστό των ερωτηθέντων, οι οποίοι ανέφεραν ότι δεν έχουν αρκετά χρήματα να αγοράσουν φαγητό για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.

Η Ελλάδα βρίσκεται στη θέση 39.
Επίσης, και πάλι σε 29 χώρες, ο δείκτης στρες αυξήθηκε με την Ελλάδα να καταλαμβάνει ξανά τη θέση 39 της κατάταξης.
Σε περίπου μισές από τις χώρες, η συνολική ικανοποίηση από τη ζωή μειώθηκε και τέλος, σε 21 από τις 41 χώρες, λιγότερα άτομα διαπιστώνουν ότι τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να μαθαίνουν και να εξελίσσονται στη χώρα τους. Η Ελλάδα καταλαμβάνει την τελευταία 41η θέση στην κατάταξη και στα δύο τελευταία ερωτήματα. Επιπλέον είναι μεταξύ των χωρών που παρουσιάζουν επιδείνωση όσον αφορά και τους τέσσερις παράγοντες μεταξύ 2007- 2013 μαζί με Κύπρο, Τουρκία, Ιρλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία, Η.Π.Α. και Φινλανδία. Τις τρεις καλύτερες θέσεις της κατάταξης καταλαμβάνουν οι Γερμανία, Ελβετία και Ισραήλ.

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ελλάδα 2014: από την κοινωνία του 25-(50)-25 σε μια κοινωνία του 75-25;

Με λίγους μήνες διαφορά μια Ευρωπαϊκή υπηρεσία, το Ευρωβαρόμετρο και μια Ελληνική, το Γραφείο προϋπολογισμού του κράτους, δημοσιεύουν συμβατά ευρήματα για την φτώχεια και την περιθωριοποίηση στον Ελληνικό πληθυσμό, τα οποία συνηγορούν στο γεγονός ότι η κοινωνία μας παγιώνεται σταθερά και βίαια ως μια κοινωνία του 25-(50)-25.
Υπάρχει λοιπόν ένα ποσοστό που φτάνει το 25% και καταγράφεται στις έρευνες ως «ασφαλές» και «ικανοποιημένο». Για παράδειγμα, στο τελευταίο ευρωβαρόμετρο «Άνοιξη 2014», περιελάμβανε τους ικανοποιημένους επαγγελματικά, αυτούς που αισθάνονται ότι δεν διατρέχουν κίνδυνο φτώχειας και φυσικά αυτούς που πιστεύουν ότι η χώρα κινείται στη σωστή κατεύθυνση. Είναι ευνόητο ότι στον σκληρό πυρήνα αυτού του 25% ανήκουν οι οικονομικές ελίτ, οι πολιτικοί κυβερνώντες, τα στελέχη κρατικοδίαιτων ΜΜΕ, υψηλόμισθοι κρατικού και ιδιωτικού τομέα, κρατικοί υπάλληλοι κλπ.
Το υπόλοιπο 75% της Ελληνικής κοινωνίας φαίνεται να διακρίνεται σε δύο τμήματα, τα οποία φωτίζονται με συμβατά στοιχεία, τόσο από το τελευταίο ευρωβαρόμετρο όσο και από την πρόσφατη έκθεση του Γραφείου προϋπολογισμού του κράτους.
Στην έκθεση αναφέρεται ότι το 23,1% του πληθυσμού ζει κάτω από το χρηματικό όριο της σχετικής φτώχειας, που για το 2013 ήταν 432 ευρώ το μήνα για ένα άτομο και 908 ευρώ για μια τετραμελή οικογένεια, ενώ ένα άλλο 35,1% του πληθυσμού βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας λόγω υλικών στερήσεων και ανεργίας. Δηλαδή, συνολικά, ένα ποσοστό 58,2% του ελληνικού πληθυσμού τελεί υπό το κράτος ή την απειλή της φτώχειας. Αντίστοιχα, από την τελευταία έρευνα της κοινής γνώμης του ευρωβαρόμετρου προέκυψε ότι το 56% του πληθυσμού αισθάνεται ότι διατρέχει κίνδυνο φτώχειας, επιβεβαιώνοντας τα ευρήματα της έκθεσης του Γραφείου προϋπολογισμού, και προσθέτοντας ότι ένα επιπλέον 19% δηλώνει αβεβαιότητα σχετικά με το αν μπορεί να βρεθεί σε κατάσταση φτώχειας. Δηλαδή, συνολικά, ένα ποσοστό 75% του ελληνικού πληθυσμού βιώνει ή αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο της φτώχειας για τον εαυτό του.
Στην πραγματικότητα το ευρωβαρόμετρο «φωτογράφισε» αθροιστικά το υπόλοιπο 75% του ελληνικού πληθυσμού.
Αυτό το 75% κουβαλάει σήμερα μέσα του ένα ποσοστό περίπου 25% εξαθλιωμένων συνανθρώπων μας και ένα ποσοστό 50%, δηλαδή τον μισό πληθυσμό της χώρας, ο οποίος στο μεγαλύτερο του μέρος, περίπου 35%, βρίσκεται ήδη σε κατάσταση σοβαρής ένδειας και βιώνει καθημερινά την απειλή της φτώχειας.
Επίσης, σε αυτό το 50%, ένα ποσοστό τουλάχιστον 15%, το οποίο περιέχεται στο εύρημα του 19% του ευρωβαρόμετρου, παραδέχεται την αβεβαιότητα της οικονομικής του προοπτικής και μπορεί να βρίσκεται ήδη κοντά στο μεταίχμιο της εξαθλίωσης, εκφράζοντας ενδεχομένως την πλειονότητα των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα και των ελεύθερων επαγγελματιών. Η τελευταία εκτίμηση είναι σύμφωνη και με τα πρόσφατα στοιχεία για τις αμοιβές στον ιδιωτικό τομέα και τις οφειλές στα ασφαλιστικά ταμεία των αυτοαπασχολουμένων.
Στην πραγματικότητα, αυτό το 50%, αναπαριστά τα απομεινάρια της μεσαίας τάξης ανάμεσα στα δύο οικονομικά άκρα, που είναι ούτως ή άλλως απαράδεκτα και ως ποσοστά και για το οικονομικό χάος που τα χωρίζει. Αυτό το 50% δεν συνιστά πλέον μεσαία τάξη, ούτε σαν οικονομική κατάσταση και προοπτική, ούτε σαν πολιτική παρουσία. Μήτε δείχνει να έχει την δυναμική και την ωριμότητα να πάρει πρωτοβουλίες για τα συμφέροντά της. Για αυτό και περιγράφεται σαν 50 σε παρένθεση.
Όσο η Ελληνική μεσαία τάξη ανέχεται την εξόντωσή της τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες ώστε αυτό το εύθραυστο 25-(50)-25 να οδεύσει προς μια κοινωνία του 75-25 ή με απλά λόγια προς μια ολιγαρχικού τύπου δημοκρατία, όπου θα κυριαρχεί η οικονομική ανισότητα και θα καταστέλλονται οι κοινωνικές αντιδράσεις.

Δ. Τρικεριώτης Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Το 21% του πληθυσµού της χώρας απειλεί η φτώχεια

Αμείωτη παραμένει η λιτότητα μετά από 4 χρόνια κρίσης, με τα νοικοκυριά να στερούνται ακόμα και τα απαραίτητα αγαθά, σύμφωνα με την Έρευνα Οικογενειακών Προϋπολογισμών της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας.
Είναι χαρακτηριστικό ότι θέρμανση στον τόπο διαμονή τους χρησιμοποίησαν το 2013, 1.592.835 νοικοκυριά, μειωμένα δηλαδή κατά 31,3% από τα 2.317.127, νοικοκυριά που είχαν κεντρική θέρμανση στο σπίτι τους το 2012. Το story της ανάπτυξης σκοντάφτει πάνω στην ωμή πραγματικότητα, η οποία περιλαμβάνει φτώχεια και στερήσεις για τους πολλούς και φοροαπαλλαγές και κέρδη για τους λίγους.
Συγκεκριμένα η μέση μηνιαία δαπάνη των νοικοκυριών εμφάνισε το 2013 μείωση της τάξης του 7,8% ή 127,71 ευρώ και διαμορφώθηκε στα 1.509,39 ευρώ.
Σε πραγματικούς όρους, η μέση μηνιαία δαπάνη μειώθηκε κατά 6,2%, ή 99,88 ευρώ, λόγω της επίδρασης από τον πληθωρισμό, σύμφωνα με τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή του 2013.
Το μεγαλύτερο μερίδιο των δαπανών του μέσου προϋπολογισμού των νοικοκυριών αφορά στα είδη διατροφής (20,4%) και ακολουθούν η στέγαση (13,7%) και οι μεταφορές (12,5%), ενώ οι υπηρεσίες της εκπαίδευσης αποτελούν το μικρότερο μερίδιο των δαπανών (3,4%).
Σε σχέση με την έρευνα του 2012, καταγράφεται μεγαλύτερη μείωση δαπανών, σε τρέχουσες τιμές, για διαρκή αγαθά (-11,6%), εκπαίδευση (-11,3%), μεταφορές (-9,9%), διάφορα αγαθά και υπηρεσίες (-9,5%), ξενοδοχεία, καφενεία και εστιατόρια (-9,3%), επικοινωνίες (-9,2%), στέγαση (-8,8%), ένδυση-υπόδηση (-8,3%).
Μικρότερες μειώσεις παρατηρούνται στις δαπάνες στα είδη διατροφής (-6,5%), αναψυχή και πολιτισμό (-5,6%), υγεία (-0,3%), ενώ μικρή αύξηση καταγράφηκε για, οινοπνευματώδη ποτά και καπνό (+0,1%).

