Αναξιόπιστη η αξιολόγηση των δημοτικών δομών

«Βόμβα» στα... θεμέλια της αντικειμενικότητας της αξιολόγησης των δημοτικών υπηρεσιών, την οποία επιχειρούν κυβέρνηση και δήμαρχοι, βάζει ο Όμιλος Διοικητικών Επιστημόνων - Διοικητικό Επιμελητήριο (ΔΕΕ - επιστημονικός Σύλλογος του χώρου της διοίκησης, γνωστός για τις κατά καιρούς εμπεριστατωμένες παρεμβάσεις του υπέρ του εξορθολογισμού της διοικητικής δράσης), με 10 σχετικές επισημάνσεις του. Με τις επισημάνσεις του, καταδεικνύει πως το κυβερνητικό σχέδιο είναι καθαρά προσχηματικό και στόχο έχει τις απολύσεις υπαλλήλων και την απαξίωση υπηρεσιών και εν τέλει του θεσμού της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με απώτερο στόχο, όπως πλειστάκις έχει πει η ΑΣΚ-ΟΤΑ, την ιδιωτικοποίηση κοινωνικών υπηρεσιών και της καθαριότητας. Ο ΔΕΕ επισημαίνει πώς για να γίνει αξιολόγηση πρέπει να είναι σαφής ο σκοπός, τα κριτήρια, τα δεδομένα, ο τρόπος, οι μέθοδοι συλλογής δεδομένων και κυρίως να είναι αξιόπιστος ο αξιολογητής. Κανένας από τους όρους αυτούς, όμως, δεν πληροίται. Όσον αφορά στον αξιολογητή, «αυτός επ’ ουδενί διεκδικεί δάφνες αμεροληψίας και καταλληλότητας», σημειώνει. Τονίζει, δε, ότι η προτεινόμενη από την κυβέρνηση και την ΚΕΔΕ μεθοδολογία, όχι μόνο δεν συνεισφέρει στην αξιολόγηση, αλλά παρέχει το πλαίσιο ακριβώς για το αντίθετο. Οι 10 επισημάνσεις Οι τομείς αξιολόγησης είναι γενικόλογοι και δεν προσφέρουν πολλά ως τελικός σκοπός αξιολόγησης. Φαίνεται πώς δεν ενδιαφέρει ο τελικός σκοπός της ή να είναι προτιμότερο να παραληφθεί… Κατ’ ακολουθίαν της ανυπαρξίας ξεκάθαρου τελικού σκοπού, τα κριτήρια που επιλέγονται είναι σχετικά ασαφή και απροσδιόριστα ως προς τη χρησιμότητά τους. Οι σύγχρονες δημόσιες οργανώσεις, όπως είναι και οι Δήμοι, δεν λειτουργούν σε κενό αλλά αντίθετα, είναι ενταγμένοι και λειτουργούν εντός ενός ευρύτερου συστήματος του κράτους με την ευρεία έννοιά του, αλληλεπιδρώντας με όλους τους άλλους φορείς σε μία λογική διασυνδέσεων και αλληλοεπιρροών. Η οποιαδήποτε εξέταση συνεπώς των Δήμων ως ξεχωριστής κατηγορίας κρατικών φορέων, δεν μπορεί ποτέ να γίνεται απομονωμένα από το περιβάλλον εντός του οποίου λειτουργούν. Οι υφιστάμενοι οργανισμοί Δήμων δεν είναι αρκετά αναλυτικοί, με την έννοια ότι δεν προχωρούν σε ανάλυση εργασίας, ακριβή ορισμό διαδικασιών και περιγραφή κάθε θέσης εργασίας. Αυτή η σχετική ρηχότητα πάντως, συνεπιφέρει την αδυναμία σοβαρής εκτίμησης του απαιτούμενου προσωπικού… Οποιαδήποτε συνεπώς προσπάθεια εκτίμησης της κατάλληλης στελέχωσης (αν πλεονάζουν ή αν λείπουν υπάλληλοι), χωρίς τις απαιτούμενες οργανωσιακές προϋποθέσεις θα είναι ουσιαστικά αυθαίρετη. Επίσης, τίθεται το ηθικό ζήτημα της κρίσης από τον ίδιο φορέα (της Ε.Ε.Τ.Α.Α.) που πιθανόν να συνέταξε το σχέδιο ή πάντως, πιθανότατα συνέβαλε καθοριστικά στη σύνταξη του οργανισμού (με τα σχέδια που εξέδωσε κατά την υλοποίηση του προγράμματος Καλλικράτης). Το Κοινοτικό Πλαίσιο Αξιολόγησης που έχει προταθεί εδώ και δύο δεκαετίες από την Ευρωπαϊκή Ένωση και έχει θεσμοθετηθεί στην ελληνική πραγματικότητα με τον Ν.3230/2004 συνιστά ένα εργαλείο αυτοαξιολόγησης και όχι ετεροαξιολόγησης. Ελάχιστες υπηρεσίες το έχουν αξιοποιήσει αυτά τα εννιά χρόνια, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία το αγνοεί. Σε κάθε περίπτωση αν πρέπει τώρα να χρησιμοποιηθεί, κάτι τέτοιο πρέπει να γίνεται εξ ολοκλήρου και όχι επιλεκτικά. Όσον αφορά στο πλαίσιο αξιολόγησης των υπουργείων που συντάχθηκε από το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης τον Ιούλιο του 2012, είναι γνωστό ότι αποδείχθηκε ακατάλληλο και ανεπαρκές. Για να πραγματοποιηθεί αξιολόγηση απαιτούνται κριτήρια και συγκέντρωση δεδομένων τα οποία θα εξεταστούν με βάση τα κριτήρια. Στην προκειμένη περίπτωση δεν καταγράφονται κριτήρια. Δεν γίνεται καμία αναφορά σε δεδομένα που απαιτείται να συγκεντρωθούν για να εξετασθούν υπό το φως των κριτηρίων. Αντίθετα, πέραν των γενικόλογων αναφορών, ολόκληρη η εργασία κατευθύνεται σε συλλογή διαφόρων πληροφοριών μέσω ερωτηματολογίων που θα δοθούν σε υπαλλήλους του Δήμου. Και μάλιστα, όχι σε δημοτικούς άρχοντες αλλά μόνο σε υπαλλήλους. Ωστόσο, οι ερωτήσεις είναι σε μεγάλο βαθμό ασαφείς και επιδέχονται πολλών υποκειμενικών προσεγγίσεων, ενώ ο τρόπος συλλογής τους φαίνεται να περιορίζεται στη διαδικασία συνέντευξης. Δεν γίνεται καμία αναφορά στον τρόπο συλλογής των απαιτούμενων δεδομένων. Υπονοείται μάλλον, κατ’ εφαρμογή του ΚΠΑ, η μέθοδος των συνεντεύξεων. Το ότι δεν διευκρινίζεται τίποτα περί αυτού όμως, αφήνει κάπως ξεκρέμαστη την όποια εργασία πραγματοποιηθεί. Η τελευταία, φαίνεται να αφήνεται εξ ολοκλήρου στην ευχέρεια των αξιολογητών με προφανείς κινδύνους ως προς την επιλογή των προσώπων, των ερωτήσεων που θα τεθούν και της επεξεργασίας που θα τύχουν οι όποιες απαντήσεις. Προς μεγάλη μας έκπληξη, δεν αναδεικνύεται όσο απαιτείται, ούτε ως κριτήριο ούτε ως στοιχείο πληροφόρησης, το επίπεδο της χρησιμοποιούμενης τεχνολογίας (επίπεδο μηχανοργάνωσης, ποσοστό και επίπεδο εκπαίδευσης υπαλλήλων σε συστήματα ΤΠΕ, χρήση τηλεματικής, διαδικασίες-επικοινωνίες κ.λπ.). Η απλή καταγραφή, ως μέρος της γενικότερης «υλικοτεχνικής υποδομής», δεν αρκεί για να αποδώσει την τεράστια βαρύτητα που έχει η παράμετρος... Η τεχνολογία και η χρήση της, το επίπεδο αυτοματοποίησης των διαδικασιών έχει μεγάλη επιρροή στον τρόπο οργάνωσης και δεν πρέπει να παραγνωρίζεται. Οποιαδήποτε διαδικασία αξιολόγησης απαιτεί, ως συστατικό στοιχείο της σοβαρότητάς της, την εγγύηση για την αξιοπιστία του αξιολογητή. Αυτή εξειδικεύεται αφενός στην καταλληλότητα εκείνων που θα επωμισθούν την έρευνα και αφετέρου στην αμεροληψία που οφείλουν να επιδείξουν τόσο κατά τη συλλογή όσο και κατά την επεξεργασία των στοιχείων. Ειδικά στη χώρα μας, αυτήν την εποχή των ανακατατάξεων, της έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης και των πιέσεων, έπειτα από πολλά χρόνια άκαρπων μεταρρυθμιστικών εγχειρημάτων, η αξιοπιστία του επιχειρούντος έχει αναδειχθεί σε μείζονα παράμετρο οποιασδήποτε σχετικής προσπάθειας. Η όλη διαδικασία επαφίεται στους ίδιους του Δημάρχους, οι οποίοι καλούνται να οργανώσουν την ομάδα που θα αξιολογήσει τον Δήμο στον οποίο προΐστανται! Αυτοί θα επιλέξουν τα πρόσωπα, τα οποία μπορούν να είναι είτε στελέχη του Δήμου είτε μετακλητοί, χωρίς ωστόσο κανένα απαιτούμενο προσόν. Η αναφορά σε «εμπειρογνώμονα» δεν προσθέτει τίποτα αφού δεν προσδιορίζεται το πεδίο της εμπειρογνωμοσύνης. Από τη στιγμή που δεν προβλέπονται ούτε προσόντα ούτε όροι διασφάλισης αμεροληψίας, καμία ένδειξη αξιοπιστίας δεν απομένει... Η επισήμανση αυτή, με δεδομένη την ανάγκη και καταλληλότητας, δηλαδή τεχνικής επάρκειας (δεν μπορεί οποιοσδήποτε να ενεργεί αξιολόγηση δομών) και πολιτικής αμεροληψίας (η αξιολόγηση πολιτικοποιημένων δομών, όπως οι Δήμοι έχει προφανώς έντονα πολιτικό χαρακτήρα), οι οποίες όχι μόνο δεν εξασφαλίζονται αλλά αντίθετα, καταστρατηγούνται πλήρως, αποκτά μείζονα βαρύτητα, ώστε να υπονομεύει ολόκληρο το εγχείρημα. Σε ολόκληρη την προτεινόμενη μεθοδολογία υιοθετείται η γενικόλογη και κάπως αόριστη φρασεολογία των αιτιολογικών εκθέσεων Νόμων. Εκείνα που πρέπει να είναι ζητούμενα φαίνονται να θεωρούνται δεδομένα, χωρίς ωστόσο να έχει διευκρινιστεί πως θα επιτευχθεί κάτι τέτοιο...

