Πως μπορεί να σας «κάψει» η δουλειά σας

Μήπως η άρνηση σας να πάτε στο γραφείο δεν είναι τόσο «αθώα»;
Έχετε σκεφτεί ποτέ γιατί δουλεύετε; Και τι σημαίνει τελικά εργασία για εσάς;........
Ως εργασία ορίζεται η καταβολή σωματικών και πνευματικών δυνάμεων με στόχο τη δημιουργία ενός χρήσιμου αποτελέσματος. Κάπως έτσι, μπορούμε να θεωρήσουμε «εργασία» την φύλαξη ενός μικρού παιδιού, τη μελέτη των νόμων αλλά και την εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς.
Η εργασία, ως θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνικής καταξίωσης του ανθρώπου, παράγοντα αυτοπραγμάτωσης και αυτογνωσίας και αναγκαίο όρο για την υπαρξιακή δικαίωση.
Αποτελεί μέσο βιοπορισμού και προϋπόθεση αξιοπρεπούς διαβίωσης. Ενώ τέλος, καλύπτει την ανάγκη για δημιουργικότητα, η οποία συνεπάγεται της συναισθηματικής ικανοποίησης και αυτοεκτίμησης.
Ο καθένας από εμάς έχει τα δικά του κίνητρα για εργασία. Άλλοι δουλεύουν βάσει εξωτερικών κινήτρων (τα κίνητρα τα οποία δραστηριοποιούν τον οργανισμό εξαιτίας εξωτερικών συνεπειών (χρήματα, προνόμια, αύξηση, προαγωγή, κύρος, κοινωνική θέση κτλ.) είτε βάσει εσωτερικών (τα κίνητρα που δραστηριοποιούν τον οργανισμό απουσίας όμως εξωτερικής αμοιβής).
Σε κάθε περίπτωση, οι στόχοι του καθενός διαφέρουν κι αυτό προσδιορίζει τη φύση και τη σημασία που δίνει στην εργασία του.
Η επίτευξη τόσο των προσωπικών όσο και των στόχων της εταιρείας, ιδιαίτερα αν αυτοί είναι υψηλοί, μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα τόσο την σωματική όσο και την ψυχολογική εξουθένωση.
Με τον όρο burnout (επαγγελματική εξάντληση/ εξουθένωση) χαρακτηρίζουμε κάθε ψυχοσωματική καταπόνηση του εργαζομένου και τη μείωση των ψυχικών του αποθεμάτων στην εργασιακή και προσωπική του ζωή.
Πρόκειται για έναν ιδιαίτερο τύπου εργασιακού στρες – μια κατάσταση σωματικής, συναισθηματικής και πνευματικής εξάντλησης σε συνδυασμό με αμφιβολίες αναφορικά με την ικανότητα και την αξία της εργασίας.
Επιπλέον, ο όρος burnout περιγράφει την καθημερινή δυσφορία και ευερεθιστότητα, το αίσθημα «κενού», την αίσθηση απογοήτευσης και ανικανότητας του εργαζομένου να αντιμετωπίσει τα ζητήματα της καθημερινότητας σε επαγγελματικό και προσωπικό επίπεδο.
Όσο η κατάσταση αυτή συνεχίζεται, θα νιώσετε πως χάνετε το ενδιαφέρον ή το κίνητρο που σας οδήγησε να αναλάβετε συγκεκριμένα καθήκοντα στην αρχή της καριέρας σας.
Όλοι μας έχουμε δύσκολες ημέρες στο γραφείο. Ημέρες που ενδεχομένως να μην θέλουμε να δουλέψουμε. Όμως όταν αυτές οι ημέρες συνοδεύονται με δουλειά που δεν αναγνωρίζεται και στόχους που δεν μπορούν να επιτευχθούν, η κατάσταση μπορεί να έχει αρνητικά αποτελέσματα. Μπορούμε να εντοπίσουμε τρία κύρια χαρακτηριστικά της εξουθένωσης αυτής: Ψυχοσωματική εξάντληση, αίσθηση έντασης και συναισθηματικής αποξένωσης στις διαπροσωπικές σχέσεις και σωματικής καταπόνησης καθώς ο οργανισμός αναγκάζεται να σπαταλήσει περισσότερη ενέργεια για να αντεπεξέλθει στις επαγγελματικές ανάγκες.
Αποκλεισμός/κοινωνική απομόνωση, αρνητική έως και αγενής συμπεριφορά κατά την συναναστροφή με συναδέλφους, συνεργάτες, πελάτες και την ίδια την εταιρεία.
Αίσθημα μειωμένων προσωπικών επιτευγμάτων, εκδηλώνεται κυρίως κατά τη συνεργασία με τρίτους, πεποίθηση ότι η ικανότητα για επιτυχία μειώνονται συνεχώς και ότι αυτό δεν μπορεί να αναστραφεί.
Οι αρνητικές επιπτώσεις του burnout μπορούν μελλοντικά να γίνουν αισθητές σε κάθε τομέα της ζωής σας, όπως στην προσωπική και την κοινωνική σας ζωή. Μπορεί, ακόμα, να προκαλέσει μακροπρόθεσμες αλλαγές στο σώμα σας που σας κάνουν ευάλωτους σε ασθένειες όπως κρυολογήματα και γρίπη.

