Αυτοεκτίμηση και τεστ αυτοεκτίμησης

Ο όρος αυτοεκτίμηση προέρχεται από την ελληνική λέξη που σημαίνει “σεβασμός για τον εαυτό.” Ο “εαυτός” της αυτό -εκτίμησης αφορά τις αξίες, τις πεποιθήσεις και τις συμπεριφορές που έχουμε στην κατοχή μας για τους εαυτούς μας. Η αυτοεκτίμηση είναι ένα χαρακτηριστικό της ανθρώπινης ζωής που χωρίζει την ανθρώπινη φυλή από τα άλλα είδη που κατοικούν στον πλανήτη. Ωστόσο, οι άνθρωποι καθαυτοί είναι πολύ διαφορετικοί ο ένας από τον άλλο. Έχουν διαφορετικές εθνικές καταγωγές, διαφορετικά χαρακτηριστικά, και διαφορετικούς τρόπους ζωής, αλλά όλοι οι άνθρωποι ασχέτως πως και που ζουν έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: την προσωπικότητα. Η προσωπικότητα ωστόσο επίσης διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Δεν υπάρχουν δύο προσωπικότητες που να είναι πανομοιότυπες. Μέσα σε κάθε προσωπικότητα όμως υπάρχει η έννοια της αυτοεκτίμησης. Η αυτοεκτίμηση, είτε είναι υψηλή, είτε χαμηλή είναι παρούσα στην ψυχή του κάθε ανθρώπου.
Ποια είναι η αυτοεκτίμησή σας: Είναι υπερβολικά χαμηλή, υπερβολικά υψηλή ή είναι η σωστή αυτοεκτίμηση;
Η αυτοεκτίμηση διαμορφώνεται από τις σκέψεις, τις σχέσεις και τις εμπειρίες σας. Κατανοήστε το εύρος της και τα οφέλη τη υγιούς αυτοεκτίμησης – συμπεριλαμβανομένου της ψυχικής ευεξίας, της αυτοπεποίθησης, της αντοχής και άλλα. Η αυτοεκτίμηση είναι συνολικά η γνώμη σας για τον εαυτό σας – το πώς αισθάνεστε ειλικρινά σχετικά με τις ικανότητες και τους περιορισμούς σας. Όταν έχετε υγιή αυτοεκτίμηση, αισθάνεστε καλά με τον εαυτό σας πιστεύετε ότι σας αξίζει ο σεβασμός των άλλων. Όταν έχετε χαμηλή αυτοεκτίμηση, δίνετε λίγη αξία στις απόψεις και τις ιδέες σας. Μπορεί να ανησυχείτε συνεχώς ότι δεν είστε αρκετά καλοί. Παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν την αυτοεκτίμηση είναι:

-Οι σκέψεις και οι αντιλήψεις σας.
-Η αλληλεπίδρασή σας με άλλους ανθρώπους! Εμπειρίες στο σχολείο, στην εργασία και στην κοινότητα που ζείτε.
-Πιθανή ασθένεια, αναπηρία ή τραυματισμό.
-Ο πολιτισμός.
-Η θρησκεία.

Ο ρόλος και η θέση σας στην κοινωνία
Οι σχέσεις με τους κοντινούς σας – γονείς, αδέλφια, συμμαθητές, δασκάλους και άλλες σημαντικές επαφές – είναι ιδιαίτερα σημαντικές για την αυτοεκτίμησή σας. Πολλές πεποιθήσεις που κρατάτε για τον εαυτό σας σήμερα αντανακλούν τα μηνύματα που έχετε λάβει από αυτούς τους ανθρώπους με την πάροδο του χρόνου. Αν οι στενές σχέσεις σας είναι ισχυρές και λαμβάνετε γενικά θετικά σχόλια, είναι πιο πιθανό να έχετε μια υγιή αυτοεκτίμηση. Εάν λαμβάνετε ως επί το πλείστον αρνητικές αντιδράσεις και συχνά σας επικρίνουν, σας πειράζουν ή σας υποτιμούν, τότε έχετε περισσότερες πιθανότητες να αντιμετωπίζετε μια χαμηλή αυτοεκτίμηση. Παρόλα αυτά, οι δικές σας σκέψεις έχουν τελικά το μεγαλύτερο αντίκτυπο στην αυτοεκτίμηση σας – και αυτές οι σκέψεις είναι υπό τον έλεγχό σας. Αν έχετε την τάση να εστιάζετε στις αδυναμίες ή στις ατέλειες σας, μπορείτε να μάθετε να επαναπροσδιορίζετε τον τρόπο σκέψης σας και να επικεντρωθείτε στις θετικές ιδιότητες σας.
Ακολουθεί ένα απλό Τεστ Αυτοεκτίμησης του Karl Parera για να διαγνώσετε οι ίδιοι το ύψος της αυτοεκτίμισής σας.
Απαντάτε απλώς σε κάθε δήλωση: ΑΛΗΘΕΙΑ ή ΨΕΜΑΤΑ.
Εάν για κάποια απάντηση δεν είστε 100% σίγουροι ότι είναι ΑΛΗΘΕΙΑ, τότε είναι ΨΕΜΑΤΑ.

ΤΕΣΤ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗΣ
1. Άλλοι άνθρωποι δεν είναι καλύτεροι ή πιο τυχεροί από μένα
2. Αποδέχομαι τον εαυτό μου όπως είναι και είμαι ευχαριστημένος μαζί του
3. Μου αρέσει κοινωνικοποίηση
4. Αξίζω την αγάπη και τον σεβασμό
5. Νιώθω ότι αξίζω και ότι είμαι χρήσιμος
6. Δεν χρειάζομαι άλλους να μου πουν ότι έχω κάνει καλή δουλειά
7. Το να είμαι ο εαυτός μου είναι πολύ σημαντικό
8. Κάνω φίλους εύκολα
9. Μπορώ να δεχτώ την κριτική, χωρίς να αισθάνομαι ότι με υποτιμούν
10. Παραδέχομαι τα λάθη μου ανοιχτά
11. Ποτέ δεν κρύβω τα αληθινά συναισθήματά μου
12. Πάντα μιλάω για τον εαυτό μου ανοικτά και εκθέτω τις ιδέες μου
13. Είμαι ένας ευτυχής και ανέμελος άνθρωπος
14. Δεν ανησυχώ για το τι σκέφτονται οι άλλοι για τις απόψεις μου
15. Δεν χρειάζομαι την έγκριση των άλλων για να αισθάνομαι καλά
16. Δεν αισθάνομαι ένοχος οταν λέω ή κάνω ό,τι θέλω

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΕΣΤ
Εάν ο αριθμός των απαντήσεων που γράψατε ΑΛΗΘΕΙΑ είναι:
15-16 ΕΧΕΤΕ υψηλό επίπεδο της αυτοεκτίμησης!
12-14 Καλή αυτοεκτίμηση, αλλά υπάρχει χώρο για βελτίωση.
8-11 χαμηλή αυτοεκτίμηση – Σας κρατά πίσω
Κάτω από 8 η εκτίμησή σας είναι εξαιρετικά χαμηλή
ΠΗΓΗ: http://enallaktikidrasi.com Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Εντάθηκαν οι περιφερειακές ανισότητες στη δεκαετία 2002 - 2012