Δ.Ε.Ε.-ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΜΕΘΟΔΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ (17-11-2013)

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Δικαστική Διεκδίκηση Εκτός Έδρας

Συνάδελφοι,
Όσοι ενδιαφέρονται για δικαστική διεκδίκηση των εκτός έδρας μετακινήσεων που δεν έχουν πληρωθεί, Θα πρέπει το αργότερο έως τη Παρασκευή 13-12-2013 να φέρουν τα ακόλουθα δικαιολογητικά:
- Εντολές μετακίνησης
- Συγκεντρωτική κατάσταση πληρωμής προς την ΥΔΕ
- Διαβιβαστικό αποστολής προς την ΥΔΕ για πληρωμή
- Το έγγραφο με το οποίο επιστράφηκε ο φάκελος από την ΥΔΕ προς τον ενδιαφερόμενο, χωρίς να προχωρήσει η πληρωμή
- Οποιοδήποτε άλλο σχετικό έγγραφο
- Πενήντα (50) ευρω (€) για τα έξοδα κατάθεσης της αγωγής
Τα δικαιολογητικά δεν χρειάζεται να είναι επικυρωμένα, σε αυτή τη φάση μια απλή φωτοτυπία αρκεί.  Ενημερώστε τους συναδέρφους που γνωρίζετε ότι ενδιαφέρονται.

