Τετάρτη 22 Οκτωβρίου 2014
Τρίτη 21 Οκτωβρίου 2014
Πελατειακό κράτος μόνιμο, για πάντα
Οι πραγματικότητες «δημοκρατία» και «πελατειακό κράτος» αλληλοαποκλείονται: Οπου προκύψει πελατειακό κράτος, η δημοκρατία πεθαίνει, και όπου λειτουργεί δημοκρατία, πελατειακό κράτος δεν είναι δυνατό να υπάρξει. Πρόκειται για πραγματικότητες ριζικά (εξ ορισμού) αντιθετικές, ασύμπτωτες, ασύμβατες. Η μια αναιρεί την άλλη, είναι αδύνατο να συνυπάρξουν.Τυχόν απόπειρες συμβιβασμού της αντίθεσης συνιστούν απάτη – όχι ότι καταλήγουν σε απάτη, αλλά, από το ξεκίνημά τους, είναι απάτη. Ούτε λογικά ούτε στην πράξη χωράει συμβιβασμός, αποκλείονται οι «αμοιβαίες υποχωρήσεις», ο «περιορισμός» του πελατειακού κράτους, η κάποια «χαλιναγώγησή» του. Το πελατειακό κράτος είναι το ακριβές ανάλογο μιας ξενικής κατοχής, εξίσου αυθαίρετο και ιδιοτελές με το καθεστώς που επιβάλλουν εχθρικά στρατεύματα όταν υποτάξουν μια χώρα – τα συμφέροντα των κατακτητών αδύνατο να συμπέσουν με τις ανάγκες των κατακτημένων. «Περιορισμός» ή «βελτίωση» της ιδιοτέλειας και αυθαιρεσίας ενός στρατού κατοχής («μετριασμός» του καθεστώτος δουλείας) είναι έξω από κάθε λογική – ή θα αποτιναχθεί ο ζυγός ή όχι.
Τι είναι το «πελατειακό κράτος»; Είναι η εμπορευματοποίηση των σχέσεων της εξουσίας με τον πολίτη, η εκδοχή του πολίτη ως πελάτη συναλλασσόμενου με την εξουσία, η άσκηση της πολιτικής με τους όρους της αγοράς, τους κανόνες του μάρκετινγκ. Η εξουσία πουλάει τους διορισμούς στο Δημόσιο και ο πολίτης - πελάτης αγοράζει τον διορισμό με την ψήφο του, με την παντοδαπή στράτευσή του στο κόμμα που τον διόρισε. Ο διορισμός είναι κέρδος σημαντικό: ισόβια εξασφάλιση μηνιάτικου άνευ όρων (χωρίς έλεγχο της παραγόμενης εργασίας, των ικανοτήτων και προσόντων, της εργατικότητας ή της φυγοπονίας, της εντιμότητας ή της φαυλότητας).
Το πελατειακό κράτος διαβαθμίζει τα εμπορεύσιμα: Πουλάει και τις αναθέσεις δημόσιων έργων, την αποκλειστικότητα προμηθειών του δημοσίου, διαχείρισης «κοινοτικών κονδυλίων», διαχείρισης τηλεοπτικών συχνοτήτων. Στις περιπτώσεις αυτές ο πολίτης - πελάτης δεν πληρώνει τους εξουσιαστές απλώς με την ψήφο του και τη στράτευσή του. Αναλαμβάνει να τρέφει τον Μινώταυρο του κομματικού ταμείου, να ικανοποιεί την απληστία των κομματικών που μεσολαβούν στη συναλλαγή, να εξασφαλίζει και ο ίδιος την ανταμοιβή για το ρίσκο της κλοπής.