Πώς να διαχειριστείτε την Εργασιακή Εξάντληση / Η Μέθοδος των «3Α»
Αναγνωρίστε τα πρώτα σημάδια του burnout
Αντιστρέψτε την κατάσταση προσπαθώντας να χειριστείτε το στρες αυτό και ζητώντας υποστήριξη
Αλλάξτε και χτίστε νέες αντοχές ενάντια στο στρες προσέχοντας τη φυσική συναισθηματική σας υγεία
Σε πολλές περιπτώσεις, η εξουθένωση προέρχεται από την ίδια τη δουλειά. Οποιοσδήποτε νιώθει συχνά ένα αίσθημα υπερκόπωσης ή πως υποτιμάται στην εργασία, είναι πολύ πιθανό να βιώσει αυτή τη κατάσταση. Είτε πρόκειται για τον πιο σχολαστικό υπάλληλο που δεν έχει πάρει άδεια εδώ και δύο χρόνια, την εργαζόμενη μητέρα που έχει μόλις γεννήσει και πρέπει να επιστρέψει, μέχρι τον απλήρωτο πρακτικάριο.
Η εργασιακή εξάντληση, όμως, δεν προκαλείται μόνο από μια αγχωτική εργασία ή τις πολλές ευθύνες. Γι αυτό δε πρέπει να το συγχέουμε με το άγχος. Άλλοι παράγοντες συμβάλλουν στο αίσθημα αυτό, όπως ο τρόπος ζωής αλλά και χαρακτηριστικά της προσωπικότητας – αφού το τι κάνετε στον ελεύθερο σας χρόνο ή πως αντιμετωπίζετε τη ζωή μπορούν να επηρεάσουν τη κατάσταση.
Εργασιακοί λόγοι, όπως η έλλειψη επαγγελματικής αναγνώρισης ή ικανοποιητικής αμοιβής, ασαφής ρόλος και καθήκοντα ή ακόμα και μονότονη εργασία, απαιτητικοί ρυθμοί εργασίας και υψηλές προσδοκίες όλων, υπερβολικές ευθύνες, χαοτικό ή γεμάτο πίεση εργασιακό περιβάλλον.
Παράγοντες που σχετίζονται με τον τρόπο ζωής (lifestyle), όπως οι υπερβολικές ώρες εργασίας, οι υψηλές προσωπικές προσδοκίες, η έλλειψη ύπνου και ξεκούρασης, ανάληψη περισσότερων ευθυνών.
Παράγοντες που σχετίζονται με την προσωπικότητα, όπως η τελειομανία, η έλλειψη αυτοπεποίθησης, έλλειψη αυτάρκειας, έλλειψη ομαδικότητας, ανάγκη για πλήρη έλεγχο.
Ψυχολογική παρενόχληση, δηλαδή η ηθική παρενόχληση ως η προσπάθεια ψυχικής εξόντωσης του άλλου με λόγια, με νεύματα, με υπονοούμενα, χωρίς τη χρήση φυσικής βίας. Η προσβολή και η κοινωνική απομόνωση κάποιου ή η αρνητική επίδραση στα εργασιακά του καθήκοντα. Εκφράζεται μέσα από μία αλυσίδα αντιδεοντολογικών συμπεριφορών οι οποίες είναι μέρος μιας στρατηγικής εκφοβισμού, ταπείνωσης και αποδυνάμωσης του στόχου.
Σεξουαλική παρενόχληση στο γραφείο. Πρόκειται για μια η ανεπιθύμητη συμπεριφορά σεξουαλικής φύσης ή άλλη συμπεριφορά, που εκφράζεται είτε με πράξεις, λόγια (ανήθικες προτάσεις, σχόλια κλπ.) είτε με συμπεριφορές εκφοβιστικού τύπου.
Αξίζει να σημειωθεί πως η εργασιακή εξάντληση πρόκειται για μια σταδιακή διαδικασία, που δεν συμβαίνει «εν νυκτί». Γι αυτό μη προσπεράσετε κάποιο από τα παραπάνω συμπτώματα που ενδεχομένως να σας επηρεάσουν σημαντικά στο μέλλον.

