Στην Ελλάδα δουλεύουμε περισσότερο

Ο μέσος εβδομαδιαίος αριθμός ωρών εργασίας στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερος του αντίστοιχου της ΕΕ-15, γεγονός που αποτελεί ένδειξη χαμηλής παραγωγικότητας της εργασίας, επισημαίνουν στο τελευταίο εβδομαδιαίο δελτίο τους οι αναλυτές της Eurobank Research.
Αναλυτικότερα, όπως επισημαίνουν, σύμφωνα με βασικές αρχές της μικροοικονομικής θεωρίας, στην απόφαση των νοικοκυριών για το πόσες ώρες επιθυμούν να εργαστούν, δηλαδή για την διαμόρφωση της προσφοράς εργασίας, σημαντικό ρόλο παίζουν δύο αποτελέσματα. Το αποτέλεσμα πλούτου (wealth effect) και το αποτέλεσμα υποκατάστασης (substitution effect).
Για παράδειγμα, στην περίπτωση που μειωθεί ο μισθός του καταναλωτή (ή νοικοκυριού), δηλαδή μειωθεί και ο πλούτος του, τότε αυτομάτως δημιουργούνται δύο αντίθετες δυνάμεις στην απόφασή του για το πόσες ώρες επιθυμεί να εργαστεί. Από την μια πλευρά υπάρχει το αρνητικό αποτέλεσμα πλούτου το οποίο δημιουργεί την τάση για αύξηση των προσφερόμενων ωρών εργασίας και από την άλλη το αποτέλεσμα υποκατάστασης το οποίο δημιουργεί ακριβώς την αντίθετη τάση.
Ο οικονομικός συλλογισμός της επίδρασης των δύο αποτελεσμάτων είναι ο ακόλουθος: O περιορισμός των δυνατοτήτων του καταναλωτή - εξαιτίας της μείωσης του μισθού του - τον οδηγεί στο να μειώσει την κατανάλωση κανονικών αγαθών. Η σχόλη, δηλαδή ο χρόνος εκτός ωρών εργασίας, θεωρείται από τους οικονομολόγους ως ένα κανονικό αγαθό και ως εκ τούτου δημιουργείται η τάση για την μείωσή της.
Με δεδομένο τον συνολικό διαθέσιμο χρόνο για σχόλη και εργασία, η προαναφερθείσα τάση ισοδυναμεί με αύξηση των επιθυμητών ωρών εργασίας. Όσο πιο μόνιμη θεωρηθεί από την πλευρά του καταναλωτή η μείωση του μισθού του τόσο πιο ισχυρό καθίσταται το αποτέλεσμα του πλούτου, δηλαδή τόσο πιο ισχυρή η τάση για αύξηση των προσφερόμενων ωρών εργασίας. Στην αντίθετη κατεύθυνση κινείται το αποτέλεσμα υποκατάστασης. Με δεδομένο τον πλούτο του καταναλωτή, η μείωση του μισθού του καθιστά την κατανάλωση πιο ακριβή σε σχέση με την σχόλη (τώρα ο καταναλωτής πρέπει να εργαστεί περισσότερο ή αλλιώς να θυσιάσει περισσότερες μονάδες σχόλης για την απόκτηση των ίδιων μονάδων κατανάλωσης) και ως εκ τούτου ο ορθολογισμός που τον χαρακτηρίζει τον ωθεί στο να υποκαταστήσει κατανάλωση με ώρες σχόλης, δηλαδή μείωση των προσφερόμενων ωρών εργασίας.
Η απάντηση για το ποιο αποτέλεσμα θα επικρατήσει εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Για παράδειγμα, εξαρτάται από τις προτιμήσεις και από τις δυνατότητες του καταναλωτή ή ακόμα και από το αρχικό επίπεδο ισορροπίας μισθού και ωρών εργασίας.
Αξίζει να σημειώσουμε πως στο παρόν φυλλάδιο δεν πραγματοποιούμε μια τεχνική ανάλυση επί του συγκεκριμένου θέματος, απλώς περιγράφουμε τις δύο κεντρικές τάσεις που δημιουργούνται μέσω των αποτελεσμάτων πλούτου και υποκατάστασης, σημειώνουν οι αναλυτές.
