Τρόποι διαπαιδαγώγησης: ένας οδηγός για γονείς

Ένα χρήσιμο εγχειρίδιο που αναφέρεται στα στυλ διαπαιδαγώγησης, τις τεχνικές και τους κανόνες που μπορούν να εφαρμόσουν οι γονείς, σάς παρουσιάζουμε εδώ.
Πρακτικές συμβουλές για να αρθρωθούν σωστά οι υποδείξεις προς το παιδί και γενικές γνώσεις που μπορούν να εφαρμοστούν σε πολλά και διαφορετικά πλαίσια, ανάλογα με το ζήτημα συμπεριφοράς και τον χαρακτήρα του γονιού.
Η πρώτη ενότητα του εγχειριδίου αναφέρεται σε δύο από τα πιο συχνά ζητήματα συμπεριφοράς που αντιμετωπίζουν οι γονείς: στην επιθετικότητα και τις διαταραχές προσοχής.
Περιγράφονται τα συμπτώματα όσο και οι τεχνικές που μπορούν να εφαρμόσουν οι γονείς. Στην ουσία πρόκειται για έναν οδηγό που σας δίνει ιδέες, σας προβληματίζει ίσως, σας κινητοποιεί – πιο σωστά.
Όσοι γονείς διαβάζετε αυτό το εγχειρίδιο θα πρέπει να έχετε στο νου σας ότι όσες εξειδικευμένες αναλύσεις και εάν διαβάσετε για το πρόβλημα που σας απασχολεί, σε καμία περίπτωση ένα βιβλίο δεν μπορεί να αντικαταστήσει την παρέμβαση ενός ψυχολόγου. Ο ειδικός λαμβάνοντας υπόψη το ιστορικό και καταγράφοντας με πολύ πιο συστηματικό και εξατομικευμένο τρόπο τα προβλήματα συμπεριφοράς είναι σε θέση να σας βοηθήσει πολύ περισσότερο και με μεγαλύτερη ακρίβεια σε σχέση με οποιοδήποτε εγχειρίδιο συμβουλευτικής.
Ο οδηγός για γονείς στον οποίον αναφερόμαστε και που τιτλοφορείται Τρόποι διαπαιδαγώγησης, γράφτηκε από τον Ψυχολόγο Δημήτρη Αγοραστό θα τον βρείτε εδώ

Πηγή: http://symvstathmos.wordpress.com/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Θα συνεχιστεί η "αιμορραγία" των μισθών

Την πλήρη ανατροπή της δομής της εγχώριας αγοράς εργασίας και των ποιοτικών στοιχείων της ανεργίας, καταγράφει στην Έκθεση του ο ΟΟΣΑ, επισημαίνοντας ούτε λίγο ούτε πολύ ότι τα δομικά χαρακτηριστικά της ανεργίας- δηλαδή η ένδειξη της μονιμότητας της- θα συνεχίσουν να αυξάνονται τα επόμενα χρόνια!
Σύμφωνα με τον Οργανισμό, ενώ τα γενικά ποσοστά της ανεργίας θα υποχωρήσουν το 2016 στα ούτως ή άλλως υψηλά επίπεδα του 24,1%, η διαρθρωτική ανεργία- δηλαδή η ανεργία που οφείλεται στις δομές της οικονομίας και της αγοράς εργασίας- θα συνεχίσει να αυξάνεται, φτάνοντας στο 17,5% από 14,1% το 2010! Σε χειρότερη κατάσταση είναι μόνο η Ισπανία, η οποία όμως από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 "υποφέρει" από υψηλή ανεργία.
Επί της ουσίας, ο ΟΟΣΑ επιβεβαιώνει τους φόβους εγχώριων και ξένων αναλυτών για τη ζημιά που έχει προκαλέσει το "ξεχαρβάλωμα" των εργασιακών σχέσεων και η μακροχρόνια ύφεση, ζημιά που δεν μπορεί να αποκατασταθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα, διατηρώντας τα γενικά ποσοστά ανεργίας επί μακρόν σε πολύ υψηλά επίπεδα. Προκειμένου να αντιληφθεί κανείς τι ακριβώς έχει συμβεί την τελευταία 5ετία στην αγορά εργασίας, αρκεί να ανατρέξει στα επιμέρους στοιχεία της ίδιας Έκθεσης του ΟΟΣΑ, που δείχνουν ότι ο μέσος όρος διαρθρωτικής ανεργίας την περίοδο 1990- 1999 ήταν 9,7% και την περίοδο 2000- 2009 ήταν 11,2%. Το ισχυρότερο σοκ προκαλούν οι αντίστοιχες μετρήσεις στο σύνολο των χωρών της Ευρωζώνης, όπου η διαρθρωτική ανεργία διαμορφώνεται μόλις στο 9,6% και μάλιστα με μια... αξιοζήλευτη σταθερότητα από τις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας.
Απογοητευτικά είναι και τα στοιχεία που αφορούν στις κατά κεφαλήν αμοιβές των εργαζομένων, αφού παρά την... ανάπτυξη, αυτές θα συνεχίσουν να μειώνονται. Μετά από το καταστροφικό 2013, όπου οι αμοιβές μειώθηκαν κατά 6,6% (είχε προηγηθεί η μείωση τους κατά 2,6% το 2010, κατά 3,4% το 2011 και κατά 3,7% το 2012), για φέτος ο ΟΟΣΑ εκτιμά ότι ο ρυθμός μείωσης θα υποχωρήσει στο 2,9%, ενώ για το 2015 και το 2016 προβλέπει την περαιτέρω μείωση των αμοιβών κατά 1,2% και 0,4% αντιστοίχως. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι στο τέλος του 2016 το μοναδιαίο κόστος εργασίας θα έχει μειωθεί κατά 20,3%.