Με εκτίμηση
Το Δ.Σ του Συλλόγου Υπαλλήλων Π.Ε Μεσσηνίας Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ελλάδα, η πιο διεφθαρμένη χώρα στην ΕΕ

Τη θλιβερή πρωτιά στη διαφθορά μεταξύ των 27 χωρών-μελών της ΕΕ κατέχει η Ελλάδα, όπως αναφέρει η έκθεση της Διεθνούς Διαφάνειας (Transparency International), η οποία καταρτίζεται με βάση την «αντιλαμβανόμενη διαφθορά» και βγήκε στη δημοσιότητα την Τετάρτη.
Η χώρα μας «κατάφερε» να ξεπεράσει την μέχρι πρότινος πρωταθλήτρια Βουλγαρία ενώ η Ιταλία (που μαστίζεται επίσης από την κρίση) μας ακολουθεί καταπόδας Η Διεθνής Διαφάνεια καταρτίζει πίνακα με 176 χώρες ανάλογα με το επίπεδο διαφθοράς τους, σε μια κλίμακα που αρχίζει από το 0 για την πολύ μεγάλη διαφθορά και φτάνει ως το 100 για την ελάχιστη διαφθορά.
Τη χρονιά αυτή η Ιταλία και η Ελλάδα βρίσκονται στην 72η και την 94η θέση αντίστοιχα με βαθμολογία 42 και 36 μονάδες αντίστοιχα, υποχωρώντας κατά τρεις και δεκατέσσερις θέσεις από την προηγούμενη κατάταξη, με την Ιταλία να βρίσκεται πλέον στο ίδιο επίπεδο με την Τυνησία και η Ελλάδα με την Κολομβία.
Ανάμεσα στις χώρες που έχουν πληγεί από την κρίση χρέους, η Ιρλανδία (25η), η Ισπανία (30η) και η Πορτογαλία (33η) συγκεντρώνουν βαθμολογία πάνω από 60 μονάδες. Στον αντίποδα, η Γερμανία και η Γαλλία, που αντιμετωπίζουν σαφώς λιγότερα προβλήματα από την κρίση χρέους, βρίσκονται στην 13η και 22η θέση με περισσότερες από 70 μονάδες. Δανία, Φινλανδία και Νέα Ζηλανδία είναι οι πιο «αδιάφθορες» χώρες με 90 μονάδες. Ιαπωνία και Βρετανία βρίσκονται στην 17η θέση, ενώ οι ΗΠΑ στην 19η. Η Ρωσία από την άλλη, με μόλις 28 μονάδες, βρίσκεται στην 133η θέση και καταγράφεται ως μια από τις χώρες με το μεγαλύτερο επίπεδο διαφθοράς, ωστόσο φέτος έχει βελτιώσει την κατάταξή της, ανεβαίνοντας δέκα θέσεις.
Οι περισσότερες από τις χώρες της «Αραβικής Άνοιξης» έχουν βαθμολογία μικρότερη του 40, ενώ στις τελευταίες θέσεις του πίνακα βρίσκονται Αφγανιστάν, Βόρεια Κορέα και Σομαλία με μόλις οκτώ μονάδες.
Τα δύο τρίτα των 176 χωρών έχουν πάντως βαθμολογία κάτω των 50 βαθμών, γεγονός που όπως τονίζει η οργάνωση, «δείχνει την ανάγκη οι δημόσιοι οργανισμοί να αποκτήσουν μεγαλύτερη διαφάνεια».
«Μετά τη χρονιά αυτή που ο αγώνας κατά της διαφθοράς ενισχύθηκε, περιμένουμε από τις κυβερνήσεις να σκληρύνουν τη στάση τους απέναντι στην κατάχρηση εξουσίας» υπογραμμίζει η πρόεδρος της οργάνωσης Ουγκέτ Λαμπέλ.
Για να δείτε όλη τη λίστα πατήστε εδώ Πηγή: Εφημερίδα Το Ποντίκι Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Άδεια οδήγησης, εκπαίδευση και εξέταση υποψηφίων οδηγών μοτοποδηλάτων, μοτοσικλετών και αυτοκινήτων

Αδεια οδήγησης, εκπαίδευση και εξέταση υποψηφίων οδηγών μοτοποδηλάτων, μοτοσικλετών και αυτοκινήτων

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Ζωή μισή

Τελικά χρεωκόπησε ποτέ η Ελλάδα ή όχι ; Δεν μιλώ για τις ιστορικά καταγεγραμένες χρεωκοπίες του παρελθόντος αλλά για τη σύγχρονη ιστορία. Τη δική μας εποχή. Την πρόσφατη περιπέτεια με το ΔΝΤ και την υπόλοιπη παρέα, που προσπαθούν να ξεκολήσουν το ναύαγιο από τα βράχια και να το κάνουν αξιόπλοο χρησιμοποιώντας τα όποια σάπια ξύλα περίσεψαν από προηγούμενα διεθνή ναύαγια που κατέληξαν στη διάσωση.
Αλήθεια τι είναι αυτό που ορίζει τη χρεοκωπία μιας χώρας; Οι αριθμοί θα μου πείτε και δίκιο θα έχετε. Όταν όμως οι αριθμοί δεν βγαίνουν και μετά από τέσσερα χρόνια σκληρής λιτότητας, περικοπών, απολύσεων, δανεισμού τους κοιτάς, τους ξαναμετράς αλλά το χρέος τρομάζει το αύριο, περισσότερο από το χθές, τότε εύλογα αναρωτιέσαι.
Βλέπουμε φώς στο τούνελ ή πρόκειται για αντικατοπτρισμό από την ανεργία, την πείνα, τη δίψα, την εξάντληση, το σοκ της θεραπείας ;
Όταν ως επιλογή αντιμετώπισης μιας κρίσης προβάλεται η επιθετική θεραπεία τότε σαφέστατα περιμένεις τα αποτελέσματα να είναι εντυπωσιακά. Ακόμα κι αν τα δείγματα δεν είναι άμεσα ορατά, αναζητάς κάποιους εκ των οιωνών της βελτίωσης. Όμως όσο κι αν επιμένουν ντόπιοι και ξένοι οικονομικοί φωστήρες για την επιστροφή στην κανονικότητα και την ευημερία, οι αριθμοί δεν πείθουν για τα λεγόμενά τους και τα προσδοκόμενα από τη θεραπεία αποτελέσματα.
Όταν οι άνθρωποι γίνονται αριθμοί, τότε αυτό δεν είναι για καλό. Ο άνθρωπος έχει προσωπικότητα. Οι αριθμοί ισοδυναμούν με μια ψυχρή λογιστική και τάξη και για να θυμηθώ τα λόγια του Οδυσσέα Ελύτη "Όταν ακούς τάξη, ανθρώπινο κρέας μυρίζει".