Μεγαλύτερη αύξηση σε σύγκριση με τις περισσότερες φτωχές περιοχές της χώρας παρουσίαζε το κατά κεφαλήν ΑΕΠ στις πλουσιότερες περιοχές κατά την περιόδο 2002 – 2012. Περισσότερο ωφελημένη η Αττική, σύμφωνα με το εβδομαδιαίο δελτίο της Alpha Bank.
Αυξήθηκε η ανισοκατανομή του εισοδήματος μεταξύ της Περιφέρειας Αττικής και της υπόλοιπης χώρας με κριτήριο το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σύμφωνα με τα στοιχεία για την περιόδο 2002 - 2012. Από το εβδομαδιαίο δελτίο της Alpha Bank ΑΛΦΑ +8,02% εντοπίζονται οι περιοχές που επωφελήθηκαν κυρίως από την ανάπτυξη της προηγούμενης δεκαετίας (Ολυμπιακοί Αγώνες, Β’ και Γ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, κλπ) μέχρι η χώρα μας να βρεθεί αντιμέτωπη με την κρίση.
Η ποσοστιαία αναλογία του κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Αττικής προς το αντίστοιχο του συνόλου της χώρας αυξήθηκε βαθμιαία, με αποτέλεσμα να ανέλθει στο 137,6% το 2012, από 136,4% το 2011, 134,6% το 2009 και 127,4% το 2000. Σημειώνεται ότι στην περίοδο 2000-2012 οι περισσότερες περιφέρειες παρουσίασαν μείωση της ποσοστιαία σχέσης του κατά κεφαλήν ΑΕΠ προς το αντίστοιχο της χώρας με επιδόσεις κάτω του 100.
Χαρακτηριστικό της ανισομερούς ανάπτυξης της χώρας είναι το γεγονός πως το 2012 το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Αττικής υπερείχε κατά 33,4% της επόμενης πλουσιότερης περιοχής του Νοτίου Αιγαίου. Το 2000 η διαφορά ήταν μόλις 3,9%. Επιπλέον, μεταξύ των πλουσιότερων περιοχών της χώρας υπήρξε και μία (η Βοιωτία) η οποία είδε το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν να μειώνεται με μέσο ετήσιο ρυθμό 0,1% κατά τη δεκαετία 2002 – 2012, όταν ο αντίστοιχος ρυθμός ανάπτυξης της Αττικής ήταν 3,1%.
Πάντως, σύμφωνα με το εβδομαδιαίο δελτίο της Alpha Bank ΑΛΦΑ +8,02%, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ των 10 «πλουσιότερων» νομών προς το ανάλογο ΑΕΠ των 10 «φτωχότερων» παρουσίασε μικρή βελτίωση, καθώς υποχώρησε από 1,7 φορές υψηλότερο το 2000 σε 1,6 φορές το 2012.
Επιπρόσθετα, αναφορικά με την εξέλιξη του ΑΕΠ ανά νομό στην περίοδο 2000-2012, επισημαίνεται μεταξύ των 10 πλουσιότερων, η σχετικά μεγαλύτερη μέση ετήσια μεταβολή σημειώθηκε στην Αττική (+3,1%) ακολουθούμενη από τους νομούς Κοζάνης και Φλωρίνης (+2,4%), που επέτυχαν μέση μεταβολή ίση με το μέσο της χώρας (+2,4%), Αρκαδίας (+1,9%), Κεφαλληνίας (+1,8%) και Κερκύρας (+1,7%).
Ανάμεσα τους 10 πτωχότερους τη μεγαλύτερη μέση ετήσια μεταβολή παρουσίασαν οι νομοί Καστοριάς (+3,3%), Άρτας (+2,8%), Ευρυτανίας (+2,4%) και Τρικάλων (+2,0%).

Για να δείτε την έκθεση πατήστε εδώ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Διατηρεί τα πρωτεία της ΕΕ στην ανεργία η Ελλάδα

Διατηρεί τα πρωτεία της ΕΕ στην ανεργία η Ελλάδα σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία.
Ειδικότερα η ανεργία στην Ελλάδα διαμορφώθηκε τον μήνα Οκτώβριο στο 25,8%, παραμένοντας η υψηλότερη στην ΕΕ με δεύτερη την Ισπανία με ποσοστό 23,7%.
Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία ελάχιστη ήταν η μείωση της ανεργίας, σε ετήσια βάση, δηλαδή τον Οκτώβριο 2013 σε σχέση με τον Οκτώβριο του 2014, ήτοι 2% .
Ο αριθμός των ανέργων στην Ελλάδα τον Οκτώβριο έφτασε τα 1,24 εκατομμύρια. Το ποσοστό ανεργίας στους άνδρες διαμορφώθηκε στο 23,1%, στις γυναίκες στο 29,3% και στους νέους κάτω των 25 ετών στο 50,6%.
Εξάλλου, τον Δεκέμβριο, μικρή υποχώρηση στο 11,4%, από 11,5% τον Νοέμβριο, σημείωσε η ανεργία στην Ευρωζώνη, ενώ στην ΕΕ μειώθηκε από 10% σε 9,9%. Δεν υπάρχουν στοιχεία για την ανεργία στην Ελλάδα τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο.
Συνολικά τον Αύγουστο καταγράφονται 24 εκατομμύρια άνεργοι στην ΕΕ και 18,1 εκατομμύρια άνεργοι στην ευρωζώνη. Σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα, οι άνεργοι μειώθηκαν κατά 228.000 στην ΕΕ και κατά 157.000 στην ευρωζώνη. Τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας σημειώθηκαν στη Γερμανία (4,8%) και στην Αυστρία (4,9%). Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η ψυχολογία της κριτικής

Κάθε φορά που ακούτε μια κριτική, μαθαίνετε περισσότερα για το χαρακτήρα του κρίνοντος παρά για το ποιόν του κρινόμενου.
Οι αρνητικές κρίσεις συσχετίζονται σχεδόν νομοτελειακά με τη νευρωσική προσωπικότητα αυτού που τις εκφέρει. Ναρκισσισμός, κατάθλιψη, μη ρεαλιστική αντίληψη, έλλειψη ικανοποίησης από τη ζωή, πλημμελής συναισθηματική νοημοσύνη, κυκλοθυμία, τραυματικές εμπειρίες, αντικοινωνικότητα, αίσθημα μειονεξίας και χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι μερικά από τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά όσων καθ´ έξιν προβάλλουν το δικό τους αξιολογικό σύστημα στις πράξεις και τα λόγια των υπολοίπων.
Πρόκειται για ένα νοσηρό τρόπο προσαρμογής και πρόκλησης ενδιαφέροντος, ειδικά εάν ο κριτής δεν έχει επιβεβαιώσει με τις γνώσεις του ή τον παραδειγματικό βίο ότι δικαιούται να εκφέρει άποψη ή ότι τα κίνητρά του δεν είναι η αυτοπροβολή μέσω της υποβάθμισης του συνανθρώπου.
Οι κρίνοντες έχουν τα ακόλουθα χαρακτηριστικά :
1. Είναι αυτόκλητοι ή λάθρα απέκτησαν το δικαίωμα της παρέμβασης
2. Προβαίνουν σε αυθαίρετες γενικεύσεις
3. Κρίνουν την πηγή του μηνύματος κι όχι τα επιχειρήματά του
4. Έχουν ιδιότυπη λογική, που βασίζεται σε αναπόδεικτες προσωπικές εμπειρίες
5. Αναζητούν σημασίες εκεί που δεν υπάρχουν και αγνοούν την ουσία
6. Χρησιμοποιούν συναισθηματικές εκφράσεις, ακραίες λέξεις και προτασιακές παρεκτροπές
7. Δεν αντιπροτείνουν
8. Θεωρούν εαυτούς ειδήμονες επί παντός του επιστητού
9. Ασκούν κριτική για χάρη της κριτικής και όχι για την ανάπτυξη γόνιμου διαλόγου
10. Ενστερνίζονται ακραίες απόψεις
11. Προσδοκούν στην πρόκληση εντυπώσεων
12. Αποκρύπτουν στοιχεία και ομνύουν σε μισές αλήθειες
13. Είναι δογματικοί και άτεγκτοι
Αντίθετα, όσοι διανθίζουν το λόγο τους με θετικούς χαρακτηρισμούς και πρωτίστως αναγνωρίζουν την ιδιαιτερότητα και τα καλά γνωρίσματα του άλλου, χωρίς να κολακεύουν, συνήθως χαίρουν συναισθηματικής ασφάλειας και πληρότητας, αψεγάδιαστης αυτοεικόνας, που τους αναδεικνύει σε ηγετικά πρόσωπα.
Η κριτική, θετική ή αρνητική, πρέπει να ασκείται και να γίνεται αποδεκτή με προσοχή, γιατί πάντοτε εμπεριέχει το μεταμήνυμα της διάθεσης κάποιου να επηρεάσει..Δεν είναι λίγοι εκείνοι, που ενδίδοντας στην παγίδα μερικών φιλοφρονήσεων , παραχωρούν το δικαίωμα της αντίδρασης στην κακοπροαίρετη κριτική..