Πώς μπορούμε να συνδέσουμε τη συγκεκριμένη ανάλυση με την περίπτωση της χώρας μας; Η ελληνική οικονομία, κατά την διάρκεια της περιόδου 2007-2013, βρίθει περιπτώσεων ή αλλιώς διαταραχών (shocks) που δημιούργησαν ισχυρά αποτελέσματα πλούτου και υποκατάστασης. Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, η υψηλή συσσωρευμένη πτώση των τιμών των διαμερισμάτων (2008q4-2014q4, 38,11%) αποτελεί ένα αρνητικό αποτέλεσμα πλούτου. Επιπρόσθετα, η μείωση των καταθέσεων και η πτώση της αξίας των χαρτοφυλακίων των επενδυτών (μείωση της αξίας των μετοχών) μεγέθυναν το προαναφερθέν αποτέλεσμα.
Από την άλλη πλευρά η μείωση των μισθών δημιούργησε συνθήκες για την εμφάνιση του αποτελέσματος υποκατάστασης. Μπορούμε να απαντήσουμε στο ερώτημα ποιο αποτέλεσμα ήταν το πιο ισχυρό;
Ένας συλλογισμός θα μπορούσε να είναι ο εξής: Στην αρχή της μεγάλης ελληνικής ύφεσης, όταν λίγοι ήταν αυτοί που προέβλεπαν το μέγεθος και πόσο μάλλον τη διάρκεια της επερχόμενης τότε οικονομικής συρρίκνωσης, η αρχική μείωση των μισθών μπορεί να είχε επίδραση στην προσφορά εργασίας κυρίως μέσω του αποτελέσματος της υποκατάστασης παρά μέσω του αποτελέσματος του πλούτου. Δηλαδή, η μείωση των μισθών δύναται να δημιούργησε μια τάση για μείωση των προσφερόμενων ωρών εργασίας, π.χ. η μείωση του μισθού μου μειώνει το κόστος ευκαιρίας των ωρών σχόλης μου οπότε επιθυμώ να εργαστώ λιγότερες ώρες. Στη συνέχεια, με την πάροδο των τριμήνων, καθώς ενσωματώνονταν στις προσδοκίες των καταναλωτών και των εργαζομένων το μεγάλο πρόβλημα που υπήρχε, καθώς άρχιζε ο πλούτος τους – σε όλες τις μορφές, μετρητά στις τράπεζες, αξία μετοχών, αξία διαμερισμάτων – να μειώνεται με γοργούς ρυθμούς, τότε, ίσως το αποτέλεσμα του πλούτου να είχε την μεγαλύτερη βαρύτητα στις προσφερόμενες ώρες εργασίας. Δηλαδή, η μείωση του πλούτου ίσως δημιούργησε μια τάση για αύξηση των προσφερόμενων ωρών εργασίας από την πλευρά των καταναλωτών, π.χ. παρά την μείωση του μισθού μου θα πρέπει να εργαστώ περισσότερες ώρες για να ενισχύσω το εισόδημά μου.
Το γεγονός ότι μέσα στα χρόνια της ύφεσης ο μέσος εβδομαδιαίος αριθμός ωρών εργασίας παρουσίασε πολύ μικρές μεταβολές – για παράδειγμα το μέγιστο είναι στις 42,6 ώρες ενώ το ελάχιστο είναι στις 41,8 ώρες – αποδεικνύει ότι η προσαρμογή προς ένα νέο σημείο ισορροπίας στην αγορά εργασίας επηρέασε περισσότερο την απασχόληση σαν απόλυτο μέγεθος (π.χ. αριθμός απασχολούμενων) παρά την έντασή της, δηλαδή ώρες εργασίας ανά απασχολούμενο. Αυτή η πολύ μικρή μεταβλητότητα ήταν αποτέλεσμα τόσο των μεταβολών στον τομέα της ζήτησης εργασίας όσο και των μεταβολών στον τομέα της προσφοράς εργασίας.
Τέλος, αξίζει να σημειώσουμε ότι η ελληνική οικονομία ήταν, και εξακολουθεί να παραμένει, η οικονομία με τον υψηλότερο μέσο εβδομαδιαίο αριθμό ωρών εργασίας σε σχέση με τον μέσο όρο της ΕΕ-15, την Ιρλανδία, την Ισπανία και την Πορτογαλία. Στο 3ο τρίμηνο του 2014, ο μέσος Έλληνας εργαζόμενος δούλευε κατά μέσο όρο περίπου 5,5 περισσότερες ώρες εβδομαδιαίως από τον αντίστοιχο μέσο ευρωπαίο. Το στοιχείο αυτό, σε συνδυασμό με το επίπεδο της εγχώριας παραγωγής αγαθών και υπηρεσιών, μπορεί να ερμηνευτεί ως ένδειξη χαμηλής παραγωγικότητας.