Η θεραπεία του Σοκ
Η γιατρειά που εφαρμόζεται στην Ελλάδα έχει αποδειχθεί μάταιη προ πολλού.
Τα ερωτήματα που προκύπτουν από την επιμονή της εφαρμογής της εκ νέου, είναι πολλά. Πρώτο και κύριο είναι αν πράγματι επιχειρείται η αναδιάρθρωση της οικονομίας ή αν απλά το ζητούμενο είναι η κερδοφορία μέσα από τη μεταβίβαση του εθνικού πλούτου σε διεθνείς οίκους αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στον κοινωνικό ιστό και την πραγματική οικονομία.
Ο Κάρλ Μάρξ ανέφερε στο κεφάλαιο πως "το μοναδικό κομμάτι του λεγόμενου εθνικού πλούτου, που στους σύγχρονους λαούς ανήκει πραγματικά στο σύνολο του λαού, είναι το δημόσιο χρέος τους".
Το οικονομικό θεραπευτικό μοντέλο που εφαρμόζεται σήμερα στην Ελλάδα, εφαρμόστηκε πριν την Αργεντινή στη Ρωσία.
Από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 κι έπειτα, η Ρωσία προσπάθησε να αναπτύξει μια οικονομία της αγοράς και να επιτύχουν συνεπή οικονομική ανάπτυξη. Τον Οκτώβριο του 1991, ο Γιέλτσιν ανακοίνωσε ότι η Ρωσία θα προχωρήσει σε ριζική, προσανατολισμένη στην αγορά μεταρρύθμιση προς την κατεύθυνση της "θεραπείας σοκ", όπως προτάθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το ΔΝΤ.
Ωστόσο, η πολιτική αυτή οδήγησε σε οικονομική κατάρρευση, με εκατομμύρια ανθρώπων που οδηγήθηκαν στη φτώχεια. Παράπλευρα αποτελέσματα, η δραματική αύξηση της διαφθοράς και η ραγδαία εξάπλωση της εγκληματικότητας.
Στα τέλη του 1998 το δημόσιο χρέος της Ρωσίας έφτασε στο 130% που ήταν και το υψηλότερο ποσοστό που άγγιξε.
Το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ το 1945 με το τέλος του Β παγκοσμίου πολέμου (δηλαδή σχεδόν 15 χρόνια μετά το κράχ) ήταν στο 113%.
Έπεσε κάτω από το 40% στα επόμενα 30 χρόνια και σήμερα με τις όποιες αντιξοότητες βρίσκεται στο 72,8%.
Το 1977 το ελληνικό δημόσιο χρέος ήταν περίπου στο 25%, έφτασε το 2012 στο 198% έπεσε περίπου στο 160% την ίδια χρονιά και ο στόχος είναι το 120.5% το 2020. Με δεδομένο ό,τι οι οικονομίες που προανέφερα διαθέτουν πολύ περισσότερους μηχανισμούς αντιμετώπισης της κρίσης (βαριά βιονηχανία, υψηλά ποσοστά εξαγωγικής δραστηριότητας, βιομηχανίες όπλων, νέες τεχνολογίες) συγκρινόμενες με την Ελλάδα, και παρά ταύτα χρειάστηκαν διάστημα δεκαετίας και πλέον για να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο, ίσως και να υποδεινύει και το διάστημα που θα απαιτηθεί για να "προσγειωθεί" η ελληνική οικονομία.
Η Ελλάδα αναφορικά με τις ασθενείς οικονομίες έχει ορίσει νέα δεδομένα συγκρινόμενη ακόμα και με αυτές των χωρών του λεγόμενου Τρίτου κόσμου.
Έχει υποστεί ήδη ένα κούρεμα του χρέους και για όσους δεν το γνωρίζουν το (Haircut) στη γλώσσα της οικονομίας είναι συνυφασμένο με την έννοια της χρεωκοπίας.
Κι όμως. Η Ελλάδα ποτέ δεν χρεωκόπησε. Αντέχουμε, δανειζόμαστε και σύμφωνα με τον πρωθυπουργό το 2014 θα είναι η χρονιά της ανάκαμψης.
Έστω κι αν η πλειοψηφία δεν το αισθάνεται αλλά διαβλέπει το αντίθετο. Κόντρα στις "κακόβουλες" προβλέψεις των Financial Times που αναφέρουν πως μέσα στην επόμενη τετραετία, η Ελλάδα είτε θα επιστρέψει στη δραχμή, είτε θα χρεοκοπήσει, είτε θα πραγματοποιηθούν και τα δύο ενδεχόμενα και στηρίζουν την εκτίμηση αυτή με την αδυναμία διαχείρησης από την Ε.Ε. της εξελισσόμενης κρίσης χρεών στην ευρωζώνη. Κι όμως η Ελλάδα θα αντέξει. Κόντρα στις "Κασσάνδρες" όπως ο ΟΟΣΑ που προβλέπει ότι το ελληνικό χρέος θα σταθεροποιηθεί στο 160% του ΑΕΠ το 2020.
Αλλωστε όπως έλεγε κι ο Δημήτρης Χόρν "Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, συνεχώς ξεψυχά.."