Το πελατειακό κράτος εντάσσει στη λογική της δοσοληψίας και κάθε άλλη, συνταγματικά προβλεπόμενη, θεσμική λειτουργία κορυφαίας κοινωνικής ευθύνης: Της ευθύνης για την άμυνα της χώρας, για την απονομή του δικαίου, για την υπεύθυνη πληροφόρηση του πολίτη και την ελεύθερη διακίνηση ιδεών, για την κοινωνική ασφάλιση, για τη νοσοκομειακή περίθαλψη. Διορίζει το πελατειακό κράτος τις ηγεσίες: των Ενόπλων Δυνάμεων, των Ανώτατων Δικαστηρίων, της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης, των Ασφαλιστικών Ταμείων, των Δημόσιων Νοσοκομείων. Με αντάλλαγμα οι διοριζόμενοι να εξυπηρετούν τα συμφέροντα του κόμματος που κυβερνάει και όχι της συντεταγμένης σε κράτος κοινωνίας.
Γι’ αυτό και στο πελατειακό κράτος ο κάθε τυχάρπαστος, κωμικά ανίκανος ή φαυλεπίφαυλος κομματάνθρωπος (πελάτης της εξουσίας) μπορεί να ηγείται του ασφαλιστικού συστήματος, με εντολή την καταλήστευση του αποταμιευμένου μόχθου δημόσιων λειτουργών. Οποιοσδήποτε απόστρατος καραβανάς να βρεθεί διοικητής νοσοκομείου υπερσύγχρονης ιατρικής τεχνολογίας. Κραυγαλέες μετριότητες δικαστών ή αξιωματικών να αναβιβαστούν στα κορυφαία επιτελικά πόστα της Δικαιοσύνης ή της Αμυνας, επειδή είχαν έγκαιρα αντιληφθεί ότι μόνο με κομματική εύνοια θα «προκόψουν».
Το μοιραίο και ολέθριο δεδομένο είναι ότι το πελατειακό κράτος, ενώ καταλύει και αναιρεί τη δημοκρατία, λειτουργεί μόνο με τους όρους της δημοκρατίας, μόνο σφετεριζόμενο τους όρους της δημοκρατίας, μόνο με παράχρηση και κατάχρηση των προδιαγραφών της δημοκρατίας. Δεν αρνείται το πελατειακό κράτος κανένα θεσμό και καμιά λειτουργία της δημοκρατίας, απλώς (πρβλ. το καβαφικό «ανεπαισθήτως») αλλάζει την αιτία και τον σκοπό (το «νόημα») των θεσμών και λειτουργιών της δημοκρατίας: To «κράτος» (η εξουσία) δεν υπηρετεί τον «δήμο» (την κοινωνία των σχέσεων, το άθλημα της πολιτικής κοινωνίας των προσώπων), αλλά τον πρωτογονισμό της ιδιοτέλειας, τον ατομοκεντρισμό των ενστίκτων αυτοσυντήρησης, κυριαρχίας, ηδονής.
Γι’ αυτό και μια κοινωνία που έχει υποστεί τη μετάλλαξη της δημοκρατίας σε πελατειακό κράτος, είναι αδύνατο να απαλλαγεί ποτέ από αυτή τη μετάλλαξη με δημοκρατικούς όρους. Διότι οι δημοκρατικοί όροι εκεί έχουν παραφθαρεί και διαστραφεί έτσι, ώστε να αποκλείουν τη λειτουργία της δημοκρατίας, να συνιστούν καταστατικές αρχές του πελατειακού κράτους. Οι κομματάνθρωποι έχουν κόψει και ράψει το Σύνταγμα στα μέτρα της προσχηματικής δημοκρατίας – έχουν περιλάβει στο Σύνταγμα διάταξη που επιτρέπει μόνο «αναθεωρήσεις» κάποιων διατάξεών του και οι αναθεωρήσεις να γίνονται μόνο από την παρωδία Κοινοβουλίου του πελατειακού κράτους. Επομένως καινούργιο Σύνταγμα από ακομμάτιστη Συντακτική Εθνοσυνέλευση δεν μπορεί να προκύψει παρά μόνο από κατάλυση του έννομου κράτους, δηλαδή από «επανάσταση» – με το ρίσκο του παραλογισμού και του χάους.
