Η γεροντοκρατία και η επιρροή της στις πολιτικές εξελίξεις προκαλούν ανησυχία στην Ευρώπη

Η Ευρώπη μοιάζει από μακρυά με «γεροντοκρατία», έγραψε μια αμερικανική εφημερίδα το 1963. Οι Ευρωπαίοι ήταν σε γενικές γραμμές νέοι: ο μέσος όρος της ηλικίας τους ήταν τότε τα 32 χρόνια. Αλλά οι ηγέτες τους περιλάμβαναν τον 87χρονο Κόνραντ Αντενάουερ, τον 72χρονο Σαρλ Ντε Γκολ (που θα έμενε στην εξουσία μέχρι τα 78), τον 68χρονο Χάρολντ ΜακΜίλαν και τους γηραιούς της Ισπανίας και της Πορτογαλίας.
Τώρα, η κατάσταση στην Ευρώπη έχει αντιστραφεί. Οι ηγέτες της έχουν παιδιά στο σχολείο, αλλά οι ψηφοφόροι έχουν γεράσει. Το 2050, πάνω από το ένα τρίτο των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ενωσης με δικαίωμα ψήφου θα είναι πάνω από 65. Κι επειδή οι μεγαλύτεροι σε ηλικία πολίτες είναι συνήθως πιο πιστοί στο ραντεβού τους με την κάλπη, θα είναι σε θέση να επηρεάζουν καταλυτικά τις πολιτικές εξελίξεις.
Το γεγονός αυτό προκαλεί μεγάλη ανησυχία σε όσους ασχολούνται με τα προβλήματα του κοινωνικού κράτους και των συντάξεων. Ο 54χρονος Ντέιβιντ Ουίλετς, στέλεχος των Τόρις, προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις με ένα βιβλίο του όπου κατηγορεί τους baby-boomers, δηλαδή αυτούς που γεννήθηκαν από το 1945 ως το 1965, ότι κλέβουν το μέλλον των παιδιών τους. Ο φόβος του είναι ότι οι boomers, που κατέχουν πάνω από τον μισό προσωπικό πλούτο της Βρετανίας, θα ψηφίζουν για την ενίσχυση των συντάξεων και της περίθαλψης, ενώ οι νεότεροι ψηφοφόροι θα προτιμούν να ενισχύεται η παιδεία.
Οι φόβοι αυτοί έχουν οδηγήσει στη διατύπωση κάποιων αιρετικών προτάσεων. Ο Αρζι Λανς Μπόβενμπεργκ από το Πανεπιστήμιο Τίλμπουργκ της Ολλανδίας (γεννημένος το 1958) αναρωτιέται μήπως οι γονείς πρέπει να έχουν μία επιπλέον ψήφο για το καθένα από τα μικρά παιδιά που φροντίζουν. Ενας οικονομολόγος από το Πανεπιστήμιο της Βιένης, ο Ντένις Μίλερ (γεννημένος το 1940), επισημαίνει ότι όπως οι ηλικιωμένοι είναι υποχρεωμένοι να κάνουν μαθήματα οδήγησης για να κρατούν την άδειά τους, έτσι θα πρέπει να κάνουν και μαθήματα πολιτικής αγωγής για να μπορούν να συνεχίζουν να ψηφίζουν.
Ορισμένα πολιτικά κόμματα, όπως οι Εργατικοί στη Βρετανία, προτείνουν να μειωθεί το όριο για το δικαίωμα ψήφου στα 16 χρόνια.
Οι προτάσεις αυτές παρουσιάζουν ορισμένα μειονεκτήματα, παρατηρεί ο «Εκόνομιστ». Συνιστούν καταρχήν διάκριση εναντίον όσων δεν μπορούν να κάνουν παιδιά. Προσβάλλουν τους πιο μεγάλους σε ηλικία ψηφοφόρους, οι οποίοι υπηρετούν τη χώρα τους εδώ και δεκαετίες. Η Αυστρία, που το 2008 έγινε η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που επέτρεψε την ψήφο στα 16, διαπίστωσε ότι πολλοί ψηφοφόροι αυτής της ηλικίας ψήφισαν την ακροδεξιά.
Οι φόβοι για τις συνέπειες της ενίσχυσης της γεροντοκρατίας στην Ε.Ε., η οποία έχει ήδη πρόβλημα ανταγωνιστικότητας, είναι δικαιολογημένοι. Οι περιοδικές δημοσκοπήσεις που γίνονται στις 27 χώρες-μέλη δείχνουν ότι οι πολιτικές και οικονομικές προτιμήσεις ποικίλλουν με την ηλικία. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία ψηφοφόροι είναι, για παράδειγμα, λιγότερο ικανοποιημένοι με τη ζωή τους και πιο απαισιόδοξοι για το οικονομικό μέλλον. Επίσης προτιμούν να έχουν σταθερό μισθό.
Η Ευρώπη αντιμετωπίζει όμως ένα ακόμη πιο σοβαρό πρόβλημα. Και αυτό είναι οι διαφορές των προτιμήσεων ανάλογα με την εθνικότητα. Ας πάρουμε την αυτοαπασχόληση. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία Ευρωπαίοι δείχνουν λιγότερο ενθουσιασμό από τους νεότερους, αλλά οι διαφορές δεν είναι μεγάλες.
Αντίθετα, στα άκρα της Ευρώπης το χάσμα είναι τεράστιο. Το 57% των Ευρωπαίων εμφανίζονται πολύ θετικοί απέναντι στην αυτοαπασχόληση, έναντι μόλις 30% των Βέλγων.
Με άλλα λόγια, κάθε ευρωπαϊκή χώρα αντιμετωπίζει διαφορετικά το γήρας. Σε κάθε περίπτωση, εχθρός της μεταρρύθμισης δεν είναι τα γηρατειά, αλλά η άγνοια και ο εγωισμός. Οι ηλικιωμένοι έχουν εκ των πραγμάτων συγκεντρωμένη σοφία. Κι αυτή τη σοφία, η Ευρώπη τις επόμενες δεκαετίες θα τη χρειαστεί.

Πηγή: http://korydallosnews.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Εθελοντική ενδο-αυτοδιοικητική κινητικότητα: Νέα τροπολογία επιταχύνει τη διαδικασία

Νέα τροπολογία που επιταχύνει και απλουστεύει τη διαδικασία της εθελοντικής κινητικότητας ψηφίστηκε στη Βουλή και συγκεκριμένα στο σχέδιο νόμου «Νέο ρυθμιστικό σχέδιο Αθήνας-Αττικής και άλλες διατάξεις».
Με την τροπολογία αυτή δίνεται πλέον η δυνατότητα να ολοκληρωθούν άμεσα, δηλαδή και πριν από τις καταληκτικές ημερομηνίες που προβλέπει ο νόμος, οι διαδικασίες μετάταξης μέσω της εθελοντικής κινητικότητας από τους φορείς υποδοχής.
Συγκεκριμένα, η σύνταξη της απόφασης για την εκάστοτε μετάταξη θα μπορεί να συνταχθεί από την επόμενη μέρα υποβολής της αίτησης και όχι μετά τη λήξη της προθεσμίας, όπως όριζε μέχρι τώρα ο νόμος.
Για να δείτε την τροπολογία πατήστε στο διαβάστε περισσότερα

Εθελοντική ενδο-αυτοδιοικητική κινητικότητα: Νέα τροπολογία

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Νομιμότητα και δικαιοσύνη αλά καρτ