Πηγή: http://www.imerisia.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Γνωρίζετε ότι ο «εργασιακός μεσαίωνας» είχε λιγότερες ώρες εργασίας και περισσότερες αργίες από όσες έχουμε εμείς;...

Εργασιακός μεσαίωνας; Πού τέτοια τύχη!
Μία από τις πλέον δημοφιλείς εκφράσεις των τελευταίων ετών είναι αυτή του “εργασιακού μεσαίωνα”. Kι όμως, οι δουλοπάροικοι του μεσαίωνα, στην πραγματικότητα δούλευαν λιγότερο από τον μέσο εργαζόμενο της βιομηχανικής εποχής. Πόσο μαλλον της ψηφιακής!
Η Έντιθ Ρότζερς στο βιβλίο της «Discussion of Holidays in the Later Middle Ages» (Συζήτηση για τις αργίες στα τέλη του μεσαίωνα), εξηγεί πως η εκκλησία καθιέρωνε θρησκευτικές αργίες για να ξεκουράζoνται τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα και να έχουν χρόνο για εκκλησιασμό.
Οι φεουδάρχες συμφωνούσαν στην καθιέρωση αργιών, καθώς οι ανάπαυλες μείωναν τον κίνδυνο κοινωνικών αναταραχών.
Στην Αγγλία, οι αργίες έφταναν τις 120 μέρες τον χρόνο, ενώ στην Ισπανία τις 150. Πρωταθλήτρια Ευρώπης ήταν η μεσαιωνική Γαλλία, που εξασφάλιζε στους χωρικούς της 180 μέρες άδειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο μέσος Γάλλος δουλοπάροικος του 13ου – 14ου αιώνα, αφιέρωνε σχεδόν έξι μήνες τον χρόνο στην οικογένειά του, στους , στους φίλους του, στα καπηλειά, σε χορούς και πανηγύρια.
Σύμφωνα με τον καθηγητή της Οξφόρδης, Τζέιμς Ρότζερς (James E. Thorold Rogers), το ωράριο σπάνια ξεπερνούσε τις 9 ώρες ημερησίως και περιελάμβανε διαλείμματα για τουλάχιστον τρία γεύματα και μεσημεριανή σιέστα.
Πέντε αιώνες αργότερα, στην ακμή της βιομηχανικής επανάστασης, το ωράριο εξαφανίσθηκε και οι αργίες σχεδόν καταργήθηκαν.
Γι’ αυτό εμφανίσθηκαν τα εργατικά κινήματα και οι ιδεολογίες που βασίστηκαν στην καταπίεση των εργαζομένων και στην απληστία των εργοδοτών. Οι εργάτες ουσιαστικά ζητούσαν να επιστρέψουν στον «εργασιακό μεσαίωνα»!
Σήμερα στην Αγγλία, ετησίως οι αργίες φτάνουν τις 105, μαζί με τα σαββατοκύριακα και τις άδειες. Πριν τετρακόσια χρόνια ήταν 120. Οι Γάλλοι συνεχίζουν να διατηρούν ψηλά τον πήχη στις 175 μέρες, παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης Σαρκοζί να αυξήσει τις εργατοώρες. Στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι οι αργιες είναι γύρω στις 110, ενώ στη Νότια Κορέα ίσα που αγγίζουν τις 70. Κατόπιν όλων αυτών επαναλαμβάνουμε: Εργασιακός μεσαίωνας; Πού τέτοια τύχη!...

Πηγή: http://www.mixanitouxronou.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Οι Έλληνες εργάζονται περισσότερο από τους Γερμανούς

«Οι Έλληνες εργάζονται περισσότερο από τους Γερμανούς», γράφει στο πρωτοσέλιδο η Frankfurter Allemeine Zeitung με αφορμή τα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος για τη Βελτίωση των Συνθηκών Διαβίωσης και Εργασίας: «Μόνο Γάλλοι και Δανοί εργάζονται λιγότερο από τους Γερμανούς σημειώνει η γερμανική εφημερίδα. Τη στιγμή που οι Γερμανοί εργάζονται κάθε χρόνο σύμφωνα με τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας 1.658,5 ώρες, Ούγγροι, Πολωνοί και Ρουμάνοι εργάζονται 1.840 ώρες.
Ακόμα και οι Έλληνες εργάζονται με 1.808 ώρες, πολύ περισσότερο από τους Γερμανούς.
Στις εσωτερικές της σελίδες η εφημερίδα δημοσιεύει άρθρο με τίτλο «Οι Γερμανοί εργάζονται πολύ, έχουν όμως και πολλές αργίες», στο οποίο τονίζεται: «Ο σκληρά εργαζόμενος Γερμανός αποτελεί έναν από τους θεμελιώδεις μύθους της μεταπολεμικής Γερμανίας. Η στατιστική μοιάζει αρχικά να επιβεβαιώνει τον μύθο αυτό. Σε καμιά άλλη χώρα της ΕΕ, με εξαίρεση τη Βρετανία, οι εργαζόμενοι δεν κάνουν τόσες, συχνά απλήρωτες, υπερωρίες όπως στη Γερμανία. Όμως ο αριθμός των ωρών εργασίας δεν λέει και πολλά για το πόσο σκληρά και πόσο πολύ εργάζονται πραγματικά οι εργαζόμενοι. Διότι από την άλλη πλευρά θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι κανένας άλλος εργαζόμενος δεν έχει τόσο πολλές γιορτές και αργίες όσες ο Γερμανός. Σε Γερμανία και Γαλλία οι εργαζόμενοι έχουν ετησίως 40 μέρες αργίας, στη Δανία 39 και στο Βέλγιο 29. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Είμαστε από τους σκληρότερα εργαζόμενους στην Ευρώπη