Ανεργία
Οι αριθμοί που αφορούν την εργασία ή καλύτερα την ανεργία, είναι επίσης αποκαρδιωτικοί. Η ανεργία (σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία) στην Ελλάδα τον Αύγουστο του 2013 ήταν στο 27.3%.
Σύμφωνα με έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ το 23,1% των Ελλήνων το 2012,ήρθε αντιμέτωπο με το φάσμα της φτώχιας και υπό τον κίνδυνο της φτώχειας εκτιμάται πως βρίσκονται σήμερα 914.873 νοικοκυριά ή αλλιώς 2.535.700 άτομα.
Στον ιδιωτικό τομέα απασχολούνται 1.371.450 άτομα, από 2.800.000 που ήταν ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ πριν από την κρίση.
Το 79,76% (1.091.674) εισπράττουν πάνω από 500 ευρώ. Εξ αυτών το 7,61% λαμβάνουν από 500 εως 600 ευρώ και το 32,21% από 1.000 έως 1.200 ευρώ. Ο πληθυσμός που διαβιεί σε νοικοκυριά που δεν εργάζεται κανένα μέλος ή εργάζεται λιγότερο από 3 μήνες, συνολικά, το έτος, ανέρχεται σε 1.010.900 άτομα ή σε 16,1% του πληθυσμού ηλικίας 18- 59 ετών.
Περίπου 147.000 υπάλληλοι του ευρύτερου δημόσιου απαρτίζουν τις λίστες με τις απολύσεις και τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις και η Τρόικα αξιώνει επιπλέον 25.000.
Η μόνη αγορά που σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία η ανεργία είναι στα ίδια ποσοστά με της Ελλάδας είναι η Παλαιστινιακή - χώρα υπό καθεστώς κατοχής - με ποσοστό 27,39% το 2013 (ανεπίσημα ωστόσο η ανεργία στην Παλαιστίνη αγγίζει το 60%).
Για να κατανοήσετε τα μεγέθη της ελληνικής πραγματικότητας, στην Αμερική την πρώτη ημέρα του Κράχ το 1930 η ανεργία ήταν στο 4.7% εκτινάχθηκε στο 22% σταδιακά μέχρι το 1935 και πίσω σε φυσιολογικά επίπεδα 15 χρόνια μετά , στο 2% το 1945.
Κι όμως το παλεύουμε. Με την κοινωνία σε παράκρουση, την οικονομία στην εντατική, την κατάρρευση της αγοραστικής κίνησης και συρρίκνωση του εμπορικού τομέα, με την αγορά ακινήτων σε ελεύθερη πτώση, την εξοντωτική φορολόγηση, την υγεία να ασθενεί, τα ασφαλιστικά ταμεία να αδυνατούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες, με μισθούς που προκαλούν σε άλλους γέλια, σε άλλους κλάματα, με νέα μέτρα που έρχονται καλύψουν τα κενά που προκύπτουν εδώ και τρια χρόνια από τις αστοχίες των προηγούμενων μέτρων που δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα. Με το μαύρο στην ΕΡΤ κι ότι αυτό συνεπάγεται, με τις ελευθερίες να περιορίζονται, τις ανθρώπινες αξίες και τα ιδανικά καταπατούνται στο βωμό ενός φλερτ με φασίζουσες νοοτροπίες που αποσκοπούν στην πολιτική αλιεία σε ακροδεξιές δεξαμενές. Με το φασισμό να πιάνει στασίδι στην πολιτική σκηνή, προκαλώντας τη μνήμη και τη λογική όσων δεν απώλεσαν κάτι από τα δυο.
Με υπουργούς που προτάσουν στήθη για να διεκδικήσουν τις δάφνες και τη χαρά των απολύσεων από την Τρόικα.
Με συνεργάτες του πρωθυπουργού να διαγκωνίζονται για μια θέση στο άρμα της ακροδεξιάς, ξορκίζοντας τη διαφορετικότητα, την ομοφυλοφιλία και να διαλαλούν την πραμάτια τους με γλώσσα πεζοδρομίου.
Ο Μακιαβέλι έγραφε ότι "η πρώτη εντύπωση που δημιουργεί ένας ηγέτης είναι αυτή που δίνουν οι άνθρωποι που τον περιστοιχίζουν". Κι όμως. Ακόμα δεν πτωχεύσαμε. Η κοινωνία βαστάει. Και πως να κάνει κι αλλιώς. Φαντάζεστε να χρεωκοπούσαμε τι θα σήμαινε αυτό για την καθημερινότητά μας; Αλλωστε... η οικονομία θα ανακάμψει. Μια ανάσα δρόμος, μέχρι το 2020 για να φτάσει το δημόσιο χρέος στο αισιόδοξο 124% σύμφωνα με το ΔΝΤ. Δηλαδή 10.5 μονάδες πιο πάνω κι από τη χειρότερη στιγμή της Αμερικής και 7.5 μονάδες λιγότερο από το αρνητικό ρεκόρ της Ρωσίας.

Το κόστος του χρέους
Σε μια χώρα όμως, εκτός των αριθμών και των γραφημάτων τα οποία ουδείς μπορεί να προσδιορίσει πότε θα φτάσουν σε επίπεδα 1977 - αν φτάσουν ποτέ, αν υπάρχει Ευρωζώνη και άλλα πολλά αν - εκτός αυτών λοιπόν, υπάρχουν κι άλλα.
Όπως για παράδειγμα, υπάρχουν άνθρωποι. Υπάρχουν δικαιώματα. Υπάρχουν ελευθερίες. Τέχνες. Πολιτισμός. Ιδανικά κι αξίες. Ηθική. Όνειρα. Υπερηφάνια. Ακεραιότητα. Δημοκρατία. Υποχρεώσεις. Αντοχές. Αξιοπρέπεια. Προσωπικότητα. Ειλικρίνεια. Εθνική κυριαρχία. Υπάρχει ζωή. Κι επιτέλους, υπάρχουν όρια.
Ή μήπως όχι πια ; Αλήθεια, αν χάθηκαν όλα τα παραπάνω, τι μένει ; Τί ακριβώς παλεύουμε να περισώσουμε ; Μήπως πέρα από αριθμούς υπάρχουν κι άλλες παράμετροι που ορίζουν την έννοια της χρεοκοπίας ; Μήπως δεν υπάρχει ευνοικός άνεμος γι'αυτόν που δεν ξέρει πηγαίνει; Μήπως όπως έλεγε κι ο Μάρξ "είναι προτιμότερο ένα άθλιο τέλος, παρά μια αθλιότητα χωρίς τέλος" ;

Πηγή: http://panosharitos.com/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Δράση προσφοράς και αλληλεγγύης

Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι,
Ενόψει των Χριστουγέννων, θα θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε ότι στο Σύλλογο μας λειτουργεί όλο το χρόνο
«Τράπεζα τροφίμων – φαρμάκων – ρούχων –παιχνιδιών» και όλα όσα συγκεντρώνονται προσφέρονται μέσω είτε του Κοινωνικού Παντοπωλείου του Δήμου Καλαμάτας είτε της Ιεράς Μητρόπολης Μεσσηνίας, σε συνανθρώπους μας οι οποίοι αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα διαβίωσης.
Ας «βάλουμε όλοι ένα χεράκι», ούτως ώστε να βοηθήσουμε όλους όσους μας χρειάζονται, να νιώσουν την χαρά των ημερών αυτών και να καλωσορίσουν τα Χριστούγεννα και το Νέο Έτος με χαμόγελο και αισιοδοξία.