«Ο,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό»… η εν λόγω δήλωση ανήκει στον πρώην υπουργό κ. Βουλγαράκη ο οποίος σίγουρα θα μνημονευθεί από τους μελλοντικούς ιστοριογράφους για ίσως την πιο ειλικρινή δήλωση πολιτικού άνδρα στην μεταπολιτευτική ιστορία της Χώρας.
Εκεί στις θολές γραμμές μεταξύ νομιμότητας/ηθικής και παρανομίας/ανηθικότητας κινείται εδώ και δεκαετίες η πολιτική τάξη της Χώρας και αντιστοίχως ορίζει την κοινωνική πραγματικότητα.
Χωρίς να υπάρχει ο λόγος ή η δυνατότητα ενδελεχούς και βαθιάς ανάλυσης του «ποιος» και για «ποιόν» γράφει τους νόμους, χωρίς να χρειάζεται να δηλωθεί το αυτονόητο του ποιοι εξυπηρετούνται από το ευρύτερο νομοθετικό πλαίσιο σε πληθώρα θεμάτων και χωρίς να απαιτείται η παρουσίαση μίας λεπτομερούς εικόνας του πως διαπλέκονται η δικαστική, η νομοθετική και η εκτελεστική εξουσία προς εξυπηρέτηση συγκεκριμένων έναντι άλλων, η εικόνα είναι ξεκάθαρη… the game is rigged.
Παίζουμε σε ένα παιχνίδι όντας πιόνια, χωρίς να έχουμε ουσιαστικό λόγο στη διαμόρφωση των κανόνων, οι οποίοι αλλάζουν κατά το δοκούν και πάντα με συγκεκριμένο προσανατολισμό. Το «ιστορικό αυτονόητο» που θέλει τους νόμους και την εξουσία να είναι έκφραση της εκάστοτε άρχουσας τάξης δεν έχει αλλάξει. Αντιθέτως υπάρχει επιπλέον η αίσθηση της συμμετοχής, της επιλογής και της μερικής ισχύς επί των θεμάτων… ίσως η πιο ενδιαφέρουσα πτυχή, από κοινωνιολογική άποψη, της όλης κατάστασης. Μία αίσθηση, μία πίστη όμως που μας έχει καταστήσει «μουδιασμένους» μπροστά στην πραγματική εικόνα, ανήμπορους να αντιδράσουμε ουσιαστικά καθώς… όλα γίνονται νόμιμα ή νομότυπα καλύτερα…
Διαδραματίζεται εδώ και μέρες ένα σήριαλ με κάποιες κοινωνικές/επαγγελματικές ομάδες να διεκδικούν την εφαρμογή δικαστικών αποφάσεων «αποκατάστασης αδικιών» από μεριάς του κράτους. Για κάποιες αυτό είναι επιτεύξιμο (βλ. δικαστικοί), για άλλες αυτό αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης, διεκδίκησης και ίσως πολιτικών παιγνίων (βλ. ένστολοι) και για κάποιες άλλες η νομιμότητα είναι υποκειμενική, η ηθική παρωχημένη ιδέα και το κράτος αυτοαναιρείται και αυτοϋπονομεύεται (βλ. καθαρίστριες). Η εικόνα βέβαια είναι ενδιαφέρουσα και διαφοροποιείται αναλόγως την οπτική γωνία του καθενός, ο διχασμός όμως είναι ευδιάκριτος και ο κοινωνικός αυτοματισμός φαίνεται να είναι το ζητούμενο.
Έχοντας κάνει τον απαραίτητο κύκλο τα ερωτήματα επανέρχονται… Ποιος ορίζει την νομιμότητα και ποιος την παρανομία;;; Νοείται νομιμότητα και δικαιοσύνη αλά καρτ;;; και τέλος ποιες είναι οι αδικίες και ποιοι οι «μοναδικοί» αδικημένοι στη χώρα όπου «ο,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό»;…

του Γιώργου Μπαμπαγιάν Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ευκολότερη η ανανέωση της άδειας συνεργείου και πλυντηρίου αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών

Με απόφαση του υφυπουργού Μεταφορών κ Παπαδόπουλου απλοποιείται η διαδικασία ανανέωση της άδειας των συνεργείων και πλυντηρίων αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών αλλά και τυχόν μεταβολές όπως η μεταβίβαση και η διαδικασία έγκρισης σχεδιαγραμμάτων.
Ειδικότερα η απόφαση του υφυπουργού εκδόθηκε με αφορμή ερωτήματα περιφερειακών υπηρεσιών Μεταφορών – Επικοινωνιών της χώρας και προκειμένου να διασαφηνιστεί και να απλοποιηθεί περαιτέρω το ισχύον αδειοδοτικό καθεστώς των σταθμών αυτοκινήτων για τις περιπτώσεις:
α) αλλαγής δικαιούχου, είτε της ισχύουσας άδειας λειτουργίας, είτε της Βεβαίωσης Νόμιμης Λειτουργίας, β) ανανέωσης, είτε της ισχύουσας άδειας λειτουργίας, είτε της Βεβαίωσης Νόμιμης Λειτουργίας και γ) διαδικασίας έγκρισης σχεδιαγραμμάτων επί αιτούμενων ή υλοποιημένων μεταβολών, σε σχέση με τα αρχικώς εγκριθέντα σχεδιαγράμματα, κατά τη διάρκεια ισχύος της άδειας ίδρυσης, ή μετά τη χορήγηση, είτε της άδειας λειτουργίας, είτε της Βεβαίωσης Νόμιμης Λειτουργίας, σε εγκαταστάσεις εξυπηρέτησης οχημάτων:
Προβλέπει ότι στις περιπτώσεις αλλαγής δικαιούχου, είτε της ισχύουσας άδειας λειτουργίας, είτε της Βεβαίωσης Νόμιμης Λειτουργίας, μιας εκ των εν θέματι εγκαταστάσεων, υποβάλλονται τα αντίστοιχα, κατά περίπτωση, προβλεπόμενα δικαιολογητικά, προκειμένου να χορηγηθεί η Βεβαίωση Νόμιμης Λειτουργίας στο όνομα του νέου δικαιούχου της υπόψη εγκατάστασης, πλην των περιπτώσεων:
1) συνεργείου επισκευής και συντήρησης αυτοκινήτων, μοτοσικλετών και μοτοποδηλάτων,
2) Σταθμού υπεραστικών λεωφορείων άνευ αντλιών καυσίμων και
3) Σταθμού φορτηγών αυτοκινήτων για φορτοεκφόρτωση εμπορευμάτων (εμπορευματικός σταθμός αυτοκινήτων) άνευ αντλιών καυσίμων, για τις οποίες αντικαθίσταται η διενέργεια αυτοψίας για τη διαπίστωση τυχόν επελθούσας μεταβολής στην εν γένει εγκατάσταση, από αντίστοιχη υπεύθυνη δήλωση, σύμφωνα με το άρθρο 8 του Ν. 1599/1986, του νέου δικαιούχου, ότι δεν έχει επέλθει καμία μεταβολή στην εν γένει εγκατάσταση, έπειτα από τη χορήγηση της άδειας λειτουργίας της ή της Βεβαίωσης Νόμιμης Λειτουργίας της.
Κατ’ αντίστοιχο τρόπο πραγματοποιείται και η διαδικασία, της ανανέωσης είτε της άδειας λειτουργίας, είτε της Βεβαίωσης Νόμιμης Λειτουργίας, για τις περιπτώσεις των νομίμως λειτουργούντων υπαίθριων και στεγασμένων σταθμών, καθώς επίσης και των στεγασμένων πλυντηρίων – λιπαντηρίων.
Αλλαγές σε σχέση με τα αρχικώς εγκριθέντα σχεδιαγράμματα, είτε κατά τη διάρκεια ισχύος της άδειας ίδρυσης μίας εκ των εν θέματι εγκαταστάσεων εξυπηρέτησης οχημάτων, είτε μετά τη χορήγηση της άδειας λειτουργίας της, ή της Βεβαίωσης Νόμιμης Λειτουργίας της, που απαιτούν μεταβολή κάποιων εκ των στοιχείων της, ή επέκταση με εγκαταστάσεις προβλεπόμενες από τις κείμενες διατάξεις, πρέπει πριν την υλοποίησή τους να υποβληθούν για έλεγχο στην αρμόδια αρχή (οικεία περιφερειακή υπηρεσία μεταφορών και επικοινωνιών), με αίτηση του ενδιαφερομένου, τα νέα προβλεπόμενα, κατά περίπτωση, σχεδιαγράμματα και η τεχνική έκθεση και ο προϋπολογισμός δαπάνης των αιτούμενων μεταβολών ή/και των επεκτάσεων με εγκαταστάσεις προβλεπόμενες από τις κείμενες διατάξεις.
Μετά την έγκριση των αιτούμενων υλοποιημένων μεταβολών ή/και εγκαταστάσεων, χορηγείται νέα Βεβαίωση Νόμιμης Λειτουργίας, εφόσον έπειτα από την εξέταση και έλεγχο των ανωτέρω δικαιολογητικών, διαπιστωθεί η συνδρομή όλων των όρων και προϋποθέσεων δραστηριοποίησης που προβλέπονται από τη κείμενη νομοθεσία για την έγκρισή τους.
Εάν δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, ή δεν προκύπτει η συνδρομή τους από τα υποβληθέντα δικαιολογητικά, η αρμόδια αδειοδοτική αρχή απαγορεύει την έγκριση των ανωτέρω αναφερομένων μεταβολών ή/και εγκαταστάσεων, ενημερώνοντας εγγράφως τον ενδιαφερόμενο, γνωστοποιώντας και τους σχετικούς λόγους.
Στη περίπτωση που έλαβε χώρα μεταβολή των στοιχείων, μίας εκ των εν θέματι εγκαταστάσεων εξυπηρέτησης οχημάτων, μετά τη χορήγηση, είτε της άδεια λειτουργίας της, είτε της Βεβαίωσης Νόμιμης Λειτουργίας της, χορηγείται νέα Βεβαίωση Νόμιμης Λειτουργίας, υπό την προϋπόθεση έγκρισης των νέων απαιτούμενων, κατά περίπτωση, σχεδιαγραμμάτων, συνοδευόμενων και από αντίστοιχη τεχνική έκθεση, από την αδειοδοτούσα αρχή (οικεία περιφερειακή υπηρεσία μεταφορών και επικοινωνιών), σε σχέση με τα ήδη υποβληθέντα σχεδιαγράμματα που συνοδεύουν, είτε την άδεια λειτουργίας, είτε τη Βεβαίωση Νόμιμης Λειτουργίας, τότε υποβάλλονται για έλεγχο στην αδειοδοτούσα αρχή (οικεία περιφερειακή υπηρεσία μεταφορών και επικοινωνιών), με αίτηση του ενδιαφερομένου, τα νέα προβλεπόμενα, κατά περίπτωση, σχεδιαγράμματα και η τεχνική έκθεση και ο προϋπολογισμός δαπάνης των αιτούμενων μεταβολών ή/και των επεκτάσεων με εγκαταστάσεις προβλεπόμενες από τις κείμενες διατάξεις. Μετά την έγκριση των αιτούμενων υλοποιημένων μεταβολών ή/και εγκαταστάσεων, χορηγείται νέα Βεβαίωση Νόμιμης Λειτουργίας, εφόσον έπειτα από την εξέταση και έλεγχο των ανωτέρω δικαιολογητικών, διαπιστωθεί η συνδρομή όλων των όρων και προϋποθέσεων δραστηριοποίησης που προβλέπονται από τη κείμενη νομοθεσία για την έγκρισή τους.
Εάν δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, ή δεν προκύπτει η συνδρομή τους από τα υποβληθέντα δικαιολογητικά, η αρμόδια αδειοδοτική αρχή απαγορεύει την έγκριση των ανωτέρω αναφερομένων μεταβολών ή/και εγκαταστάσεων, ενημερώνοντας εγγράφως τον ενδιαφερόμενο, γνωστοποιώντας και τους σχετικούς λόγους.». Παράλληλα σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση εξακολουθούν να ισχύουν οι πράξεις που έχουν ήδη εκδοθεί μέχρι την εφαρμογή της παρούσας και αφορούν την ίδρυση και την λειτουργία των ανωτέρω εγκαταστάσεων εξυπηρέτησης οχημάτων.
Για περιπτώσεις μεταβίβασης της εγκατάστασης ή εν γένει τροποποίησης των ανωτέρω διοικητικών πράξεων, θα ακολουθείται διαδικασία αντίστοιχη με αυτή της αναγγελίας έναρξης λειτουργίας της δραστηριότητας.». Ο Προϋπολογισμός της απαιτούμενης δαπάνης των επί μέρους εγκαταστάσεων, των εγκαταστάσεων εξυπηρέτησης οχημάτων που προβλεπόταν σε προηγούμενη εγκυκλιο, ως προβλεπόμενο και υποβαλλόμενο από τους εκμεταλλευτές τους δικαιολογητικό, σε δύο αντίτυπα, κατά τη διαδικασία αναγγελίας έναρξης λειτουργίας των επιχειρήσεών τους, καταργείται. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η αλήθεια για τη δήθεν αξιολόγηση των Δημοσίων Υπαλλήλων