Μια νέα μελέτη ανατρέπει τα στερεότυπα, αποδεικνύοντας ότι οι Ρουμάνοι και οι Έλληνες είναι από τους πιο σκληρά εργαζόμενους λαούς στην Ευρώπη.
Το ερευνητικό ινστιτούτο Coe-Rexecode, με έδρα το Παρίσι, εξέτασε τον αριθμό των «πραγματικών» ....ωρών εργασίας σε κάθε κράτος μέλος της ΕΕ τα τελευταία τέσσερα χρόνια (το ποσό του χρόνου που δαπανάται στην πραγματικότητα στο χώρο εργασίας, σε αντίθεση με τις «ονομαστικές» ώρες, οι οποίες περιλαμβάνουν τις απουσίες λόγω αναρρωτικής άδειας, την παιδική μέριμνα, διακοπές, απεργίες ή χρόνο για τις μετακινήσεις.)
Η έρευνα διαπίστωσε ότι το 2013 οι Ρουμάνοι πλήρως απασχολούμενοι εργαζόμενοι δούλευαν 2.099 ώρες, φθάνοντας το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρώπη.
Ακολουθούν οι Έλληνες, οι Ούγγροι, οι Βούλγαροι, οι Κροάτες, οι Πολωνοί, οι Λετονοί, οι Σλοβάκοι, οι Εσθονοί και οι Κύπριοι.
Στο άλλο άκρο, πρωτιά στη… λιγότερη εργασία έχει η Φινλανδία (1.648 ώρες), η Γαλλία (1.661) και ακολουθούν Σουηδοί, Δανοί, Βέλγοι. «Χαμηλό σκορ» στις ώρες δουλειάς σημειώνουν επίσης Ιταλοί, Ισπανοί και Ολλανδοί, ενώ Βρετανοί και Γερμανοί βρίσκονται κάπου στη μέση.
Μεταξύ 2010 και 2013 οι μεγαλύτερες μειώσεις στις ώρες εργασίας σημειώθηκαν στη Φινλανδία, τη Γαλλία, τη Σουηδία και την Ιταλία.
Βρετανοί και οι Γερμανοί, επίσης, εργάζονται λιγότερο από ό, τι το 2010, ενώ περισσότερο από το 2010 δουλεύουν Ισπανοί, Πορτογάλοι και Ολλανδοί.
Οι αριθμοί καταρρίπτουν το στερεότυπο που προέκυψε από την οικονομική κρίση στην ΕΕ, αυτό των «ενάρετων» χωρών του Βορρά έναντι των «τεμπέληδων» του Νότου που θέλουν διασώσεις.

Πηγή: topontiki.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Οι Γερμανοί θέλουν να δουλεύουν λιγότερο

Σχεδόν το 70% των Γερμανών μισθωτών επιθυμούν να εργάζονται 35 ώρες ή λιγότερο την εβδομάδα, σύμφωνα με μια δημοσκόπηση που διενεργήθηκε για λογαριασμό του συνδικάτου των εργαζομένων στον τομέα του μετάλλου, του IG Metall. Η έρευνα διενεργήθηκε σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 500.000 ανθρώπων, μελών του συνδικάτου και μη και τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν την Τρίτη.
Σύμφωνα με αυτή την έρευνα, το 45% των ερωτηθέντων θα ήθελε μια εργάσιμη εβδομάδα 35 ωρών, το 18,5% μεταξύ 21 και 34 ωρών και το 4,8% ακόμα μικρότερη, την ώρα που στην παρούσα φάση το 17,9% εργάζεται 35 ώρες και ένα περίπου 9% λιγότερες. Η επίσημη εργάσιμη εβδομάδα στη Γερμανία διαρκεί 40 ώρες.
«Ο κόσμος θέλει μια νέα ισορροπία μεταξύ εργασίας και ιδιωτικής ζωής» σχολίασε ο πρόεδρος του συνδικάτου, Ντέτλεφ Βέτσελ, κατά τη διάρκεια ενός συνεδρίου όπου συμμετείχαν σχεδόν χίλια μέλη προκειμένου να τους παρουσιάσει αυτά τα στατιστικά στοιχεία στη Φραγκφούρτη (δυτικά).
Ο ίδιος εξέφρασε την εκτίμηση ότι το θέμα αυτό θα είναι ένα «από τα κοινωνικά θέματα των επόμενων ετών» και ζήτησε «η εργασία να προσαρμόζεται στην ζωή των εργαζομένων και όχι μόνο το αντίθετο».
Η υπουργός Εργασίας Αντρέα Νάλες, που είχε προσκληθεί στο συνέδριο, εξεπλάγη από το μέγεθος των στοιχείων όμως συμπέρανε ότι οι Γερμανοί θα ήθελαν «περισσότερη ευελιξία», για να μπορούν να αφιερωθούν στα παιδιά τους ή τους γονείς τους.
Η ευελιξία που ζητείται από τους εργαζόμενους δε μπορεί να αποτελεί «ένα μονόδρομο» ανέφερε ωστόσο το εργατικό συνδικάτο. Αν και η έρευνα καταδεικνύει ότι το 78% των ερωτηθέντων δηλώνει πως θα μπορούσε να προσαρμοστεί στην ευελιξία που ζητούν οι εργοδότες τους, το IG Metall ζητεί επίσης μεγαλύτερη ευελιξία και από την πλευρά των εργοδοτών.

Υπερωρίες στη Γαλλία
Σύμφωνα με μια άλλη έρευνα που δημοσιεύθηκε, επίσης την Τρίτη, στη Γαλλία, σχεδόν επτά στους 10 Ευρωπαίους μισθωτούς (67%) δηλώνουν ότι τους έχει ζητηθεί να εργάζονται υπερωρίες.