Για το Δ.Σ

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Οι Έλληνες δε ζούσαν με δανεικά

Ο δημοσιογράφος Γ.Δελαστίκ σε μια εξαιρετική συνέντευξη στο Ράδιο 9,84 της Κρήτης εξηγεί τη σπέκουλα των τραπεζών στην πρώτη κατοικία και μιλά για την έννοια του χρέους από το 1974 έως σήμερα. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Λιτότητα και δικαιώματα δε συμβαδίζουν

Προλογίζοντας την μελέτη του Συμβουλίου της Ευρώπης με τίτλο «Διασφαλίζοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα σε εποχή οικονομικής κρίσης», μια έκθεση-καταπέλτης για την καταστροφική για τα ανθρώπινα δικαιώματα πολιτική λιτότητας στην Ευρώπη, ο ιστοχώρος του Συμβουλίου δημοσίευσε την ακόλουθη εισαγωγή:
«Πολλές κυβερνήσεις στην Ευρώπη, που επιβάλλουν μέτρα λιτότητας, έχουν ξεχάσει τις υποχρεώσεις τους σχετικά με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ειδικά τα κοινωνικά και οικονομικά δικαιώματα των πλέον ευπαθών ομάδων, την αναγκαιότητα να εξασφαλίσουν πρόσβαση στη δικαιοσύνη και το δικαίωμα της ίσης μεταχείρισης. Ατυχώς, οι διεθνείς δανειστές έχουν επίσης παραμελήσει να ενσωματώσουν προβλέψεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε πλήθος από τα προγράμματα βοηθείας», δήλωσε ο Nils Muižnieks, Επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης, κατά τη διάρκεια δημοσιοποίησης ερευνητικής εργασίας για τον αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ο Επίτροπος επισημαίνει ότι τα μέτρα λιτότητας έχουν υπονομεύσει ποικιλοτρόπως τα ανθρώπινα δικαιώματα: «Οι εθνικές αποφάσεις για τα μέτρα λιτότητας και τα διεθνή πακέτα διάσωσης, στερούνται διαφάνειας, συμμετοχής του κοινού και δημοκρατικής λογοδοσίας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, επαχθείς όροι απέτρεψαν κυβερνήσεις από το να επενδύσουν σε ουσιώδη προγράμματα κοινωνικής προστασίας, υγείας και παιδείας, . Όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως πρωταγωνιστής της κρίσης, αποφασίζει για την οικονομική διακυβέρνηση στα κράτη-μέλη και όταν η τρόικα θέτει τους όρους για την παροχή πακέτων διάσωσης και δανειακές συμβάσεις, ο αντίκτυπος στα ανθρώπινα δικαιώματα θα έπρεπε να λαμβάνεται υπόψιν».
«Η οικονομική κρίση είχε ολέθριες συνέπειες για τις ευάλωτες ομάδες, ειδικά για τα παιδιά και τους νέους. Η ανεργία των νέων στην Ευρώπη έχει καταγράψει επίπεδα ρεκόρ, με εκατομμύρια νέους ανθρώπους να είναι άνεργοι, με τραυματισμένο μέλλον. Οι περικοπές στα επιδόματα για τα παιδιά και τις οικογένειες, την υγειονομική περίθαλψη και την παιδεία, έχουν επίσης κλιμακώσει την πίεση σε εκατομμύρια οικογένειες. Ένας ολοένα αυξανόμενος αριθμός παιδιών εγκαταλείπουν το σχολείο προκειμένου να βρουν δουλειά και να στηρίξουν τις οικογένειές τους, διακινδυνεύοντας να εγκλωβιστούν σε μία δια βίου οπισθοδρόμηση ως προς τα εκπαιδευτικά επιτεύγματά τους και δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για εργασιακή ανασφάλεια, σε συνδυασμό με την επανεμφάνιση της παιδικής εργασίας και εκμετάλλευσης». Ο Επίτροπος υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη αναζωογόνησης του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου, που να βασίζεται στα θεμέλια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της διαγενεακής αλληλεγγύης και της πρόσβασης στη δικαιοσύνη για όλους. «Οι κυβερνήσεις θα έπρεπε να εστιάσουν την προσοχή τους στο να ελαττώσουν την νεανική και μακροχρόνια ανεργία, ως προτεραιότητα και στο να διασφαλίσουν τα κατώτατα επίπεδα κοινωνικής προστασίας για το βασικό εισόδημα και την υγειονομική περίθαλψη κατά τη διάρκεια της κρίσης. Η αποτελεσματική πρόσβαση στη δικαιοσύνη για όλους πρέπει να είναι εγγυημένη κατά τη διάρκεια των οικονομικών υφέσεων, με τη διατήρηση του συστήματος δικαστικής και νομικής βοήθειας».
Επιπλέον, οι κυβερνήσεις θα έπρεπε να διενεργούν, συστηματικά, αξιολογήσεις των επιπτώσεων των κοινωνικών και οικονομικών πολιτικών και προϋπολογισμών στα ανθρώπινα δικαιώματα και την ισότητα, ειδικά ως προς τις ευπαθείς ομάδες. «Θετικά μέτρα, προς όφελος των μειονεκτούντων ομάδων, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων με αναπηρία, των Ρομά και των γυναικών, είναι απαραίτητα για την αντιμετώπιση των δυσανάλογων και σύνθετων επιπτώσεων της κρίσης και των μέτρων λιτότητας».
Καταλήγοντας, ο Επίτροπος υπογραμμίζει τον καθοριστικό ρόλο που παίζουν οι διαμεσολαβητές, τα ιδρύματα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι φορείς ισότητας, στον προσδιορισμό απαντήσεων συμβατών με τα ανθρώπινα δικαιώματα, στην κρίση και την προστασία ανθρώπων που χρειάζονται βοήθεια. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