Από την ημέρα που οι τύχες της χώρας παραδόθηκαν σε πολυκομματικές κυβερνήσεις (Παπαδήμος, ο υπηρεσιακός Πικραμένος, Σαμαράς), αυτό που όλη η ελληνική κοινωνία παρατηρεί με δέος, είναι η πλήρης κατάρρευση των δικαιωμάτων, πάσης φύσεως, με ταυτόχρονη καταπάτηση – κατάργηση άρθρων του Συντάγματος.
Μια από τις σημαντικότερες ανατροπές είναι και η ουσιαστική κατάργηση της μονιμότητας των Δημοσίων Υπαλλήλων.
Προκειμένου να επιτύχουν αυτό το στόχο, επέλεξαν διάφορες μεθόδους. Μεταξύ αυτών ήταν και η περίφημη κινητικότητα – διαθεσιμότητα, μετά από «αξιολόγηση»!
Έχει μεγάλη σημασία να εξετάσουμε πώς εννοεί η κυβέρνηση την αξιολόγηση.
Κατά τους κυβερνώντες, λοιπόν, σε κάθε υπουργείο, με τους βαθμούς 9 ως 10 αξιολογείται ποσοστό έως και 25% των υπαλλήλων, με τους βαθμούς 7 ως 8 αξιολογείται ποσοστό έως και 60% των υπαλλήλων και με τους βαθμούς 1 ως 6 αξιολογείται ποσοστό έως και 15% των υπαλλήλων.
Πρόκειται για τη λεγόμενη έκθεση επιμερισμού ποσοστών ανά κλίμακα βαθμολόγησης. Και στέλνεται και διευκρίνιση με την οποία το υπουργείο επισημαίνει ότι όσοι βαθμολογούνται με την κατώτερη βαθμολογία δεν οδηγούνται σε διαθεσιμότητα, καθώς αυτή τελείωσε, ούτε απολύονται.
Με βάση τα όσα λέει η κυβέρνηση, προκύπτουν κάποια κρίσιμα ερωτήματα. Πώς θα γίνει η αξιολόγηση; Με τι κριτήρια; Από πού προκύπτουν αυτές οι βαθμολογήσεις; Οι εργαζόμενοι ως τι θα αξιολογηθούν;
Η λογική της κυβέρνησης και σε αυτό το θέμα είναι απολύτως εσφαλμένη. ΔΕΝ επιθυμεί να αξιολογήσει, απλά, επιθυμεί να παρουσιάσει αριθμούς, όπως της ζητούν οι τροϊκανοί. Γιατί, με όσα λένε ότι θέλουν να κάνουν και όπως περιγράφονται στο νόμο, το μόνο που δεν τους ενδιαφέρει, είναι η αξιολόγηση.
Αν πραγματικά επιθυμούσε να μεταρρυθμίσει τη χώρα και ιδιαίτερα το Δημόσιο Τομέα, την ατμομηχανή κάθε σοβαρής χώρας, έπρεπε να κάνει κάποιες σημαντικές κινήσεις.
Η πρώτη κίνηση είναι να συνταχθούν νέα οργανογράμματα κατά υπουργείο, στα οποία θα περιγράφονται:
• Η θέση εργασίας
• Τα προσόντα του ενδιαφερόμενου
• Καθηκοντολόγιο
Στη συνέχεια προκηρύσσει τις θέσεις με αναλυτική περιγραφή των παραπάνω. Με την πρόσληψη των ενδιαφερομένων και την τοποθέτησή τους να υπάρχει ένα χρονικό περιθώριο έξι μηνών για να μπορέσουν να δείξουν τις δυνατότητές τους.
Ακολούθως, με ένα σύστημα επιστημονικά τεκμηριωμένο και πλήρως αδιάβλητο, μπορεί να προχωρήσει στην αξιολόγηση.
Η αξιολόγηση που γίνεται υπό αυτές τις συνθήκες, έχει αποτέλεσμα. Παράλληλα, με τον τρόπο αυτό, θα τοποθετείται ο κατάλληλος ενδιαφερόμενος στην κατάλληλη θέση.
Αντί αυτών, η πρακτική που ακολουθείται σήμερα είναι η προκήρυξη αριθμού ΠΕ, ΤΕ, ΔΕ, ΥΕ και στη συνέχεια η τοποθέτησή τους όπου υπάρχουν κενά ή ανάγκες!
Πλέον αυτού, πλείστες όσες φορές ο προσληφθείς υποχρεώνεται σε αλλαγή θέσης αναιτιολόγητα. Ή υποχρεώνεται σε συχνές αλλαγές καθηκόντων, ανάλογα με τις διαθέσεις του προϊσταμένου.
Ο κάθε εργαζόμενος, υπό αυτές τις συνθήκες, ΔΕΝ μπορεί να κριθεί. Εκτός εάν κρίνεται για την προσαρμοστικότητά του σε κάθε θέση που τοποθετείται. Για ουδένα άλλο λόγο μπορεί να κριθεί.
Γιατί η κυβέρνηση επέλεξε αυτή την περίοδο για να εφαρμόσει μια δήθεν αξιολόγηση στους Δημοσίους Υπαλλήλους;
Για να μπορεί να κουνά το δάχτυλο σε όσους διαφωνούν μαζί της, τονίζοντας σε κάθε περίπτωση ότι οι διαφωνούντες δεν επιθυμούν την αξιολόγηση!!!
Βρήκαν οι κυβερνώντες να λένε διάφορα, επιτιθέμενοι στους διαφωνούντες και χαρακτηρίζοντάς τους όπως τους εξυπηρετεί. Και επίσης, σε μια τόσο δύσκολη περίοδο για τους εργαζόμενους, να τους έχει σε διαρκή ομηρεία.
Με αφορμή το ζήτημα της αξιολόγησης, καλό είναι να γνωρίζουμε και κάποια πράγματα από το πολύ πρόσφατο παρελθόν.
Είναι αδιανόητο οι υπουργοί και βουλευτές της κυβέρνησης να επιδιώκουν να επιβάλλουν την δήθεν αξιολόγηση, όταν οι ίδιοι αρνούνται να αξιολογηθούν για το έργο τους.
Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του πρώην Προέδρου της Βουλής, Απόστολου Κακλαμάνη, που στις 19 Μαρτίου του 2010, στην Πρώτη Γραμμή, εκπομπή της συγχωρεμένης ΝΕΤ, σύμφωνα με την οποία «οι βουλευτές και οι υπουργοί δεν είναι μαθητούδια για να τα πηγαίνουν από το αυτί και στο δάσκαλο».
Αυτή η δήλωση δείχνει τη νοοτροπία του συνόλου του πολιτικού κόσμου, σύμφωνα με την οποία οι πολιτικοί είναι στο απυρόβλητο, αν και αυθαιρετούν, βάζουν μια ολόκληρη χώρα στη μέγγενη των μνημονίων, παραβιάζουν το Σύνταγμα, προσβάλλουν με τη συμπεριφορά τους το σύνολο των πολιτών, οδηγούν έναν λαό στη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση που γνώρισε χώρα σε περίοδο ειρήνης, βιάζουν βάναυσα το κοινωνικό κράτος και παρόλα αυτά εξακολουθούν να συμπεροφέρονται με μοναδική αλαζονεία.
Αν από κάπου πρέπει να ξεκινήσει η αξιολόγηση είναι από τον πολιτικό κόσμο, που αδυνατεί να πράξει το αυτονόητο. Να φτιάξει ένα σωστό κράτος.