- Οι αλλαγές μεταξύ 2009 – 2013
Τα συμπεράσματα των επιπτώσεων της κοινωνικής καταστροφής, μπορεί να τα διαπιστώσει κανείς παρατηρώντας τη σύγκριση μεταξύ των αποτελεσμάτων του 2013 και του έτους έναρξης της κρίσης, το 2009.
Σύμφωνα με την έρευνα, συγκρίνοντας τα αποτελέσµατα της έρευνας του 2013 µε αυτά των προηγούμενων ερευνών, σε σταθερές τιµές , παρατηρούµε µείωση της µέσης µηνιαίας δαπάνης των νοικοκυριών από 2.203,55 ευρώ το 2009 σε 1.509,39 ευρώ το 2013, η οποία αντιστοιχεί σε µείωση κατά 31,5%. Η αντίστοιχη µείωση σε τρέχουσες τιµές ανέρχεται σε 26,9%
Παράλληλα, το 21% του πληθυσμού ζει στα όρια της φτώχιας δαπανώντας λιγότερα από 5.253,77ευρώ, ενώ το 2012 το ποσοστό ήταν 21,2% με ετήσια δαπάνη λιγότερο από 5.524,20 ευρώ
Συγκεκριμένα, η μεγαλύτερη μείωση στη μέση μηνιαία δαπάνη των νοικοκυριών σε ευρώ καταγράφηκε στα υγρά καύσιμα (-17,56 ευρώ), στα εστιατόρια (-14,82 ευρώ), και στη κίνηση μεταφορικών μέσων (-9,74 ευρώ), σε σχέση με το προηγούμενο έτος (2012), οι οποίες αποτελούν το 34% της συνολικής μείωσης της δαπάνης (- 127,71 ευρώ), ενώ μεγαλύτερη αύξηση καταγράφεται στα φάρμακα (5,11ευρώ) και στα καφενεία (3,68 ευρώ)
Το μεγαλύτερο μερίδιο των δαπανών του μέσου προϋπολογισμού των νοικοκυριών αφορά στα είδη διατροφής (20,4%) και ακολουθούν η στέγαση (13,7%) και οι μεταφορές (12,5%), ενώ οι υπηρεσίες της εκπαίδευσης αποτελούν το μικρότερο μερίδιο των δαπανών (3,4%)
Από τα στοιχεία της έρευνας προκύπτει επίσης ότι:
-χρησιμοποιούν την κεντρική θέρμανση ως κύρια πηγή θέρμανσης (μεταβολή 31,3%).
-διαθέτουν πλυντήριο πιάτων (μεταβολή 2,1%)
-διαθέτουν σταθερό τηλέφωνο (μεταβολή 1,8%)
-διαθέτουν κλειστούς χώρους στάθμευσης στην κατοικία (μεταβολή 0,7%),
-κατέχουν ή νοικιάζουν δευτερεύουσες ή εξοχικές κατοικίες (μεταβολή 1,5%), λόγω μείωσης των εξοχικών κατοικιών που βρίσκονται στο εξωτερικό, καθώς επίσης και κάποιων εξοχικών που μετατράπηκαν σε κύριες κατοικίες.

- Όσον αφορά την ανισότητα:
• Το µερίδιο της µέσης ισοδύναµης δαπάνης (αγορές, τρέχουσες τιµές) του πλουσιότερου 20% του πληθυσµού είναι 5,7 φορές µεγαλύτερο από το µερίδιο της µέσης ισοδύναµης δαπάνης του φτωχότερου 20% του πληθυσµού (5,9 για το 2012). Ο δείκτης µειώνεται στο 4,5, όταν συµπεριληφθούν στην καταναλωτική δαπάνη και οι τεκµαρτές δαπάνες (τελική καταναλωτική δαπάνη) (2) (4,7 για το 2012) (Πίνακας 13).
• Το µερίδιο της µέσης ισοδύναµης δαπάνης για είδη διατροφής των νοικοκυριών του φτωχότερου 20% του πληθυσµού ανέρχεται στο 32,3% των δαπανών των νοικοκυριών της Χώρας, ενώ το αντίστοιχο µερίδιο του πλουσιότερου 20% του πληθυσµού ανέρχεται στο 13,5% (Πίνακας 14).
• O κίνδυνος φτώχειας απειλεί το 21,0% του πληθυσµού της Χώρας, όταν στον υπολογισµό του δείκτη λαµβάνεται υπόψη µόνο η δαπάνη µε τρόπο κτήσεως την αγορά (21,2% το 2012), ενώ ο δείκτης µειώνεται στο 14,7% του πληθυσµού (15,3% το 2012), όταν λαµβάνονται υπόψη όλες οι καταναλωτικές δαπάνες, ανεξάρτητα από τον τρόπο κτήσεως (τεκµαρτό ενοίκιο από ιδιοκατοίκηση, ιδιοπαραγόµενα αγαθά, αγαθά και υπηρεσίες παρεχόµενες δωρεάν από τον εργοδότη, άλλα νοικοκυριά, µη κερδοσκοπικούς οργανισµούς, κράτος κλπ) (Πίνακες 15 και 16).
• Η µέση µηνιαία δαπάνη των φτωχών νοικοκυριών(3) εκτιµάται στο 32,8% των δαπανών των µη φτωχών νοικοκυριών(3). Τα φτωχά νοικοκυριά δαπανούν το 33,6% του µέσου προϋπολογισµού τους σε είδη διατροφής, ενώ τα µη φτωχά το 18,8%. Λόγω της σύνθεσης των φτωχών νοικοκυριών (ηλικιωµένοι, ανασφάλιστοι, κλπ.), η δαπάνη τους για την υγεία ανέρχεται στο 9,0% του µέσου προϋπολογισµού τους, ενώ η αντίστοιχη δαπάνη των µη φτωχών ανέρχεται στο 7,0%

πηγή: www.alfavita.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Το 56% των Ελλήνων φοβάται ότι θα περιέλθει σε κατάσταση ακραίας φτώχειας

Απαισιόδοξοι για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της οικονομίας, αλλά σταθεροί υποστηρικτές του ευρώ, εμφανίζονται οι Έλληνες, σύμφωνα με το τελευταίο Ευρωβαρόμετρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που δημοσιεύθηκε στις Βρυξέλλες. Σύμφωνα με την έρευνα, που πραγματοποιήθηκε στα τέλη Ιουνίου και αρχές Ιουλίου, οι Έλληνες εμφανίζονται οι περισσότερο απαισιόδοξοι Ευρωπαίοι σχετικά με τις προοπτικές της Ε.Ε., καθώς το 56% θεωρεί πως το μέλλον της Ένωσης θα είναι χειρότερο, σε αντίθεση με τους Μαλτέζους, οι οποίοι με 77% εμφανίζονται οι πιο αισιόδοξοι Ευρωπαίοι.
Η άποψη των Ευρωπαίων για την οικονομική κατάσταση παρουσιάζει, όπως ήταν αναμενόμενο, τεράστιες διαφορές, με τους Έλληνες, τους Ισπανούς και τους Πορτογάλους να την κρίνουν κατά 96% «κακή», ενώ αντίθετα οι πολίτες της Γερμανίας, της Δανίας και του Λουξεμβούργου εμφανίζονται απόλυτα ικανοποιημένοι με την οικονομική κατάσταση της χώρας τους. Σχετικά με την οικονομική κατάσταση τους επόμενους μήνες, η πλειοψηφία των Γάλλων (60%), των Κυπρίων (59%) και των Ελλήνων (57%) θεωρούν πως θα χειροτερέψει, ενώ η πλειοψηφία των Ευρωπαίων θεωρεί πως τα πράγματα θα εμφανίσουν σταδιακή βελτίωση.
Οι Έλληνες, μαζί με τους Βούλγαρους και τους Ούγγρους, κρίνουν την ποιότητα ζωής τους ως «κακή», με τους Έλληνες να καταγράφουν τη μεγαλύτερη αύξηση από την προηγούμενη έρευνα κατά 13%.
Πρωτιά καταγράφει η χώρα μας και στο ερώτημα για τον κίνδυνο να έρθουν αντιμέτωποι οι πολίτες της με την ακραία φτώχεια, καθώς το 56% των Ελλήνων πιστεύει πως υπάρχει κίνδυνος να βρεθούν σε επίπεδο ένδειας τους επόμενους μήνες. Τέλος, οι Έλληνες εμφανίζονται ανάμεσα στους Ευρωπαίους που θεωρούν πως η γνώμη τους δεν μετράει σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με το 74% να συμμερίζονται αυτήν την άποψη.