Πηγή: www.iefimerida.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Εθελοντισμός για το κέρδος του άλλου

Η άποψη περί των θετικών επιπτώσεων του εθελοντισμού δεν είναι καινούρια. Ούτε και η βιομηχανία εκμετάλλευσης που στήθηκε γύρω από τη δωρεάν εργασία με σκοπό το κέρδος. Τα τελευταία χρόνια γίνεται μεγάλη κουβέντα για τα επίπεδα της ανεργίας των νέων.
Η απάντηση σε αυτή τη «μάστιγα» έρχεται μέσω αναλύσεων οι οποίες την αντιμετωπίζουν ως ένα ανεξάρτητο γεγονός που μοιάζει περισσότερο με φυσικό φαινόμενο, παρά με το άμεσο αποτέλεσμα μιας σειράς πολιτικών αποφάσεων και διακρατικών δεσμεύσεων.
Σήμερα, έξι στους δέκα νέοι είναι άνεργοι. Πάνω από τους μισούς δεν πληρώνονται τα προβλεπόμενα, ενώ οι απλήρωτες υπερωρίες είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Στο επίκεντρο των λύσεων που προτείνουν οι ίδιοι οι άνεργοι νέοι στον εαυτό τους είναι η εθελοντική εργασία.
Εθελοντής σε μια επιχείρηση που κερδίζει χρήματα από τη δωρεάν εργασία μου σημαίνει συλλογή εμπειριών και αύξηση των πιθανοτήτων πρόσληψης μου στο μέλλον, λένε οι άνεργοι νέοι.
Μερικοί από αυτούς το πιστεύουν. Κάποιοι το χρησιμοποιούν ως άλλοθι για να δικαιολογήσουν την επιλογή να μετατρέψουν τον εαυτό τους σε μια εθελοντική μηχανή παραγωγής κέρδους για τους άλλους.
Η εθελοντική εργασία αποτελεί εδώ και αρκετό καιρό την απάντηση στο πρόβλημα της μείωσης του περιθωρίου κέρδους στον ιδιωτικό τομέα. Μέχρι που τα τέσσερα τελευταία χρόνια πήδηξε στην αντίπερα όχθη κι έγινε μέρος της συζήτησης που αφορά και το δημόσιο. Τα μόρια που πρότεινε ο Ανδρέα Λοβέρδος στους νέους αδιόριστους καθηγητές με αντάλλαγμα τη δωρεάν εργασία τους για την κάλυψη των κενών διδασκαλίας αποτελεί μια από τις πιο επικίνδυνες προφητείες για το άμεσο μέλλον.
Η πληρωμένη εργασία δεν θεωρείται πουθενά «απαραίτητη». Αν, σήμερα, ο δάσκαλος διδάσκει δωρεάν, αύριο θα κάνει το ίδιο κι ο γιατρός, κι ο εφοριακός και πάει λέγοντας. Εξαιρείται η αστυνομία, για ευνόητους λόγους.
Βλέποντας τι γίνεται τριγύρω μας καταλαβαίνουμε ότι ο εργαζόμενος δεν είναι πια απαραίτητος. Οι θέσεις εργασίας λιγοστεύουν με ταχείς ρυθμούς και η ελαστικότητα της μισθωτής εργασίας αναβαθμίστηκε από λύση ανάγκης σε προσόν.
Ευθύνες για το αποτέλεσμα αυτό δεν έχουν μόνο όσοι το εφαρμόζουν, αλλά κι εκείνοι που το τροφοδοτούν. Κάποτε βλέπαμε στις 100 αγγελίες και μια που έλεγε «ζητείται εθελοντής» και γελάγαμε. Σήμερα, έχουν στηθεί διαδικτυακές φάμπρικες εργολαβίας εθελοντών. Ιστοσελίδες οι οποίες έχουν στη βάση δεδομένων τους νέους που επέλεξαν από μόνοι τους να διαθέσουν τον εαυτό τους στην υπηρεσία εκείνων που κερδίζουν χρήματα από τον εθελοντισμό τους.
Το λέω πιο απλά για να γίνει απολύτως κατανοητό. Το 2014 υπάρχουν 20άρηδες και 25άρηδες που βάζουν το όνομά τους σε μια αγγελία και ζητούν να δουλέψουν τζάμπα. Κι είναι τόσο περήφανοι γι’ αυτό που ανεβάζουν φωτογραφίες των «εθελοντισμών» τους στον προσωπικό τους λογαριασμό στο Facebook.