Πηγή: http://www.tribune.gr - Γιάννης Γ. Αγγέλου Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Δεν υπάρχουν οι δομές για να γίνει αξιόπιστα η Αξιολόγηση στο δημόσιο

Το Διοικητικό Επιμελητήριο Ελλάδας, μετά την πρόσφατη ανακοίνωσή του, με την οποία «κατακεραυνώνει» το σύστημα αξιολόγησης του ΥΔΜΗΔ λέγοντας ότι οδηγεί σε αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα, επανέρχεται κάνοντας λόγο για προσπάθεια επιβολής του συστήματος των ποσοστώσεων στην αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, χωρίς να συντρέχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις, γεγονός που, όπως αναφέρει, έχει δημιουργήσει αρνητικό κλίμα.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΠΟΣΟΣΤΩΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ
Σήμερα, τέσσερις μήνες μετά τη δημοσίευση του ν.4250/2014 περί αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων εντός προκαθορισμένων ποσοστώσεων και με τη λήξη της τέταρτης προθεσμίας που έδωσε το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης προκειμένου να επιβάλει την εφαρμογή του, παρότι το ΔΕΕ τόσο κατά τη συζήτηση του νόμου στη Βουλή όσο και μεταγενέστερα, κατά τις ανεπιτυχείς προσπάθειες υλοποίησής του, έλαβε σαφή θέση, κατέδειξε τις αδυναμίες και ανέδειξε την προβληματικότητα του νέου συστήματος με τρόπο μεθοδικό, νηφάλιο, σαφή και τεκμηριωμένο (βλ. μελέτη ΔΕΕ με ημερομηνία 17-7-2014), επειδή η σχετική αντιπαράθεση μεταξύ του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης που εμμένει στην εφαρμογή του νόμου και των δημοσίων υπαλλήλων που το αρνούνται όχι μόνο δεν μειούται αλλά φαίνεται να λαμβάνει πρωτοφανή ένταση, επειδή τα διάφορα ΜΜΕ συμπράττουν με τον τρόπο τους στην αντιπαράθεση αυτή, είτε αναπαράγοντας άκριτα τις ανακοινώσεις των εμπλεκομένων είτε υιοθετώντας εύκολα ατεκμηρίωτες απόψεις και προβληματικά κοινωνικά στερεότυπα, επειδή θεωρούμε ότι η κοινωνία των πολιτών, της οποίας και εμείς ως ΔΕΕ αποτελούμε μέρος και έκφραση, οφείλει να ενημερώνεται σφαιρικά, εμπεριστατωμένα και απροκατάληπτα, ώστε να μπορεί να διαμορφώνει άποψη, γι’ αυτό, ανασκοπώντας τη διαμορφωθείσα κατάσταση θέλουμε να τονίσουμε τα εξής:
1. Ούτε κατά τη θέσπιση του νόμου ούτε μετά, παρουσιάστηκε κάποιο στοιχείο που να αποδεικνύει την ύπαρξη του υποτιθέμενου προβλήματος («όλοι οι υπάλληλοι βαθμολογούνται με άριστα..») και προπάντων, τον υψηλό βαθμό σημαντικότητάς του, ώστε να δικαιολογείται η διαμόρφωση νέας δημόσιας πολιτικής για την αντιμετώπισή του.
2. Το υιοθετούμενο σύστημα, προσέγγισης της κανονικής κατανομής ή forced distribution, είναι γνωστό από την εφαρμογή του σε διεθνικές εταιρίες του ιδιωτικού τομέα, οι οποίες όμως λειτουργούν με διαφορετική φιλοσοφία και σε διαφορετικά οργανωτικά περιβάλλοντα, δηλαδή σε πραγματικότητες που καθιστούν την όποια προσπάθεια αντιγραφής και άκριτης μεταφοράς του συστήματος, εμφανώς άστοχη. Πολύ χειρότερα, που κατά τα τελευταία χρόνια, το συγκεκριμένο σύστημα αναγνωρίζεται ως άδικο και αντιπαραγωγικό, ενώ η τάση είναι να εγκαταλείπεται καθόσον υποθάλπει τον σκληρό ανταγωνισμό και διασκορπίζει το κοινωνικό κεφάλαιο μιας οργάνωσης. 3. Στην ελληνική Δημόσια Διοίκηση, όπου απουσιάζουν οι πρωτογενείς μετρήσεις, οι οργανώσεις δεν διαθέτουν οργανωτικό βάθος (περιγραφές και αξιολόγηση θέσεων εργασίας, σαφώς προσδιορισμένες διαδικασίες, καθήκοντα κατά θέση, επιθυμητά πρότυπα απόδοσης κλπ) ούτε λειτουργούν με στοχοθεσία κάποιου τύπου, δεν μπορούμε να μιλάμε για ακριβή αποτύπωση της απόδοσης ούτε των υπηρεσιών ούτε των υπαλλήλων.
4. Στις δημόσιες υπηρεσίες, όπου σήμερα οι τριετείς θητείες των προϊσταμένων που επιλέχθηκαν από τα Υπηρεσιακά Συμβούλια του ν.3839/2010, έχουν σχεδόν παντού λήξει και οι προϊστάμενοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι διορισμένοι με εντολή υπουργού/γενικού γραμματέα αποκεντρωμένης /περιφερειάρχη /δημάρχου, προφανώς δεν μπορούμε να μιλάμε για αμεροληψία των αξιολογητών-κριτών. Από κριτές που η θέση τους εξαρτάται από την πολιτική εύνοια, αναμένεται η αναπαραγωγή των σημερινών σχέσεων εξουσίας και όχι η αντικειμενικότητα. Η κατάσταση αυτή, κυριαρχίας του κομματικού κράτους, αναμένεται να ισχυροποιηθεί περαιτέρω με την εφαρμογή του ν.4275/2014 περί επιλογής προϊσταμένων, ο οποίος περιέργως, δεν συνδέεται με τον νόμο περί αξιολόγησης.
5. Το σύστημα αυτό, που εξαρχής αμφισβητήθηκε ως αντισυνταγματικό, σήμερα διαθέτει μόνο την τυπική νομιμότητα, ενώ όπως έχει καταδειχθεί τόσο από τη στάση βασικών φορέων του χώρου της Διοίκησης (ΕΚΔΔΑ, ΔΕΕ, ΤΕΕ, ΟΚΕ, ΔΣΑ κ.α.) όσο και από τη μαζική συμμετοχή των υπαλλήλων στην απεργία-αποχή της ΑΔΕΔΥ ανεξαρτήτως πολιτικών παρατάξεων (!), δεν διαθέτει καθόλου ουσιαστική νομιμοποίηση. Ο ίδιος ο κυβερνητικός συνασπισμός, αν και τον Φεβρουάριο ψήφισε τον νόμο, εμφανίζεται τώρα διαφοροποιημένος. Στις Δημοκρατίες όμως, οι νόμοι ισχύουν και μακροημερεύουν όταν εξασφαλίζουν την κοινωνική αποδοχή με την πειστικότητά τους και όχι όταν επιβάλλονται με μέτρα αυταρχικού τύπου ή με τακτικές παραπλάνησης…
6. Ο συγκεκριμένος νόμος, μαζί με τη γενικότερη Αρχή της Νομιμότητας, ευτελίζονται από το ίδιο το Υπουργείο ΔΜΗΔ, όταν ο υπουργός δίνει συνεχείς παρατάσεις για την εφαρμογή του χωρίς να νομιμοποιείται για κάτι τέτοιο ή όταν στελέχη του μετέρχονται μεθόδων «δημιουργικής διοικητικής τέχνης», προτρέποντας τις υπηρεσίες να εντάξουν στο 15% των ανεπαρκών συνταξιούχους ή υπαλλήλους που ετοιμάζονται για συνταξιοδότηση κλπ.
7. Η Αρχή της Νομιμότητας ευτελίζεται πολύ περισσότερο, όταν το Υπουργείο ΔΜΗΔ που επί δεκαετία (2004-2014) παραβλέπει τη μη τήρησή της ανεχόμενο τη μη εφαρμογή του ν.3230/2004 (στοχοθεσία, μέτρηση αποδοτικότητας, αξιολόγηση στη Διοίκηση), την επικαλείται όμως τώρα για να πετύχει την εφαρμογή του ν.4250/2014! Προφανώς σε ένα Κράτος Δικαίου δεν νοείται επιλεκτική εφαρμογή των νόμων…
8. Το σύστημα του ν.4250/2014, επειδή στηρίζεται σε σαθρή νομιμοποιητική βάση και το ίδιο το υιοθετούμενο μοντέλο είναι άδικο και αντιπαραγωγικό, δεν επιδέχεται ουδεμίας βελτιωτικής τροποποίησης. Τα όποια εναλλακτικά κυβερνητικά σενάρια, είτε αφορούν τον φορέα εφαρμογής του μοντέλου είτε τη μείωση των δυσμενών επιπτώσεών του, αποδεικνύουν την κατάσταση εντροπίας στην οποία έχει ήδη περιέλθει το μοντέλο και τους κινδύνους που φέρει για το κύρος οποιουδήποτε εμπλεκόμενου φορέα.
Με δεδομένα όλα τα παραπάνω, θεωρούμε, πως το μόνο που μένει στην ηγεσία του Υπουργείου ΔΜΗΔ και στην Κυβέρνηση γενικότερα, είναι η απλή, καθαρή, κατάργηση των επίμαχων άρθρων του νόμου και η δρομολόγηση μιας ειλικρινούς προσπάθειας σύνταξης εξ αρχής, ενός αξιόπιστου συστήματος αξιολόγησης, το οποίο βέβαια, απαιτείται να συνδέεται και με την επιλογή προϊσταμένων, κάτι που περιέργως δεν γίνεται σήμερα, με την ασυντόνιστη πορεία των νόμων 4250 και 4275/14. Το ΔΕΕ έχει ήδη αποδείξει (συμμετοχή στη διαβούλευση, παρουσία στη Βουλή, σύνταξη μελέτης-γνωμοδότησης) και δηλώνει άλλη μια φορά την ετοιμότητά του να συμβάλει δημιουργικά με ιδέες, προτάσεις και θετική σκέψη σε μια τέτοια προσπάθεια.
Αθήνα 31 Ιουλίου 2014 Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Νέο τηλεφωνικό κέντρο στο Διοικητήριο

Από την Παρασκευή λειτουργεί κανονικά το νέο σύγχρονο ψηφιακό τηλεφωνικό κέντρο της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας.
Τυχόν εκκρεμότητες που υπάρχουν ακόμη όσον αφορά την ενεργοποίηση τηλεφώνων θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι το σήμερα το μεσημέρι.
Το τηλεφωνικό πρόθεμα που ισχύει πλέον είναι αποκλειστικά και μόνο το 27213-61χχχ (ΣΥΖΕΥΞΙΣ) και όχι το παλιό της μορφής 27210-44χχχ.
Παράδειγμα, ισχύει πλέον το 27213-61450 και όχι το 27210-44450. O αριθμός του τηλεφωνικού κέντρου της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας είναι 27213-61200 Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ψαλίδι στις δαπάνες των Περιφερειών ζητάν οι Υπουργοί Οικονομικών και Εσωτερικών