Εμπιστοσύνη στο ευρώ
Παρά ταύτα, οι Έλληνες όχι μόνο υποστηρίζουν το κοινό νόμισμα, αλλά εμφανίζουν και αυξητικές τάσεις, καθώς το 69% κρίνουν θετικό το ευρώ, ποσοστό αυξημένο κατά 7%. Αύξηση της εμπιστοσύνης στο ευρώ καταγράφεται και στην Πορτογαλία με 59% (+9%), την Κύπρο με 53% (+9%) και τη Λιθουανία, που αναμένεται να γίνει το 19ο μέλος της ευρωζώνης το 2015, με 50%, ήτοι αύξηση κατά 10%.
Το 80% των Ευρωπαίων πολιτών τάσσονται υπέρ του ευρώ, ενώ αρνητικές τάσεις καταγράφονται μόνο στη Σουηδία, τη Μεγάλη Βρετανία, την Τσεχία και τη Δανία.
Μεγάλη αύξηση καταγράφεται και στους Έλληνες που δηλώνουν πως αισθάνονται «Ευρωπαίοι πολίτες», καθώς το 49% απάντησαν θετικά στο συγκεκριμένο ερώτημα, ποσοστό που παρουσιάζει αύξηση κατά 7% από το προηγούμενο Ευρωβαρόμετρο.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο
Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι εμφανίζονται γενικά αισιόδοξοι για το μέλλον της Ε.Ε. και της οικονομίας, καθώς το 56% εκφράζει την άποψη πως η οικονομική κατάσταση θα βελτιωθεί τους επόμενους 12 μήνες.
Περίπου 6 στους 10 πολίτες των κρατών – μελών απάντησαν πως αισθάνονται «πολίτες της Ε.Ε.» και πως γνωρίζουν τα δικαιώματά τους. Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι θεωρούν πως οι βασικότερες προκλήσεις της Ε.Ε. είναι «η τόνωση της οικονομίας» (39%), η «μείωση της ανεργίας» (34%), τα «δημοσιονομικά προβλήματα» (25%) και «η μετανάστευση» (21%). Το 56% των Ευρωπαίων θεωρεί ως το μεγαλύτερο επίτευγμα της Ε.Ε. την ελευθερία κυκλοφορίας προσώπων και αγαθών, το 54% την «ειρήνη μεταξύ των κρατών – μελών» και το 25% το ευρώ.

Πηγή: http://arouraios.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Πρωταθλητές στην φτώχεια οι Έλληνες

Στην 4η θέση μεταξύ των 28 κρατών- μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με το υψηλότερο ποσοστό πολιτών στο όριο της φτώχειας, βρίσκεται η Ελλάδα.
Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, τα οποία δημοσιοποιούνται στην έκθεση του ΙΟΒΕ, το ποσοστό των Ελλήνων που ζούσαν πέρυσι στο όριο της φτώχειας (εισόδημα μικρότερο από το 60% του εθνικού διάμεσου διαθέσιμου εισοδήματος) ανήλθε σε 34,6% ή σε 3.795.100 άτομα. Μάλιστα, το ποσοστό αυτό βαίνει συνεχώς αυξανόμενο από το 2010 και το πρώτο Μνημόνιο (27,6% το 2010, 27,7% το 2011, 31% το 2012 και 34,6% το 2013). Σε χειρότερη θέση από την Ελλάδα, βρίσκονται η Βουλγαρία (49,3%), η Ρουμανία (41,7%) και η Λετονία (36,2%).
Στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που έχουν εμπλακεί σε Μνημόνια, στο όριο της φτώχειας βρίσκεται το 30% των πολιτών στην Ιρλανδία, το 28,2% στην Ισπανία, το 27,1% στην Κύπρο και το 25,3% στην Πορτογαλία.
Οι πέντε χώρες με τα χαμηλότερα ποσοστά φτώχειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση των «28», είναι η Ολλανδία (15%), η Τσεχία (15,4%), η Σουηδία (15,6%), η Φινλανδία (17,2%) και το Λουξεμβούργο (18,4%). Ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση ανέρχεται σε 24,8% και στην ευρωζώνη σε 23,3%.
Σημειώνεται, ότι, με βάση επίσης στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ο κίνδυνος φτώχειας αυξήθηκε σημαντικά για την Ελλάδα μετά το 2010 και το ποσοστό της σχετικής φτώχειας αυξήθηκε κατά 3,4 εκατοστιαίες μονάδες ή κατά 17,3%. Παράλληλα, το χάσμα της φτώχειας αυξήθηκε κατά 24,1%, ενώ ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού αυξήθηκε κατά 7 εκατοστιαίες μονάδες ή κατά 25,4%.

Πηγή: enet.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Θερίζουν φτώχεια και ανισότητες στην Ελλάδα

Η Ελλάδα είναι η τελευταία Σοβιετική Δημοκρατία; Η χώρα των βολεμένων εργαζομένων και συνταξιούχων που με τα προνόμια τους προκάλεσαν την δημοσιονομική κρίση; Μήπως τα τελευταία χρόνια τα μέτρα του Μνημονίου ήρθαν να «ισιώσουν την βέργα», περιορίζοντας τις υπερβολές;
Ή, μήπως, τα βάρη της λιτότητας κατανεμήθηκαν ισότιμα μεταξύ όλων των εισοδηματικών κατηγοριών αφήνοντας στο απυρόβλητο τα πιο φτωχά στρώματα, όπως υποσχόταν το πρώτο Μνημόνιο πριν από τέσσερα χρόνια;
Μια ματιά σε ορισμένα στατιστικά στοιχεία που εκδόθηκαν πρόσφατα αρκεί για να αποδειχθεί ότι όλες αυτές οι χιλιοεπαναλαμβανόμενες κοινοτοπίες που λέγονταν χωρίς ποτέ να αποδειχθούν, μόνο και μόνο για να δώσουν υπόσταση και σοβαρότητα στη ρήση του Πάγκαλου «μαζί τα φάγαμε», ήταν το προπέτασμα καπνού για να καλλιεργηθεί η συλλογική ενοχή. Ήταν ο ψυχολογικός πόλεμος που προηγείται κάθε καλά οργανωμένης επίθεσης, είτε διεξάγεται στα πεδία των μαχών είτε στο κοινωνικό μέτωπο όπως συμβαίνει στην Ελλάδα από το 2010, χωρίς διάλλειμα.

Διάκριση της ντροπής
Η Ελλάδα έχει το θλιβερό προνόμιο να περιλαμβάνεται στην λίστα των δέκα χωρών του ανεπτυγμένου κόσμου με την πιο άνιση κατανομή εισοδήματος. Τα νούμερα μάλιστα (προερχόμενα από τον ΟΟΣΑ όπως τα επεξεργάστηκε ο διαδικτυακός τόπος 247wallst.com) αφορούν στο 2010, στην υποτιθέμενη εποχή της ευημερίας. Το μέγεθος είναι ο λεγόμενος δείκτης Gini που περιγράφει πόσο αποκλίνει μια οικονομία από την πλήρη ισότητα. Οι τιμές που λαμβάνει αυτή η μεταβλητή ξεκινούν από 0, που είναι η τέλεια ισότητα, και φτάνουν μέχρι 1, που είναι η απόλυτη ανισότητα, το ιδεώδες κάθε νεοφιλελεύθερου. Η χώρα με την καλύτερη βαθμολογία, που πλησίαζε όσο καμία άλλη στην τέλεια ισότητα είναι η Ισλανδία! Η μικρή νησιώτικη χώρα που κήρυξε παύση πληρωμών, ανέτρεψε τις κυβερνήσεις των υποτελών, ψήφισε νέο σύνταγμα, εθνικοποίησε το χρεοκοπημένο πιστωτικό της σύστημα και εδώ και χρόνια απολαμβάνει δημοσιονομικό πλεόνασμα, υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, χαμηλή ανεργία και, το …σημαντικότερο, διεθνούς σεβασμού! Η Ισλανδία λοιπόν είναι η χώρα με τις λιγότερες ανισότητες.
Στην άλλη άκρη της κλίμακας, των κρατών με τις μεγαλύτερες ανισότητες, βρίσκονται τρεις ομάδες χωρών, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται οι 8 από τις 10 χώρες με τις μεγαλύτερες ανισότητες: Πρώτη είναι η ομάδα που εφαρμόστηκε μέχρι τέλους ο πιο κτηνώδης νεοφιλελευθερισμός (Χιλή, ΗΠΑ, Αγγλία). Δεύτερη είναι η ομάδα των χωρών που πέρασαν από κρίση χρέους και το καμίνι του ΔΝΤ (Μεξικό, Τουρκία) και τρίτη είναι η ομάδα του ευρωπαϊκού Νότου, που ήταν ανέκαθεν η δεύτερη ταχύτητα της ευρωζώνης και στη συνέχεια εξελίχθηκε στο πειραματόζωα των ευρωπαϊκών προγραμμάτων διαρθρωτικής προσαρμογής (Πορτογαλία, Ισπανία και Ελλάδα).
Συγκεκριμένα, ο δείκτης Gini στη Χιλή το 2010, κι αφού μάλιστα πέρασαν 20 χρόνια από την πτώση της νεοφιλελεύθερης χούντας του στρατηγού Πινοτσέτ κατά τη διάρκεια των οποίων χρόνων κατά βάση κυβερνούσαν κεντροαριστερές κυβερνήσεις, ήταν 0,501. Η Χιλή πειραματόζωο της Σχολής του Σικάγου κρατάει τα σκήπτρα παγκοσμίως στις εισοδηματικές ανισότητες. Στη δεύτερη θέση της λίστας με τις ανισότητες είναι το Μεξικό (0,466), όπου ξέσπασε η πρώτη κρίση χρέους τη δεκαετία του 1980 κι εφαρμόστηκε ένα από τα πιο σκληρά και παρατεταμένα χρονικά διαρθρωτικά προγράμματα του ΔΝΤ. Ακολουθούν η Τουρκία (0,411) τακτικός πελάτης κι αυτή του ΔΝΤ, οι ΗΠΑ (0,38) κοιτίδα της Συναίνεσης της Ουάσινγκτον όπως αποκαλείται ο νεοφιλελευθερισμός στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, το στρατιωτικοποιημένο Ισραήλ (0,376), η Πορτογαλία (0,344) που ανέκαθεν βρισκόταν στο ναδίρ όλων των κοινωνικών δεικτών στην ΕΕ, η Αγγλία (0,341) παρότι μάλιστα με το ξέσπασμα της κρίσης, το 2008, αύξησε τις κοινωνικές δαπάνες και η Ισπανία (0,338) που είχε από τότε το ρεκόρ πανευρωπαϊκής ανεργίας. Τέλος στην 9η θέση των ανισοτήτων ήταν η «Ελλάδα της ευημερίας» και των «πλουσιοπάροχων κοινωνικών πολιτικών», που επικρίνεται πρώτα και κύρια από τη σημερινή ΝΔ, με τους αλλεπάλληλους μύδρους του Βορίδη εναντίον της οικονομικής πολιτικής του Κ. Καραμανλή να μην αποτελούν μόνο την εκδίκηση της ακροδεξιάς πτέρυγας, αλλά και ασύστολα ψεύδη. Πολιτική απάτη!