Άλλα στοιχεία
Σύμφωνα με το βαρόμετρο Edenred-Ipsos, μια έρευνα η οποία διενεργήθηκε τον Ιανουάριο σε δείγμα 8.800 Ευρωπαίων μισθωτών σε 8 χώρες (Γερμανία, Βέλγιο, Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία, Πορτογαλία, Σουηδία και Βρετανία), μεταξύ των βασικών επαγγελματικών ανησυχιών περιλαμβάνονται το ύψους του μισθού (40%), η εργασιακή ασφάλεια (38%), όπως επίσης και ο χρόνος που αφιερώνεται στην εργασία (22%). Το τελευταίο ζήτημα αποτελεί μια ανησυχία που αυξάνεται διαρκώς σε ορισμένες χώρες, όπως στη Γερμανία (+12% σε ένα χρόνο).

Πηγή: http://www.koutipandoras.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Σουηδία: Τέλος το 8ωρο, εφαρμογή 6ωρου με ίδιες αποδοχές

Το δημοτικό συμβούλιο του Γκέτεμποργκ της Σουηδίας αποφάσισε να μειώσει τις ώρες εργασίας σε έξι, καταργώντας το οκτάωρο στις δημοτικές υπηρεσίες και διατηρώντας παράλληλα τις αποδοχές στο ίδιο επίπεδο.
Πρόκειται για ένα «πείραμα», που αποφάσισε η δημοτική αρχή της δεύτερης μεγαλύτερης σουηδικής πόλης, ο συνασπισμός των Κοκκινοπράσινων ( Αριστεροι - Σοσιαλδημοκράτες - Πράσινοι), το οποίο θα διαρκέσει δοκιμαστικά ένα χρόνο, όπως ανακοίνωσαν οι αρχές με στόχο την βελτίωση των υπηρεσιών.
«Πιστεύουμε πως ήρθε η ώρα να το επιχείρησουμε», δήλωσε ο αντιδήμαρχος Mats Pilhem, όπως αναφέρει η Independent. Μία από τις υπηρεσίες που θα εφαρμοστεί το νέο ωράριο είναι τα γηροκομεία. Μετά από ένα χρόνο θα αξιολογηθεί το αποτέλεσμα του εγχειρήματος. «Θα συγκρίνουμε το πριν και το μετά και θα δούμε τις διαφορές. Ελπίζουμε πως το προσωπικό θα είναι αποτελεσματικότερο και θα αισθάνεται καλύτερα, ψυχικά και σωματικά», τόνισε ο Mats Pilhem.
Το «πείραμα» βασίζεται σε έρευνες που δείχνουν πως με μειωμένο ωράριο βελτιώνεται η παραγωγή καθώς οι εργαζόμενοι νιώθουν κουρασμένοι μετά από έξι ώρες εργασίας, γεγονός που επηρεάζει σωρευτικά την παραγωγικότητα τους.
Ο Mats Pilhem σημείωσε πως το «πείραμα» εφαρμόστηκε και σε μια αυτοκινητοβιομηχανία της περιοχής και τα αποτελέσματα ήταν «ενθαρρυντικά». Ο αντιδήμαρχος υπογράμμισε πως με το νέο ωράριο επιτυγχάνονται δύο στόχοι. Ο πρώτος είναι η αποτελεσματικότητα του δημόσιου τομέα και ο δεύτερος είναι η δημιουργία περισσότερων θέσεων εργασίας.

Πηγή: tvxs.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Οι εργαζόμενοι στις ευρωπαϊκές χώρες του Νότου δουλεύουν πολύ περισσότερες ώρες ετησίως σε σχέση με τις χώρες του Βορρά