Ετσι το πελατειακό κράτος έχει εξασφαλίσει ανενόχλητη τη διαιώνισή του. Αυθαιρεσία στρατού κατοχής και πηγαίνει κρεσέντο: Τα όσα συμβαίνουν σήμερα με τη φυλάκιση αναπολόγητων βουλευτών και τη διακοπή χρηματοδότησης ψηφισμένου νομότυπα κόμματος, συμπτωματικά αφορούν σε περίπτωση ιδεολόγων του εγκλήματος και συμπεριφορών υποκόσμου. Αύριο η αυθαιρεσία μπορεί να βάλει στο στόχαστρο και οποιοδήποτε κόμμα του «συνταγματικού τόξου», χωρίς την παραμικρή και πάλι αντίδραση της Δικαιοσύνης. Μην ξεχνάμε ότι ο πολύς κ. Μπαλτάκος δεν λογοδότησε ποτέ για τον βιντεοσκοπημένο ρόλο του στην πολιτική προσεταιρισμού των Νεοναζιστών – απαθανάτισε όμως σε οπτικό ντοκουμέντο την ετοιμότητα του πελατειακού κράτους να συμπαίξει ακόμα και με το κοινωνικό περιθώριο, για να ψηφοθηρήσει.
Η ασυδοσία του κομματικού (πελατειακού) κράτους συνδυασμένη με την αχρήστευση της Δικαιοσύνης γεννάει τρόμο. Η εξουσία συντρίβει όποιον της αντιστέκεται, και συγκαλύπτει αδιάντροπα τους συνεργούς της στην αυθαιρεσία. Το πελατειακό κράτος βύθισε την Ελλάδα, με τον εξωφρενικό υπερδανεισμό, στην καταστροφή, στον πνιγμό της χρεοκοπίας, στην απώλεια της εθνικής ανεξαρτησίας. Δεν λογοδότησε κανείς γι’ αυτά τα εγκλήματα. Κυβερνούν οι αυτουργοί των εγκλημάτων και η αυθαιρεσία τους, τα ψεύδη και οι κομπασμοί τους μεταγγίζουν τρόμο, ανελπιστία, πανικό. Με τα εξομοιωμένα, σε όλα τα κανάλια, Δελτία Ειδήσεων μπαίνει στο σπίτι μας το πελατειακό κράτος σαν αδίστακτος κακοποιός. Και με τα «πρωινάδικα» η ναυτία και αηδία της παρέλασης θλιβερών ανθρωπαρίων υπουργοποιημένης μικρόνοιας και ευτέλειας.
Το πελατειακό κράτος τελικός και οριστικός νικητής.
Πηγή: Εφημερίδα Καθημερινή - ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....
Η ομαδική εργασία φέρνει καλύτερα αποτελέσματα
Απαραίτητη προϋπόθεση για την καλύτερη λειτουργία των επιχειρήσεων, αποτελεί η ανάπτυξη της συνεργασίας των εργαζομένων, όπως προκύπτει από τα συμπεράσματα της έρευνας Workmonitor της εταιρείας παροχής ανθρώπινου δυναμικού Randstad για το τρίτο τρίμηνο του 2014, η οποία ερευνά τη συνεργασία στον χώρο εργασίας καθώς και την εργασιακή εμπιστοσύνη και ικανοποίηση των Ελλήνων εργαζομένων. Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, το 62% των ερωτηθέντων στην Ελλάδα, δήλωσαν ότι αποδίδουν καλύτερα όταν εργάζονται μέσα σε ομάδα, απ’ ότι όταν εργάζονται ατομικά, ενώ σχεδόν οι μισοί από αυτούς (49%) απάντησαν ότι τώρα πια συνεργάζονται πολύ περισσότερο με συναδέλφους τους απ’ ότι έκαναν πέντε χρόνια πριν.