Τι και αν είσαι σκλάβος

Σαφώς και η ευθύνη της παθητικότητας πρέπει να στρέψει τον καθρέφτη πρώτα σ’ εμάς. Γιατί γνωρίζουμε πως η εξουσία επιστρατεύει κάθε μέσο για να το πετύχει. Σημασία έχει ΕΜΕΙΣ τι κάνουμε.
Δεν ξέρω σε τι βαθμό έχουμε αντιληφθεί την προσωπική ευθύνη ο καθένας από εμάς. Το κακό συμβαίνει επειδή οι καλοί αδρανούν, θα μπορούσε να είναι μια ρήση που ταιριάζει απολύτως στο τι συμβαίνει αυτή την στιγμή στην κοινωνία.
Οι άνθρωποι εντελώς αποσυρμένοι από οποιαδήποτε μαζική, συλλογική διεκδίκηση απλά βλέπουν τα μέτρα να περνούν. Δεν φτάσαμε σ’ αυτό το σημείο εντελώς αμαχητί, όμως πρέπει να μας προβληματίσει πως ο συμβιβασμός, η αποφυγή οποιασδήποτε μάχης απέναντι στην κυβέρνηση υπό όρους λαϊκής πίεσης, έγινε και γαλουχεί συνειδήσεις. Απονευρώνει την αξία της αντίστασης και των πρωτοβουλιών.
Διαχρονικά, στα χρόνια της…ευδαιμονίας, το δόγμα που επικρατούσε ήταν το “κοίτα την δουλειά σου”. Μπορεί να είναι δύσκολο ν’ αλλάξεις τον κόσμο και σίγουρα κανείς δεν θα σε κατηγορήσει γι’ αυτό ή για την μη ένταξή σου σε οποιοδήποτε κίνημα, κανείς δεν θα σου καταλογίσει ευθύνες, όμως τουναντίον, έχεις απόλυτη ευθύνη της μη προσωπικής επανάστασης.
Αν δέχτηκες άκριτα όλα όσα σου προέταξαν ως προτεραιότητες στην ζωή, αν υιοθέτησες τις αξίες του συστήματος, αν δεν έκανες τίποτα όταν μπορούσες στον μικρόκοσμό σου (οικογένεια, εργασία, γειτονιά κοκ), αν φοβήθηκες να διαφοροποιηθείς και αναζήτησες την θαλπωρή της ομοιομορφίας για να “σε αφήσουν ήσυχο”, τότε ΝΑΙ έχεις ευθύνη.
Γιατί ήσουν μόνο μια νομοτελειακή διαδοχή στην αλυσίδα των ατόμων που αναπαράγουν τα αδιέξοδα. Και καλά αν δεν τα καταφέρεις, κανείς μας δεν μπορεί να τα καταφέρει όλα, προσπάθησες; Όχι, απλά ήθελες να απορροφηθείς και να ζήσεις μια προδιαγεγραμμένη ζωή.
Η εθελούσια σκλαβιά είναι χειρότερη, γιατί δίνεις την δυνατότητα σε οποιονδήποτε επίδοξο εκμεταλλευτή να σου προσθέσει ετικέτα και να χρησιμοποιήσει ως δικές του τις δεξιότητές σου, τα προσόντα σου, το ίδιο σου το σώμα.
Αυτά ας τα έχουμε κατά νου, όταν αναρωτιόμαστε γιατί δεν βγαίνει ο κόσμος στους δρόμους, γιατί δεν ανταπαντά στον ανοιχτό πόλεμο των ελίτ, γιατί θεωρεί γραφικές τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας ή ανούσια τα καλέσματα συλλόγων, φορέων κτλ. Τι να σου κάνουν όλα τα επαναστατικά καλέσματα του κόσμου, όταν ο καθένας μας δεν έχει κάνει την δική του “ανταρσία” απέναντι στα δεσμά του; Βέβαια αυτό απαιτεί συνειδητοποίηση η οποία δεν έρχεται σίγουρα μόνη της.
Το μεγαλύτερο έγκλημα αυτής της κοινωνίας είναι πως έχασε το πάθος της για την επανάσταση, αυτόν τον κρυφό πόθο για αλλαγή. Όχι διαχείριση της ζωής με όρους μη ανθρώπινους, αλλά την ίδια την ζωή. Μια εικονική κανονικότητα χτισμένη με συμβιβασμούς, με περιορισμένους ορίζοντες, που μιλάει μόνο στον “ρεαλισμό” και ποτέ στο όραμα, είναι μια πλασματική ζωή, μια σκλαβιά που στιγματίζει τον παθιασμένο ως “ονειροπόλο” και “βλάκα” και τον σκλάβο τον αναβαθμίζει σε “προσγειωμένο” και “νοικοκυραίο”.
Τι κι αν είσαι σκλάβος; Δεν έχεις τίποτα να χάσεις, πέρα από την ευκαιρία σου να ζήσεις.

Πηγή: http://strangejournal.wordpress.com/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....

«Βόμβα» στη διαθεσιμότητα βάζουν οι δημοτικές εκλογές

Στον αέρα κινδυνεύει να βρεθεί το φιλόδοξο εγχείρημα της «εθελούσιας» διαδημοτικής κινητικότητας των δημοτικών υπαλλήλων - μέσω της οποίας υπάρχουν εκτιμήσεις ότι μπορεί να εξασφαλισθούν μέχρι και 5.000 από τις απαιτούμενες διαθεσιμότητες του δεύτερου κύματος - εξαιτίας των επερχόμενων δημοτικών εκλογών.
Αν και οι δήμαρχοι εμφανίζονται καταρχήν θετικοί στο να δεχθούν διαθεσιμότητα 1-2 μηνών το πολύ, για τους υπαλλήλους, πριν αυτοί επανατοποθετηθούν σε άλλους υποστελεχωμένους δήμους, ωστόσο, βάσει του νόμου, δύο μήνες πριν από τις κάλπες απαγορεύεται οποιαδήποτε υπηρεσιακή μεταβολή για τους υπαλλήλους, κάτι που πρακτικά σημαίνει ότι δύσκολα θα υλοποιηθεί η κινητικότητα σε εθελοντική βάση, αφού ο σχεδιασμός προοιωνίζεται μεγάλες καθυστερήσεις.

Καθυστερήσεις
Συγκεκριμένα, οι καθυστερήσεις που σημειώνονται από το υπουργείο Εσωτερικών, στην προώθηση της ρύθμισης για την εθελοντική διαδημοτική κινητικότητα, φαίνεται ότι μπορεί τελικώς να λειτουργήσουν ως «βόμβα» στα θεμέλια του εγχειρήματος της διαθεσιμότητας, καθώς τα χρονικά περιθώρια «στενεύουν» επικίνδυνα.