Το Ινστιτούτο Οικονομικών Μελετών (IEE στα Ισπανικά), μια δεξαμενή σκέψης με έδρα στη Μαδρίτη, δημοσίευσε πρόσφατα μια μελέτη αρκούντως… προβοκατόρικη. Χρησιμοποιώντας στοιχεία από τον ΟΟΣΑ, συμπέρανε ότι οι εργαζόμενοι στις ευρωπαϊκές χώρες του Νότου που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες, όπως η Ελλάδα, η Ισπανία, η Ιταλία και η Πορτογαλία, δουλεύουν πολύ περισσότερες ώρες ετησίως σε σχέση με τις προτεσταντικής ηθικής χώρες του Βορρά, όπως η Γερμανία και η Ολλανδία.
Τι μας λέει η μελέτη; Ότι οι Νοτιοευρωπαίοι μπορεί να υποφέρουν εν μέσω μιας οικονομικής κρίσης, αλλά δεν είναι σε καμία περίπτωση τεμπέληδες.
«Δουλεύουμε περισσότερες ώρες σε σχέση με τη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις άλλες αποκαλούμενες βόρειες χώρες. Το να δουλεύεις περισσότερες ώρες δεν σημαίνει όμως ότι ευημερείς και περισσότερο», λέει η Αλμουδένα Σεμούρ, διευθύντρια του Ινστιτούτου.
Οι Έλληνες εργαζόμενοι δουλεύουν κατά μέσο όρο 2.034 ώρες σε ετήσια βάση, ενώ ο αριθμός των ωρών εργασίας των εργαζομένων σε Ισπανία, Ιταλία και Πορτογαλία προσεγγίζει το μέσο όρο του ΟΟΣΑ (1.765 ώρες). Στο Βορρά, αντίθετα, οι Γερμανοί εργαζόμενοι «καταφέρνουν» να δουλεύουν μόνο 1.397 ώρες, οι Ολλανδοί 1.381 ώρες, και οι Νορβηγοί 1.420 ώρες ανά έτος.
Οι αριθμοί σκιαγραφούν μία διττή πραγματικότητα για τους Ευρωπαίους εργαζόμενους, αλλά και τις διαφορετικές αντιδράσεις των εργοδοτών στη Βόρεια και στη Νότια Ευρώπη, έναντι της χρηματοπιστωτικής κρίσης. «Αν εστιάσουμε στην κατάσταση πριν την κρίση, βλέπουμε ότι το επίπεδο απασχόλησης στην Ισπανία και στη Γερμανία ήταν χονδρικά το ίδιο», αναφέρει ο Αλφρέδο Παστόρ, καθηγητής οικονομικών στη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων IESE της Βαρκελώνης. «Στην κρίση, αυτό που μεταβλήθηκε στη Γερμανία ήταν ο χρόνος εργασίας, ενώ στην Ισπανία ο αριθμός των εργαζομένων».
Οι συγγραφείς μιας έκθεσης από το Ινστιτούτο Μελέτης της Εργασίας (IZA) στη Βόννη με τίτλο Βραχυχρόνια Απασχόληση: Η Γερμανική Απάντηση στη Μεγάλη Ύφεση, σημειώνουν ότι ενώ το ΑΕΠ της Γερμανίας μειώθηκε κατά 4,5% το 2009, το μέγεθος του απασχολούμενου πληθυσμού έφτασε σε επίπεδα-ρεκόρ. Ο λόγος; Οι ρυθμίσεις υπέρ της μερικής απασχόλησης, που προσέφεραν συμπλήρωμα μισθού σε όσους εργαζόμενους γινόταν προσωρινή μείωση των ωρών εργασίας τους, συνέβαλλαν ώστε οι εταιρείες να αποφύγουν τις απολύσεις. Χωρίς την απασχόληση μερικού χρόνου, η ανεργία στη Γερμανία θα είχε αυξηθεί δύο φορές περισσότερο απ’ ότι αυξήθηκε τελικά, τονίζουν οι συγγραφείς.
«Αυτό που κάνουν οι Γερμανοί είναι να μειώνουν τον χρόνο εργασίας και να περιμένουν καλύτερες μέρες. Κι αυτές οι καλύτερες μέρες ήρθαν σχετικά σύντομα. Τώρα, το έγινε στην Ισπανία είναι μια άλλη ιστορία», επισημαίνει ο Πασκάλ Μαριάννα, ερευνητής του ΟΟΣΑ πάνω στα οικονομικά της εργασίας.
Σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού, το 2012 οι εργαζόμενοι μερικής απασχόλησης αποτελούσαν το 22% του συνόλου των εργαζομένων στη Γερμανία, το 38% στην Ολλανδία, και μόλις το 14% στην Ισπανία.
Και βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε το ζήτημα της παραγωγικότητας. Σύμφωνα με τα στατιστικά δεδομένα του ΟΟΣΑ, το ΑΕΠ ανά ώρα εργασίας στη Γερμανία, στην Ολλανδία και στη Νορβηγία ήταν 58, 60 και 87 δολάρια αντίστοιχα, ενώ στην Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Ιταλία και την Ισπανία το αντίστοιχο μέγεθος κυμαίνεται από 34 έως 50 δολάρια. «Αυτό που πρέπει να κάνουμε ώστε να γίνουν οι επιχειρήσεις μας πιο ανταγωνιστικές είναι να δουλεύουμε καλύτερα», καταλήγει η Σεμούρ. «Δεν ωφελεί να δουλεύεις περισσότερο, αν δεν δουλεύεις αποδοτικά».

Πηγηή: http://www.fortunegreece.com Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ζητείται έλεγχος της τήρησης του ωραρίου των υπαλλήλων