Μόλις το 21% των ερωτηθέντων, δήλωσε ότι στην ειδικότητά τους η συνεργασία δεν είναι απαραίτητη. Αντίθετα, το 78% δήλωσε ότι η συνεργασία αποδίδει καλύτερα σε κατά πρόσωπο συναναστροφή απ' ότι σε «εικονικές ομάδες» (virtual teams), όπου οι συνάδελφοι εργάζονται από διαφορετικές τοποθεσίες.
Περίπου 9 στους 10 των ερωτηθέντων (89%), δηλώνουν ότι η εργασία μέσα σε ομάδα προϋποθέτει συγκεκριμένες κοινωνικές δεξιότητες. Συγκεκριμένα, το 61% πιστεύει ότι οι άνθρωποι είναι συνεργατικοί από τη φύση τους, ενώ το 64% δήλωσε ότι για την προώθηση της ομαδικής εργασίας οι εταιρείες πρέπει να θέσουν διαδικασίες και πρακτικές ώστε να προάγουν την συνεργατικότητα αντί της ατομικής εργασίας και ανταγωνιστικότητας. Μάλιστα, το 76% πιστεύει ότι η εταιρεία τους χρειάζεται να καταναλώσει περισσότερο χρόνο στην προώθηση της συνεργατικότητας μεταξύ των εργαζομένων.
Σύμφωνα με τα ευρύματα της έρευνας, μόλις το 45% των Ελλήνων εργαζομένων δήλωσε ότι η εταιρεία τους προσέφερε τα απαραίτητα εργαλεία και την εκπαίδευση που απαιτείται έτσι ώστε να είναι σε θέση να εργάζονται σε ποικιλόμορφες ομάδες, τη στιγμή που το 92% δηλώνει ότι το να γνωρίζει κανείς τί κινητοποιεί τους συναδέλφους είναι σημαντικό για την προώθηση της συνεργατικότητας.
Μόλις λίγοι παραπάνω απ τους μισούς (53%) δήλωσαν ότι η συνεργατικότητα αναγνωρίζεται και ανταμείβεται από την εταιρεία τους, ωστόσο το 62% δήλωσε ότι όσο η αξιολόγησή τους βασίζεται στην ατομική τους επίδοση δεν υπάρχει προστιθέμενη αξία στη συνεργασία. Επίσης, σημαντικό εύρημα αποτελεί ότι το 74% συμφώνησε ότι οι ομάδες με ποικιλομορφία ξεπερνούν σε επίπεδο συνεργατικότητας τις ομάδες μελών από ίδια τμήματα. Ο «δείκτης κινητικότητας» της έρευνας Workmonitor καταγράφει την πιθανότητα οι εργαζόμενοι να βρουν άλλη εργασία μέσα στους επόμενους έξι μήνες.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο συγκεκριμένος δείκτης αυξήθηκε για δεύτερη συνεχόμενη φορά, κατά μία (1) μονάδα από το τελευταίο τρίμηνο, φτάνοντας στο 110. Η υψηλότερη αύξηση της κινητικότητας σε σύγκριση με το τελευταίο τρίμηνο παρατηρήθηκε στη Χιλή, τη Νέα Ζηλανδία (+7) και την Αυστρία (+6), ενώ η μεγαλύτερη μείωση κινητικότητας καταγράφηκε στην Ελβετία (-6) και το Μεξικό (-5).
Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, η έρευνα αποκάλυψε ότι ο δείκτης κινητικότητας μειώθηκε ελαφρώς, από 101 το δεύτερο τρίμηνο, σε 100 το τρίτο τρίμηνο του 2014, αλλά υπήρξε και μία αξιοσημείωτη μείωση της τάξης του 6%, στο φόβο απώλειας της εργασίας, πέφτοντας στο 38%, συγκριτικά με το 2ο τρίμηνο του 2014.