Τυχόν πρόβλεψη πιστώσεων για πρόσληψη προσωπικού με συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου προς κάλυψη παροδικών αναγκών και για απασχόληση προσωπικού με συμβάσεις μίσθωσης έργου, γίνεται εφόσον υφίσταται σχετική γι’ αυτόν τον σκοπό έγκριση.
Μείωση λειτουργικών δαπανών και του κονδυλίου για υπερωρίες ζητούν από τις περιφέρειες ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών κ. Χρ. Σταϊκούρας και ο υπουργός Εσωτερικών κ. Αργ. Ντινόπουλος, ενόψει της κατάρτισης του προϋπολογισμού τους για το 2015. Από την άλλη πλευρά, οι πιστώσεις για επενδύσεις σε οδικά δίκτυα θα είναι το επόμενο έτος αυξημένες κατά 73,36%. Σύμφωνα με την εγκύκλιο των δύο υπουργών:
• Η πίστωση για την κάλυψη δαπανών που αφορούν τη μεταφορά μαθητών πρέπει να είναι ίση με το ύψος του ποσού που δαπάνησε η περιφέρεια για τη μεταφορά μαθητών κατά το σχολικό έτος 2013-2014 (Σεπτέμβριος 2013 - Ιούνιος 2014), μειωμένη κατά 6,25%. Μάλιστα, στην περίπτωση που υπάρχει εκτίμηση για υψηλότερη δαπάνη σε σχέση με το ποσό που θα επιχορηγηθεί η Περιφέρεια, η διαφορά αυτή θα πρέπει να καλυφθεί από λοιπά έσοδά της.
• Οι πιστώσεις για την κάλυψη επενδυτικών δαπανών και δαπανών βελτίωσης, συντήρησης και αποκατάστασης του οδικού δικτύου πρέπει να είναι ίσες με το ύψος του αντίστοιχου ποσού που αποδόθηκε στην περιφέρεια το έτος 2012, αυξημένο κατά 73,36%.
Ωστόσο, στις οδηγίες αναφέρεται ότι, «ενόψει της υποχρέωσης των περιφερειών για τουλάχιστον ισοσκελισμένους ή πλεονασματικούς προϋπολογισμούς και των περιορισμών στην πιστοληπτική πολιτική με την αδυναμία άντλησης δανεισμού για λειτουργικές δαπάνες, είναι αναγκαία η άσκηση περιοριστικής πολιτικής στις δαπάνες γενικότερα». Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να είναι στο ίδιο επίπεδο με το 2014 ή και χαμηλότερα:
• οι δαπάνες υπερωριακής απασχόλησης του προσωπικού,
• οι δαπάνες υπηρεσιακών μετακινήσεων, προμηθειών, τηλεφωνικών συνδιαλέξεων (κινητή τηλεφωνία κ.λπ.), κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος και δημοσίων σχέσεων, συμμετοχή-διοργάνωση εκθέσεων στο εσωτερικό-εξωτερικό, συνδιοργάνωση εκδηλώσεων, εκτυπώσεις-εκδόσεις λευκωμάτων, ενισχύσεις συλλόγων κ.λπ. Τυχόν πρόβλεψη πιστώσεων για πρόσληψη προσωπικού με συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου προς κάλυψη παροδικών αναγκών και για απασχόληση προσωπικού με συμβάσεις μίσθωσης έργου, γίνεται εφόσον υφίσταται σχετική γι’ αυτόν τον σκοπό έγκριση.

Πηγή:http://www.thrakitoday.com/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Αξιολόγηση: Ποιος, ποιον και γιατί;