Με στόχο την ορθή τήρηση του ωραρίου των υπαλλήλων στο δημόσιο, καλούνται το αργότερο μέχρι τις 8 Νοεμβρίου όλοι οι φορείς να ενημερώσουν το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης αναφορικά με το σύστημα ελέγχου τήρησης του ωραρίου που διαθέτουν και χρησιμοποιούν και να αποστείλουν τις απαντήσεις τους στην ηλεκτρονική διεύθυνση orario@ydmed.gov.gr.
Όπως σημειώνεται σε εγκύκλιο του υπουργείου, αναφορικά με τον τρόπο ελέγχου τήρησης του ωραρίου εργασίας των υπαλλήλων, παρατηρείται ανομοιομορφία μεταξύ των φορέων του δημοσίου. Ειδικότερα, υπάρχουν φορείς που διαθέτουν ηλεκτρονικό – ψηφιακό μηχανισμό σήμανσης, άλλοι απλές συσκευές σήμανσης (ρολόγια) όπου οι υπάλληλοι σημαίνουν τις κάρτες τους, ενώ ορισμένοι φορείς διατηρούν σχετικά βιβλία στα οποία υπογράφουν οι υπάλληλοι κατά την προσέλευση και αποχώρησή τους.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται «δεδομένου ότι πρέπει να διασφαλιστεί η ορθή τήρηση του ωραρίου εργασίας και η ίση μεταχείριση των υπαλλήλων, επιβάλλεται η καθιέρωση ενιαίου συστήματος ελέγχου σε όλες τις υπηρεσίες του δημοσίου. Για το λόγο αυτό, θα πρέπει οι φορείς, που δε διαθέτουν ηλεκτρονικό – ψηφιακό μηχανισμό σήμανσης, να προχωρήσουν άμεσα στην εγκατάστασή του, δεδομένου ότι αποτελεί το πλέον αξιόπιστο σύστημα ελέγχου, και να ενημερώσουν σχετικά».
Στην εγκύκλιο υπενθυμίζεται πως το ισχύον θεσμικό πλαίσιο καθορίζει σε σαράντα ώρες εβδομαδιαίως το χρόνο εργασίας των υπαλλήλων Δημοσίου, Ο.Τ.Α. α’ και β’ βαθμού και Ν.Π.Δ.Δ., και σε πέντε τις επιλογές ωρών προσέλευσης και αποχώρησης αυτών. Επιπλέον τονίζεται ότι η μη τήρηση του ωραρίου από τον υπάλληλο και η παράλειψη του προϊσταμένου να ελέγχει την τήρησή του είναι πειθαρχικό παράπτωμα το οποίο θέτει τον υπάλληλο αυτοδίκαια σε αργία. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Έρευνα που καταγράφει τις ώρες που εργάζονται οι υπάλληλοι πλήρους απασχόλησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Έρευνα η οποία καταγράφει τις ώρες που εργάζονται οι υπάλληλοι πλήρους απασχόλησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πραγματοποίησε το Παρατηρητήριο Εργασιακών Σχέσεων (EIRO). Σύμφωνα με αυτήν οι πλέον εργατικοί είναι οι Ρουμάνοι, οι οποίοι εργάζονται 41,2 ώρες .... την εβδομάδα, ενώ τελευταίοι στη λίστα είναι οι κατά τ΄άλλα καυστικοί απέναντι στους «τεμπέληδες Έλληνες» Φινλανδοί, οι οποίοι εργάζονται 37,6 ώρες. Η Έλληνες βρισκόμαστε στην 8η θέση της λίστας με μέσο όρο εργασίας τις 40 ώρες εβδομαδιαίως, μαζί με τους Τσέχους και τους Λετονούς.
Δείτε τη λίστα