Η εμπιστοσύνη των εργαζομένων στην Ελλάδα για την εξεύρεση ανάλογης εργασίας μέσα στους επόμενους 6 μήνες αυξήθηκε κατά 6%, φτάνοντας το 52%, συγκριτικά με το δεύτερο τρίμηνο του 2014. Αντίστοιχα, και η προσδοκία να απασχοληθούν, μέσα στους επόμενους 6 μήνες, σε μια διαφορετική θέση από αυτή που έχουν σήμερα, αυξήθηκε επίσης κατά 9%, καταγράφοντας ποσοστό 56%, βάση του προηγούμενου τριμήνου. Σύμφωνα με τα ευρήματα του Workmonitor της Randstad, στην Ελλάδα η εργασιακή ικανοποίηση μειώθηκε κατά 5% από το τελευταίο τρίμηνο, φτάνοντας στο 54%. Αντίστοιχη μείωση σημειώθηκε και στην Αργεντινή, το Λουξεμβούργο και την Ισπανία κατά το τελευταίο τρίμηνο του 2014. Αντίθετα, η Νορβηγία σημειώνει τον υψηλότερο δείκτη ευχαριστημένων εργαζομένων, ενώ έχει καταγραφεί μία μικρή αύξηση της εργασιακής ικανοποίησης στην Βραζιλία, την Κίνα, τη Δανία καθώς και την Ελβετία. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....
Δευτέρα 20 Οκτωβρίου 2014
Τα εφάπαξ που θα λάβουν έως τα τέλη του 2014 οι δημόσιοι υπάλληλοι
.jpg)
Από 18.715 ευρώ – 39.926 ευρώ κυμαίνονται, ανάλογα με τα έτη υπηρεσίας και το εκπαιδευτικό επίπεδο, τα ποσά του εφάπαξ που θα λάβουν από το Ταμείο Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων όσοι υπάλληλοι υπέβαλαν αίτηση συνταξιοδότησης μέχρι τον Αύγουστο του 2013 και η απόφαση για τη συνταξιοδότησή τους εκδόθηκε μέχρι τις 5 Φεβρουαρίου του 2014.Τα ποσά και το χρονοδιάγραμμα δίνει στην “Ημερησία” - σε συνέχεια της απόφασης της κυβέρνησης να επιχορηγήσει το Ταμείο με 260 εκατ ευρώ - ο γενικός διευθυντής του ΤΠΔΥ Ν. Καλάκος υπολογίζοντας ότι έως το τέλος θα πληρωθούν 27.500 εφάπαξ χωρίς να αποκλείεται ο αριθμός να φτάσει τις 31.000 τον Ιανουάριο όπως έχει προβλέψει η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας και εφόσον το Ταμείο λάβει πρόσθετη χρηματοδότηση (περί τα 50 εκατ ευρώ) από το αποθεματικό του υπ. Οικονομικών για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων.
Καμία πρόβλεψη, ωστόσο, δεν μπορεί να γίνει για τα εφάπαξ που θα δοθούν στη συνέχεια καθώς εκκρεμεί η απόφαση για τη διαμόρφωση του συντελεστή βιωσιμότητας για όλα τα Ταμεία που χορηγούν εφάπαξ.
ΤΑ ΕΦΑΠΑΞ ΣΕ ΕΥΡΩ
Σύμφωνα με το γενικό διευθυντή του ΤΠΔΥ τα ποσά (με ενσωματωμένες τις περικοπές που έχουν γίνει) διαμορφώνονται ως εξής:
Για 35 έτη ΠΕ: 39.926 ευρώ,
για 35 έτη ΤΕ : 38.214 ευρώ,
για 35 έτη ΔΕ: 34.220 ευρώ,
για 35 έτη ΥΕ:29.603 ευρώ,
για 25 έτη ΠΕ: 25.184 ευρώ,
για 25 έτη ΤΕ: 24.118 ευρώ,
για 25 έτη ΔΕ: 21.600 ευρώ και
για 25 έτη ΥΕ: 18.715 ευρώ.