Στο δρόμο για τη Χιλή και το Μεξικό
Η ζοφερή συνέχεια μετά το 2010 (όπως απεικονίζεται στους δείκτες) μπορεί εύκολα να προβλεφθεί αν συγκρίνουμε τις κοινωνικές δαπάνες από χώρα σε χώρα. Στις χώρες πρότυπα του νεοφιλελευθερισμού, Χιλή και Μεξικό, ανέρχονταν στο 10,2% και 7,4% του ΑΕΠ. Στην Ελλάδα αντίθετα ήταν 27,4%. Σχετικά υψηλές, με βάση τη διεθνή σύγκριση, ήταν επίσης στην Πορτογαλία και την Ισπανία: 26,4% και 23,8%. Φυσικά το αν οι κοινωνικές δαπάνες είναι επί της ουσίας υψηλές ή μη αποδεικνύεται από την φτώχεια και τις ανισότητες. Αν υπάρχουν ανισότητες όπως βεβαιωμένα πλέον υπάρχουν στην Ελλάδα, τότε οι κοινωνικές δαπάνες χρήζουν αύξησης. Είναι χαμηλές. Η συζήτηση για την δυνατότητα βελτίωσης της αποτελεσματικότητας τους είναι αστεία (κι επίσης προσχηματική, καθώς στοχεύει να τις στιγματίσει ως κυψέλη διαφθοράς ή ανορθολογικής κατανομής πόρων) αν σκεφτούμε σε τι πραγματικά αντιστοιχεί: μετακίνηση κονδυλίων από νοσοκομεία σε συντάξεις ή από επιδόματα ανεργίας σε επιδόματα μητρότητας… Δεδομένης ωστόσο της σημασίας που έχει αποδώσει η κυβέρνηση Σαμαρά στην μείωση των δαπανών και δη των κοινωνικών, ώστε να επιτευχθεί ακόμη κι αυτό το ψευδεπίγραφο πλεόνασμα, η εξέλιξη του δείκτη ανισοτήτων, από το 2010 μέχρι σήμερα, δεν παρουσιάζει καμιά έκπληξη. Θα αυξάνεται όσο θα μειώνονται οι κοινωνικές δαπάνες.
Αυτή ακριβώς η εύκολα προβλέψιμη δυναμική αποτυπώνεται στην τελευταία έκθεση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας για το έτος 2013, που αφορά τα εισοδήματα του 2011. Αναφέρει κατά λέξη: «Σε όρους ανισότητας η Ελλάδα βρίσκεται στις υψηλότερες θέσεις μεταξύ των χωρών της ΕΕ (συντελεστής Gini, Ελλάδα: 34,3, ΕΕ-28: 30,4) με εξαίρεση την Ισπανία (35,0), την Λετονία (35,9) και την Πορτογαλία (34,5). Επιπλέον το πλουσιότερο 20% των νοικοκυριών στη χώρα μας κατέχει 6,6 φορές μεγαλύτερο μερίδιο εισοδήματος απ’ ό,τι το φτωχότερο 20% (δείκτης S80/20), ενώ ο αντίστοιχος λόγος λαμβάνει τιμή 5,1 για το σύνολο των χωρών της ΕΕ-28. Πάντως τα τρία πρώτα έτη της τρέχουσας κρίσης για τα οποία υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, οι ανωτέρω δείκτες ανισότητας (συντελεστής Gini και S80/20) διατηρήθηκαν σχεδόν σταθεροί το πρώτο έτος (εισοδήματα 2009), ενώ αυξήθηκαν συγκρατημένα το επόμενο έτος (2010 κατά 1,8% και 7,1% αντίστοιχα) και πιο σημαντικά το τελευταίο διαθέσιμο έτος (2011, κατά 2,4% και 10% αντίστοιχα)». Στη συνέχεια η έκθεση του διοικητή, που δεν μπορεί να κατηγορηθεί για λαϊκισμό, επιχειρεί μια καταγραφή των ομάδων που αντιμετωπίζουν υψηλό κίνδυνο φτώχειας: «Τα τελευταία έτη στην Ελλάδα η φτώχεια φαίνεται να μετατοπίζεται ταχύτατα από την ομάδα των ηλικιωμένων προς την ομάδα των νεότερων ζευγαριών με παιδιά, αλλά και προς τους νέους εργαζόμενους και κυρίως τους ανέργους». Καταλήγει δε στα εξής συμπεράσματα, τα οποία μάλιστα υπογραμμίζει: Το πρόβλημα της προστασίας των παιδιών και των ανέργων από τις χειρότερες συνέπειες της οικονομικής κρίσης θα πρέπει πλέον να αντιμετωπιστεί ως ένα από τα πιο επείγοντα ζητήματα δημόσιας πολιτικής στην Ελλάδα»!!!

Η μεγάλη ληστεία των Μνημονίων
Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι τα βάρη της κρίσης (αύξηση φορολογίας, μείωση μισθών, επιδομάτων και συντάξεων, απολύσεις, αύξηση του κόστους περίθαλψης, κ.α.) δεν κατανεμήθηκαν ομοιόμορφα. Εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, που ήταν ήδη σε δεινή θέση πριν το ξέσπασμα της κρίσης, κλήθηκαν από τις κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά να αναλάβουν σχεδόν αποκλειστικά το κόστος εξόδου, με αποτέλεσμα η κοινωνική συνοχή να έχει τιναχτεί στον αέρα κι ο κοινωνικός χάρτης πλέον να παραπέμπει σε αντιθέσεις που θυμίζουν τριτοκοσμική χώρα. Σε αυτό το εκρηκτικό έδαφος παροχές όπως το πρόσφατο μέρισμα δεν είναι παρά σταγόνα στον ωκεανό κι αδυνατούν ακόμη και να επουλώσουν τις βαθιές πληγές που άνοιξαν τα Μνημόνια, ενώ οι κυβερνητικές θριαμβολογίες για την έξοδο στις αγορές ή την ανάκαμψη στερούνται περιεχομένου για την πλειονότητα. Ανέξοδες μεγαλοστομίες που στόχο έχουν να κρύψουν την μεγάλη ληστεία που συντελέστηκε, με ευθύνη όλης της πολιτικής ελίτ της Ελλάδας!