Το κίνημα των δημοσίων υπαλλήλων απέναντι στον ανθρωποφάγο νόμο 4250 για τη λεγόμενη «αξιολόγηση» στο δημόσιο, μας έχει εκπλήξει ευχάριστα έως τώρα. Έχει δυσκολέψει έντονα... την κυβέρνηση, που μοιάζει ανήμπορη να «επιβάλει το νόμο» μπροστά στη μαζική ανυπακοή των εργαζομένων στο δημόσιο, ενώ έχει συναντήσει και την άρνηση εφαρμογής του σε καθόλου ευκαταφρόνητα τμήματα της ανώτερης διοικητικής ιεραρχίας (40% περίπου των γενικών διευθυντών δηλώνει ότι δεν θα υλοποιήσει την αξιολόγηση). Αναγκάζει ακόμα και τις δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού να «παρακολουθούν το ρεύμα» μη μπορώντας να κάνουν αλλιώς, σε αντίθεση με τη στάση των ίδιων δυνάμεων στη ΔΕΗ ή σε άλλους χώρους. Μέσα στην αγωνιστική άπνοια του τελευταίου διαστήματος, την ήττα των περισσότερων απεργιών και την άτακτη υποχώρηση των αντιστάσεων όταν το κράτος απαντούσε με την ανοιχτή ποινικοποίηση των αγώνων (επιστρατεύσεις κλπ), ο αγώνας αυτός αποτελεί μάλλον την αρχή ενός νέου κύματος ριζοσπαστικοποίησης του κόσμου της εργασίας και όχι μια εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Τέτοια δείγματα εξάλλου αναδεικνύονται πρόσφατα από την απεργία των εργατών της Cosco, τους αγώνες των εμποροϋπαλλήλων ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία, την ηρωική μάχη των καθαριστριών ενάντια στους εργολάβους-δουλέμπορους όπως στο Δρομοκαΐτειο.
Ο σκοπός όμως αυτού του σημειώματος είναι κυρίως να προσπαθήσει να αντικρούσει ορισμένα βασικά επιχειρήματα γύρω από την αξιολόγηση, που όσο οξύνεται η αντιπαράθεση όλο και περισσότερο «πέφτουν στην πιάτσα» από την κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της, προσπαθώντας να κάμψουν τις αντιδράσεις και να απομονώσουν τους δ.υ. από την υπόλοιπη εργατική τάξη.
1) Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η αξιολόγηση είναι μια ουδέτερη έννοια, μια εξω-πολιτική, τεχνοκρατική διαδικασία για να βελτιωθούν οι δημόσιες υπηρεσίες. Με αυτή «θα ξεχωρίσουν οι καλοί από τους μέτριους και οι μέτριοι από τους κακούς, προς όφελος του δημόσιου – κοινωνικού συμφέροντος, όπως γίνεται σε όλα τα σύγχρονα κράτη».
Αποσυνδέει δηλ. την αξιολόγηση από την κυρίαρχη πολιτική του μνημονίου, του δημοσιονομικού κόστους, των οδηγιών της Ε.Ε. και του ΔΝΤ για «μικρότερο και πιο ευέλικτο δημόσιο». Στην πραγματικότητα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Οι νόμοι της κυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, όπως και κάθε κυβέρνησης, υπαγορεύονται από τη στρατηγική που έχουν επιλέξει, και που συμβατικά ονομάζουν «μνημόνιο και πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής».
Η στρατηγική αυτή, σε συμφωνία με την τρόϊκα, τα διεθνή και εγχώρια επιχειρηματικά συμφέρονται και τους βασικούς πυλώνες της εξουσίας στη χώρα μας, περιλαμβάνει:
-Συμπίεση του άμεσου και έμμεσου κόστους της εργατικής δύναμης και ευέλικτη διαχείρισή της, μέχρι τα όρια της απόλυτης εξαθλίωσης σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα (μείωση μισθών, συντάξεων, προσφοράς κοινωνικών υπηρεσιών, πόλεμος στη σταθερή εργασία, απολύσεις, δουλειά με 5μηνα κλπ)
-Γιγάντια αντιδραστική αναδιάρθρωση σε όλο το κράτος και το δημόσιο, προκειμένου αυτό να γίνει πιο μικρό, φτηνό και ευέλικτο, σε ότι αφορά τον κοινωνικό του ρόλο, πιο εχθρικό απέναντι στο λαό.
Παράλληλα το ίδιο το κράτος και το δημόσιο (που κατά τα άλλα έχει χρεοκοπήσει και πρέπει να μικρύνει) μεγαλώνει όταν πρέπει να τροφοδοτήσει τις τράπεζες και τους εφοπλιστές, να δώσει «επιχειρηματικά κίνητρα» και τζάμπα χρήμα στα διάφορα λαμόγια – επενδυτές, να χαρίσει απλήρωτες εργοδοτικές εισφορές από τους φόρους του ελληνικού λαού, να ξεπουλήσει τη δημόσια περιουσία και τις υποδομές.
-Πλήρη παράδοση του δημόσιου συστήματος στα ιδιωτικά κεφάλαια, το «άνοιγμα στην αγορά», όπως το λένε πιο εύσχημα. Οι πολυεθνικές, και τα μεγάλα funds, διψάνε για «επενδύσεις».
Η πτώση του ποσοστού κέρδους τους λόγω της κρίσης αλλά και των αντικειμενικών ορίων συσσώρευσης που δημιουργεί η υπερανάπτυξη (και υπεραντιδραστικοποίηση) του ολοκληρωτικού καπιταλισμού της εποχής μας τα κάνει ολοένα και επιθετικότερα, όλο και πιο αδηφάγα.
Επιχειρούν να διεισδύσουν παντού, σε εθνικούς-στρατηγικούς τομείς της οικονομίας (βλέπε εξελίξεις με ΔΕΗ, αιγιαλούς, ελεύθερους χώρους κλπ), στο λιανικό εμπόριο (φαρμακεία, είδη διατροφής, μεταφοράς, μικρές εμπορικές επιχειρήσεις-από εδώ προκύπτει και η κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας στα καταστήματα κλπ), ακόμα και στο στενό πυρήνα του κοινωνικού κράτους (νοσοκομειακή περίθαλψη, δημόσια παιδεία, τομείς κοινωνικής πρόνοιας).
-Απόλυτη τήρηση των «υποχρεώσεων» απέναντι στους δανειστές, δηλ. πλήρη υποταγή στην καταβολή των δόσεων του ληστρικού, τοκογλυφικού χρέους στα τραπεζικά μεγαθήρια.
-Μεταλλαγή της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας σε αστικό ολοκληρωτισμό, επιδιώκοντας να θέσουν όλη την κοινωνία κάτω από τη μπότα του πειθαρχικού δίκαιου και της διαρκούς επιστράτευσης.
Τον τόνο δίνει ο πρωθυπουργός Σαμαράς σε πρόσφατες δηλώσεις του: «Τελειώνουμε με τον κρατισμό και τον λαϊκισμό του παρελθόντος και μπαίνουμε στη νέα μεταπολίτευση». Πόσο πιο ωμά και καθαρά να περιγράψει αυτή τη στρατηγική;
Ο νόμος 4250 λοιπόν είναι προϊόν και ταυτόχρονα εργαλείο αναμόρφωσης του δημοσίου στη βάση της παραπάνω στρατηγικής. Δεν έρχεται από το πουθενά, διαχρονικά, εξω-ιστορικά. Δένεται οργανικά με το μνημόνιο και τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις κυβέρνησης – Ε.Ε. – επιχειρηματιών. Γι’ αυτό συναντά τη μαζική αντίδραση των εργαζομένων που από ένστικτο καταλαβαίνουν τι τους περιμένει, γι’ αυτό ανησυχεί και την κυβέρνηση που καταλαβαίνει ότι «αν σπάσει ο νόμος» κινδυνεύει ή καθυστερεί καίρια η προώθηση της στρατηγικής της. Ο νόμος αυτός πρέπει να καταργηθεί στο σύνολό του.