Πηγή: Ημερήσια Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....
Οι απεργίες και η δικαιοσύνη
Είναι οι μοναδικές υποθέσεις για τις οποίες μπορεί κανείς να στοιχηματίσει την έκβασή τους. Οι δίκες κατά απεργών βρίσκουν σχεδόν πάντα νικητή τον εργοδότη. Μάλιστα, ενίοτε εκδικάζονται και σε εκπληκτικά γρήγορους ρυθμούς.Στην περίπτωση της απεργίας της ΕΘΕΛ το 2013, οι χρόνοι συντμήθηκαν τόσο, ώστε η απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών βγήκε σχεδόν ακαριαία. Η αγωγή κατατέθηκε Σάββατο, η θυροκόλληση στην έδρα του σωματείου έγινε στις 9.30 το βράδυ της ίδιας ημέρας και η δικαστική απόφαση που απαγόρευε την απεργία εκδόθηκε στις 9 το πρωί της Κυριακής!
Εχει εμπεδωθεί πλέον στην κοινή γνώμη ότι όσες φορές εργαζόμενοι προχωρούν σε απεργιακές κινητοποιήσεις, αρκεί μια προσφυγή στη Δικαιοσύνη για να χαρακτηριστούν παράνομες ή καταχρηστικές ή και τα δυο. Αλλωστε, το δικαίωμα της απεργίας, όπως έχει επισημάνει και ο πρώην εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημ. Λινός, είναι το πιο κακοποιημένο από τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα.Το επιβεβαιώνουν και τα πιο πρόσφατα στατιστικά στοιχεία, που δημοσιεύει σήμερα, πρώτη φορα, η «Κ.Ε» και αφορούν στο Πρωτοδικείο Αθηνών.
Οπως προέκυψε ύστερα από έρευνα του προέδρου Πρωτοδικών Χρ. Σεβαστίδη, υπό την κρίση της Δικαιοσύνης τέθηκαν 285 απεργίες κατά το χρονικό διάστημα 2009 - τέλος Σεπτεμβρίου 2014. Από αυτές, οι 249 κρίθηκαν παράνομες και καταχρηστικές, 6 απορρίφθηκαν για τυπικούς-νομικούς λόγους και μόλις 30 κρίθηκαν νόμιμες.
Τα στοιχεία είναι ενδεικτικά και φανερώνουν ότι και με τη συνδρομή της Δικαιοσύνης, η απεργία, που, ιδιαίτερα σε καιρούς μεγάλης και παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, αποτελεί ισχυρό διεκδικητικό μέσο των εργαζομένων για να αμυνθούν απέναντι σε απολύσεις, δραστικές και αλλεπάλληλες μειώσεις μισθών κ.λπ. βρίσκεται υπό διωγμόν.
Από το σύνολο των απεργιών, οι 226 απορρίφθηκαν καθαρά για τυπικούς λόγους, όπως μη διάθεση προσωπικού ασφαλείας, μη τήρηση προθεσμίας ειδοποίησης, λήψη απόφασης από αναρμόδιο όργανο και οι 11 καθαρά για λόγους που αφορούν τη δυσανάλογη ζημία που θα επέλθει στον εργοδότη ή το ότι θίγεται το διευθυντικό του δικαίωμα.
Οπως τονίζει ο κ. Σεβαστίδης, για τη σημερινή απαξίωση του δικαιώματος της απεργίας ευθύνες έχουν και τα ίδια τα εργατικά συνδικάτα. «Οι περισσότερες απεργίες κρίνονται παράνομες από τα Δικαστήρια λόγω μη τήρησης των τυπικών προϋποθέσεων. Τα συνδικάτα ωστόσο προχωρούν συνειδητά στην κήρυξη παράνομων απεργιών, έχοντας προφανώς σαν μοναδικό στόχο την υποτιθέμενη εκπλήρωση του συνδικαλιστικού τους καθήκοντος, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη την αρνητική επίδραση πάνω στους εργαζομένους και τον κοινωνικό αντίκτυπο που έχουν τέτοιες ενέργειες».