Πηγή: http://leonidasvatikiotis.wordpress.com/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

H παιδική φτώχεια καλπάζει στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα η παιδική φτώχεια βαίνει κλιμακούμενη. Ωστόσο απουσιάζουν από το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, τα μέσα για την επίτευξη του στόχου που τίθεται σε σχέση με την αντιμετώπισή της.
Την επισήμανση αυτή κάνει επιτροπή ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων που έχει συσταθεί στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, όπως αποκάλυψε στη Βουλή ο κ. Γ. Μόσχος – Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη, κατά την διάρκεια έκτακτης συνεδρίασης της Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, με θέμα «Η φτώχεια, ως απειλή για τα ανθρώπινα δικαιώματα».
«Η ομάδα εμπειρογνωμόνων επικαλείται ότι η παιδική φτώχεια καλπάζει: Οτι από το 23% το 2008, είχε φτάσει στο 30,4% το 2011, ότι το ποσοστό παιδιών με σοβαρές υλικές ελλείψεις, από 18,7% πήγε στο 29,2% και ότι το ποσοστό των παιδιών που ζουν σε νοικοκυριά όπου κανένας γονιός δεν εργάζεται, ανέβηκε στα τρία αυτά χρόνια από το 3,6% στο 9,2%», είπε μεταξύ άλλων ο κ. Μόσχος, για να προσθέσει ότι «η καταπολέμηση της παιδικής φτώχειας στην Ελλάδα έχει αποτύχει μέχρι στιγμής να αποκτήσει μια ισχυρή πολιτική δέσμευση».
Από την πλευρά της η κα Σοφία Τσιτζίκου, Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής της UNICEF, σημείωσε: «Παιδιά εμφανίζουν αυξημένη αδυναμία ικανοποίησης βασικών και καθημερινών αναγκών διαβίωσης, κυρίως θέρμανση και διατροφή».
Σε στοιχεία που εμπεριέχονται σε έκθεση της UNICEF, αναφερόμενη η κα Μαρία Ρεπούση (ΔΗΜΑΡ), είπε: «Ο αριθμός των παιδιών που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας στην Ελλάδα για το έτος 2012 ξεπέρασε το μισό εκατομμύριο. Είναι 521.000 παιδιά και αναλογεί στο 26,9% του συνόλου των παιδιών έναντι ενός μικρότερου ποσοστού κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες που ήταν το 2011».
Για «κοινωνική κατάσταση που επιδεινώθηκε ταχύτατα» και για πολίτες που ζουν σε «συνθήκες ακραίας φτώχειας», έκανε λόγο η κα Τίνα Παναγιώτου (σύμβουλος του υπουργού Οικονομικών), παρουσιάζοντας τις κυβερνητικές πολιτικές για τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Από την πλευρά της, η κα Μόνια Λάππα (συνεργάτιδα του υπουργού Παιδείας), αναφέρθηκε -μεταξύ άλλων- στον προγραμματισμό για παροχή «δωρεάν γευμάτων για 71 χιλιάδες μαθηρές, από 290 δημοτικά σχολεία».
Ωστόσο, από τον διάλογο που αναπτύχθηκε με βουλευτές, ανέκυψαν κενά και καθυστερήσεις. Χαρακτηριστικό είναι ότι η κα Παναγιώτου παραδέχθηκε καθυστέρηση στην εφαρμογή του μέτρου για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα: Το πρόγραμμα, έστω πιλοτικά, έπρεπε να τεθεί σε εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2014.
Οσον αφορά το πρόγραμμα γευμάτων στα σχολεία, η κα Ρεπούση επισήμανε ότι η εκπρόσωπος του Υπουργείου Παιδείας μίλησε για «προγραμματισμό» και δεν ανέφερε στοιχεία για το πότε άρχισε η εφαρμογή του και σε πόσα σχολεία. «Είναι θέμα δεύτερου χρόνου. Είμαι στη διάθεσή σας να σας ενημερώσω ενδελεχώς», σχολίασε η κα Λάππα.

Πηγή: http://www.kathimerini.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Οι «πλούσιοι και φτωχοί» αξιωματούχοι της ΕΕ: Πόσα πληρώνονται εκείνοι που επιβάλλουν την λιτότητα

Είναι εκείνοι που λαμβάνουν τις μεγάλες αποφάσεις και εκείνοι που αποφάσισαν να «σφίξουν το ζωνάρι» των Ευρωπαίων πολιτών για να ξεπεραστεί η οικονομική κρίση τη στιγμή που όλοι γνωρίζουν ότι οι ίδιοι είναι αρκετά υψηλόμισθοι. Ωστόσο, πόσο υψηλόμισθοι είναι;
Το περιοδικό European Voice δημοσίευσε έναν κατάλογο με τις ετήσιες απολαβές των υψηλόβαθμων αξιωματούχων, όπου την πρώτη θέση κατέχει ο επικεφαλής της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, με μισθό 340.124 ευρώ, δηλαδή 31.777 ευρώ την μήνα.
Οι απολαβές του είναι υπερδιπλάσιες από αυτές της προέδρου της αμερικανικής Fed, Τζάνετ Γέλεν, υψηλότερες από αυτές του γγ του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν (κατά 27%) αλλά και από προέδρους και πρωθυπουργούς χωρών της ΕΕ.
Μια χαρά τα καταφέρνουν και ο επικεφαλής της Κομισιόν, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο και, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Χέρμαν Βαν Ρομπάι, οι οποίοι πληρώνονται με 321.240 ευρώ ετησίως.
Στην ίδια μισθολογική κατηγορία βρίσκεται και ο Έλληνας Βασίλειος Σκουρής, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.
Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Κάθριν Αστον, κερδίζει 24.793 ευρώ (μεικτά) μηνιαίως, δηλαδή 297.516 ευρώ ετησίως.
Σύμφωνα με τον κατάλογο οι ριγμένοι της υπόθεσης είναι οι αρχηγοί κρατών που κερδίζουν λιγότερα ακόμη και από έναν Ευρωπαίο Επίτροπο.
Ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον πληρώνεται με 14.443 ευρώ μεικτά μηνιαίως, ο Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ με 14.910 ευρώ μηνιαίως, η Γερμανίδα καγκελάριος,Άνγκελα Μέρκελ με 17.016 ευρώ το μήνα και ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι με 17.280 ευρώ.
Στην τελευταία θέση της κλίμακας, βρίσκονται οι ευρωβουλευτές, με 7.957 ευρώ μηνιαίως και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Πηγή: http://www.iefimerida.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Με 800 ευρώ τον μήνα ζουν οι μισές οικογένειες στη χώρα

Σε άθλια οικονομική κατάσταση βρίσκονται περισσότερες από τις μισές οικογένειες στη χώρα καθώς σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία αναγκάζονται να επιβιώσουν με εισόδημα μικρότερο των 800 ευρώ σε μηνιαίο επίπεδο.
Περισσότεροι από δύο εκατομμύρια φορολογούμενοι μαζί με τις/τους συζύγους τους και τα προστατευόμενα μέλη τους, δήλωσαν στις φορολογικές δηλώσεις του 2013 εισόδημα χαμηλότερο των 9.500 ευρώ.
Από αυτές τις οικογένειες, περίπου η μία στις τρεις έχει ακίνητη περιουσία με αξία χαμηλότερη των 100.000 ευρώ, ενώ εντοπίστηκαν και περίπου 600.000 νοικοκυριά με ακίνητα αξίας από 100.000 έως 150.000 ευρώ, αλλά με εισόδημα μικρότερο των 9.500 ευρώ, σύμφωνα με δημοσίευμα της «Καθημερινής».

Περιουσιακά κριτήρια
Ανεξάρτητα από τις τελικές αποφάσεις για τα κριτήρια του μερίσματος, τα στατιστικά ευρήματα προκαλούν έντονο προβληματισμό.
Για παράδειγμα, στις 321.525 ανήλθαν οι φορολογούμενοι που δεν εμφάνισαν καθόλου εισόδημα το 2013. Εξ αυτών οι 101.287 έχουν ιδιόκτητο σπίτι με αντικειμενική αξία (σ.σ. όπου αντικειμενική αξία είναι αυτή του 2007, καθώς έκτοτε δεν έχουν τροποποιηθεί) μεγαλύτερη των 100.000 ευρώ.
Θέτοντας, επομένως, περιουσιακό κριτήριο στις 100.000 ευρώ, αποκλείει από το επίδομα πολίτες με μηδενικό εισόδημα, χωρίς να είναι ξεκάθαρο ποιοι από αυτούς έτυχε να έχουν ένα ιδιόκτητο σπίτι και ποιοι στην πραγματικότητα φοροδιαφεύγουν.

Πηγή: newsbomb.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Οι δείκτες των συνθηκών διαβίωσης του πληθυσμού στην Ελλάδα

Οι δείκτες των συνθηκών διαβίωσης του πληθυσμού στην Ελλάδα

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ακραία φαινόμενα φτώχειας στην Ελλάδα