Τι γίνεται σε περίπτωση που πάσχετε από «επαγγελματική εξουθένωση»
• Σε αυτή τη περίπτωση πρέπει πραγματικά να ηρεμήσετε και να κάνετε ένα διάλειμμα. Προσπαθήστε να αποδεσμευτείτε από όσες υποχρεώσεις και δραστηριότητες μπορείτε, ώστε να δώσετε στον εαυτό σας το απαιτούμενο χρόνο να καταλάβει τις ακριβώς έχει συμβεί και να βρει τον τρόπο να το αντιμετωπίσει. Είναι βασικό να ψάξετε τις αιτίες, τους λόγους που σας έκαναν να νιώσετε έτσι (στόχοι, προσδοκίες, εργασιακό περιβάλλον/σχέσεις, φόρτος εργασίας, προσωπικοί παράγοντες).
• Μοιραστείτε τις υποχρεώσεις σας. Μπορείτε να ζητήσετε από κάποιον συνάδελφο να αναλάβει ένα μέρος της δουλειάς σας, ώστε να αποδεσμευτείτε από ένα μέρος του άγχους.
• Μετά από μια τέτοια εμπειρία είναι φυσικό να προσπαθήσετε να «διατηρήσετε» την οποιαδήποτε ενέργεια σας έχει απομείνει. Και με ποιον τρόπο προσπαθεί να το καταφέρει συνήθως ο άνθρωπος; Μέσα από την απομόνωση, πιστεύοντας πως αν μείνει μόνος θα μπορεί να σκεφτεί πιο καθαρά. Αυτό είναι λάθος, τώρα είναι η στιγμή που χρειάζεστε τη βοήθεια των γύρω σας. Σίγουρα δε θα είναι αυτοί που θα επιλύσουν την κατάσταση, αλλά ενδεχομένως να μπορέσουν να σας κάνουν να νιώσετε καλύτερα.
• Η κατάσταση αυτή είναι μια αδιαμφισβήτητη ένδειξη πως κάτι σημαντικό στην επαγγελματική σας ζωή σας δεν λειτουργεί. Αναπροσαρμόστε τους στόχους και τις προσδοκίες σε ρεαλιστική βάση. Μήπως θέλατε περισσότερα από αυτά που μπορούσατε; Μήπως κάνετε λιγότερα από όσα πραγματικά μπορείτε να κάνετε;
• Μάθετε να λέτε ευγενικά «όχι». Ποιος δεν έχει «αναγκαστεί» να πει «ναι» στην ανάληψη ενός καθήκοντος από φόβο μήπως τον κρίνουν αρνητικά; Παρόλ’ αυτά, όταν νιώθετε εξουθένωση πρέπει να βρείτε το θάρρος να αρνηθείτε. Να θυμάστε πως δεν λέτε «όχι» στο πρόσωπο, αλλά στην εργασία.
• Σκεφτείτε τι είναι αυτό που σας ευχαριστεί περισσότερο και κάντε ότι μπορείτε για να το αποκτήσετε. Μήπως έχετε περισσότερο ανάγκη την οικογενειακή θαλπωρή από την καριέρα; Αυτό σημαίνει πως πρέπει να γίνουν άλλα πράγματα οι προτεραιότητες σας.
• Εξίσου σημαντικό είναι η διαχείριση του χρόνου σας. Οργανώστε το πρόγραμμα σας με τέτοιο τρόπο, ώστε σε λιγότερο χρόνο εργασίας να καταφέρνετε πολλά από αυτά που επιδιώκετε, χωρίς να στρεσάρεστε έντονα.
• Δημιουργήστε ελεύθερο χρόνο για τον εαυτό σας, την οικογένεια, την προσωπική σας ζωή, κάποιο χρόνο κατά τον οποίο δεν θα έρχεστε σε επαφή με άτομα και χώρους που έχουν σχέση με το επάγγελμά σας (τηλέφωνα, μέιλ κλπ.), πάρτε τις ημέρες της άδειας σας και προσπαθήστε να μην έχετε το μυαλό σας μόνο στη δουλειά.
• Το σημαντικότερο είναι τα μιλήσετε με τον εργοδότη σας. Μαζί μπορείτε να βρείτε μια λύση, η αλλαγή πόστου ή άλλα καθήκοντα μπορούν να δώσουν μια «νέα πνοή» στα επαγγελματικά σας.
• Αν δε μπορέσετε να απομακρύνετε την αιτία που σας προκαλεί άγχος, ίσως πρέπει να απομακρυνθείτε εσείς από αυτήν. Τι σημαίνει αυτό; Η αλλαγή της θέσης εργασίας, είναι μια σωστή λύση σε περίπτωση που δείτε πως δε μπορείτε να αντιμετωπίσετε την κατάσταση που βιώνετε.

Πηγή:fortunegreece.com Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

ΟΟΣΑ: Το 40% των ασθενειών στις χώρες του Οργανισμού σχετίζονται με την ψυχική υγεία

Το 30% έως 40% όλων των ασθενειών και αναπηρίας στις χώρες του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ ) σχετίζονται με την ψυχική υγεία.
Αυτό αναφέρεται σε πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ που τιτλοφορείται «Κατάλληλο μυαλό, κατάλληλη εργασία – Από τη θεωρία στην πράξη για την Ψυχική Υγεία και την εργασία».
Στην έκθεση υπάρχει η εκτίμηση πως το συνολικό κόστος από τα συγκεκριμένα προβλήματα ανέρχεται στο 3,5% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ) των ευρωπαϊκών χωρών.
Για την Ελλάδα, αυτό μεταφράζεται σε ετήσιο κόστος που ανέρχεται σε πάνω από 6 δισεκατομμύρια ευρώ, που ισοδυναμεί σχεδόν με το ποσό που αναζητεί η κυβέρνηση, για να εξοφλήσει τις δανειακές της υποχρεώσεις της για τον Μάρτιο.
Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί του ΟΟΣΑ, οι υπηρεσίες Υγείας και απασχόλησης σε όλες τις χώρες πρέπει να παρεμβαίνουν έγκαιρα ώστε να διασφαλίζεται ότι άτομα με ψυχικά νοσήματα μπορούν να βρουν δουλειά και να παραμείνουν στην εργασία σε βάθος χρόνου.
Είναι αυτονόητο πως εκτός από το οικονομικό, το προσωπικό κόστος για τους ψυχικά ασθενείς είναι πολύ μεγάλο, καθώς ακόμη και άνθρωποι με ήπιες έως μέτριες διαταραχές, όπως άγχος ή κατάθλιψη, αντιμετωπίζουν δύο φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να μείνουν άνεργοι, ενώ έχουν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο να βιώσουν συνθήκες φτώχειας και κοινωνικής περιθωριοποίησης.