Η τροφοδοσία απλήρωτων εθελοντών σε δραστηριότητες που στόχο έχουν το κέρδος αμπαλαρίστηκε, στολίστηκε, κι ωραιοποιήθηκε, μέσα από μια μακρά καμπάνια υποτιθέμενης «ευαισθητοποίησης» με πρόφαση την πρωτοφανή «ανθρωπιστική κρίση» των ημερών μας. Η δωρεάν εργασία έγινε μόδα και η απλήρωτη δουλειά παρουσιάστηκε μέσα από τις ιστορίες «επιτυχημένων» επιχειρηματιών ως το πρώτο βήμα μιας λαμπρής καριέρας που γέμισε με εκατομμύρια δολάρια τους προσωπικούς τους λογαριασμούς.
Καταξιωμένοι «εντερπρενέρς» παρουσιάζονται ως τα μαγικά παιδιά που τόλμησαν να δουλέψουν σκληρά χωρίς κανένα αντάλλαγμα σε εργασίες οι οποίες «άλλαξαν τη ζωή τους κι επηρέασαν τον κόσμο».
Φυσικά, κανείς δεν υποχρεώνει τον νέο να φορέσει στο λαιμό του το κολάρο της απλήρωτης εργασίας, αποδεχόμενος το ρόλο ενός κατά φαντασίαν γκλαμουράτου μονομάχου μιας αρένας στην οποία κοιτάζει αφ’ υψηλού και με περιφρόνηση τους υπόλοιπους αιχμαλώτους, ξεχνώντας ότι κι εκείνος είναι στην ουσία ένας υπερεκτιμημένος δούλος.
Δεν είναι τυχαίο ότι η λέξη «εργασία» αντικαταστάθηκε από την «απασχόληση». Κανείς πλέον δεν λογίζεται ως εργαζόμενος, αλλά φέρει την ταμπέλα του απασχολούμενου. Ένας χομπίστας πολυτελείας· τόσο αναλώσιμος, όσο χρονικό διάστημα οι υπηρεσίες του κρίνονται απαραίτητες. Μετά το τέλος της απασχολισημότητάς του αποχωρεί, για να δώσει τη θέση του σε κάποιον άλλο.
Καμαριέρες και σερβιτόροι καλούνται να εργαστούν στην υποτιθέμενη “βαριά βιομηχανία” του τουρισμού, με αντάλλαγμα στην κυριολεξία ένα πιάτο φαΐ και μια προσωρινή στέγη. Ο κύκλος της απασχόλησης έχει συγκεκριμένη χρονική διάρκεια, για να μην εξασφαλιστούν συνταξιοδοτικά και άλλα εργασιακά δικαιώματα. Παρόλα αυτά οι λίστες αναμονής για τις πεντάμηνες συμβάσεις είναι τεράστιες. Για μια αγγελία 10 ατόμων, οι αιτήσεις είναι χιλιαπλάσιες. Όσοι μένουν στην απ’ έξω θεωρούν τους εαυτούς τους αποτυχημένους. Και για να μην κάθονται και γίνουν περίγελος των στημένων ρεπορτάζ για τα άδεια χωράφια που οι Έλληνες δεν καταδέχονται να οργώσουν, λαμβάνουν με ευχαρίστηση την ασπιρίνη του εθελοντισμού.
«Μόνο έτσι θα εξασκήσω την επιστήμη μου και θα αποκτήσω εμπειρίες», απαντά η δασκάλα που δηλώνει έτοιμη να διδάξει δωρεάν με αντάλλαγμα τα μόρια. «Από το να κάθομαι σπίτι μου καλύτερα να φωτογραφίζω γάμους και βαφτίσια για κάποιον άλλο τζάμπα», λέει ο φωτογράφος που τρέχει δεξιά κι αριστερά για να κερδίζει προϋπηρεσία και να εισπράττει το «αφεντικό» του τους καρπούς της εργασίας του.
Σε όσους δασκάλους και δασκάλες θεωρούν ότι η εθελοντική εργασία σε ένα σχολείο είναι μια επιλογή, θέλω να θυμίσω πως και τα κοινωνικά φροντιστήρια ή τα σχολεία μεταναστών αποτελούν χρυσές ευκαιρίες εξάσκησης της επιστήμης τους. Το ίδιο το ίντερνετ είναι ένα εργαλείο για κάποιον ο οποίος θέλει να τελειοποιήσει τη δουλειά του και να τη δείξει με το μικρότερο δυνατό κόστος παραέξω.
Τρόποι για να βελτιώσει κάποιος τις δεξιότητές του υπάρχουν, και είναι πάρα πολλοί. Η προσωπική και επαγγελματική του ανάπτυξη μπορεί να βρει δεκάδες διεξόδους. Όμως -παραφράζοντας τη γνωστή καμπάνια των Γιατρών Χωρίς Σύνορα- δεν πρέπει ποτέ του να ξεχνάει αυτό:
Ο εθελοντισμός για το κέρδος του άλλου είναι έγκλημα. Και μάλιστα διαρκές.