Η Ομάδα Ανάλυσης Δημόσιας Πολιτικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, εξέδωσε την επικαιροποιημένη εκτίμησή της για την «ανατομία της φτώχειας στην Ελλάδα του 2013» και τα στοιχεία είναι άκρως ανησυχητικά.
Σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης, Μάνο Ματσαγγάνη και Χρύσα Λεβέντη, το μέγεθος της φτώχειας και η εξέλιξή της εξαρτώνται από το ύψος του ορίου φτώχειας. Στην ανάλυσή τους οι επιστήμονες χρησιμοποιούν τρεις δείκτες: το κυμαινόμενο όριο σχετικής φτώχειας (ίσο με 60% του διαμέσου εισοδήματος), το σταθερό όριο σχετικής φτώχειας (ίσο με 60% του διαμέσου εισοδήματος του 2009, σε σταθερές τιμές), και το όριο ακραίας φτώχειας (ίσο με το κόστος ενός βασικού καλαθιού αγαθών απαραίτητου για την εξασφάλιση ενός ελάχιστου επιπέδου αξιοπρεπούς διαβίωσης).
Όπως διαπιστώνουν το ποσοστό του πληθυσμού με εισόδημα χαμηλότερο από το συμβατικό όριο σχετικής φτώχειας αυξάνεται αργά αλλά σταθερά. Εναλλακτικά, υπολόγισαν ότι ο αριθμός όσων θα θεωρούσαμε φτωχούς πριν το ξέσπασμα της κρίσης, φτάνει πλέον το 41% του πληθυσμού. Επί πλέον, εκτιμούν ότι 1 στους 7 έχει σήμερα εισόδημα κάτω από το όριο ακραίας φτώχειας, όταν το 2009 ήταν 1 στους 9 και μόλις 1 στους 45 το 2009. Ο κύριος μηχανισμός διόγκωσης της φτώχειας, εκτιμούν οι επιστήμονες, είναι η κατακόρυφη αύξηση του αριθμού των ανέργων, σε συνδυασμό με τα τραγικά κενά που παρουσιάζει το κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας. Και καταλήγουν, επισημαίνοντας πως η αντιμετώπιση του «νέου κοινωνικού ζητήματος» είναι αδύνατη χωρίς γενναία στροφή στην κοινωνική πολιτική…
Αναλυτικά, το ποσοστό σχετικής φτώχειας με βάση ένα κυμαινόμενο όριο φαίνεται να έχει αυξηθεί λίγο την τελευταία τετραετία (+3 ποσοστιαίες μονάδες). Όμως, το ποσοστό του πληθυσμού με εισόδημα κάτω από ένα σταθερό όριο (το τιμαριθμικά αναπροσαρμοσμένο όριο φτώχειας του 2009) έχει υπερδιπλασιαστεί, υποδηλώνοντας ότι ο αριθμός όσων θα θεωρούσαμε φτωχούς πριν το ξέσπασμα της κρίσης έχει αυξηθεί σημαντικά. Από την άλλη, ο αριθμός των οικογενειών με χαμηλότερο εισόδημα από το κόστος ενός ελάχιστου επιπέδου αξιοπρεπούς διαβίωσης έχει αυξηθεί δραματικά σε 14% το 2013 (από 2% το 2009). Η κάθοδος στην ακραία φτώχεια ενός τόσο υψηλού (και αυξανόμενου) τμήματος του πληθυσμού αποκαλύπτει την αδυναμία του συστήματος κοινωνικής προστασίας να αποτρέψει την ακραία φτώχεια σε συνθήκες βαθιάς και παρατεταμένης ύφεσης.
Πράγματι, η φτώχεια των ανέργων έχει φτάσει σε επίπεδα συναγερμού και επειδή το σύστημα κοινωνικής προστασίας στην Ελλάδα (αντίθετα από ό,τι συνέβη σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες) απέτυχε να ανταποκριθεί στην αύξηση του αριθμού των ανέργων θέτοντας σε κίνηση συμπαγείς μηχανισμούς στήριξης του εισοδήματος τους.
Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το δεύτερο τρίμηνο του 2013 ο αριθμός των ανέργων είχε ξεπεράσει το 1 εκατομμύριο 350 χιλιάδες, ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΑΕΔ ο αριθμός όσων ελάμβαναν τακτικό επίδομα ανεργίας το ίδιο τρίμηνο ήταν 158 χιλιάδες: με άλλα λόγια, μόλις 1 στους 9 ανέργους (ποσοστό 11,7%). Η εργασία επιβεβαιώνει ότι η θεαματική αύξηση του αριθμού των ανέργων, σε συνδυασμό με τα τραγικά κενά που εξακολουθεί να παρουσιάζει το κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας, έχει παρασύρει χιλιάδες οικογένειες στην (συχνά ακραία) φτώχεια.

Όριο ακραίας φτώχειας
Οι δύο δείκτες φτώχειας που παρουσιάστηκαν παραπάνω συμπληρώνουν την εικόνα του «τι σημαίνει φτώχεια» αλλά δεν την εξαντλούν.
Η έκθεση ξεκαθαρίζει πως ενώ κάποτε η φτώχεια οριζόταν κατά κυριολεξία, ως απόλυτη έννοια (φτωχός εθεωρείτο όποιος δεν είχε τη δυνατότητα να αποκτήσει τα «προς το ζην»), στις ανεπτυγμένες χώρες, ο ορισμός αυτός έπεσε σταδιακά σε αχρηστία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αφού ο συνδυασμός ταχείας οικονομικής ανάπτυξης, πλήρους απασχόλησης και επαρκούς κοινωνικής προστασίας εξάλειψε σχεδόν ολοκληρωτικά το φαινόμενο της απόλυτης φτώχειας. Όμως, οι επιστήμονες εκφράζουν την εκτίμησε ότι είναι καιρός να επαναφέρουμε την έννοια της απόλυτης, ή καλύτερα της ακραίας φτώχειας στην Ελλάδα. Ο τρίτος δείκτης που παρουσιάζουν οι επιστήμονες, αφορά στο όριο της ακραίας φτώχειας. Και όπως παραδέχονται οι Ματσαγγάνης – Λεβέντη, με κάποια αναπόφευκτη δόση αυθαιρεσίας, υπολογίζεται το κόστος ενός καλαθιού βασικών αγαθών το 2013 σύμφωνα με την εξέλιξη του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή της ΕΛΣΤΑΤ ανά είδος αγαθού και εκτιμάται ότι το ποσό που αντιστοιχεί σε κάθε τύπο νοικοκυριού (ανάλογα με τον αριθμό και την ηλικία των μελών του, με την τοποθεσία και με το ιδιοκτησιακό καθεστώς κατοικίας) μπορεί να θεωρηθεί όριο ακραίας φτώχειας (άρα το ποσοστό στον πληθυσμό όσων βρίσκονται κάτω από αυτό το όριο, δείκτης ακραίας φτώχειας).
Οι εκτιμήσεις λοιπόν, άκρως ανησυχητικές, δείχνουν ότι ο γενικός δείκτης ακραίας φτώχειας αυξάνεται δραματικά. Το σχετικό ποσοστό έχει φτάσει το 14% το 2013, ενώ ήταν 11% το 2012 και μόλις 2% το 2009.

Πώς επιβιώνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι (λίγο πάνω από 1,5 εκατομμύριο);
Εικάζουμε ότι οι περισσότεροι καταφέρνουν ακόμη να διατηρούν ένα ελάχιστο επίπεδο κατανάλωσης είτε αντλώντας από αποταμιεύσεις που είχαν εξοικονομήσει στο παρελθόν, είτε ρευστοποιώντας περιουσιακά στοιχεία (π.χ. χρυσαφικά), είτε χρεώνοντας πιστωτικές κάρτες (μάλλον όχι πια καταναλωτικά δάνεια), είτε συσσωρεύοντας χρέη (π.χ. στην εφορία, στα ασφαλιστικά ταμεία, στην τράπεζα για στεγαστικά δάνεια), είτε αφήνοντας άλλους απλήρωτους λογαριασμούς (π.χ. ενοίκια). Προς το παρόν, οξύ πρόβλημα επιβίωσης αντιμετωπίζουν λιγότεροι. Όσο όμως παρατείνεται η κρίση, ο αριθμός τους αναγκαστικά θα αυξάνεται.
Για μερικές ομάδες του πληθυσμού η αύξηση της ακραίας φτώχειας είναι ακόμη δραματικότερη. Εκτιμάμε ότι 20% των παιδιών (έναντι 4% το 2009) ζει σε οικογένειες που δεν είναι σε θέση να αγοράσουν τα αγαθά που είναι απαραίτητα για την εξασφάλιση ενός ελάχιστου επιπέδου αξιοπρεπούς διαβίωσης. Η κατάσταση των ανέργων δείχνει να είναι ακόμη χειρότερη (ποσοστό ακραίας φτώχειας 34% το 2009, από 5% το 2009). Ακόμη: 24% όσων ζουν σε νοικοκυριά που βαρύνονται από ενοίκιο ή στεγαστικό δάνειο, 21% όσων μένουν στην Αθήνα, 20% των φοιτητών ή σπουδαστών, 18% των ατόμων ηλικίας 30 έως 45 ετών, καθώς και 16% των αυτοαπασχολουμένων φαίνεται να διαθέτουν εισόδημα χαμηλότερο από το ελάχιστο κόστος αξιοπρεπούς διαβίωσης.
Αντίθετα, οι μισθωτοί σε Δημόσιο, ΔΕΚΟ και Τράπεζες, οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ, καθώς και οι ιατροί, νομικοί ή μηχανικοί αντιμετωπίζουν ασήμαντα ποσοστά ακραίας φτώχειας. Από την άλλη, το αντίστοιχο ποσοστό στην περίπτωση των ηλικιωμένων είναι κάτω από 3%. Πράγματι, ακόμη και μια χαμηλή σύνταξη αρκεί για να καλύψει το κόστος απόκτησης των βασικών αγαθών που κρίναμε απαραίτητα για την εξασφάλιση ενός ελάχιστου επιπέδου αξιοπρεπούς διαβίωσης. Υπό μια κρίσιμη προϋπόθεση όμως: ότι φάρμακα και περίθαλψη είναι δωρεάν. Στο βαθμό που η προϋπόθεση αυτή παραβιάζεται, θα πρέπει να θεωρήσουμε ότι το ποσοστό των ηλικιωμένων που πλήττονται από την ακραία φτώχεια είναι (ενδεχομένως πολύ) υψηλότερο.
Το πλήρες κείμενο του Ενημερωτικού Δελτίου είναι διαθέσιμο εδώ. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Γιατί υπάρχουν πλούσια και φτωχά έθνη