Υψηλό το τίμημα για τους πάσχοντες
«Τα θέματα Ψυχικής Υγείας οδηγούν σε ένα υψηλό τίμημα για τους πάσχοντες και τις οικογένειές τους, για τους εργοδότες και την οικονομία» σχολίασε ο γενικός γραμματέας του ΟΟΣΑ Angel Gurria και πρόσθεσε: «Οι πολιτικοί αντιδρούν με καθυστέρηση στο θέμα. Απαιτείται ισχυρή πολιτική ηγεσία, προκειμένου να υπάρξει μεταρρύθμιση και αντιμετώπιση του σοβαρού αυτού θέματος.

Το στίγμα παραμένει
Παρά το ότι το πρόβλημα αναγνωρίζεται πλέον όλο και περισσότερο στις σύγχρονες κοινωνίες, το στίγμα γύρω από τις ψυχικές παθήσεις παραμένει.
Η έγκαιρη παρέμβαση είναι ζωτικής σημασίας. Η εμπειρία δείχνει ότι στις περισσότερες χώρες μπορεί να χρειαστεί περισσότερο από μία δεκαετία από την εκδήλωση της ασθένειας και την έναρξη της κατάλληλης θεραπείας».
Σύμφωνα με τους ειδικούς, το γεγονός είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό, καθώς η απουσία κατάλληλης αγωγής παρατηρείται πιο συχνά σε νέους.
«Κάθε μέτρο που λαμβάνεται στο σχολείο ή στον χώρο εργασίας, έχει καλύτερη και μεγαλύτερης διάρκειας απόδοση, από το να περιμένει κανείς μέχρι ο πάσχων να εγκαταλείψει τη δουλειά ή την εκπαίδευσή του» υπογραμμίζουν οι επιστήμονες. «Ακόμη και έτσι, έχει διαπιστωθεί ότι η παραμονή στο σχολείο ή την εργασία αποτελεί μέρος της λύσης, εφόσον παρέχεται παράλληλα η κατάλληλη υποστήριξη».
Εν κατακλείδι, σύμφωνα με την έκθεση, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα αποτελεί η αναντιστοιχία μεταξύ των αναγκών που έχουν οι πάσχοντες και των παρεχομένων υπηρεσιών.

Πηγή: http://www.onmed.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Αρνητικές σκέψεις που πρέπει να σταματήσουμε να κάνουμε

Καθημερινά ερχόμαστε αντιμέτωποι με πολλές προκλήσεις και καλούμαστε να ανταποκριθούμε σε πολλές υποχρεώσεις που όπως είναι φυσικό μας προκαλούν άγχος και κούραση. Η πρώτη σκέψη του κάθε ανθρώπου που νιώθει το βάρος των υποχρεώσεων να τον καταβάλει, είναι πως δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα και πως είναι πάνω από τα δυνάμεις του.
Ενώ όμως γνωρίζουμε πολύ καλά πως αυτές οι σκέψεις είναι απλά σκέψεις, μερικές φορές αγνοούμε το γεγονός ότι έχουν τόση δύναμη που μπορούν να μας κρατήσουν από πολλά και σημαντικά πράγματα, όπως για παράδειγμα μια επιτυχημένη καριέρα. Οι αρνητικές σκέψεις είναι αυτές που ορίζουν τις προσδοκίες και τις αντιδράσεις μας και σε τελικό στάδιο, τη στάση μας απέναντι στη ζωή. Όσο αθώα κι αν φαντάζει μια αρνητική σκέψη ή μια ανασφάλεια που μπορεί να έχουμε, μπορεί να προκαλέσει μεγάλη ζημιά αν πάρει μεγάλες διαστάσεις. Μήπως κάποιο από τα παρακάτω ακούγεται γνώριμο;

1.Πρέπει να είμαι τέλειος
Ακόμα κι αν η τελειότητα ήταν κάτι που μπορούσε να επιτευχθεί, το να προσπαθεί κάποιος να είναι άψογος δεν είναι καθόλου υγιές. Το να επικεντρώνεσαι αποκλειστικά σε έναν τομέα και να προσπαθείς να φτάσεις στο ανώτατο επίπεδο δεν πρόκειται να σε πάει μπροστά, καθώς αναπόφευκτα θα υστερείς σε άλλα εξίσου σημαντικά θέματα. Εξάλλου πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι τα λάθη είναι στη φύση του ανθρώπου και μερικές φορές είναι ο καλύτερος δάσκαλος.

2.Η ζωή μου είναι πάρα πολύ δύσκολη
Όλοι αντιμετωπίζομε δυσκολίες στη ζωή και σε κανέναν δεν έρχονται όλα όπως τα θέλει. Ο τρόπος όμως που αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις είναι αυτός που θα μας διδάξει και θα μας βοηθήσει να βελτιωθούμε σαν άτομα.

3. Αν αγνοήσω ένα πρόβλημα, απλά θα εξαφανιστεί
Η αναβλητικότητα και οι όμορφες σκέψεις ίσως καταφέρουν να απασχολήσουν το μυαλό μας με κάτι ευχάριστο για ένα διάστημα, αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως δε πρόκειται να λύσουν το πρόβλημα που έχουμε. Ο χρόνος δεν σταματά να κυλάει γι’ αυτό όσο περισσότερο αναβάλεις κάτι, τόσο χειρότερο γίνεται.