«Βόμβα» στη διαθεσιμότητα βάζουν οι δημοτικές εκλογές
Η πρόβλεψη για εθελούσιες μετακινήσεις μεταξύ υποστελεχωμένων και υπερστελεχωμένων δήμων, που επί της ουσίας αποτελεί πρόταση και της ίδιας της ΚΕΔΕ και αποτελεί σημείο συμφωνίας εδώ και μήνες μεταξύ κυβέρνησης και αιρετών, αναμένεται να συμβάλει ουσιαστικά στην επίτευξη του στόχου για διαθεσιμότητα. Πόλλω δε μάλλον μετά και τη συμφωνία που εξασφάλισε το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης με τους δανειστές, στο σχέδιο με τις προβλέψεις για το δεύτερο κύμα διαθεσιμότητας 12.500 υπαλλήλων, εκ των οποίων ένα τμήμα θα προκύψει από απασχολουμένους στην Αυτοδιοίκηση.

Τι προβλέπεται
Ωστόσο ο νομοθέτης προβλέπει ότι «απαγορεύεται η έκδοση πράξεων που αφορούν τον διορισμό ή την πρόσληψη, καθώς και οποιαδήποτε μεταβολή αναφερόμενη στην υπηρεσιακή κατάσταση κάθε κατηγορίας προσωπικού των ΟΤΑ α΄ και β΄ βαθμού (με εξαίρεση τις πράξεις που εκδίδονται σε συμμόρφωση προς δικαστική απόφαση), για το δίμηνο χρονικό διάστημα που προηγείται της ημερομηνίας διεξαγωγής των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών και μέχρι την εγκατάσταση των αιρετών». Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οποιαδήποτε μετακίνηση ή επανατοποθέτηση υπαλλήλου θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο μέχρι τις 18 Μαρτίου, αλλιώς παραπέμπεται για μετά την αλλαγή σκυτάλης στους δήμους της χώρας.
Η πρόβλεψη αυτή, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι μέχρι τώρα το ΥΠΕΣ δεν έχει προωθήσει τη συγκεκριμένη ρύθμιση, σύμφωνα με στελέχη της Αυτοδιοίκησης αναμένεται να προκαλέσει απροθυμία στις τάξεις των υπαλλήλων να περιληφθούν σε σχέδιο εθελοντικών μετακινήσεων. Και αυτό γιατί φοβούνται το ενδεχόμενο η διαθεσιμότητά τους να συμπέσει με την προεκλογική περίοδο, καθώς, όπως σημειώνεται, ακόμη και αν η σχετική ρύθμιση ψηφισθεί το προσεχές διάστημα, η προωθούμενη διαδικασία για την εθελοντική κινητικότητα προϋποθέτει χρονοβόρες διαδικασίες μέσω συγκέντρωσης των κενών θέσεων σε κεντρικό επίπεδο και στη συνέχεια έκδοσης ανακοίνωσης από το υπουργείο Εσωτερικών, γεγονός που μπορεί να φθάσει στα χρονικά όρια έναρξης των απαγορεύσεων μετακίνησής τους. «Κανένας υπάλληλος δεν θα βάλει αυτοβούλως το κεφάλι του στον τορβά, χωρίς να γνωρίζει πότε και πού θα επανατοποθετηθεί», σχολιάζουν χαρακτηριστικά κύκλοι των δημάρχων.
Υπό το πρίσμα μιας τέτοιας εξέλιξης εντείνονται οι επαφές του κυβερνητικού επιτελείου με τους εκπροσώπους των δημάρχων ώστε να αντιμετωπισθούν τα όποια εμπόδια που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ακύρωση της εθελοντικής κινητικότητας.

Πονοκέφαλος για τα «λουκέτα» σε φορείς των δήμων
Την ίδια ώρα, ωστόσο, σε μεγαλύτερο «πονοκέφαλο» τείνει να εξελιχθεί το θέμα των «λουκέτων» σε εποπτευόμενους φορείς και επιχειρήσεις των δήμων που έχουν μπει στο στόχαστρο, ενόψει επίτευξης του στόχου των 15.000 απολύσεων. Η αξιολόγηση στους φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποτελεί ένα μεγάλο στοίχημα, καθώς έχει ξεκαθαριστεί ότι -σύμφωνα και με τις προβλέψεις του «Καλλικράτη»- οι εταιρείες των δήμων που έχουν καταγράψει τρεις ζημιογόνες χρήσεις θα κλείσουν οριστικά, ενώ οι απασχολούμενοι σε αυτές θα δουν την πόρτα της εξόδου. Όπως έχει διευκρινιστεί άλλωστε κατ' επανάληψιν από το κυβερνητικό επιτελείο, «στις περιπτώσεις των Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου, η κατάργηση μιας θέσης σημαίνει αυτόματα και απομάκρυνση».

Παραπομπή
Παράλληλα, όπως όλα δείχνουν, στη διακριτική ευχέρεια του υπουργού Εσωτερικών βρίσκεται και το ενδεχόμενο να μπουν λουκέτα ακόμη και σε Κοινωφελείς Δημοτικές Επιχειρήσεις. Χθες ο Κυρ. Μητσοτάκης, σε τηλεοπτική του συνέντευξη, ερωτηθείς σχετικά, είπε ότι δεν μπορεί να εφαρμοστεί ανάλογο μέτρο στις Κοινωφελείς Δημοτικές Επιχειρήσεις, εκ του αντικειμένου αλλά της νομικής τους σύστασης, ωστόσο παρέπεμψε το όλο θέμα στον Γ. Μιχελάκη, ο οποίος θα αποφασίσει αν θα προτείνει τελικώς μια τέτοια διαδικασία. Οι οριστικές αποφάσεις, πάντως, για το ποιοι φορείς κλείνουν και πόσοι υπάλληλοι θα απολυθούν, θα υπάρξουν μετά την ολοκλήρωση της αξιολόγησης, που βάσει σχεδιασμών δεν αναμένεται πριν από το τέλος του χρόνου. Οι πληροφορίες αυτές, ωστόσο, έχουν ήδη ξεσηκώσει αντιδράσεις από την πλευρά των αιρετών, ενώ τα δημοτικά συμβούλια ανά τη χώρα προχώρησαν, την τελευταία εβδομάδα, στην έκδοση ψηφισμάτων με τα οποία εκφράζουν τη διαφωνία τους σε οποιοδήποτε «αιφνίδιο θάνατο» οργανισμού.

Πηγή: Εφημερίδα Ημερησία - Του Ηλία Μπενέκου Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....