Γιατί κάποια κράτη είναι πλούσια και κάποια πάμφτωχα; Γιατί οι πολίτες χωρών της Δύσης ευημερούν ενώ έθνη της Ανατολής φυτοζωούν; Γιατί σε άλλα μέρη του πλανήτη υψώνονται πολυτελείς αγέρωχοι ουρανοξύστες και σε άλλες γωνιές του κόσμου υπάρχουν χαμόσπιτα εξαθλιωμένα; Ποιος ευθύνεται για την υπανάπτυξη; Η γεωγραφία; Το κλίμα; Ο πολιτισμός; Οι ηγέτες; Η… μοίρα;
Όχι, υποστηρίζουν οι Αμερικανοί οικονομολόγοι Ντάρον Ατζέμογλου και Τζέιμς Ρόμπενσον στο βιβλίο τους «Γιατί αποτυγχάνουν τα έθνη», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Λιβάνη σε μετάφραση του Άγγελου Φιλιππάτου. Το κορυφαίο αυτό πανεπιστημιακό δίδυμο - ο πρώτος καθηγητής στο Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης και ο δεύτερος στο Χάρβαρντ- αφού για 15 χρόνια ερεύνησε τις συνθήκες ανάπτυξης σχεδόν όλων των χωρών του κόσμου και έχοντας μελετήσει μια ογκώδη βιβλιογραφία τουλάχιστον 325 βιβλίων, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι : Ο καθοριστικός παράγοντας για την πορεία ευημερίας είναι η λειτουργία πολιτικών και οικονομικών θεσμών .
Και αρχίζουν να παραθέτουν παραδείγματα από την Ιστορία. Σε 525 σελίδες αποτυπώνουν το αναπτυξιακό καρδιογράφημα των κρατών- πόλεων των Μάγια, της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, της μεσαιωνικής Βενετίας, της κομμουνιστικής Σοβιετικής Ένωσης, της αποικιοκρατούμενης Λατινικής Αμερικής, της βιομηχανικής Αγγλίας, της ανταγωνιστικής Ευρώπης, της λεηλατημένης Αφρικής και των Ηνωμένων Πολιτειών με τις αλληλο- ελεγχόμενες πολιτικο- οικονομικές εξουσίες.
Οι συγγραφείς ξεκινούν από την «διπλή» αμερικανική πόλη Νογκάλες, η οποία χωρίζεται στα δύο με ένα… φράχτη . Είναι το προς βορρά Νογκάλες της Αριζόνα που ανήκει στην κομητεία Σάντα Κρουζ των ΗΠΑ και το προς νότο Νογκάλες της επαρχίας Σονόρα που υπάγεται στο Μεξικό. Το Νογκάλες των ΗΠΑ έχει μέσο κατακεφαλήν εισόδημα 30.000 δολάρια, η πλειονότητα των ενηλίκων είναι απόφοιτοι Λυκείου, ο πληθυσμός έχει υψηλό προσδόκιμο ζωής, οι υπηρεσίες ηλεκτροδότησης, τηλεφωνίας, αποχέτευσης, ύδρευσης, συγκοινωνίας λειτουργούν ικανοποιητικά και υπάρχει αίσθημα ασφάλειας. Ο πολίτης εκεί θεωρεί ότι η κυβέρνηση, παρά τις ανεπάρκειές της και τα κρούσματα διαφθοράς, είναι ο αντιπρόσωπός του και μπορεί με την ψήφο του να αντικαταστήσει το δήμαρχο, τους βουλευτές, τους γερουσιαστές ακόμη και τον πρόεδρο της χώρας.
Αντιθέτως, στην άλλη πλευρά του φράχτη, στο Μεξικάνικο Νογκάλες, το κατακεφαλήν εισόδημα μόλις υπερβαίνει τα 5.000 δολάρια και αυτό θωρείται αρκετά υψηλό για τη χώρα. Οι περισσότεροι ενήλικοι δεν έχουν απολυτήριο Λυκείου, πολλοί έφηβοι δεν πηγαίνουν σχολείο, οι μητέρες ανησυχούν για τα υψηλά επίπεδα βρεφικής θνησιμότητας, οι δημόσιες αρχές παρέχουν ελλιπείς υπηρεσίες , οι δρόμοι βρίσκονται σε κακή κατάσταση. Όσο για την τήρηση της τάξης, ούτε λόγος. Η εγκληματικότητα είναι μεγάλη. Η δε επιχειρηματικότητα βρίσκει τεράστια γραφειοκρατικά εμπόδια. Για τη απόκτηση οποιασδήποτε άδειας είναι απαραίτητο το λάδωμα των ανθρώπων σε θέσεις- κλειδιά. Οι ψηφοφόροι έρχονται καθημερινά σε επαφή με τη διαφθορά και την ανικανότητα των πολιτικών τους, οποίους δεν μπορούν να τιμωρήσουν, καθώς δεν υπάρχουν αυτόνομοι θεσμοί και κρατούσα αντίληψη, αφού μέχρι το 2000 η πόλη, όπως και όλο το Μεξικό ,τελούσε υπό το διεφθαρμένο έλεγχο του Θεσμικού Επαναστατικού Κόμματος.
Ιδού λοιπόν, λένε οι μελετητές: ‘Εχουμε ουσιαστικά την ίδια πόλη, με την ίδια γεωγραφία, το ίδιο κλίμα, τα ίδια… μικρόβια που ενδημούν στην περιοχή, την ίδια κουλτούρα, οι κάτοικοι έχουν κοινούς προγόνους, κοινές διατροφικές συνήθειες, κοινή μουσική, όμως... Όμως, υπάρχει μια βασική διαφορά: Το Νογκάλες της Αριζόνα βρίσκεται στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου οι συνταγματικοί θεσμοί επιτρέπουν στους κατοίκους να επιλέγουν ελεύθερα τις σπουδές τους, το επάγγελμά τους καθώς και τους αντιπροσώπους τους στη Βουλή, στη Γερουσία και τον Πρόεδρο στο Λευκό Οίκο. Οι οικονομικοί θεσμοί διαμορφώνουν κίνητρα ώστε οι επιχειρηματίες να επενδύουν δημιουργώντας θέσεις εργασίας και παρέχοντας αυξήσεις στους μισθούς. Τελικά, αυτό το σύστημα είναι που ωθεί στην οικονομική ευημερία.
Το εκπαιδευτικό σύστημα των ΗΠΑ -τονίζουν οι μελετητές-επέτρεψε στον Μπίλ Γκέϊτς και τους ομοίους του να αποκτήσουν ένα μοναδικό σύνολο δεξιοτήτων αλλά, μόνο χάρη στο θεσμικό πλαίσιο το ταλέντο αυτό μετασχηματίσθηκε σε θετική δύναμη. Διότι του δόθηκε η δυνατότητα να χρηματοδοτηθεί το σχέδιό του, να ιδρυθεί γρήγορα η εταιρεία του, να προσλάβει εύκολα προσωπικό και να προωθήσει τα προϊόντα του σε ευνοϊκό και ανταγωνιστικό περιβάλλον χωρίς να φοβάται ότι ένα δικτάτορας θα αλλάξει τους κανόνες ή μια ισχυρή ομάδα συμφερόντων θα δούλευε υπονομευτικά ως τροχοπέδη.
«Οι διαφορές ανάμεσα στα έθνη είναι παρόμοιες με εκείνες ανάμεσα στις δύο Νογκάλες, αλλά σε μεγαλύτερη κλίμακα» επισημαίνουν οι συγγραφείς.
Μήπως η Μέση Ανατολή διαψεύδει τη οικονομική τους θεωρία; Διότι οι πλούσιες χώρες, όπως η Σαουδική Αραβία και το Κουβέϊτ, στηρίζονται σε δικτατορικά- βασιλικά καθεστώτα , αλλά το εισοδηματικό τους επίπεδο προσεγγίζει αυτό των 30 πλουσιότερων κρατών του κόσμου. Όχι. Ο πλούτος αυτός - αντιτείνουν οι συγγραφείς- στηρίζεται στο πετρέλαιο. Αν η τιμή του μειωθεί, θα κατρακυλήσουν στην παγκόσμια κατάταξη ευημερίας. Άλλωστε, οι χώρες της Μέσης Ανατολής με λίγο ή καθόλου πετρέλαιο όπως η Αίγυπτος, η Ιορδανία και η Συρία, αποτελούν μια εισοδηματική ομάδα με επίπεδο παρόμοιο με της Γουατεμάλας και του Περού. Χωρίς το πετρέλαιο όλες οι χώρες της Μέσης Ανατολής θα ήταν φτωχές, ισχυρίζονται οι οικονομολόγοι μας, προσδίδοντας δογματική ισχύ στη θεωρία τους.
Διαβάζοντας κριτικά τη μελέτη αυτή ως το τέλος, θέτεις το ερώτημα: Τι γίνεται με το φαινόμενο της μετα- κομμουνιστικής Κίνας( που διείσδυσε εμπορικά από το Πεκίνο μέχρι το … Μοναστηράκι) γεννώντας νέους δισεκατομμυριούχους σε καθεστώς στυγνής δικτατορίας και όχι… στυγνής δημοκρατίας; Οι συγγραφείς ασχολούνται με την κινέζικη αντίφαση, παραδέχομενοι ότι η ιλιγγιώδης μεγέθυνση της οικονομίας, πράγματι, δεν οφείλεται στο άνοιγμα των πολιτικών θεσμών. Αλλά επιμένουν πως το κλειστό αυτό σύστημα δεν θα αποδειχθεί ,για πολύ, βιώσιμο.
Φαίνεται ότι στον πολύπλοκο χώρο των οικονομικών επιστημών (ή- καλύτερα- θεωριών ) οι απόλυτοι νόμοι εμφανίζουν και απόλυτες εξαιρέσεις… Δραματικό παράδειγμα οι χρεοκοπίες που ζούμε στην Ευρώπη: Οι δημοκρατικοί θεσμοί δεν μας προφύλαξαν από την οικονομική συντριβή… Ή, μήπως, δεν επρόκειτο για πραγματικά δημοκρατικούς θεσμούς ; Δικαιώνοντας, εν πολλοίς, την θεωρία Ατζέμογλου- Ρόμπενσον…