Πηγή: http://polyfimoss.wordpress.com/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Επτά χρήσιμες δωρεάν ιστοσελίδες που σου προσφέρουν γνώση

Σπαταλάτε συχνά και άσκοπα τις ώρες σας σερφάροντας στο διαδίκτυο μετά από μία έντονη ημέρα χωρίς να αποκομίζετε κάποιο όφελος. Οι φωτογραφίες της Άννας στις διακοπές, αστεία βίντεο, και πάλι μια ματιά στις φωτογραφίες της Άννας και ίσως κάποιο άρθρο που σας ταξιδεύει σε μαγευτικά θέρετρα.
Όλοι το κάναμε κατά κάποιον τρόπο. Και τι καταλάβαμε; Η Άννα δεν μας θέλει, ούτε απολαύσαμε από κοντά εκείνο το εξωτικό μέρος. Το διαδίκτυο μπορεί να αποδειχθεί, τελικά, ένα «παγκόσμιο χάσιμο χρόνου».
Ωστόσο, μπορεί να αποτελέσει μια εξαιρετική πηγή εκμάθησης νέων πραγμάτων. Αφιερώστε λίγο χρόνο αυτή την εβδομάδα και ελέγξτε τις επτά ιστοσελίδες που θα σας κάνουν πιο… έξυπνους:

Coursera
Πολλοί επιχειρηματίες δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά να δαπανούν πόρους για περαιτέρω μόρφωση των υπαλλήλων. Αυτή η ιστοσελίδα συνεργάζεται με κορυφαία πανεπιστήμια και άλλες γνωστές οργανώσεις σε όλο τον κόσμο για να προσφέρει δωρεάν online μαθήματα. Ο χρήστης πρόκειται να περιηγηθεί σε ένα πλούσιο υλικό διαλέξεων, διαδραστικών ασκήσεων και τεστ. Τα θέματα εστιάζουν στις ανθρωπιστικές επιστήμες, στην ιατρική, στη βιολογία, στις κοινωνικές επιστήμες, στα μαθηματικά, στις επιχειρήσεις και στην τεχνολογία

TED
Για πολλά χρόνια το κόστος ήταν μεγάλο για πολλούς ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων να παρακολουθήσουν αυτή την πρωτοποριακή διάσκεψη. Τώρα ένας κατάλογος χιλιάδων ομιλιών προσφέρεται δωρεάν στο διαδίκτυο. Οι περισσότερες από αυτές έχουν διάρκεια λιγότερη από 20 λεπτά, ενώ μπορείτε να τις παρακολουθήσετε την ώρα του γεύματος.

Lifehacker
Αυτή η ασυνήθιστη ιστοσελίδα δίνει απαντήσεις σε όλα τα καθημερινά διλήμματά σας. Μερικά ενδεικτικά άρθρα είναι τα εξής: “Πώς να προκαλέσετε το ενδιαφέρον στις νέες γνωριμίες σας” και Τα καλύτερα προϊόντα που καθαρίζουν τα πάντα.”

Good Is
Πολλοί ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων μαθαίνουν καλύτερα μέσα από οπτικά γραφικά. Αυτό είναι ένα site που απαντά σε πολλές ερωτήσεις μέσα από ένα δημοφιλές εργαλείο γνωστό ως infographics. Ελέγξτε τα εξής: “Πώς να κρατήσετε τους πελάτες σας ευχαριστημένους” και “Πώς οι επιχειρήσεις αυξάνουν το πελατολόγιο.”

Memrise
Αυτό το site αποτελεί έναν δωρεάν τρόπο εκμάθησης ξένων γλωσσών. Εφαρμόζει μία μνημονική τεχνική, τη λεγόμενη “mem” τεχνική. Συγκεκριμένα, προβάλλεται μια ιστορία ή ένας διάλογος μέσα από καρτέλες για την εκμάθηση μια νέας λέξης. Μάλιστα, χρησιμοποιεί την προϋπάρχουσα γνώση για να κατακτήσει κανείς το νέο λεξιλόγιο.

Quora
Πάρτε όλες τις απαντήσεις στις ερωτήσεις σας από ειδικούς στον τομέα που σας ενδιαφέρει. Για παράδειγμα, ένα δημοφιλές θέμα που δημοσιεύτηκε είναι: “Τι σημαίνει ο όρος ελεύθερη ταμειακή ροή;”

Mental Floss
Ενώ αυτό το site δεν θα σας κάνει πιο έξυπνους, θα σας βελτιώσει στα παιχνίδια trivia. Για παράδειγμα, πώς ακούγεται ένας σκαντζόχοιρος;

Πηγή: flowmagazine.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Δεν θα αλλάξουμε μόνο εμείς, αλλά και το σάπιο και διεφθαρμένο σύστημα