2) Η «δεύτερη κυβερνητική γραμμή» παραδέχεται ότι η αξιολόγηση αυτή είναι κακή και δοκιμαστική, αλλά με ορισμένες τροποποιήσεις «μπορεί να γίνει καλύτερη και να συμφωνήσουν οι εργαζόμενοι για το καλό του συνόλου».
Είναι μια γραμμή που πλασάρει κυρίως το ΠΑΣΟΚ και κάποια τμήματα της συμβιβασμένης αριστεράς, που κινούνται εντός του πλαισίου. Ή, κατά καιρούς, και οι Νεοδημοκράτες υπουργοί (Βορίδης, Μητσοτάκης κλπ) που καθησυχάζουν τους υπαλλήλους ότι δεν θα υπάρχουν απολύσεις ή μειώσεις μισθών ως συνέπεια του κακού βαθμού τους. Λένε φυσικά ψέματα.
Τα νούμερα των απολύσεων είναι σαφέστατα, η αντικατάσταση της μόνιμης εργασίας από θέσεις δουλείας των 500 ευρώ δεδηλωμένη, ενώ το νέο μισθολόγιο στο δημόσιο που θα συνδέει το μισθό με το βαθμό και την απόδοση του κάθε εργαζόμενου είναι ήδη ανακοινωμένο. Ποιον λοιπόν δουλεύουν;
Όσο όμως υπάρχει το μαύρο μέτωπο της ΕΕ και των «δανειστών», αυτή η κυβέρνηση και αυτή η πολιτική δεν μπορεί να κάνει «καλή αξιολόγηση». Είναι δέσμια των κυρίαρχων συμφερόντων, ποτέ δεν θα αξιολογήσει και δεν θα νομοθετήσει υπέρ του λαού. Οι νόμοι δεν υπάρχουν γενικά. Έχουν ταξικό πρόσημο.
Το κεντρικό ερώτημα είναι πάντα «από ποιόν γίνονται» και για ποιο σκοπό. Ο νόμος 4250για την αξιολόγηση στο δημόσιο θεσπίστηκε από τη συγκεκριμένη κυβέρνηση και εξουσία που κάθε άλλο έχουν δείξει ότι νοιάζονται για το «καλό του λαού». Στοχεύουν στο δημόσιο-επιχείρηση και σε εργαζόμενους φτηνούς και πειθαρχημένους, χαρά για κάθε εργοδότη και εργολάβο που θα «αγοράσει» τα βασικά φιλέτα της κρατικής παραγωγικής μηχανής και των υπηρεσιών.
Δες τε τι τροπολογία – σύμφωνα με δημοσιεύματα – προτείνει η κ. Χριστοφιλοπούλου για να απαλύνει τις συνέπειες του νόμου 4250 και να αποκοιμίσει τους εργαζόμενους που αντιστέκονται: «προτείνουμε να διατηρηθεί η ποσόστωση, αλλά να εξασφαλιστεί ότι όσοι πάρουν κάτω από τη βάση δεν θα απολυθούν (sic!) και ότι αντί για το…πειθαρχικό οι υπάλληλοι που δεν θα αξιολογηθούν να τιμωρηθούν με στέρηση εξέλιξης και μετατάξεων ως ισοδύναμα μέτρα». Η αθλιότητα σε όλο της το μεγαλείο!
Και δες τε πως πανηγυρίζουν οι εκπρόσωποι του δημοσιονομικού σφαγείου και του ευρώ όταν επιτυγχάνονται οι στόχοι τους: «Σας φέρνω καλά νέα είπε ο επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρος Ρακιντζής, ο οποίος υπέβαλε σήμερα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια, την έκθεση για το 2013.
Το Δημόσιο όπως τα πάει συμμαζεύεται» είπε ο κ. Ρακιντζής, παραδίδοντας στον Πρόεδρο την ετήσια έκθεση, και πρόσθεσε: «Φαίνεται ότι όσο μικραίνει το κράτος λειτουργεί καλύτερα. Δηλαδή ένα εκατομμύριο υπάλληλοι ήταν μάλλον πάρα πολλοί, τώρα που φτάσαμε στους επτακόσιους πενήντα χιλιάδες, δουλεύουν καλύτερα».
Ο επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης σημείωσε, επίσης, πως «η αυστηρότητα της πειθαρχικής διαδικασίας κάνει τους υπαλλήλους πολύ προσεκτικούς». Στην παρατήρηση δε του κ. Παπούλια ότι «υπάρχει μια βελτίωση», συμπλήρωσε «βελτίωση αισθητή». «Και τα νούμερα και η βαρύτητα των πειθαρχικών αδικημάτων, και οι αποδόσεις είναι καλύτερες».
3) Στη συνέχεια επιστρατεύεται και η δήθεν οργή της υπόλοιπης κοινωνίας. «Οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν θέλουν να αξιολογηθούν γιατί έχαιραν ασυλίας από τις κυβερνήσεις και στην ουσία κάνουν ότι θέλουν στη δουλειά τους. Είναι αυθαίρετοι και ανεξέλεγκτοι».
Δεν υπάρχει πιο αποκρουστικό ψέμα από αυτό. Οι Δ.Υ. αρνούνται να αξιολογηθούν από την κυβέρνηση, την τρόϊκα και τους κανιβαλικούς νόμους της. Λογοδοτούν και υπηρετούν στους εργαζόμενους και τις κοινωνικές τους ανάγκες τους. Υποστηρίζουν τον εργατικό-κοινωνικό και όχι τον κρατικό έλεγχο.
Καταγγέλλουν τις πολύμορφες παρεμβάσεις ιδιωτικοποίησης του δημοσίου, βρέθηκαν μπροστά σε όλους τους κοινωνικούς αγώνες. Η νοσηλεύτρια και ο γιατρός του ΕΣΥ, ο «σκουπιδιάρης» των ΟΤΑ, ο δάσκαλος και ο καθηγητής, ο διοικητικός υπάλληλος των υπουργείων, ήδη από το 2010 «αξιολογήθηκαν» και βρέθηκαν «τεμπέληδες, αντιπαραγωγικοί, διεφθαρμένοι, με πολλά δικαιώματα κλπ».
Και μειώθηκαν κατά 40% οι μισθοί τους, υποχρεώθηκαν σε υπερεργασία με απλήρωτες υπερωρίες και τραγικές ελλείψεις προσωπικού, απολύθηκαν, τέθηκαν σε διαθεσιμότητα, συναντούν την καθημερινή τρομοκρατία από τους διοικητές και τους προϊσταμένους στους χώρους δουλειάς. Παρά τα πτυχία τους, τα χρόνια εργασίας τους, τη δοκιμασία τους όλα αυτά τα χρόνια, το βαρύ και ανθυγιεινό του επαγγέλματος σε πολλούς κλάδους.
Και όσο για το ρουσφέτι, που πράγματι ήταν εκτεταμένο στο δημόσιο τομέα τις προηγούμενες εποχές, και που τώρα γενικεύεται και στον ιδιωτικό (από τη Χαλυβουργία μέχρι τα Super Market και τον Ιανό, χρειάζεσαι περίπου πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων και συστατική επιστολή από βουλευτή ή δήμαρχο ή δεσπότη για να βρεις αξιοπρεπή δουλειά) δεν θα απολογηθούμε εμείς για το σαθρό πολιτικό σύστημα ομηρίας και εκμαυλισμού των εργαζομένων που οικοδομούσαν όλα αυτά τα χρόνια τα καθεστωτικά κόμματα. Στις σημαίες μας θα γράφουμε πάντα «μόνιμη και σταθερή δουλειά, με τον εργαζόμενο αφέντη και ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει. Όχι ζητιανιά και ομηρία στους κυρίαρχους για ένα κομμάτι ψωμί».
Στην πραγματικότητα την περηφάνια και την αντίσταση απέναντι στους άδικους νόμους και το άδικο σύστημα, την άρνηση υποταγής τη βαφτίζουν «άρνηση αξιολόγησης». Αντιδρούν λυσσασμένα όταν βλέπουν να «παίρνουν όλοι 10» γιατί θέλουν τον εργαζόμενο «κάτω από τη βάση» με χαμηλή ανταλλακτική αξία. Και επιδιώκουν κάτι ακόμα πιο διαβολικό. Στη γενική μιζέρια πρέπει να «έχουμε διακρίσεις».