Πηγή: 24wro Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ένας στους πέντε Έλληνες στερείται βασικών αγαθών

Σοκαριστικά και ταυτόχρονα αποκαλυπτικά για τις κοινωνικές πληγές που έχει προκαλέσει η κρίση και οι πολιτικές σκληρής λιτότητας είναι τα ευρήματα έρευνας της ΕΛΣΤΑΤ, που καταγράφει δραματική επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης του πληθυσμού στην πενταετία 2008-2012.
Το 20% των Ελλήνων στερούνται βασικά αγαθά (πχ γεύμα με κρέας ή κοτόπουλο) και υπηρεσίες. Το 26,7% δεν μπορεί να έχει ικανοποιητική θέρμανση. Τρομακτικά είναι δε τα αντίστοιχα ποσοστά όταν εξειδικεύονται στον φτωχό πληθυσμό.
Ενδεικτικό ότι η Ελλάδα βρίσκεται πλέον στη έκτη χειρότερη θέση στην ΕΕ. Την ξεπερνούν μόνο η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Λεττονία, η Ουγγαρία και η Λιθουανία.
Δεδομένου όμως ότι η έρευνα βασίζεται στα εισοδήματα του 2011, μάλλον οι χώρες που βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση από την Ελλάδα είναι σήμερα πολύ λιγότερες.
Τα αποτελέσματα της έρευνας έτους 2013, με περίοδο αναφοράς εισοδήματος το έτος 2012, θα ανακοινωθούν τον Σεπτέμβριο του 2014. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Φτώχεια και ανεργία σβήνουν το χαμόγελο των Ελλήνων

Έλληνες, Πορτογάλοι, Τούρκοι, Χιλιανοί, Μεξικανοί, Εσθονοί και Ούγγροι δίνουν τη χαμηλότερη βαθμολογία στην ικανοποίηση από τη ζωή, σύμφωνα με έκθεση του ΟΟΣΑ για την ευημερία. Η βαθμολογία των Ελλήνων σημείωσε πτώση άνω του 20% την πενταετία έως το 2012, χωρίς μάλιστα να έχει καταγραφεί ο αντίκτυπος της κρίσης τη φετινή χρονιά.
Η έρευνα αναφέρει ότι σε ένα σύνολο 11 κριτηρίων που χρησιμοποιήθηκαν για να μετρηθεί η ευημερία, η Ελλάδα βρισκόταν μόνο στα τρία από αυτά πάνω από το μέσο όρο των 34 αναπτυγμένων χωρών του ΟΟΣΑ, ενώ ήταν κάτω από το μέσο όρο στα υπόλοιπα οκτώ. Ειδικότερα, πάνω από το μέσο όρο ήταν όσον αφορά στην κατάσταση της υγείας, στην ισορροπία μεταξύ εργασίας και ζωής και στην προσωπική ασφάλεια. Χαμηλότερα από το μέσο όρο ήταν όσον αφορά την εκπαίδευση και τις δεξιότητες, το εισόδημα και τον πλούτο, την ενασχόληση με τα κοινά, τις θέσεις εργασίας και τις αποδοχές, τις κοινωνικές διασυνδέσεις, την κατοικία, την υποκειμενική ευημερία και την ποιότητα του περιβάλλοντος.
Η έκθεση του ΟΟΣΑ σημειώνει ότι η Ελλάδα κατέγραψε μεταξύ του 2007 και του 2011 μία σωρευτική μείωση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών κατά 23%, που ήταν η μεγαλύτερη μεταξύ των χωρών του Οργανισμού. Μεταξύ του 2007 και του 2010, η ανισότητα στο εισόδημα της αγοράς (πριν από φόρους και μεταβιβάσεις) αυξήθηκε κατά 2%, πάνω από το μέσο όρο του Οργανισμού που ήταν 1,2%. Η μεγαλύτερη επίπτωση της κρίσης, αναφέρει η έκθεση, στην ευημερία των πολιτών προέκυψε από τη μείωση της απασχόλησης και την επιδείνωση των συνθηκών στην αγορά εργασίας. Το ποσοστό απασχόλησης μειώθηκε κατά 10% από το 2007 έως το 2012, ενώ το ποσοστό της μακροχρόνιας ανεργίας αυξήθηκε κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες.
Η κακή κατάσταση όσον αφορά την απασχόληση είχε μεγάλη επίπτωση στην ικανοποίηση των Ελλήνων από τη ζωή τους. Το ποσοστό των Ελλήνων που δηλώνουν πολύ ικανοποιημένοι από τη ζωή τους μειώθηκε από 59% το 2007 σε 34% το 2011, το χαμηλότερο ποσοστό στον ΟΟΣΑ. Κατά τη διάρκεια της κρίσης μειώθηκε επίσης η εμπιστοσύνη των Ελλήνων στους θεσμούς και τον τρόπο που λειτουργεί η δημοκρατία.
Το ποσοστό των Ελλήνων που δηλώνουν ότι εμπιστεύονται την κυβέρνηση μειώθηκε από το 38% στο 13% μεταξύ 2007 και 2012. Το 31% των Ελλήνων ανέφερε ότι απασχολείται σε ένα κακό εργασιακό περιβάλλον, ποσοστό που είναι σημαντικά μεγαλύτερο από το μέσο όρο των ευρωπαϊκών χωρών. Οι διαφορές στην ευημερία μεταξύ των δύο φύλων, που κατά κανόνα είναι υπέρ των ανδρών, μειώθηκαν στις περισσότερες χώρες του ΟΟΣΑ – και την Ελλάδα – τις τελευταίες δεκαετίες. Ωστόσο, είναι ακόμη λιγότερο πιθανό οι Ελληνίδες να έχουν μία αμειβόμενη θέση απασχόλησης ή να εκλεγούν στο κοινοβούλιο.
Η έκθεση του ΟΟΣΑ διαπίστωσε, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Wall Street Journal, ότι στο 20% των χωρών με τον υψηλότερο δείκτη ευημερίας βρίσκονται η Ελβετία, οι σκανδιναβικές χώρες, η Βρετανία, η Αυστραλία, ο Καναδάς και η Νέα Ζηλανδία. Στο 60% των χωρών του Οργανισμού κατατάσσονται οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, μαζί με τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία. Η Ελλάδα και η Εσθονία είναι οι μόνες χώρες της Ευρωζώνης που βρίσκονται στο 20% των χωρών με τον χαμηλότερο δείκτη ευημερίας, μαζί με την Τουρκία, τη Βραζιλία και το Μεξικό. Για να δείτε την έκθεση πατήστε εδώ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Μετάλιο φτώχειας στην Ελλάδα

Την τρίτη θέση πίσω από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία καταλαμβάνει η Ελλάδα όσον αφορά στο ποσοστό του πληθυσμού που ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας σύμφωνα με τα κοινοτικά δεδομένα.
Το ποσοστό των Ελλήνων που πληρούσε ένα από τα κοινοτικά κριτήρια για τον κίνδυνο φτώχειας ανήλθε το 2011 στο 31%, ενώ ο μέσος όρος στην ΕΕ ήταν 24,3%, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, που δόθηκαν τη Δευτέρα στη δημοσιότητα στις Βρυξέλλες. Τα υψηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στη Βουλγαρία με 49,1% και στη Ρουμανία με 40,3%.
Eιδικότερα, τα κριτήρια της ΕΕ με τα οποία καθορίζεται ο κίνδυνος φτώχειας είναι το ύψος του εισοδήματος (αν είναι κάτω από το 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος), η έλλειψη ορισμένων βασικών μέσων διαβίωσης (όπως δυσκολίες στην καταβολή του ενοικίου και κοινόχρηστων, προβλήματα θέρμανσης) και η υψηλή ανεργία.
Στην Ιρλανδία ο κίνδυνος φτώχειας έφτασε το 2011 στο 29,4%, στην Ιταλία το 28,2%, στην Ισπανία το 27,0% και στην Πορτογαλία το 24,4%.
Τα μικρότερα ποσοστά παρατηρήθηκαν στην Ολλανδία με 15,7%, το Λουξεμβούργο με 16,8%, την Αυστρία με 16,9%, τη Φινλανδία 17,2%. Στη Γερμανία ήταν 19,9% και στη Γαλλία 19,3%...

Πηγή: enet.gr Διαβάστε αναλυτικά, στα αγγλικά, τη σχετική ανακοίνωση της Eurostat, ΕΔΩ. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....