Το βασικότερο πρόβλημα της χώρας μας είναι το κλειστό εξουσιαστικό της σύστημα, σε όλα τα επίπεδα, πολιτικό, οικονομικό και πνευματικό. Θα πρέπει δε να επισημανθεί ιδιαίτερα αυτός ο χαρακτήρας του ως κλειστού. Δεν δίνει δηλαδή ίσες ευκαιρίες σε όλους τους Έλληνες, αλλά μόνο στους ανθρώπους του συστήματος. Όπως ήταν επόμενο, το κλειστό σύστημα, που εκ των πραγμάτων είναι και ολιγαρχικό, έσπρωξε την κοινωνία στο περιθώριο.
Στον πολιτικό τομέα, οδήγησε στη δημιουργία μιας κλειστής οικογενειοκρατικής και κληρονομικής πολιτικής ελίτ, όπου η εξουσία μεταβιβάζεται από τον πατέρα στο γιό κ.λ.π. ως περιουσιακό στοιχείο, μη δίνοντας ευκαιρίες σε απλούς και ικανούς πολίτες να ανελιχθούν.
Στον οικονομικό τομέα, μέσω του ελέγχου των στροφίγγων στη χρηματοδότηση της επιχειρηματικότητας και των αξεπέραστων γραφειοκρατικών εμποδίων που έχει θέσει, έχει δημιουργήσει μια μικρή παρασιτική οικονομική ολιγαρχία λίγων οικογενειών, η οποία ελέγχει το σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας της χώρας και κατέχει πάνω από το μισό της Ελλάδας. Δεν αφήνει καμία ευκαιρία σε απλούς και ικανούς νέους επιχειρηματίες, που δεν ανήκουν στο σύστημα, να αναδείξουν το ταλέντο τους και να φέρουν νέες ιδέες και ανάπτυξη στον τόπο.
Στον πνευματικό, καλλιτεχνικό κ.λ.π. τομέα έχει δημιουργήσει μια νομενκλατούρα κομματική και οικογενειοκρατική, η οποία εμποδίζει νέους επιστήμονες και νέους ταλαντούχους Έλληνες να ξεδιπλώσουν την ατομική τους αξία και να τύχουν της ανάλογης κοινωνικής αναγνώρισης και οικονομικών απολαβών.
Επομένως θα πρέπει να αλλάξουν ριζικά όλοι οι συστημικοί θεσμοί (συνταγματικοί, οικονομικοί, πανεπιστημιακοί κ.λ.π.), σε μια ιστορική αλλαγή, ώστε οι νέοι θεσμοί να εξασφαλίζουν:
- Ισότητα ευκαιριών συμμετοχής στην εξουσία για όλους τους Έλληνες.
- Ισότητα ευκαιριών στην επιχειρηματικότητα για όλους τους Έλληνες.
- Ισότητα ευκαιριών στην ανάδειξη της προσωπικής αξίας του καθενός για όλους τους Έλληνες.
Μόνο έτσι θα αναζωογονηθεί η ελληνική κοινωνία και θα πάμε μπροστά. Όσο εξακολουθεί να διαχειρίζεται τη χώρα και να μας εκμεταλλεύεται το ίδιο κλειστό σύστημα που μας χρεοκόπησε, δεν έχουμε μέλλον και αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
Το σύστημα όμως, αντί να ξεκινήσει τις αλλαγές από τον εαυτό του και να ανοίξει τις πόρτες του στην κοινωνία, αντίθετα επιβάλει στην κοινωνία εξαθλιωτικές αλλαγές, ενώ το ίδιο εννοεί να παραμένει ανέγκιχτο και μάλιστα να κερδίζει από την εξαθλίωσή μας. Δεν θα αλλάξουμε λοιπόν μονομερώς μόνο εμείς αλλά και το σάπιο και διεφθαρμένο σύστημα.

Πηγή: http://hassapis-peter.blogspot.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Στην Ελλάδα η μεγαλύτερη μείωση κοινωνικών δαπανών

Ανατροπή στα στερεότυπα δείχνει νέα έκθεση του ΟΟΣΑ για τις κοινωνικές δαπάνες στις χώρες-μέλη του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, οι ΗΠΑ δαπανούν περισσότερα απ' ότι ο Καναδάς, η Γερμανία δαπανά περισσότερα από την Ελλάδα, ενώ η Νορβηγία είναι η πιο... τσιγκούνα της Ευρώπης.
Τις κορυφαίες θέσεις στην Ευρώπη σε δαπάνες κατέχουν η Γαλλία, το Βέλγιο, η Φινλανδία και η Δανία.
Τα δεδομένα του Οργανισμού παρακολουθούν τις κρατικές δαπάνες τη δημόσια υγεία, τις συντάξεις και άλλες μορφές κοινωνικής ασφάλισης, καθώς και τις ιδιωτικές μορφές κοινωνιών δαπανών όπως οι ομαδικές ασφαλίσεις υγείας και οι μη-κρατικές συντάξεις.
Όπως προκύπτει από την έκθεση του Οργανισμού, ορισμένες χώρες μείωσαν δραστικά τις κοινωνικές τους δαπάνες, ιδιαίτερα στην Εσθονία, την Ιρλανδία, την Ουγγαρία, την Ελλάδα, τον Καναδά, τη Βρετανία και τη Γερμανία.
Ο ΟΟΣΑ σημειώνει πως η Ελλάδα μείωσε το ποσοστό των κοινωνιών δαπανών κατά σχεδόν 2 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ μέσα σε δυο χρόνια (από το 2012), καταγράφοντας την ταχύτερη μείωση δαπανών από όλες τις χώρες που εξετάστηκαν.
Μόνο η Ουγγαρία έχει μειώσει το ποσό των δαπανών σε επίπεδο χαμηλότερο αυτών του 2007, ενώ Καναδάς, Γερμανία, Ισραήλ και Πολωνία κινούνται γύρω στα επίπεδα του 2007.

ΠΗΓΗ: euro2day.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Πλοήγηση στο Internet

Computer Steps - Plohghsh Sto Internet by Κωνσταντίνος Νότια Προάστια

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Αν οι μεταρρυθμιστές είναι σαν τον Μητσοτάκη… μην κουράζεστε!