Για να δείτε ολόκληρη την έκθεση πατήστε εδώ

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Περί ωρών εργασίας

Η κοινή λογική λέει ότι όσο προοδεύει η ανθρωπότητα τόσο λιγότερο θα έπρεπε να εργάζονται οι άνθρωποι για να ικανοποιούν τις ανάγκες τους. Άλλωστε, από την αρχαιότητα, βλέποντας την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων και πιο συγκεκριμένα των υφαντουργικών μηχανών του Ηφαίστου, ο Αριστοτέλης εκτιμούσε ότι αυτές θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην κατάργηση της δουλείας, αντικαθιστώντας τη ζωντανή εργασία των δούλων. Πιο πρόσφατα, ουτοπικοί στοχαστές θεωρούσαν ότι στις ιδανικές τους πολιτείες θα αρκούσε να δουλεύουν οι άνθρωποι το πολύ 4-6 ώρες των ημέρα για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους, ενώ για τον Μαρξ η μείωση της εργάσιμης μέρας αποτελούσε θεμελιακή προϋπόθεση για την επίτευξη της κομμουνιστικής χειραφέτησης. Και, πράγματι, με τους αγώνες των εργαζομένων σε όλο τον κόσμο ένα μεγάλο τμήμα της ανθρωπότητας οδηγήθηκε στην καθιέρωση του 8ωρου, της αργίας της Κυριακής και σε ορισμένες χώρες και του βδομαδιάτικου 37ωρου. Να όμως που η λογική του καπιταλισμού είναι αντίθετη με την κοινή λογική. Έτσι η ζωώδης κατάσταση, εκείνη δηλαδή που συνδέει την ανθρώπινη δραστηριότητα με την αναγκαιότητα, αντί να ξεπερνιέται, επεκτείνεται – και αντί η ανθρωπότητα να ξεμπερδεύει με την προϊστορία και να περνάει στην πραγματική ιστορία της, φαίνεται να επιστρέφει στην κατάσταση της περιόδου της πρωταρχικής συσσώρευσης, τότε που οι άνθρωποι δούλευαν μέχρι να φθάσουν στα όρια της εξάντλησης τους. Διά του λόγου το αληθές, πέρα από το ότι συμβαίνει γύρω μας με την παράλληλη με την ανεργία επέκταση της εργάσιμης μέρας χιλιάδες εργαζομένων, οι οποίοι πιο συχνά δεν πληρώνονται καμία υπερωρία, πέρα από τους εργαζόμενους που δουλεύουν δίχως να πληρώνονται, με την ελπίδα ότι κάποτε αυτό θα συμβεί, παραθέτω τρία περιστατικά που μου έγιναν γνωστά κατά τη διάρκεια των πασχαλινών διακοπών. Το πρώτο έχει να κάνει με την εμπειρία κόρης φίλων, που για ένα διάστημα δούλευε ως αρχιτεκτόνισσα στην Ιαπωνία. Ωράρια εργασίας από τις 9 το πρωί μέχρι τη διέλευση του τελευταίου μέσου μαζικής μεταφοράς, δηλαδή μέχρι περίπου τα μεσάνυχτα. Και όταν ζήτησε να φεύγει λίγο πιο νωρίς , δηλαδή κατά τις 10 το βράδυ, οι εργοδότες στραβομουτσούνιασαν. Το δεύτερο έχει να κάνει με φίλο που δουλεύει ως στέλεχος σε μεγάλη χρηματιστηριακή εταιρεία στο Λονδίνο. Σύνηθες ωράριο εργασίας, 12 ώρες τη μέρα, το οποίο συχνά επεκτείνεται και σε αρκετά περισσότερες. Μάλιστα το δέλεαρ για να αποδέχεται αυτούς τους όρους είναι, μεταξύ άλλων, ότι έπειτα από ένα χρονικό διάστημα απασχόλησης του στην εν λόγω εταιρεία θα μπορέσει να γίνει μικρομέτοχος της. Το τρίτο περιστατικό έχει να κάνει με μια Αρβανιτοπούλα απασχολούμενη στην Κέρκυρα. Εργασία σε εστιατόριο. Ωράριο, 13 ώρες την ημέρα: 10 το πρωί με 11 το βράδυ, με ένα μικρό διάλειμμα γύρω στις πέντε. Κάτω από αυτές τις συνθήκες όχι μόνον το δικαίωμα στην τεμπελιά του Λαφάργκ δεν μπορεί να ασκηθεί, άλλα ούτε το ευρύτερο δικαίωμα της στοιχειώδους απόλαυσης της ζωής. Για να μη μιλήσουμε για την «πολυτέλεια» της όποιας πολιτιστικής δραστηριότητας, ή ακόμη για την ακόμη μεγαλύτερη «πολυτέλεια» μιας δραστηριότητας που ξεφεύγει από τον καταστροφικό για την ανάπτυξη μιας ολοκληρωμένης προσωπικότητας στενό καταμερισμό της εργασίας. Και όμως, όλα αυτά είναι άμεσα πραγματοποιήσιμα αν φύγουν από τη μέση οι ώρες εργασίας που δαπανώνται για το κέρδος, αν υπήρχε μια σχεδιοποιημένη οικονομία, οπότε και δεν θα υπήρχαν άνεργοι και συνεπώς όσοι δούλευαν θα δούλευαν λιγότερο, αν καταργούνταν οι περιττές για την ανθρωπότητα δαπάνες, όπως οι στρατιωτικές, αν καλύπτονταν οι πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων και όχι εκείνες που διαμορφώνονται με μοναδικό σκοπό το κέρδος, αν υπήρχε εκμηχανισμός της αγροτικής παραγωγής των υπανάπτυκτων χωρών. Αν, δηλαδή, τελειώναμε μια και καλή με τον παραλογισμό του μονοθεϊσμού του χρήματος και του κέρδους. Μήπως λοιπόν και από αυτήν την οπτική γωνία ήλθε η ώρα να σκεφτούμε ότι υπάρχει άλλος,εκτός των τειχών, δρόμος;

Του Γ.ΡΟΥΣΗ
Δημοσιεύθηκε στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» την Κυριακή 19 Μαΐου 2013

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Μειωμένο ωράριο για υπαλλήλους ή προστάτες ΑμεΑ

Την εφαρμογή μειωμένου ωραρίου εργασίας λόγω αναπηρίας είτε των ιδίων είτε των οικείων τους προβλέπει ερμηνευτική του ν. 3731/2008, εγκύκλιος του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης Α. Μανιτάκη μετά από σχετική γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.Σύμφωνα με την εγκύκλιο μειωμένο ωράριο κατά μία ώρα ημερησίως χωρίς περικοπή των αποδοχών τους δικαιούνται τακτικοί υπάλληλοι, υπάλληλοι με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ. και Ο.Τ.Α., οι οποίοι ανήκουν σε μία από τις ακόλουθες κατηγορίες: α) είναι τυφλοί ή παραπληγικοί-τετραπληγικοί, ή νεφροπαθείς τελικού σταδίου ή έχουν βεβαίωση αναπηρίας σε ποσοστό 67% και άνω. β) έχουν παιδιά με πνευματική, ψυχική, σωματική αναπηρία σε ποσοστό 67% και άνω. γ) έχουν σύζυγο με αναπηρία σε ποσοστό 100%, τον οποίο συντηρούν. Ειδικά, για την κατηγορία των τυφλών τηλεφωνητών, η μείωση του ωραρίου εργασίας ορίζεται σε δύο (2) ώρες ημερησίως. Στην κατηγορία εμπίπτουν επίσης και υπάλληλοι που έχουν με δικαστική απόφαση την επιμέλεια ατόμου με ειδικές ανάγκες, καθώς και ανάδοχοι γονείς ατόμου με ειδικές ανάγκες για όσο χρόνο διαρκεί η αναδοχή.

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Καθορισμός ωρών εργασίας υπαλλήλων Δημοσίου, Ο.Τ.Α. και λοιπών Ν.Π.Δ.Δ. και ωρών εισόδου κοινού στις δημόσιες υπηρεσίες

20110810orario4AM7X YED Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....