4.Είμαι πολύ μικρός ακόμα/ Είμαι πολύ μεγάλος για τέτοια
Ο Μότσαρτ στην ηλικία των 5 ετών συμμετείχε σε διαγωνισμούς πιάνου και βιολιού, ενώ ο Νέλσον Μαντέλα σε ηλικία 74 ετών εκλέχτηκε πρόεδρος της Νοτίου Αφρικής. Ας κοιτάξουμε την αλήθεια κατάματα, ποτέ δεν είναι πολύ νωρίς ή πολύ αργά για να κάνεις κάτι σημαντικό στη ζωή σου.

5. Aπλά δεν είναι στη φύση μου να είμαι χαρούμενος
Η σκληρή αλήθεια είναι πως πάντα θα υπάρχουν δυσκολίες, αλλά το πώς θα τις αντιμετωπίσουμε είναι αποκλειστικά δική μας επιλογή. Πρέπει να θυμόμαστε πως η ευτυχία δεν είναι κάτι που αποκτιέται εύκολα αλλά κάτι που επιτυγχάνεται μέσα από τις δικές μας επιλογές και τη στάση ζωής μας.

6. Εγώ δεν κρίνω τους άλλους ανθρώπους
Όλοι κρίνουμε τους άλλους. Είναι στο DNA μας. Ερευνητές έχουν αποδείξει πως χρειαζόμαστε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο για να βγάλουμε ένα συμπέρασμα για τον συνομιλητή μας. Σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα, κρίνουμε τον ίδιο μας τον εαυτό για να υπολογίσουμε την αξία μας.

7. Όλα θα πάνε καλά αν ακολουθείς την καρδιά σου
Το να ακολουθείς την καρδιά σου σίγουρα είναι κάτι καλό αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ξεπερνιούνται τα όρια της λογικής. Η καλύτερη λύση βρίσκεται κάπου στη μέση.

8. Δεν έχω επιλογή
Πάντα έχουμε επιλογή. Είναι πολύ εύκολο να κατηγορήσεις κάποιον άλλον ή και τη μοίρα, αλλά αν απλά μάθουμε να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες των πράξεων μας τότε θα έχουμε κάνει ένα πολύ μεγάλο βήμα στο να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και θα γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας.

9. Η αξία μου καθορίζεται από τη δουλειά μου
Ένας μεμονωμένος παράγοντας δεν επαρκεί για να καθορίσει το ποιόν του χαρακτήρα σου. Το ποιος είσαι πραγματικά φαίνεται μέσα από κάθε σου πράξη και κάθε σου λέξη και είναι κάτι που διαμορφώνεται καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής σου. Οι παραπάνω σκέψεις μπορούν να σε πάνε πολύ πίσω στη ζωή σου και το μόνο που θα καταφέρουν είναι να δυσκολέψουν τα πράγματα. Προσπαθήστε να κάνετε έναν διάλογο με τον εαυτό σας και αναλογιστείτε, τι αρνητικές σκέψεις κάνετε εσείς και κατά πόσο επηρεάζουν τις πράξεις σας; Ίσως έχει έρθει η ώρα να επαναπροσδιορίσετε μερικά πράγματα.

Πηγή:http://www.sofokleousin.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η ψυχολογία της κριτικής

Κάθε φορά που ακούτε μια κριτική, μαθαίνετε περισσότερα για το χαρακτήρα του κρίνοντος παρά για το ποιόν του κρινόμενου.
Οι αρνητικές κρίσεις συσχετίζονται σχεδόν νομοτελειακά με τη νευρωσική προσωπικότητα αυτού που τις εκφέρει. Ναρκισσισμός, κατάθλιψη, μη ρεαλιστική αντίληψη, έλλειψη ικανοποίησης από τη ζωή, πλημμελής συναισθηματική νοημοσύνη, κυκλοθυμία, τραυματικές εμπειρίες, αντικοινωνικότητα, αίσθημα μειονεξίας και χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι μερικά από τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά όσων καθ´ έξιν προβάλλουν το δικό τους αξιολογικό σύστημα στις πράξεις και τα λόγια των υπολοίπων.
Πρόκειται για ένα νοσηρό τρόπο προσαρμογής και πρόκλησης ενδιαφέροντος, ειδικά εάν ο κριτής δεν έχει επιβεβαιώσει με τις γνώσεις του ή τον παραδειγματικό βίο ότι δικαιούται να εκφέρει άποψη ή ότι τα κίνητρά του δεν είναι η αυτοπροβολή μέσω της υποβάθμισης του συνανθρώπου.
Οι κρίνοντες έχουν τα ακόλουθα χαρακτηριστικά :
1. Είναι αυτόκλητοι ή λάθρα απέκτησαν το δικαίωμα της παρέμβασης
2. Προβαίνουν σε αυθαίρετες γενικεύσεις
3. Κρίνουν την πηγή του μηνύματος κι όχι τα επιχειρήματά του
4. Έχουν ιδιότυπη λογική, που βασίζεται σε αναπόδεικτες προσωπικές εμπειρίες
5. Αναζητούν σημασίες εκεί που δεν υπάρχουν και αγνοούν την ουσία
6. Χρησιμοποιούν συναισθηματικές εκφράσεις, ακραίες λέξεις και προτασιακές παρεκτροπές
7. Δεν αντιπροτείνουν
8. Θεωρούν εαυτούς ειδήμονες επί παντός του επιστητού
9. Ασκούν κριτική για χάρη της κριτικής και όχι για την ανάπτυξη γόνιμου διαλόγου
10. Ενστερνίζονται ακραίες απόψεις
11. Προσδοκούν στην πρόκληση εντυπώσεων
12. Αποκρύπτουν στοιχεία και ομνύουν σε μισές αλήθειες
13. Είναι δογματικοί και άτεγκτοι
Αντίθετα, όσοι διανθίζουν το λόγο τους με θετικούς χαρακτηρισμούς και πρωτίστως αναγνωρίζουν την ιδιαιτερότητα και τα καλά γνωρίσματα του άλλου, χωρίς να κολακεύουν, συνήθως χαίρουν συναισθηματικής ασφάλειας και πληρότητας, αψεγάδιαστης αυτοεικόνας, που τους αναδεικνύει σε ηγετικά πρόσωπα.
Η κριτική, θετική ή αρνητική, πρέπει να ασκείται και να γίνεται αποδεκτή με προσοχή, γιατί πάντοτε εμπεριέχει το μεταμήνυμα της διάθεσης κάποιου να επηρεάσει..Δεν είναι λίγοι εκείνοι, που ενδίδοντας στην παγίδα μερικών φιλοφρονήσεων , παραχωρούν το δικαίωμα της αντίδρασης στην κακοπροαίρετη κριτική..