Άλλος πιο ψηλά, άλλος πιο μέτρια και άλλος πιο χαμηλά. Μπορεί οι διαφορές στο μισθό να είναι της τάξης των 30 ευρώ ή ένα καλύτερο πόστο στην υπηρεσία, με τη νέα βαθμολογία-ψευτοαξιολόγηση που ετοιμάζουν, πρέπει όμως να «φαίνεται η διαφορά», ο καθένας εργαζόμενος να δείχνει ξεχωριστός από τον άλλο, να νοιώθει διαφορετικό άτομο, όχι συλλογική ομάδα, πτέρυγα, τάξη. Για να μας εκμεταλλεύονται βαθύτερα.
4) Και όταν δεν μπορούν να πείσουν με αυτά τα επιχειρήματα οδηγούνται στον ανοιχτό κοινωνικό αυτοματισμό-χρυσαυγιτισμό. «Ο λαός, οι άνεργοι και οι ιδιωτικοί υπάλληλοι πληρώνουν τους δημόσιους για να κάθονται και να μην αξιολογούνται». Όχι αγαπητοί μου. Δεν θα δούμε τον κόσμο ανάποδα όπως θέλετε εσείς.
Οι άνεργοι και οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα πληρώνουν τους βιομήχανους, τους τραπεζίτες και τους εφοπλιστές, όχι τους δημοσίους υπαλλήλους. Τα αφεντικά τους που σφετερίζονται τον κοινωνικό πλούτο και παρουσιάζονται ως «επενδυτές» και «σωτήρες του λαού».Όλοι μαζί, σε κοινό μέτωπο εργαζομένων-νεολαίας μπορούμε να τους ανατρέψουμε. Και τότε η δύναμή μας θα είναι ανυπολόγιστη.

Πηγή:http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr - Του Μιχάλη Ρίζου Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

"Οδηγός του Πολίτη" από την Περιφέρεια Ηπείρου

Ο Οδηγός του Πολίτη περιέχει πληροφορίες για τις διοικητικές διαδικασίες της Περιφέρειας Ηπείρου.
Ο Οδηγός του Πολίτη της Περιφέρειας Ηπείρου είναι μια δομημένη αποτύπωση των διοικητικών διαδικασιών, οι οποίες έχουν ως χαρακτηριστικό την εξυπηρέτηση των πολιτών.
Η διάθεση αυτής της πληροφορίας στους πολίτες πραγματοποιείται μέσω του δικτυακού τόπου www.politis.gov.gr, ο οποίος δημιουργήθηκε με Ελεύθερο Λογισμικό / Λογισμικό Ανοικτού Κώδικα.
Για κάθε διοικητική διαδικασία θα βρείτε πληροφορίες, όπως τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, το νομικό πλαίσιο, το κόστος για τους πολίτες, το χρόνο διεκπεραίωσης και ισχύος, τα στοιχεία επικοινωνίας της αρμόδιας Υπηρεσίας σε κάθε Περιφερειακή Ενότητα καθώς και να μεταφορτώσετε σε ηλεκτρονική μορφή τα συνοδευτικά έντυπα. Δικτυακός τόπος: www.politis.gov.gr
Αριθμός διοικητικών διαδικασιών: 239.
Στόχος του Οδηγού είναι να αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο για τους πολίτες με το οποίο θα εξοικονομούν χρόνο στην καθημερινότητα τους αφού θα μπορούν να ενημερώνονται και να αποκτούν έντυπα χωρίς να απαιτείται κάθε φορά η μετακίνησή τους στα γραφεία της Περιφέρειας Ηπείρου.
Τα κύρια άμεσα οφέλη για τους πολίτες είναι:
• Η άμεση και ευκολότερη πρόσβαση στην πληροφόρηση για όλους τους πολίτες και κυρίως για τα άτομα που αντιμετωπίζουν προβλήματα στις μετακινήσεις (π.χ. ΑΜΕΑ, κάτοικοι δυσπρόσιτων περιοχών, κ.α.)
• Η μείωση των μετακινήσεων των πολιτών με αποτέλεσμα την εξοικονόμηση χρόνου και χρημάτων καθώς και την μείωση του κυκλοφοριακού προβλήματος.
• Η ομογενοποίηση της εξυπηρέτησης των πολιτών σε όλη την Περιφέρεια Ηπείρου με στόχο την προάσπιση της ισότητας μεταξύ των πολιτών.
• Η αύξηση της διαφάνειας και του αισθήματος εμπιστοσύνης προς τις δημόσιες υπηρεσίες.
• Η συμμετοχή των πολιτών στη βελτίωση των διοικητικών διαδικασιών καθώς έχει ενσωματωθεί η δυνατότητα επικοινωνίας με την Περιφέρεια Ηπείρου και η δυνατότητα αξιολόγησης της κάθε διοικητικής διαδικασίας. κ.α.
Ο παρών δικτυακός τόπος εντάσσεται στην ευρύτερη προσπάθεια της Περιφέρειας Ηπείρου για την παροχή καλύτερων υπηρεσιών προς τους πολίτες της Ηπείρου και θα ενημερώνεται συνεχώς τόσο με νέες διαδικασίες όσο και με όλες τις αλλαγές που προκύπτουν.
Ο ιστότοπος υποστηρίζει φωνητική ανάγνωση του περιεχομένου για την ενίσχυση της ίσης πρόσβασης προς την πληροφόρηση. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....