Η ανασφάλεια του κρινομένου
Κανόνας 1. Ο εαυτός νιώθει ψυχολογική ασφάλεια μόνο όταν έχει διασφαλιστεί η βιολογική. Γεγονός, που παραπέμπει στην εποχή, που και τα δυο ήταν απόλυτα καθορισμένα από τη στάση των γονέων απέναντι στο εύθραυστο παιδί. Όταν οι γονείς ασκούν αναιτιολόγητη κριτική, ψυχολογική βία ή είναι υπερβολικά επικριτικοί προς τις ενέργειες του παιδιού, ο λανθάνων τρόμος της απόρριψης, της μοναξιάς, της στέρησης της αγάπης, της μη επιβίωσης κατά συνέπεια, φωλιάζει στην αμάθητη καρδιά και ανακαλείται με μεγάλη ευκολία αργότερα
Κανόνας 2. Αν κάθε φορά που σας ασκούν κριτική, καταβάλλετε προσπάθεια να δικαιολογηθείτε, ο εαυτός τελείως υποσυνείδητα ενθυμείται την παιδική εξάρτηση, την υποχώρηση στις απαιτήσεις των ενηλίκων και περιπίπτει σε κατάσταση απειλής και κατ´ επέκταση άμυνας, αποφυγής και επίθεσης, ανάλογα με τις μνήμες ανάλογων συμπεριφορών, που κάποτε είχαν πετύχει.
Κανόνας 3. Οι άνθρωποι όταν νιώσουν πως απειλούνται βιολογικά προετοιμάζονται για μάχη μέχρις εσχάτων, χωρίς όρια, αν δε λειτουργήσουν τα κοινωνικά αντανακλαστικά και το υπερεγώ. Για παράδειγμα, αναλογιστείτε ένα καυγά με κάποιον οδηγό: Τα λόγια που εκστομίζονται είναι δυσανάλογα της περίστασης..Ο εαυτός, όμως, όπως τονίσαμε συγχέει πάντα την ψυχολογική με τη σωματική απειλή και αντίστροφα..
Κανόνας 4. Η ψυχολογική πίεση, που επέρχεται με την κριτική, ισοδυναμεί με έλεγχο κατά της ανεξαρτησίας και παραπέμπει σε αντίδραση υπεράσπισης του πολύτιμου αυτού αγαθού, που συμβολίζει την ενηλικίωση, ακόμα κι αν αντιληφθούμε πως ο κρίνων έχει δίκιο.
Κανόνας 5. Όταν γίνετε αντικείμενο κριτικής μη δικαιολογηθείτε. Εξάλλου, αυτό προσδοκούν οι κριτές σας. Σκεφθείτε τον εαυτό σας σα να έχει τις ιδιότητες, που του καταμαρτυρεί ο κρίνων και εκπλήξτε τον με την περιγραφή αυτού του απαίσιου χαρακτήρα.

Πηγή: http://antikleidi.com- Ευστράτιος Παπάνης - επίκουρος καθηγητής Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Είναι κολλητικό το στρες;

Κάποιος στο γραφείο σου βρίσκεται σε κατάσταση υστερίας επειδή αισθάνεται συνέχεια ότι δεν προλαβαίνει, σου τηλεφωνεί συνέχεια μια φίλη σου που χώρισε πρόσφατα και θέλει να κλαίγεται, στην οικογένειά σου υπάρχει καθημερινή γκρίνια για όλα…
Εσύ πώς αντιδράς σε όλα αυτά; Αισθάνεσαι πιεσμένος και αγχωμένος; Λοιπόν, αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό.
Σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστημίου του St Louis, οι αρνητικές επιπτώσεις του στρες, δηλαδή η αύξηση της ορμόνης κορτιζόλης, μπορούν να μεταφερθούν και στον άλλο που ακούει και προσφέρει συμπαράσταση.
Η έρευνα έδειξε επίσης ότι η μυρωδιά κάποιου που φοβάται αυτόματα πυροδοτεί φόβο και στον δικό μας εγκέφαλο. Η δυνατότητα να καταλαβαίνουμε και να συμμεριζόμαστε τον πόνο του άλλου είναι μεν προσόν αλλά μπορεί να μας καταβάλει χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε.
Το στρες του άλλου που περνάει σε εμάς μπορεί να είναι πιο οδυνηρό. Το δικό μας μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε πιο εύκολα, γιατί είναι στο χέρι μας η αντίδραση που θα έχουμε. Το πρόβλημα του άλλου μάς καταβάλλει χωρίς να έχουμε δυνατότητα για δράση.
Πώς δεν θα «κολλάμε» στρες:
Βάζουμε μια ειδική μάσκα οξυγόνου:
•Αποφεύγουμε την πολύωρη συζήτηση με τοξικά άτομα
•Μαθαίνουμε να απομονωνόμαστε και να χρησιμοποιούμε τεχνικές χαλάρωσης
•Βάζουμε αυστηρά όρια μόλις βλέπουμε ότι δεν αντέχουμε
Συμπέρασμα: Η συμπόνια για τον άλλο είναι σημαντική αρετή, αρκεί να παίρνουμε προφυλάξεις…

Πηγή: http://www.happylifemag.com/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Έλληνας ο εξυπνότερος άνθρωπος

Ο Ευάγγελος Κατσιούλης έχει κατακτήσει τον τίτλο του πιο έξυπνου ανθρώπου στον κόσμο με δείκτη IQ 205, σύμφωνα με τον παγκόσμιο διαγωνισμό Cerebrals Society.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, στατιστικά, η πιθανότητα εκτίμησης της νοημοσύνης ενός ανθρώπου στα παραπάνω επίπεδα είναι 1 προς 30.000.000.000 ενώ ο Αϊνστάιν κατείχε δείκτη IQ 160.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Prismanews.gr μιλάει για την εμπειρία της ανάδειξής του καθώς και για την οικονομική κρίση και τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας από το μάτι του ψυχιάτρου, αφού είναι και το αντικείμενό του.
Τονίζει την αναγκαιότητα δημιουργίας επίσημων φορέων μέριμνας για παιδιά με ειδικές ικανότητες που υπάρχουν σε πλεονάζοντα βαθμό.
Ο Ευάγγελος Κατσιούλης ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη και οι σπουδές του εκτείνονται στην Φιλοσοφία και την Ψυχοφαρμακολογία.