Αν οι μεταρρυθμιστές είναι σαν τον Μητσοτάκη… μην κουράζεστε! Πόσο μεταρρυθμιστής είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Που είναι η αλήθεια και που το ψέμα; Πόσο πολύ θέλει ένα παραγωγικό Δημόσιο Τομέα; Πολλά τα ερωτήματα, πολλές και οι απαντήσεις.
Ας ξεκινήσουμε από τα γεγονότα: Είναι γεγονός πως ο Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Κυριάκος Μητσοτάκης, έχει επενδύσει πολιτικά στις… «μεταρρυθμίσεις» και κυρίως, πιστός στο «οικογενειακό δόγμα» στον «εξορθολογισμό» του Δημόσιου Τομέα! Κάτι, άλλωστε, που «επιχείρησε» και ο πατέρας του ως πρωθυπουργός το 1990.
Το πρώτο τουλάχιστον παράδοξο είναι να έχει κληθεί να «φτιάξει» το Δημόσιο ένας πολιτικός που έχει ανερυθρίαστα δηλώσει υποστηρικτής της άποψης πως: «στο Δημόσιο πρέπει να παραμείνει μόνο ότι δεν θέλουν οι ιδιώτες!». Δηλαδή, τα φιλέτα του Δημοσίου να τα εκμεταλλεύονται οι ιδιώτες και να προσπορίζονται τεραστία οικονομικά οφέλη ενώ τα προβληματικά κομμάτια του Δημοσίου να τα χρεώνεται το κράτος και κατ’ επέκταση οι Έλληνες φορολογούμενοι.
Βέβαια, αυτή είναι η λογική του νεοφιλελευθερισμού που πολιτικά πρεσβεύει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και φυσικά ο νεοφιλελευθερισμός σε καμία περίπτωση δεν ενδιαφέρεται για τα συμφέροντα του κόσμου της εργασίας, για τους μικρομεσαίους, για τους αγρότες, για τους βιοπαλαιστές. Ο νεοφιλελευθερισμός θέλει όλες αυτές τις κοινωνικές ομάδες απλά αναλώσιμα εργαλεία για την επιχειρηματική κάστα η οποία θα ελέγχει την οικονομία.
Ως εκ τούτου ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σκληρός υπερασπιστής της Τρόικα (συνηθίζει να υποστηρίζει πως ότι μας επιβάλει τώρα η Τρόικα έπρεπε να το είχαμε κάνει μόνοι μας..) έθεσε ως κορωνίδα της πολιτικής του τις απολύσεις στο Δημόσιο, με ταυτόχρονη απόλυτη κομματικοποίηση του. Σε αυτό το εγχείρημα προσπάθησε εντέχνως να βρει σύμμαχο την κοινωνία. Και οι περιστάσεις βόλευαν τον ένοικο της οδού Βασιλίσσης Σοφίας 15. Ο βομβαρδισμός των μέσων ενάντια στους Δ.Υ. έγινε όπλο στα χέρια του. Μιλώντας για εκσυγχρονισμό, για διαφάνεια, μέχρι και για δικαιοσύνη κέρδισε μέρος της κοινής γνώμης και προχώρησε στα δύο νομοθετικά τερατουργήματά του.
Ο πολυθρύλητος νόμος 4250/14 για την Αξιολόγηση στο Δημόσιο και για τον «επανέλεγχο της μετατροπής των συμβάσεων από ορισμένου σε αορίστου χρόνου στο Δημόσιο» μπορεί να έγινε αποδεκτός από μέρος της κοινωνίας γιατί περιελάμβανε εύηχες φράσεις, όπως αυτή της αξιολόγησης! Δυστυχώς, όμως, η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική: Η αξιολόγηση που ευαγγελίστηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως μέτρο εκσυγχρονισμού του Δημοσίου στην πράξη δεν ήταν παρά η προσπάθεια δημιουργίας δεξαμενής έτοιμων προς απόλυση Δημοσίων Υπαλλήλων. Και αυτό γιατί καμία αξιοκρατική αξιολόγηση δεν προβλέπει a priori πως το 15% των αξιολογούμενων θα είναι ανεπαρκείς υπάλληλοι, το 60% μέτριοι και το 25% άριστοι. Πόσο μάλλον όταν αυτή την αξιολόγηση δεν την κάνει κάποια ανεξάρτητη επιτροπή αλλά οι προϊστάμενοι τους! Ακόμη, για να επιβεβαιώσει την άποψη περί προσχηματικής αξιολόγησης έρχεται το γεγονός πως τα ποσοστά θα παραμένουν ίδια ανεξάρτητα της υπηρεσίας ή της διεύθυνσης που θα αξιολογείται. Δηλαδή σε υπηρεσίες που έχουν βραβευτεί για το έργο τους τα ποσοστά θα είναι ακριβώς τα ίδια με υπηρεσίες στις οποίες έχουν κατ’ επανάληψη σημειωθεί κρούσματα διαφθοράς!!
Σύμφωνα πάντως με δηλώσεις του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη τις τελευταίες μέρες αυτό το «σχέδιο αξιολόγησης στο Δημόσιο» εγκαταλείπεται και θα επανέλθει με νέο σχέδιο στις αρχές του νέου έτους. Αυτή η εξέλιξη ήταν εν πολλοίς αναμενόμενη αφού η Απεργία- Αποχή που είχε κηρύξει από κάθε διαδικασία της αξιολόγησης η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καταρχήν και στη συνέχεια οι Ομοσπονδίες μπλόκαραν τους στόχους του Υπουργού και τώρα έρχεται να αναδιπλωθεί.
Σε ό,τι αφορά τώρα το άρθρο 42 του ίδιου νομοσχεδίου που αναφέρεται στη διαδικασία «επανέλεγχου της μετατροπής των Συμβάσεων από ορισμένου σε αορίστου χρόνου στο Δημόσιο» και επρόκειτο για τη μεγάλη επένδυση του Κυριάκου Μητσοτάκη ώστε να βρει το σύνολο του αριθμού των απολύσεων που ζητά η Τρόικα από το Δημόσιο, ο θησαυρός αποδείχθηκε, όπως όλα δείχνουν, άνθρακας! Οι έλεγχοι που έγιναν από το πιστό στο Υ.Δ.Μ.Η.Δ. Σώμα Ελεγκτών Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης (Σ.Ε.Ε.Δ.Δ) δεν απέδειξαν σε καμία περίπτωση χιλιάδες Δημόσιους Υπαλλήλους που παρανόμως -όπως ο ίδιος ο Υπουργός υποστήριζε- είχαν μονιμοποιηθεί στο Δημόσιο. Κάθε άλλο! Οι περιπτώσεις ήταν ελάχιστες και παρά την προπαγάνδα από συγκεκριμένα κέντρα και αυτή η προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη απέτυχε παταγωδώς .
Εκεί πάντως που η χρήση της λέξης «Μεταρρύθμιση» προκαλεί εύλογα… γέλια, καθώς η υποκρισία ξεχειλίζει βρίσκεται στο Νόμο 4275/14 για το νέο τρόπο επιλογής προϊσταμένων στο Δημόσιο! Σύμφωνα με το «Νέο» τρόπο επιλογής Γενικών Διευθυντών, Διευθυντών, Τμηματαρχών στο Δημόσιο καθοριστικό ρόλο παίζει η «δομημένη συνέντευξη»! Τα πρώτα αποτελέσματα των τοποθετήσεων με το «Νέο» νόμο κατέδειξαν ότι η κομματοκρατία επέστρεψε θριαμβεύτρια στο Δημόσιο και ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να νιώθει ασφαλής ότι έπραξε το κομματικό καθήκον στο ακέραιο.
Εν κατακλείδι, πολιτικοί σαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι μόνο κατ’ επίφαση σύγχρονοι και μόνο για το θεαθήναι φοράνε τον μανδύα του εκσυγχρονιστή. Στην πραγματικότητα είναι παλιάς κοπής πολιτικοί αγκιστρωμένοι στις λογικές αφενός μεν της εποχής του 80’, αφετέρου δε των οικονομικών συμφερόντων που τους πατρονάρουν σήμερα. Δεν τους ενδιαφέρει η βελτίωση του Δημοσίου, δεν τους ενδιαφέρει η καλυτέρευση των υπηρεσιών, η διαφάνεια και η ανάπτυξη του. Τους ενδιαφέρει το Δημόσιο να παραμένει πάντα αναποτελεσματικό, πάντα φαινομενικά ζημιογόνο, ώστε μόλις κριθεί ο χρόνος κατάλληλος τα φιλέτα να πάνε στους ιδιώτες. Γι’ αυτό λοιπόν μην μας κουράζετε με μεταρρυθμιστές τύπου Κυριάκου Μητσοτάκη.