Η ανασφάλεια του κρινομένου
Κανόνας 1. Ο εαυτός νιώθει ψυχολογική ασφάλεια μόνο όταν έχει διασφαλιστεί η βιολογική. Γεγονός, που παραπέμπει στην εποχή, που και τα δυο ήταν απόλυτα καθορισμένα από τη στάση των γονέων απέναντι στο εύθραυστο παιδί. Όταν οι γονείς ασκούν αναιτιολόγητη κριτική, ψυχολογική βία ή είναι υπερβολικά επικριτικοί προς τις ενέργειες του παιδιού, ο λανθάνων τρόμος της απόρριψης, της μοναξιάς, της στέρησης της αγάπης, της μη επιβίωσης κατά συνέπεια, φωλιάζει στην αμάθητη καρδιά και ανακαλείται με μεγάλη ευκολία αργότερα
Κανόνας 2. Αν κάθε φορά που σας ασκούν κριτική, καταβάλλετε προσπάθεια να δικαιολογηθείτε, ο εαυτός τελείως υποσυνείδητα ενθυμείται την παιδική εξάρτηση, την υποχώρηση στις απαιτήσεις των ενηλίκων και περιπίπτει σε κατάσταση απειλής και κατ´ επέκταση άμυνας, αποφυγής και επίθεσης, ανάλογα με τις μνήμες ανάλογων συμπεριφορών, που κάποτε είχαν πετύχει.
Κανόνας 3. Οι άνθρωποι όταν νιώσουν πως απειλούνται βιολογικά προετοιμάζονται για μάχη μέχρις εσχάτων, χωρίς όρια, αν δε λειτουργήσουν τα κοινωνικά αντανακλαστικά και το υπερεγώ. Για παράδειγμα, αναλογιστείτε ένα καυγά με κάποιον οδηγό: Τα λόγια που εκστομίζονται είναι δυσανάλογα της περίστασης..Ο εαυτός, όμως, όπως τονίσαμε συγχέει πάντα την ψυχολογική με τη σωματική απειλή και αντίστροφα..
Κανόνας 4. Η ψυχολογική πίεση, που επέρχεται με την κριτική, ισοδυναμεί με έλεγχο κατά της ανεξαρτησίας και παραπέμπει σε αντίδραση υπεράσπισης του πολύτιμου αυτού αγαθού, που συμβολίζει την ενηλικίωση, ακόμα κι αν αντιληφθούμε πως ο κρίνων έχει δίκιο.
Κανόνας 5. Όταν γίνετε αντικείμενο κριτικής μη δικαιολογηθείτε. Εξάλλου, αυτό προσδοκούν οι κριτές σας. Σκεφθείτε τον εαυτό σας σα να έχει τις ιδιότητες, που του καταμαρτυρεί ο κρίνων και εκπλήξτε τον με την περιγραφή αυτού του απαίσιου χαρακτήρα.

Πηγή: http://antikleidi.com- Ευστράτιος Παπάνης - επίκουρος καθηγητής Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Με την ψυχή τους «πληρώνουν» οι Έλληνες τα μνημόνια