Αξίζει να σημειωθεί ότι την πρωτιά στην κήρυξη απεργιακών κινητοποιήσεων έχει ο πολύπαθος χώρος των ΜΜΕ (τηλεοπτικοί, ραδιοφωνικοί σταθμοί και εφημερίδες), με 128 απεργίες, ενώ ακολουθούν τα σωματεία στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (Μετρό, ΣΤΑΣΥ κ.λπ.), με 55 απεργίες.
Πηγή: http://www.enet.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....
Τουλούζ :Με το LibreOffice εξοικονομεί 1 εκατομμύριο ευρώ
Η Τουλούζ, η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Γαλλίας, έχει εξοικονομήσει € 1.000.000 υιοθετώντας στο LibreOffice, τη σουίτα εφαρμογών γραφείου. Το «Ελεύθερο Λογισμικό, Λογισμικό Ανοιχτού Κώδικα γενικά έχει καθιερωθεί ως ένα μέρος της συνολικής ψηφιακής πολιτικής της πόλης, και το ανοιχτό μοντέλο προωθεί την οικονομική ανάπτυξη και την απασχόληση στην περιοχή», σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο JoinUp.Το LibreOffice είναι ένα από τα βασικά έργα της ψηφιακής στρατηγικής της πόλης, αναφέρει η μελέτη. Αυτή τη στιγμή, αρκετές χιλιάδες εκτός από τους 10.000 εργαζόμενους του Δήμου της Τουλούζ χρησιμοποιούν καθημερινά LibreOffice. Η μετάβαση ξεκίνησε το 2012, μετά την πολιτική απόφαση της δημοτικής αρχής που λήφθηκε το 2011. Η μετάπτωση πήρε ενάμιση χρόνο, και τώρα το 90 τοις εκατό των υπολογιστών χρησιμοποιούν LibreOffice.
«Οι άδειες λογισμικού κοστίζουν στην Τουλούζ € 1.800.000 ανά τριετία. Η μετάβαση κόστισε περίπου 800.000 ευρώ. Ένα εκατομμύριο ευρώ έχει πράγματι εξοικονομηθεί κατά τα τρία πρώτα έτη. Είναι μια έμπρακτη απόδειξη, με οικονομικά στοιχεία, ότι το ανοιχτό λογισμικό ειναι μια ρεαλιστική λύση, αναφέρει ο Erwane Monthubert, ο οποίος ήταν υπεύθυνος του Δήμου για τις πολιτικές στις Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών.
Η πόλη έχει τώρα πλέον αρκετούς διαδικτυακούς τόπους και εφαρμογές (toulouse.fr, toulouse-metropole.fr, data.gran toulouse.fr) που έχουν αναπτυχθεί με ελεύθερο λογισμικό. Τα συνεργατικά εργαλεία και οι πύλες διαχείρισης ηλεκτρονικών εγγράφων βασίζονται στο Liferay και στο Alfresco. Επίσης το Joomla χρησιμοποιείται για την ανάπτυξη πολλών μικρών δικτυακών τόπων.
Πηγή: www.joinup.ec.europa.eu, www.ellak.gr Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....
Παρασκευή 17 Οκτωβρίου 2014
Αιδώς Αργείοι
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥΣύμφωνα με δημοσιεύματα το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) θεωρεί Συνταγματικές τις περικοπές του εφάπαξ των Δημοσίων Υπαλλήλων με το σκεπτικό πως με τις συγκεκριμένες περικοπές «δεν παραβιάστηκαν οι συνταγματικές διατάξεις που αφορούν στην ισότητα, στην αναλογικότητα, στην κοινωνική ασφάλιση και στην προστατευόμενη εμπιστοσύνη του διοικούμενου προς την Πολιτεία»!!!