Αναδειχθήκατε ως ο άνθρωπος με την κορυφαία νοημοσύνη παγκοσμίως. Πείτε μας λίγα λόγια για την εμπειρία σας. Σας αντιμετωπίζει πλέον διαφορετικά το περιβάλλον σας; Δέχεστε μικρότερες αντιστάσεις;

Καταρχήν σας ευχαριστώ για την επικοινωνιακή ευκαιρία που μου δίνετε. Ο βαρύγδουπος τίτλος του πιο νοήμονα ανθρώπου κρίνω πως δε μου ανήκει και γιατί δεν επιζητώ τίτλους και γιατί αποτελεί μια γενίκευση του γεγονότος πως απλά σήμερα και δεδομένων των σχετικών επισήμων ανακοινώσεων αναφέρομαι ως έχων την υψηλότερη καταγεγραμμένη επίδοση σε αναγνωρισμένες δοκιμασίες νοημοσύνης παγκοσμίως. Είναι πολλοί, πολύ περισσότεροι όσων ενέδωσαν σε δοκιμασίες νοημοσύνης, οι οποίοι δεν εξετάστηκαν με κάποια δοκιμασία νοημοσύνης, όπως και είναι υπό συνεχή διερεύνηση ο βαθμός συσχέτισης των επιδόσεων σε δοκιμασίες νοημοσύνης και της καθεαυτής νοημοσύνης. Προσωπικά πιστεύω πως η ευφυία και η νοημοσύνη είναι έννοιες με εκ των ων ουκ άνευ έντονη πρακτική διάσταση και εφαρμογή, οπότε τις αναγνωρίζω σε καθημερινές βραχυρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιλογές, όπως και στην απότοκη ποιότητα ζωής και όχι ως αριθμητικά αποτελέσματα σε κάποιο πιστοποιητικό επίδοσης σε οποιαδήποτε δοκιμασία νοημοσύνης.
Η δική μου ενασχόληση με τις δοκιμασίες νοημοσύνης άρχισε το χειμώνα του 2000, κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας υπαίθρου μου στην Κέρκυρα. Ο χειμώνας βαρύς, η κοινωνική ζωή στο νησί το χειμώνα ήταν περιορισμένη, οπότε η διαφυγή δια του διαδικτύου εύλογη και σχετικά αναμενόμενη. Κατά την περιήγησή μου σε κάποια σελίδα εντόπισα μια δοκιμασία νοημοσύνης, η οποία είχε διαφημιστική βάση και αυτή ήταν η πρώτη επαφή μου με κάποια σχετική ερώτηση. Η περιέργεια με οδήγησε να ψάξω για πιο σοβαρές και αναγνωρισμένες δοκιμασίες και έγινα μέλος σε πολλές κοινότητες υψηλής νοημοσύνης. Το 2001 ίδρυσα έναν παγκόσμιο οργανισμό νοημοσύνης (World Intelligence Network, http://www.iqsociety.org/ ) και 7 κοινότητες υψηλής νοημοσύνης (OLYMPIQ, http://OLYMP.IQSociety.org/ , HELLIQ, http://HELL.IQSociety.org/ , CIVIQ, http://CIV.IQSociety.org/ , GRIQ, http://GR.IQSociety.org/ , QIQ, http://Q.IQSociety.org/ , IQID Child, http://CHILD.IQSociety.org/ και Ελληνική Λέσχη Υψηλής Νοημοσύνης (ΕΛΥΝ), http://www.IQSociety.gr/ ). Το 2003 έγινα μέλος της GIGA Society με επίδοση IQ 196, sd 16, που σημαίνει μια διανοητική επίδοση που αναμένεται μόνο από 1 άτομο στο 1,000,000,000 του γενικού πληθυσμού. Το ίδιο έτος στον παγκόσμιο διαγωνισμό της Cerebrals Society (Non Verbal Cognitive Performance Examination - Revised, NVCP-R) είχα την υψηλότερη επίδοση από όλους τους διαγωνιζόμενους, η οποία εκτιμήθηκε ως IQ 205, sd 16, που σημαίνει μια διανοητική επίδοση που αναμένεται μόνο από 1 άτομο στα 30,000,000,000 του γενικού πληθυσμού (Rasch analysis). Σύμφωνα με την συγκεκριμένη επίδοση, αναφέρομαι ως ο ενήλικας άνθρωπος με την υψηλότερη επίδοση νοημοσύνης σε αναγνωρισμένες δοκιμασίες παγκοσμίως (από το 2003 έως σήμερα). Διευκρινίζω πως το διανοητικό πηλίκο (IQ) των ενηλίκων ανταποκρίνεται στην σπανιότητα μιας διανοητικής επίδοσης στο γενικό πληθυσμό, ενώ το IQ των ανηλίκων αποτελεί το αποτέλεσμα του κλάσματος της πνευματικής ως προς την σωματική ηλικία πολλαπλασιασμένου με το 100. Εξ' ου και τα πολύ υψηλά IQ ανηλίκων σε αντιδιαστολή με τις IQ επιδόσεις ενηλίκων.
Μετά την ανακοίνωση της παγκόσμιας κατάταξης σε δοκιμασίες νοημοσύνης, οι δικοί μου άνθρωποι δεν διαφοροποίησαν την γνώμη, την στάση και τις προσδοκίες τους από εμένα και θα ήταν περίεργο ή ύποπτο αν συνέβαινε το αντίθετο. Η γνώμη των αμφότερα επιλεγμένων ανθρώπων στη ζωή μου δεν έγινε με κριτήρια τα οποία μπορούν να επηρεαστούν από οποιαδήποτε διάκριση ή προβολή. Να αναφέρω πως η όλη δημοσιότητα προκάλεσε χαρά και συγκίνηση στους δικούς μου και στους φίλους μου και τους ευχαριστώ που αποδέχτηκαν και λειτούργησαν αντανακλαστικά με τη χαρά μου. Άνθρωποι που δε με γνωρίζουν προσωπικά πολλές φορές υπερβάλλουν στις απαιτήσεις και ενίοτε λειτουργούν επιφυλακτικά. Ως άνθρωπος, πάντα προσπαθώ να εκτιμώ οποιαδήποτε γνώμη, θέση και άποψη ως ένα κλάσμα με αριθμητή την τοποθέτηση και παρονομαστή τον εκφέροντα αυτή. Έχει μεγάλη σημασία να αντιλαμβανόμαστε πως η άποψη ή η συμπεριφορά οποιουδήποτε απέναντί μας έχει κατά πολύ να κάνει με ό,τι ο ίδιος είναι, ό,τι έχει αντιληφθεί και καταλάβει για εμάς και ό,τι επιδιώκει από εμάς. Ήταν πάντως αρκετά τα ευτράπελα και τα παρόδοξα που άκουσα και που μου ζητήθηκαν.
Θα ήθελα να εκμεταλλευτώ την επικοινωνία μας σημειώνοντας πως ειδικές ικανότητες, όπως η υψηλή νοημοσύνη, κατά καμία έννοια δεν συνδέονται με διαφορετικό φαινότυπο, εμφάνιση, ιδιοτροπίες ή ιδιοτυπίες συμπεριφοράς, ψυχολογικές διακυμάνσεις και εν γένει αποστασιοποιημένες του κοινού επιλογές ζωής. Η νοημοσύνη και η ειδική ανάπτυξη αυτής αποτελεί σημαντικό εφόδιο με το οποίο, αν κάποιος το εκμεταλλευτεί σωστά, μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα ζωής του, να διευκολύνει τις ενέργειές του και να αποτελέσει υπόστρωμα για πιο ουσιαστικές και δημιουργικές εκφράσεις και στάσεις.
Οι αντιστάσεις δεν θα έπρεπε να αίρονται λόγω τίτλων, αλλά λόγω ουσίας και ποιότητας. Έχω αντιμετωπίσει διαβαθμίσεις αντιστάσεων προς κάθε κατεύθυνση από ποικίλα άτομα με ποικίλες προθέσεις. Η αντίσταση, περίσκεψη, προβληματισμός που κάποιος μπορεί να παρουσιάζει όταν έρχεται αντιμέτωπος με έναν τίτλο έχει δύο βάσεις: αρχικά τη γνώμη που έχει ο ίδιος για τον εαυτό του και φυσικά την εκτίμηση και προσδοκία που μπορεί να έχει από τον ίδιο τον τίτλο. Και στις δύο περιπτώσεις η βάση της όποιας αντίστασης δεν σχετίζεται με εμένα, αλλά με τον 'αντιστασιακό'. Σημαντικό θεωρώ το γεγονός πως είχα την ευκαιρία να γνωρίσω πολλούς αξιόλογους, ταλαντούχους και ικανότατους ανθρώπους κατά την διαδραστική παρουσία μου στον κόσμο των κοινοτήτων υψηλής νοημοσύνης.