Με την ίδια τους τη ψυχή φαίνεται πως «πληρώνουν» οι Έλληνες την οικονομική κρίση και τη συνεχώς αυξανόμενη ανεργία, με όσα προβλήματα αυτή προκαλεί.Με το εισόδημά να έχει περικοπεί δραματικά, για όσους «προνομιούχους» έχουν εργασία,... και τις κοινωνικές παροχές να είναι, επί της ουσίας, ανύπαρκτες ελέω μνημονίου, ολοένα και περισσότεροι ειδικοί προειδοποιούν για τη συνεχή αύξηση των ψυχικών διαταραχών.Σύμφωνα με πρόσφατα στατιστικά στοιχεία, οι κλήσεις στις τηλεφωνικές γραμμές ψυχολογικής στήριξης ακολουθούν ανοδική πορεία, με θεματολογία σχετική με οικονομικά προβλήματα και δυσκολίες στον τομέα της εργασίας.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στο 27% των κλήσεων τα αιτήματα για παροχή ψυχολογικής βοήθειας συνδέονται με την οικονομική κρίση, την ανεργία και τη δυσχερή κατάσταση που επικρατεί στον εργασιακό τομέα.
Μάλιστα, από τα στοιχεία της «Γραμμής Βοήθειας» προκύπτει ότι η οικονομική κρίση πλήττει σε ψυχολογικό επίπεδο περισσότερο τους άνδρες, σε ποσοστό 65% και ειδικότερα την πιο παραγωγική ηλικιακή ομάδα, 30 έως 45 ετών.
Ωστόσο, και τα άτομα νεότερης ηλικίας, 18 έως 30 ετών φαίνεται πως βιώνουν με έντονο άγχος την έλλειψη επαγγελματικών προοπτικών.
Σχολιάζοντας τα στοιχεία, οι ψυχολόγοι υπενθυμίζουν με νόημα ότι δεν είναι τυχαίο ότι ο αριθμός των αυτοκτονιών στην χώρα μας έχει αυξηθεί την τελευταία τετραετία, κυρίως λόγω οικονομικών δυσχερειών.
Σύμφωνα, μάλιστα, με έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «The Lancet», διαπιστώθηκε ότι για κάθε 1% αύξηση της ανεργίας στις χώρες της ΕΕ, καταγράφεται 0,79% αύξηση στις αυτοκτονίες ατόμων κάτω των 65 ετών και ίδιο ποσοστό αύξησης στις ανθρωποκτονίες.
Παράλληλα, για κάθε 3% αύξηση των επιπέδων ανεργίας, διαπιστώθηκε αύξηση στους θανάτους κατά 28% λόγω κατάχρησης αλκοόλ.
Και όλα αυτά την ώρα που οι δομές υγείας φαίνεται πως «νοσούν» χειρότερα από τους Έλληνες, καθώς δεν διαθέτουν τους απαραίτητους πόρους για την εύρυθμη λειτουργία τους και την εξασφάλιση στοιχειωδών υπηρεσιών για τους πολίτες.

Πηγή:http://www.newsbomb.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η οικονομική κρίση αυξάνει τον αριθμό των ατόμων με ψυχικές διαταραχές

Σλοβένοι ψυχίατροι προειδοποίησαν στο περιφερειακό συνέδριο της Παγκόσμιας Ψυχιατρικής Ένωσης, στη Λιουμπλιάνα, πως η οικονομική κρίση συντελεί στην αύξηση του αριθμού των ατόμων με ψυχικές διαταραχές. Ήδη στη Σλοβενία οι ψυχικές διαταραχές λόγω της οικονομικής κρίσης έχουν προκαλέσει άμεσες ιατρικές και έμμεσες κοινωνικές δαπάνες ύψους 600 εκ. ευρώ ετησίως.
Ο πρόεδρος της Εταιρείας Σλοβένων Ψυχιάτρων, Πέτερ Πρέγκελ διευκρίνισε ότι η οικονομική κρίση επέδρασε στην αύξηση των ψυχικών διαταραχών και ότι αντιμέτωπο με προβλήματα είναι το 1/5 του πληθυσμού της χώρας. «Τα τελευταία χρόνια οι ψυχικές διαταραχές προκάλεσαν δαπάνες ύψους 2,4 δισ. ευρώ» δήλωσε ο κ. Πρέγκελι στο σλοβενικό πρακτορείο ειδήσεων STA με την εκτίμηση ότι για τη θεραπεία των ψυχικών νόσων σε περίοδο κρίσης διατίθενται περιορισμένοι πόροι.
Σύμφωνα με στοιχεία πολλών ερευνών, σε περιόδους κρίσης αυξάνεται ο αριθμός των καταθλιπτικών ψυχικών διαταραχών και τα τελευταία χρόνια είναι σε ανοδική τάση οι αυτοκτονίες, οι οποίες προ κρίσης ήταν σε πτώση, προειδοποίησαν οι Σλοβένοι ειδικοί.
«Σημαντικός παράγοντας στην αυτοκτονική συμπεριφορά είναι το στρες που προκαλεί το περιβάλλον. Περσινή έρευνα έδειξε ότι οι περισσότερες αυτοκτονίες καταγράφονται σε περιοχές με αυξημένα ποσοστά ανεργίας» υπογράμμισε ο κ. Πρέγκελ.
Στην επιδείνωση της ψυχικής υγείας, ανέφερε, επιδρούν οικογενειακές τραγωδίες, η μακροχρόνια ανεργία και η εργασιακή ανασφάλεια, ο κληρονομικός παράγοντας και η κατανάλωση αλκοόλ.

Πηγή: www.newsbeast.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ετήσια Έκθεση για τις ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και τις Κοινωνικές Υπηρεσίες στην Ελλάδα

Σε συνέντευξη τύπου, την 18η Μαρτίου 2014, στα πλαίσια της Ημέρας για την Κοινωνική Εργασία, ο Σύνδεσμος Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδος παρουσίασε Έκθεση για τις ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και τις Κοινωνικές Υπηρεσίες στην Ελλάδα.
Στην Έκθεση παρουσιάζονται πτυχές της ανθρωπιστικής κρίσης που αντιμετωπίζουν οι πολίτες καθώς και η κλιμακούμενη αποδυνάμωση των Κοινωνικών Υπηρεσιών.
Η Έκθεση αποτελεί επιχείρημα επένδυσης στην Κοινωνική Εργασία και διακοπής της διαδικασίας «Διαθεσιμότητας», και στην πράξη απόλυσης, Κοινωνικών Λειτουργών από την Τεχνική Εκπαίδευση και το ΙΚΑ.
Για να δείτε την έκθεση πατήστε στο Διαβάστε περισσότερα