Πηγή: www.dikaiologitika.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Αλληγορική ιστορία για την κοινωνία των γραναζιών

Κάποτε υπήρχε ένα σουρεαλιστικό σύμπαν όπου όλα κυλούσαν ρολόι. Ένας άνθρωπος κάθε μέρα αφιέρωνε λίγο χρόνο για να το κουρδίσει προκειμένου αυτό να εξυπηρετεί την ανάγκη του να παρακολουθεί την ώρα και να οργανώνει έτσι το χρονοδιάγραμμα της ημέρας του. Με την βοήθεια του ρολογιού στάθμιζε τις προτεραιότητές του και προσπαθούσε να χωρέσει όσο περισσότερα πράγματα μπορούσε στο πρόγραμμά του.
Επίσης αυτός ο άνθρωπος γνώριζε ότι για το κάθε τι, υπήρχε και η καλύτερη στιγμή για να το κάνεις. Κάτι σαν τους αγρότες και τους έφηβους δηλαδή... Η σπορά και οι επαναστάσεις γίνονται μια συγκεκριμένη στιγμή στον κύκλο του χρόνου ή της ζωής μας. Ίσως τη στιγμή που δεν γίνεται κι αλλιώς...
Μέσα σε αυτό το ρολόι που το τροφοδοτούσε με ενέργεια ο αντίχειρας και ο δείκτης του κατόχου του που το κούρδιζε, ζούσαν κάποια πλάσματα που τα έλεγαν γρανάζια. Τα γρανάζια ξεκινούσαν τη ζωή τους μαθαίνοντας να έχουν έναν συγκεκριμένο ρόλο στο μηχανισμό του ρολογιού και να λειτουργούν παράλληλα με τους άλλους. Αν κάποιο γρανάζι έκανε του κεφαλιού του το επέπλητταν τα άλλα γρανάζια. Μάλιστα υπήρχαν γρανάζια που είχαν επιφορτιστεί με αυτό το ρόλο. Γρανάζια γονείς, γρανάζια δάσκαλοι, και ούτω κάθε εξής. Αν κάποιο γρανάζι αδυνατούσε να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις της κοινωνίας των γραναζιών, το έκαναν να αισθάνεται συνεχώς άσχημα με τον εαυτό του, καθώς του έλεγαν ότι είναι και θα είναι πάντα βάρος για την κοινωνία, και το εκφόβιζαν ότι ο ρόλος του θα το οδηγήσει εκτός του ρολογιού, στον θάνατο. Εκεί που καταλήγουν τα αναλώσιμα και τα ανταλλακτικά ενός ρολογιού. Όλα τα γρανάζια που είχαν λίγη προνοητικότητα και ωριμότητα, μάθαιναν το ρόλο τους και κυλούσαν προς μια κατεύθυνση που διάλεγαν και θεωρούσαν σωστή. Σε κάθε περίπτωση τα γρανάζια έπρεπε να περιστρέφονται είτε προς τα δεξιά είτε προς τα αριστερά, και όχι να αμφιταλαντεύονται μπρος-πίσω. Τα πιο υπάκουα γρανάζια επιβραβεύονταν ως γρανάζια πρότυπα, ώστε όλοι να τα θαυμάζουν και να ακολουθούν το παράδειγμά τους. Έτσι η κοινωνία ένιωθε ασφάλεια και καμάρωνε ότι όλα κυλάνε ρολόι. Αν υπήρχε και κάτι που δεν πήγαινε πάντα προς την προβλεπόμενη κατεύθυνση, ήταν η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα.
Κάποια στιγμή όμως, ο κάτοχος του ρολογιού πέρασε μπροστά από μια βιτρίνα και είδε κάποια άλλα ρολόγια, που δεν χρειαζόταν να τα κουρδίσει κανείς για να δουλεύουν. Τα ρολόγια αυτά είχαν μια μπαταρία που η ενέργειά της κρατούσε για χρόνια κι ένα ορυκτό που λεγόταν χαλαζίας, το οποίο παλλόταν και έδινε το ρυθμό με μεγάλη ακρίβεια. Έτσι πολυάσχολος που ήταν λοιπόν αυτός ο άνθρωπος, σκέφτηκε: Γιατί να μην εξοικονομήσω λίγο παραπάνω χρόνο στη ζωή μου ώστε να χωρέσουν περισσότερα πράγματα μέσα στη μέρα μου? Κι έτσι αποφάσισε να μην αφιερώσει άλλο χρόνο κουρδίζοντας το παλιό ρολόι και όταν αυτό θα σταματούσε, να το αντικαταστήσει με ένα καινούριο ρολόι χαλαζία, που δεν χρειάζεται κούρδισμα.
Όταν ο κάτοχος δεν κούρδισε το ρολόι την προγραμματισμένη ώρα, η κοινωνία των γραναζιών που είχε συνηθίσει όλα να κυλάνε σύμφωνα με κάποιο πρόγραμμα, άρχισε να αγωνιά. Όταν δε, η αποθηκευμένη στα ελάσματα ενέργεια άρχισε να τελειώνει, πανικοβλήθηκαν! Δεν ήξεραν τι να κάνουν! Όλα όσα είχαν μάθει να κάνουν, τους ήταν άχρηστα πια. Οι έριδες και οι αψιμαχίες στην κοινωνία των γραναζιών κορυφώθηκαν και δημιουργήθηκε ένα φθονερό χάσμα ανάμεσα στα δεξιόστροφα και τα αριστερόστροφα γρανάζια, καθώς τα μεν έριχναν την ευθύνη στα δε. Απευθύνθηκαν στα γρανάζια πρότυπα για μια λύση, όμως κι αυτά είχαν μάθει να λειτουργούν παράλληλα με την υπόλοιπη κοινωνία των γραναζιών. Όσο αυτή επιβραδυνόταν ακολουθούσαν κι αυτά σε μια οδυνηρή πορεία προς το τέλμα, μη γνωρίζοντας με ποιον τρόπο να αντιδράσουν.
Όταν όλοι πια είχαν χάσει την ελπίδα τους και ένιωθαν την τραγική μοίρα της χωματερής και της οξείδωσης να πλησιάζει, παρατήρησαν ένα μικρό μεταλλικό βαρίδι που το είχαν αποσυνδέσει από τον υπόλοιπο μηχανισμό για να μην τους μπερδεύει. Αυτό εξακολουθούσε να κινείται με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν σαν να μην είχε συμβεί τίποτα! Αυτό το βαρίδι ήταν ο τρελός του χωριού, που είχε μάθει να κινείται μόνος του χωρίς να έχει ανάγκη από εξωτερική βοήθεια. Η κίνησή του είχε μια πρωτοτυπία, καθώς άλλοτε συμφωνούσε με τα δεξιόστροφα γρανάζια και άλλοτε με τα αριστερόστροφα. Είχε δηλαδή την ικανότητα να συντονίζει την κίνησή του με εξωτερικούς παράγοντες όπως η κίνηση του καρπού του κατόχου και να αξιοποιεί το περίσσευμα της ενέργειας που ερχόταν από εκεί. Τα υπόλοιπα γρανάζια δεν κατάλαβαν πολύ καλά πως τα κατάφερνε να διατηρεί την κίνησή του όταν όλα πια ήταν στάσιμα, αλλά κατάλαβαν ότι αυτό το μικρό μεταλλικό βαρίδι, είχε μια δική του αυτόνομη νόηση που το είχε βοηθήσει να συνεχίσει και ότι ήταν πια η μοναδική ελπίδα που τους είχε απομείνει. Τότε του απένειμαν τον τίτλο του ρότορα και συμφώνησαν ότι ήταν προς όφελός τους να προσδεθούν μαζί του.
Έτσι ο τρελός του χωριού έγινε ξαφνικά ο ήρωας του χωριού και το ρολόι που τελικά ήταν αυτόματο έμαθε να λειτουργεί ξανά με τη βοήθεια του ρότορα, αυτή τη φορά χωρίς την ανάγκη κουρδίσματος. Ο κάτοχος είδε ότι είχε ένα ρολόι αξιόπιστο και ακριβές κι έτσι αποφάσισε να το κρατήσει και ξέχασε τα φτηνά ρολόγια του χαλαζία που είχε δει στη βιτρίνα..."

Πηγή: Σπύρος Σιμεγιάτος - https://www.facebook.com/rebetiko.piano Αναδημοσίευση από http://antikleidi.com Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Επιλογή προϊσταμένων σύμφωνα με ν. 4275/2014 (Α΄149)

Επιλογή προϊσταμένων σύμφωνα με ν. 4275/2014 (Α΄149)

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....