Λέγεται ότι τα παιδιά με υψηλότερα επίπεδα ευφυΐας αντιμετωπίζουν προβλήματα προσαρμοστικότητας κατά την σχολική τους ηλικία. Συνέβη σε εσάς;

Είναι αλήθεια για πολλά παιδιά με ιδιαίτερες ικανότητες και ταλέντα. Δυστυχώς δεν υπάρχει επίσημη μέριμνα για παιδιά με ειδικές ικανότητες που υπάρχουν σε πλεονάζοντα βαθμό, αλλά μόνο για τις περιπτώσεις ελλείψεων ικανοτήτων. Και όμως οποιαδήποτε απόκλιση από ένα κοινό μέσο όρο, είτε προς τα επάνω, είτε προς τα κάτω, επιφέρει αντίστοιχες, αλλά όχι ίδιες, ανάγκες ειδικής εκπαίδευσης και προσέγγισης. Η προσφερόμενη εκπαίδευση, η ίδια η κοινωνία στο σύνολό της είναι δομημένη και λειτουργεί με βάση κάποιες κοινές συνιστώσες, οι οποίες μπορεί να αφορούν και να εξυπηρετούν τους περισσότερους, αλλά αδικούν τους λιγότερους. Ένα παιδί με ιδιαίτερη διανοητική ανάπτυξη μπορεί να ταλαιπωρείται με την στερεότυπη, δεδομένη και παγιωμένη εκπαίδευση που του παρέχεται. Αποτέλεσμα αυτής της δυσανεξίας μπορεί να είναι ακόμα και μια πολύ χαμηλή επίδοση και συμμετοχή στο σχολείο. Ένα παιδί, για παράδειγμα, που ξέρει να διαβάζει από πολύ μικρή ηλικία μπορεί να βρίσκει ιδιαίτερα ανιαρά και αδιάφορα τα μαθήματα σε ένα σχολείο, όπου τους μαθαίνουν ανάγνωση.
Προσωπικά είχα την τύχη να κατάγομαι από δύο πολύ δραστήριους, ικανότατους και ανοιχτόμυαλους εκπαιδευτικούς, φιλολόγους, οι οποίοι εμπλούτιζαν συστηματικά και ολοκληρωμένα την εκπαίδευσή μου. Από αυτή τη θέση και με αφορμή της ερώτησή σας, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους γονείς μου για την αμέριστη προσφορά ποικίλων μέσων έκφρασης, την πληθώρα ερεθισμάτων και την στοχευμένη, ουσιαστική και εποικοδομητική γαλούχηση και εκπαίδευσή μου.
Φυσικά αυτή δεν είναι μια δεδομένη κατάσταση που αφορά το κάθε παιδί με ιδιαίτερες ικανότητες και ανάγκες. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, θα μου επιτραπεί η παρένθεση, δημιουργήσαμε μια εθελοντική ομάδα, την Ανάδειξη ( http://www.aaaa.gr/ ), η οποία επικεντρώνεται στην αξιολόγηση, εκπαίδευση και αξιοποίηση της χαρισματικότητας, της υψηλής νοημοσύνης, των ταλέντων και των δεξιοτήτων των παιδιών. Το έργο της ομάδας μας δεν υποκαθιστά τη βασική εκπαίδευση, αλλά λειτουργεί επικουρικά και συντονιστικά για την ανάπτυξη των ικανοτήτων των νέων, διευρύνει τα εκπαιδευτικά ερεθίσματα των παιδιών, ευθυγραμμίζεται με τις ανάγκες παιδιών και γονέων που επιθυμούν την πρόοδο και εξέλιξή τους και υποστηρίζει την αξιοποίηση δυναμικού και δεξιοτήτων των μελλοντικών πολιτών.

Θα ήθελα να μου πείτε κάποιους σύγχρονους Έλληνες που ξεχωρίζετε ως προσωπικότητες.

Εκτιμώ ιδιαίτερα και ξεχωρίζω ως προσωπικότητες τον κάθε μη διάσημο, 'μη επώνυμο' κατά την έννοια της δημοσιότητας, αλλά πάνω από όλα άνθρωπο, ο οποίος με όλες του τις δυνάμεις επιδιώκει και προσπαθεί να προσφέρει, να ζήσει, να βοηθήσει και να αισιοδοξεί για μια όσο το δυνατόν καλύτερη, ευτυχισμένη, γεμάτη και ουσιώδη ζωή τόσο για τον ίδιο, όσο και για τους άλλους.

Τι πιστεύετε ότι είναι αυτό που λείπει από την ελληνική κοινωνία και δεν μπορεί ή τουλάχιστον δυσκολεύεται να βρει λύση στα προβλήματά της;

Αν ένα είναι αυτό που λείπει από την ελληνική κοινωνία προκειμένου να βρει λύση στα προβλήματά της, τότε αυτό είναι η ομογένεια, η νοοτροπία πως όλοι είμαστε μέλη του ιδίου συνόλου και πως η ατομική μας πρόοδος και ευδαιμονία είναι συνιστώσα της ευρύτερης κοινωνικής. Ένας διάσημος, παλαιός κάτοικος στη χώρα που σήμερα λέγεται Ελλάδα, έμεινε στην ιστορία για τις θέσεις του, μια εκ των οποίων σαφώς συνδέει το ατομικό καλό με το καλό της πολιτείας εντός της οποίας ζει (Πλάτωνας, Πολιτεία). Ο σύγχρονος Έλληνας έχει αποστασιοποιηθεί από την ενεργή συμμετοχή και σύμπραξή του με τα κοινωνικά δρώμενα, παρακολουθεί παθητικά τις εξελίξεις, αποδίδει την ευθύνη σε κάθε άλλον πέραν του εαυτού του και αποσκοπεί στο αυστηρά περιχαρακωμένο δικό του όφελος πολλές φορές και αντιτιθέμενος με τους κανόνες και τις επιταγές της κοινωνίας. Άμεσα απότοκη είναι η αδυναμία της κοινωνίας να προσφέρει στους πολίτες τα αναμενόμενα υπό κανονικές συνθήκες ευημερίας και ευμάρειας. Έχουμε μάθει να ζητάμε, αλλά όχι να δίνουμε. Όμως ζητάμε από εκεί που πρέπει πρώτα να έχουμε δώσει, προκειμένου να δύναται η κοινωνία να μας επιστρέψει τα αγαθά, την πρόνοια και τις υπηρεσίες που επιθυμούμε. Η κοινωνία δεν είναι μια έννοια οριζόμενη πέραν των πολιτών, ενώ εμείς δε νοούμε τον εαυτό μας μέλη της και την αντιμετωπίζουμε ως μια μόνιμα υπόχρεη οντότητα απέναντί μας.

Στην Ελλάδα της κρίσης το φαινόμενο των αυτοκτονιών παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις. Ως ψυχίατρος, τι συμβουλεύετε να κάνουμε για να βοηθήσουμε;

Η απάρνηση των όλων, η αποποίηση της δυνατότητας βούλησης, δράσης, ενέργειας, η απαξίωση της ανθρώπινης ζωής, η απαισιόδοξη εκτίμηση παρόντος και μέλλοντος, η εκμηδένιση προοπτικών και επιθυμιών δε μπορεί να νοείται ως διαφυγή ή λύση για τον απλό λόγο πως δεν ακολουθεί κανένας νέος δρόμος ή πορεία παρά είναι το τέλος της εμπειρίας μας υπό τις γνωστές, επίγειες συνθήκες. Η ενδοσκόπηση, η αυτογνωσία και αυτοεκτίμηση, η συνεκτίμηση των σημαντικών στοιχείων και ποιοτήτων, η προσαρμογή σε εξωτερικές συνθήκες, ενίοτε και δυσμενείς, ο επαναπροσδιορισμός στόχων και μέσων επίτευξης αυτών και η αναζήτηση της ευτυχίας μπορούν να φανούν βοηθητικές παράμετροι στην αποτροπή της επιλογής ενός πρόωρου τερματισμού του θαύματος της ζωής. Με λίγα λόγια, το γέλιο ενός μικρού παιδιού, η χαρά και η αισιοδοξία του μπορούν να κάνουν θαύματα.