Έκθεση

Πηγή http://socialpolicy.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Σε κατάσταση ανεργίας

Η απώλεια της εργασίας είναι για το άτομο μία διαδικασία πένθους. Καθώς η εργασία είναι ένας από τους βασικούς τομείς της ζωής του ενήλικου ατόμου, μέσα από τον οποίο λαμβάνει αμοιβές υλικές και συναισθηματικές, η απώλειά της ισοδυναμεί με ένα σοβαρό πλήγμα σε πρακτικά θέματα καθημερινής διαβίωσης, στην ψυχική του υγεία στις ενδοοικογενειακές σχέσεις, στις κοινωνικές του σχέσεις, και κατά συνέπεια στην ποιότητα της ζωής του. Ο άνθρωπος που χάνει την εργασία του περνά τα στάδια συναισθηματικής διαχείρισης του πένθους :

1. Άρνηση (Αποκλείεται, δεν μπορεί να έχασα τη δουλειά μου. Κάτι θα γίνει και θα μου ζητήσουν να επιστρέψω) 
2. Θυμός (Είναι άδικο, γιατί σε εμένα; Ήμουν εργατικός και έντιμος) 
3. Διαπραγμάτευση (Τουλάχιστον ας μην μου συμβεί κάτι άλλο κακό, δεν θα το αντέξω) ·Κατάθλιψη (Δεν έχω ελπίδες, δεν πρόκειται να ξαναβρώ δουλειά) 
4. Αποδοχή ( Πρέπει να το πάρω απόφαση και να προσπαθήσω να βρω άλλη δουλειά) 

Τα στάδια αυτά δεν έχουν σαφή και ξεκάθαρα όρια ούτε ακολουθούν μια συγκεκριμένη αλληλουχία. Το άτομο έχει μεταπτώσεις από τη μία στην άλλη συναισθηματική κατάσταση. Η ανεργία είναι ένα σημαντικό γεγονός ζωής, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε αυτό που περιγράφεται ως μετατραυματική αγχώδης διαταραχή ή σε καταθλιπτική συμπτωματολογία. Οι μελέτες δείχνουν ότι όσο περισσότερο χρόνο παραμένει κανείς άνεργος τόσο περισσότερες πιθανότητες παρουσιάζονται για να παρουσιάσει κατάθλιψη. Ο άνεργος μερικές φορές τείνει να αυτοκατηγορείται και να αποδίδει την απώλεια της εργασίας του σε προσωπικά του ελλείμματα. Χάνει την αυτοπεποίθησή του και την αίσθηση της προσωπικής του αξίας. Οι προσδοκίες για το μέλλον φαίνονται να είναι μάταιες και υπάρχει μεγάλη δυσκολία διαχείρισης του κενού χρόνου. Σε ενδοοικογενειακό επίπεδο, η ανεργία έχει αντίκτυπο στις σχέσεις του ζευγαριού, καθώς ανατρέπονται οι ρόλοι, προκύπτει ανταγωνισμός και αναδύονται συγκρούσεις. Τα παιδιά γίνονται αποδέκτες αυτής της δυσάρεστης νέας συνθήκης, βιώνουν άγχος και αντιδρούν συνήθως με επιθετικό τρόπο. Η συγκρότηση της προσωπικότητας του ατόμου και το υποστηρικτικό του δίκτυο (οικογένεια, φίλοι), παίζουν σημαντικό ρόλο στο τι έκβαση θα έχει για το άτομο η απώλεια της εργασίας του, αλλά και τι μηχανισμούς θα αναπτύξει προκειμένου να την αντιμετωπίσει. Είναι σημαντικό για τον άνθρωπο που χάνει τη δουλειά του να αποδεχτεί τη νέα πραγματικότητα και να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες ζωής. Αντί για κατηγορίες και αυτομομφές είναι χρήσιμο να κάνει αυτοκριτική, η οποία θα αποτελέσει αφετηρία για διορθωτικές κινήσεις. Τα συναισθήματα (θυμός, θλίψη) πρέπει να βιώνονται και να εκτονώνονται. Βιώνονται όταν τα αναγνωρίζουμε και τα αποδεχόμαστε και εκτονώνονται με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους για κάθε άνθρωπο: εναλλακτική εργασία (π.χ. μαστορέματα στο σπίτι, διάβασμα), φυσική εκτόνωση (γυμναστική, επαφή με τη φύση). γόνιμη συζήτηση και κοινωνικοποίηση. Η απομόνωση πιθανόν να εντείνει τα αρνητικά συναισθήματα που βιώνει ο άνεργος και να τα παρατείνει. Άλλωστε η κοινωνική δικτύωση είναι και μια μέθοδος διερεύνησης θέσης εργασίας. Η απώλεια της εργασίας βιώνεται από το άτομο σαν ήττα. Το σοκ που ακολουθεί είναι αναπόφευκτο. Στη συνέχεια όμως επιβάλλεται ανασύνταξη δυνάμεων και σχεδιασμός νέας στρατηγικής. Γι αυτούς που επιλέγουν να αγωνίζονται, αν χαθεί μια μάχη, δε χάθηκε ο πόλεμος.

Χριστίνα Πετρίδη- Ψυχολόγος Msc, 28ης Οκτωβρίου 263, Νέα Πέραμος, Τηλ. 6972 557946
Email : petridichris@yahoo.gr
Πηγή: http://ipalliloiidax.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....