Η ελληνική κοινωνία έχει περάσει και προγενέστερα πολύ δύσκολες καταστάσεις ενώ φαίνεται ότι επηρέασαν και στιγμάτισαν την ψυχοσύνθεση των πολιτών στην μετέπειτα ζωή τους. Με δεδομένο ότι στην εποχή που ζούμε τα επίπεδα στρες είναι πολύ αυξημένα σε σχέση με παλιότερα, ακόμα και αν βγούμε σύντομα από την οικονομική κρίση, τι θα έχει αφήσει πίσω της όλη αυτή η κατάσταση; Ποια είναι η εκτίμησή σας για τα χαρακτηριστικά της ψυχολογίας μας που θα παραμείνουν;

Ως χαρακτήρας είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος και επιμένω στην θετική αντιμετώπιση κάθε κατάστασης. Ακόμα και οι πιο δύσκολες συνθήκες, οι πιο δυσμενείς καταστάσεις, οι πιο ακραίες, οριακές και απαιτητικές επιλογές μπορούν να είναι χρήσιμες και εποικοδομητικές, μια και η προσπάθεια και προσαρμογή για την αντιμετώπιση και έξοδο από αυτές θα απαιτήσει τα μέγιστα των αποθεμάτων των δυνάμεών μας, μεγάλο ψυχικό σθένος και εν τέλει θα επιβεβαιώσει την ικανότητα επιβίωσής μας. Η σημερινή κρίση, λοιπόν, μπορεί να εκληφθεί ως μια ευκαιρία επαναπροσδιορισμού των σημαντικών στη ζωή και τις επιλογές μας, ενδυνάμωσης και τόνωσης της αυτογνωσίας, αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησής μας και ανάδειξης ταλαντούχων και προσαρμοστικών ανθρώπων με όραμα και ικανότητες. Εμείς οι Έλληνες έχουμε δείξει πως τα καταφέρνουμε στα δύσκολα και πιστεύω πως θα επαληθεύσουμε άλλη μια φορά την ιστορία. Μπορούμε όμως να αξιολογήσουμε τις αιτίες που μας έφεραν στη σημερινή κατάσταση και να επαναθεωρήσουμε τυχόν λανθασμένες τακτικές και νοοτροπίες. Είναι μια ευκαιρία η σημερινή ασφυκτική κατάσταση να σταματήσουμε να γυρνάμε την πλάτη ο ένας στον άλλον και να δώσουμε τα χέρια στον διπλανό μας. Μπορεί μόνοι μας να μη μπορούμε να κάνουμε πολλά, αλλά οι παρακαταθήκες μας μας υπενθυμίζουν πως όταν είμαστε ενωμένοι μπορούμε να γράψουμε ιστορία.

ΠΗΓΗ: Prismanews.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Απαλλοτρίωση

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Τον ηλεκτρονικό φάκελο Υγείας ενεργοποιεί ο ΕΟΠΥΥ

Ηλεκτρονικά πλέον θα ενημερώνονται οι ασφαλισμένοι από τον ΕΟΠΥΥ, για όλες τις υπηρεσίες που έχουν λάβει και θα συνεχίσουν να λαμβάνουν από τις Υπηρεσίες και τους συμβεβλημένους παρόχους του.
Οι πληροφορίες αυτές έχουν συγκεντρωθεί ιστορικά από τα στοιχεία που καταθέτουν οι πάροχοι και οι ίδιοι οι ασφαλισμένοι, προκειμένου να αποδοθούν αντίστοιχες παροχές σε εφαρμογή του Ενιαίου Κανονισμού Παροχών Υγείας (ΕΚΠΥ).
Ο προσωπικός Φάκελος Ασφάλισης Υγείας αποτελεί πρωτοποριακή εφαρμογή καθώς περιέχει στοιχεία για το σύνολο των νοσηλειών, των υπηρεσιών υγείας, των υλικών, των νόσων και διαγνώσεων που υπάρχουν καταγεγραμμένες στο μηχανογραφικό σύστημα και αναφέρονται σχεδόν στο σύνολο των ασφαλισμένων της χώρας.

Εγγραφή:
Κάθε ασφαλισμένος έχει δυνατότητα να πραγματοποιήσει Εγγραφή με τα στοιχεία της Αστυνομικής Ταυτότητας ή του Διαβατηρίου στην υπηρεσία πιστοποίησης στοιχείων ασφάλισης από το site του ΕΟΠΥΥ στη διεύθυνση: https://apps.ika.gr/eApplicationInsPerson (Εγγραφή Ασφαλισμένου) εκτυπώνοντας ένα αποδεικτικό εγγραφής στο οποίο αναφέρεται ο μοναδικός κωδικός εγγραφής, για τον γιατρό και δεύτερο αποδεικτικό με τα προσωπικά στοιχεία της εγγραφής του, για προσωπική χρήση.
Στη συνέχεια, ο ασφαλισμένος, όταν για οποιοδήποτε λόγο πραγματοποιήσει επίσκεψη σε οποιοδήποτε γιατρό εγγεγραμμένο στον ΕΟΠΥΥ, με την Ταυτότητα ή το Διαβατήριο του και το αποδεικτικό εγγραφής του, θα ζητήσει την ενεργοποίηση των κωδικών του.

Επίσκεψη σε γιατρό:
Με την επίσκεψη σε γιατρό εγγεγραμμένο στις Ιατρικές Υπηρεσίες ΕΟΠΥΥ για Παροχές, ο ασφαλισμένος θα προσκομίζει το αποδεικτικό και την ταυτότητα και θα δίνει το πράσινο φως στον γιατρό ώστε να συνδέεται από το site του ΕΟΠΥΥ (https://apps.ika.gr/eVerifyInsPerson, Εφαρμογές/Ιατρικές Υπηρεσίες/Ενεργοποίηση Χρήστη Φακέλου Υγείας) και να καταχωρεί τον μοναδικό κωδικό του αποδεικτικού εγγραφής, προκειμένου να ενεργοποιήσει την υπηρεσία.
Ο μοναδικός κωδικός εγγραφής μετά την ενεργοποίηση του, ακυρώνεται. Μετά την ολοκλήρωση των παραπάνω βημάτων ο ασφαλισμένος αποκτά δυνατότητα διαχείρισης του Φακέλου του με τους προσωπικούς κωδικούς που διαθέτει από την Εγγραφή του και συνδέεται από το site του ΕΟΠΥΥ στη διεύθυνση: https://apps.ika.gr/eHealthInsuranceRecordInsPerson (Εμφάνιση ατομικών δεδομένων υγείας). Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Η παιδική εργασία στην Ευρώπη

Στον 21ο αιώνα, υποτίθεται ότι όταν μιλάμε για παιδική εργασία και εκμετάλλευση, αναφερόμαστε στον Τρίτο Κόσμο, ότι στην Ευρώπη αυτό το φαινόμενο έχει εξαλειφθεί. Κι όμως, στην πλούσια Γηραιά Ήπειρο, της υποχρεωτικής εννεατούς εκπαίδευσης για τα παιδιά, η παιδική εργασία δεν εξαφανίστηκε ποτέ και τώρα με την κρίση αυγαταίνει. Σχεδόν καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν στέλνει όλα τα παιδιά της στο σχολείο, αλλά τα μεγαλύτερα ποσοστά παιδικής εργασίας συναντώνται στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης και όλο και περισσότερο στις χώρες του Νότου. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Νάπολης, μιας από τις φτωχότερες πόλεις της Ιταλίας και της Ευρώπης γενικότερα και έδρας της Καμόρα.
Χιλιάδες μικροί Ναπολιτάνοι παρατάνε το σχολείο για να τσοντάρουν στον οικογενειακό προϋπολογισμό. Νωρίς το πρωί μπορεί να δει ο καθένας πιτσιρικάδες να στοιβάζουν εμπορεύματα στα σούπερ μάρκετ, μετά να τακτοποιούν τα ράφια και στη συνέχεια να κουβαλάνε τα ψώνια στους πελάτες. Τα παιδιά αυτά δουλεύουν δέκα ώρες τη μέρα, έξι μέρες την εβδομάδα και αμείβονται με λιγότερο από ένα ευρώ την ώρα. Και συχνά είναι οι μοναδικές κολώνες του σπιτιού τους, τα μόνα που βγάζουν κάτι που να μοιάζει με μεροκάματο στην οικογένεια. Δεν είναι απαραίτητα παιδιά... ειδικών κατηγοριών, ορφανά σαν τον Όλιβερ Τουίστ, μεταναστόπουλα ή από τσιγγάνικες οικογένειες ή από μανάδες που τα μεγαλώνουν μόνες. Σύμφωνα με έρευνα του Δήμου Νάπολης, που παρουσιάστηκε στα τέλη του 2011, στην Καμπανία, την ευρύτερη επαρχία, παράτησαν την τελευταία πενταετία το σχολείο 54.000 παιδιά, εκ των οποίων το 38% είναι κάτω των 13 ετών. Στοιχεία για το πόσα από αυτά δουλεύουν δεν υπάρχουν.
Είτε πρόκειται για σούπερ μάρκετ είτε για θελήματα της Καμόρα, οι δουλειές που κάνουν είναι «μαύρες». Στην... καλή περίπτωση δουλεύουν σε καταστήματα, γκαρσονάκια σε εστιατόρια, βοηθοί σε κομμωτήρια, ακόμα εργάτες και στα βυρσοδεψεία. Στην κακή περίπτωση γίνονται βαποράκια για τη μαφία και συνήθως και τα ίδια χρήστες ναρκωτικών ή τα βγάζουν στο κλαρί. Οι κοινωνικοί λειτουργοί στη Νάπολη έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά. Ειδικά από τότε που καταργήθηκε το 2010 στην Καμπανία η ελάχιστη κοινωνική ασφάλιση -και 130.000 φτωχές οικογένειες έμειναν χωρίς κανένα βοήθημα- η στρατιά της παιδικής εργασίας συνεχώς πληθαίνει. Υπενθυμίζεται ότι η Ιταλία είναι η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης και ανήκει στους G7, στο κλαμπ των επτά ισχυρότερων βιομηχανικών χωρών του κόσμου.
Η παιδική εργασία ευδοκιμεί και στην Πορτογαλία. Αν και δεν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία, υπολογίζεται ότι πολλά παιδιά στη μικρή χώρα της Ιβηρικής χερσονήσου παρατάνε το σχολείο για να δουλέψουν, κυρίως στα χωράφια, την κλωστοϋφαντουργία και την υποδηματοποιία. Το φαινόμενο αυτό υπήρχε και πριν από την κρίση, παρά τα προγράμματα της κυβέρνησης για την αντιμετώπισή του. Εκτιμάται ότι κυρίως στη βόρεια Πορτογαλία πολλά δωδεκάχρονα δουλεύουν στις βιοτεχνίες παπουτσιών για 30 λεπτά την ώρα. Όποιος πίστευε πως μόνο τα προϊόντα που κατασκευάζονται στην Κίνα, την Ταϊλάνδη ή την Καμπότζη μπορεί να έχουν γίνει από παιδικά χέρια, γελιέται. Σύμφωνα με την πορτογαλική νομοθεσία όλα τα παιδιά πρέπει να πηγαίνουν μέχρι τα 15 τους στο σχολείο και επιτρέπεται να δουλεύουν μετά τα 16. Ωστόσο πολλές οικογένειες χρειάζονται το εισόδημα που φέρνουν στο σπίτι τα παιδιά τους, ενώ δεν είναι σε θέση να χρηματοδοτούν τη σχολική εκπαίδευση.
Ακόμη χειρότερα είναι τα πράγματα στην ανατολική Ευρώπη, όπου μαζί με τον υπαρκτό σοσιαλισμό κατάρρευσαν και τα κοινωνικά συστήματα. Η κάποτε αυτονόητα δωρεάν εκπαίδευση κοστίζει σήμερα χρήματα, τα οποία πολλές οικογένειες δεν μπορούν να διαθέσουν. Επιπλέον, το απολυτήριο του σχολείου δεν αποτελεί πλέον εγγύηση για μια θέση εργασίας, έτσι πολλοί γονείς θεωρούν ότι τα παιδιά τους θα πρέπει το ταχύτερο δυνατό να βρουν δουλειά. Σε αντίθεση με τον Τρίτο Κόσμο, η παιδική εργασία στην ανατολική Ευρώπη είναι ένα σχετικά νέο φαινόμενο, σαφώς παράνομο και πολύ επικίνδυνο. Τα παιδιά είναι... τυχερά εάν βρουν μια σκληρή δουλειά στα χωράφια κι αν δεν αναγκάζονται να δουλεύουν για συμμορίες ή δεν ωθούνται στην παιδική πορνεία. Ακόμη πιο ευάλωτα είναι τα παιδιά του δρόμου, γόνοι διαλυμένων οικογενειών ή φυγάδες της οικογενειακής βίας. Μόνο στην Αγία Πετρούπολη υπολογίζεται ότι τα παιδιά που ζουν στον δρόμο ξεπερνούν τις 50.000.
Στις χώρες με σχετικά εύρωστο κοινωνικό κράτος, όπως οι σκανδιναβικές ή η Γερμανία, εκτιμάται ότι συνήθως η παιδική εργασία είναι εθελοντική και δεν απειλεί την εκπαίδευση των παιδιών. Στη Γερμανία υπολογίζεται ότι το 40% των μαθητών μεταξύ 12 και 16 χρονών δουλεύουν λίγες ώρες την εβδομάδα για το χαρτζιλίκι τους μοιράζοντας εφημερίδες, κάνοντας μπέιμπι σίτινγκ ή βγάζοντας βόλτα σκύλους. Στην επαρχία πολλά παιδιά δουλεύουν στα χωράφια, αλλά κατά κανόνα μόνο στις διακοπές, αφού η τήρηση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης ελέγχεται αυστηρά. Παρόλα αυτά, καθώς η φτώχεια αυξάνεται, οι έρευνες δείχνουν ότι μαζί της αυξάνεται και η «μη εθελοντική» παιδική εργασία, όχι πια για το χαρτζιλίκι, αλλά για την επιβίωση. Βέβαια, αν ζούσε σήμερα ο Κάρολος Ντίκενς, δεν θα έγραφε τον Όλιβερ Τουίστ. Ευτυχώς, ακόμη και στην Ευρώπη της κρίσης, η παιδική εργασία δεν είναι κανόνας, είναι ντροπιαστική εξαίρεση.

Πηγή:paratiritis.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Έχεις νεύρα; 9 τρόποι για να ηρεμείς αμέσως!

Η απόσπαση της προσοχής είναι μια αποτελεσματική στρατηγική για να αντιμετωπίζετε όλες τις υποθετικές σκέψεις και τις ανησυχίες που δεν μπορείτε να ελέγξετε. Δεν τη συνιστούμε επ’ ουδενί για τις ανησυ­χίες που μπορείτε να ρυθμίσετε και για τις οποίες πρέπει να αναλάβετε δράση. Όσον αφορά, όμως, ζητήματα για τα οποία δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα και που απλώς καταλαμβάνουν πολύτιμο χώρο στο μυαλό σας, η απόσπαση της προσοχής είναι μια εξαιρετική τεχνική. Απομακρύνει το επίκεντρο της προσοχής σας από τις αρνητικές σκέψεις σας αλλά και από τις σωματικές αντιδράσεις του άγχους και της αγωνίας. Κι έχει αποτέλεσμα επειδή, όπως γνωρίζουν όλοι όσοι διατείνονται ότι εκτελούν πολλαπλές ταυτόχρονες εργασίες, δεν μπορούμε να επικεντρώ­σουμε σοβαρά την προσοχή μας σε δύο πράγματα ταυτόχρονα. Όταν συγκεντρωθείτε σε κάτι που σας ηρεμεί, αυτό σημαίνει αυτομάτως ότι δεν θα συγκεντρωθείτε σε οτιδήποτε σας δημιουργεί άγχος (ή τουλάχι­στον θα το σκεφτείτε πολύ λιγότερο).
Παρακάτω θα διαβάσετε μερικούς δοκιμασμένους και ελεγμένους τρόπους για να αποσπάσετε την προσοχή σας. Κάποιοι μπορεί να σας φανούν αυτονόητοι, όμως έχουν αποτέλεσμα. Δοκιμάστε την κάθε πρό­τασή μας για τουλάχιστον τρία λεπτά, για να δώσετε στο μυαλό σας την ευκαιρία να αποσυνδεθεί. Ύστερα από το διάστημα αυτό οι ανησυχίες σας θα έχουν μειωθεί. Τότε μπορείτε να επανέλθετε σε αυτές, γιατί θα έχετε χαρίσει ήδη στο μυαλό σας ένα διάλειμμα που θα σας κάνει να νιώθετε πιο ήρεμοι και θα σας επιτρέψει να πάρετε μια απόσταση από τις σκέψεις σας.
Παίξτε ένα παιχνίδι: Κάντε ένα διάλειμμα από οτιδήποτε υποτίθε­ται ότι έπρεπε να κάνετε (το οποίο στην ουσία δεν κάνατε, αφού ανησυ­χούσατε για κάτι) και παίξτε ένα παιχνίδι. Μπείτε στο ίντερνετ, κατεβά- στε μια εφαρμογή στο τηλέφωνό σας, λύστε το σταυρόλεξο της εφημερί­δας ή αγοράστε ένα παζλ (μην ντρέπεστε, όλοι έχουμε ένα). Τα παιχνίδια απαιτούν την προσοχή σας χωρίς να είναι ιδιαίτερα δύσκολα ή αγχωτι- κά, αλλά οι ενοχλητικές σκέψεις δεν θα σας πλησιάσουν.
Ανακαλύψτε το προσωπικό σας αντικείμενο ηρεμίας: Βρείτε κάτι που σας θυμίζει μια ήρεμη και χαρούμενη στιγμή ή απλώς κάτι καινούργιο που σας αρέσει. Να το έχετε μαζί σας συνεχώς, γιατί και μόνο η αίσθηση ότι είναι εκεί σας κάνει να νιώθετε πιο ασφαλείς, ενώ όταν το αγγίζετε ή το κοιτάζετε μειώνεται η αγωνία σας.
Γυμναστείτε: Κάντε κάτι - οτιδήποτε. Κάντε έναν περίπατο, τρέξτε, κάντε ποδήλατο. Τακτοποιήστε το σπίτι, απλώστε τα ρούχα, κάντε μια βόλτα στα μαγαζιά. Η άσκηση έχει θαυμάσια φυσικά οφέλη, αλλά ακόμα και η απλή κίνηση σημαίνει ότι κοιτάζετε συνειδητά το περιβάλλον σας και η προσοχή σας αποσπάται από τις έγνοιες. Η αλλαγή του περιβάλ­λοντος μειώνει πάντοτε την ανησυχία - αρκεί να μην πάρετε κάποιο απειλητικά σκοτεινό μονοπάτι. Ακούστε μουσική: Η μουσική μειώνει πολύ το άγχος και έχει απο­δειχτεί επίσης ότι μειώνει τα συναισθήματα αγωνίας, σταθεροποιεί τους χτύπους της καρδιάς και ρίχνει την πίεση. Ένα αγαπημένο τραγούδι ή ένα άλμπουμ που σας αρέσει μπορεί να ενεργοποιήσει αναμνήσεις και να πυροδοτήσει τη φαντασία σας.
Διαβάστε ένα καλό βιβλίο: Ό,τι κι αν σας απασχολεί, το διάβασμα αποτελεί σίγουρη απόδραση. Είτε σας αρέσουν τα βιβλία τρόμου είτε οι ιστορίες με στρουμπουλές γατούλες, αν απορροφηθείτε από το βιβλίο, ο πραγματικός κόσμος θα σβήσει γύρω σας. Προσέξτε όμως τις φορές που συνειδητοποιείτε ξαφνικά ότι βρίσκεστε στο κεφάλαιο 3 και δεν θυμάστε τίποτα από τα δύο προηγούμενα. Είναι πολύ εύκολο να διατρέχετε τις σελίδες ενώ το μυαλό σας είναι αλλού. Συνειδητοποιήστε το και ξανα­διαβάστε τες. Δεν υπάρχει λόγος να προσποιείστε ότι η προσοχή σας έχει αποσπασθεί από την αρχική σκέψη, ενώ στην ουσία δεν είναι έτσι.
Αποκτήστε μεγαλύτερη συνειδητότητα: Συνειδητότητα σημαίνει να βιώνετε την κάθε στιγμή της ημέρας και να εστιάζετε προς τα έξω αντί προς τα μέσα σας. Πρέπει να συντονίζεστε με τις αισθήσεις σας, να αφοσιώνεστε σε οτιδήποτε κάνετε και να απορροφάστε από τον κόσμο που σας περιβάλλει κι όχι από αυτά που τριγυρίζουν στον νου σας. Το να παρατηρείτε πού βρίσκεστε και τι κάνετε είναι ένας απλός τρόπος να χαλαρώνετε και... έχει αποτέλεσμα.
♦ Κοιτάξτε τα πάντα γύρω σας και ύστερα συγκεντρωθείτε σε μια συ­γκεκριμένη λεπτομέρεια: στο ύφασμα του παλτού μιας γυναίκας, στα χρώματα ενός γκράφιτι στον τοίχο, στο τι πουλάνε τα καταστήματα που προσπερνάτε.Ύστερα, πηγαίνετέ το και πιο μακριά: Προσπαθή­στε να μαντέψετε τι είδους άνθρωπος είναι κάποιος ή ποιος μπορεί να σχεδίασε το γκράφιτι και πόσο καιρό του πήρε.
♦ Ακούστε. Παρατηρήστε όλα αυτά που ακούτε και προσπαθήστε να βρείτε από πού προέρχονται οι ήχοι και τι ακριβώς είναι. Επίσης ακούστε μουσική δίνοντας προσοχή στους στίχους ή προσπαθώντας να αναγνωρίσετε τα διάφορα μουσικά όργανα, τις αλλαγές του ρυθμού κ,λπ. Κατεβάστε ένα πόντκαστ που νομίζετε ότι μπορεί να σας ενδι­αφέρει. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να πάψετε να ακούτε τις δικές σας σκέψεις.
♦ Αισθανθείτε. Βάλτε στην τσέπη σας ένα αντικείμενο με ιδιαίτερη υφή, όπως μαλλί ή ξύλο. Αγγίξτε το και παρατηρήστε πώς το αισθάνεστε, ενώ παράλληλα χρησιμοποιήστε το ως μέσο για να θυμάστε να συ­γκεντρώνεστε στον κόσμο γύρω σας, κι όχι στις ίδιες σας τις σκέψεις. Αν διαποτίσετε με νόημα ένα αντικείμενο, τότε αυτό θα ενεργοποιεί κάτι στο μυαλό σας, π.χ., όταν χαϊδεύετε με τα δάχτυλά σας εκείνο το μάλλινο υφασματάκι θα ενεργοποιείται η ανάμνηση ότι το βάλατε εκεί γι’ αυτό τον λόγο, και αμέσως θα νιώθετε πιο ήρεμοι.

Απόσπασμα από το μικρό βιβλίο της Ηρεμίας Εκδόσεις Μεταίχμιο. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....