Στην περίπτωση που τα δημοσιεύματα επαληθευτούν και υπάρξει σχετική απόφαση του ΣτΕ σε αυτή την κατεύθυνση, θα πρόκειται για σκάνδαλο πρώτου μεγέθους που δεν θα απέχει καθόλου από το αλήστου μνήμης «αποφασίζομεν και διατάσσομεν». Και αυτό γιατί:
Πως μπορεί να κρίνεται συνταγματική η περικοπή ακόμη και σε εκείνους οι οποίοι όταν αποχώρησαν από την υπηρεσία προσδοκούσαν να λάβουν ένα συγκεκριμένο ποσό το οποίο δεν έλαβαν, λόγω της επί 3ετία καθυστέρησης του Ταμείου, και αντί να το λάβουν εντόκως υπέστησαν και περικοπή της τάξης του 42%.
Ποια συνταγματική διάταξη λέει ότι αυτή η αυθαίρετη πράξη συνιστά αναλογικότητα;
Ποια συνταγματική διάταξη προβλέπει ότι η κοινωνική ασφάλιση που περιλαμβάνει και το εφάπαξ, για το οποίο μάλιστα εισφέρει μόνο ο εργαζόμενος Δημόσιος Υπάλληλος, μπορεί να καταληστεύεται με την επίκληση των όποιων προσχημάτων;
Αν επαληθευτούν τα δημοσιεύματα θα είναι απορίας άξιο αν όχι παραλογισμός να διατείνονται οι δικαστές πως με την περικοπή του εφάπαξ δεν παραβιάζεται η προστατευόμενη εμπιστοσύνη του διοικούμενου προς την Πολιτεία. Όταν μάλιστα ο ίδιος ο εκπρόσωπος του Ταμείου Πρόνοιας που έκανε αυτές τις περικοπές του εφάπαξ, στην ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (9/5/2014), εις επήκοον όλων, μετά από επίμονες ερωτήσεις του Προέδρου του ΣτΕ, απάντησε πως αποδέχεται ότι οι αναδρομικές περικοπές είναι αντισυνταγματικές.
Είναι δυνατόν οι δικαστές να ισχυρίζονται ότι μετά από αυτήν την ενέργεια της Πολιτείας μπορεί να υπάρχει και η παραμικρή εμπιστοσύνη του διοικούμενου πολίτη προς την Πολιτεία; Είναι δυνατόν να μην αγανακτεί ο καθένας με μια τέτοια πράξη και να μην αμφισβητεί ευλόγως την ανιδιοτέλεια των δικαστών, τη στιγμή μάλιστα που οι ίδιοι πρόσφατα έκριναν αντισυνταγματικές τις περικοπές των μισθών τους και σε συμφωνία με την Κυβέρνηση, ρυθμίζεται τώρα η καταβολή των χρημάτων που τους έχουν περικοπεί;
Δυστυχώς αυτή η προαναγγελθείσα απόφαση του ΣτΕ για τις περικοπές του εφάπαξ δεν είναι η μοναδική που κινείται στα όρια της διατεταγμένης υπηρεσίας. Αντίστοιχη απόφαση χαρακτήρισε σύννομη και συνταγματική τη διαθεσιμότητα των εκπαιδευτικών της Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης. Καλείται επίσης ο Άρειος Πάγος μέσω της ήδη γνωστοποιημένης πρότασης του εισηγητή να πάρει απόφαση επικύρωσης της απόλυσης των 595 Καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών και να ακυρώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου που τόλμησε να δικαιώσει τις εργαζόμενες.
Αν προσθέσουμε στα παραπάνω την τελευταία απόφαση του Δικαστηρίου για την απεργία της Α.Δ.Ε.Δ.Υ., που με αυτήν ο Δικαστής καταργεί την πάλη των Τάξεων, απαγορεύοντας στους εργαζόμενους να απεργούν διεκδικώντας λύση των αιτημάτων τους, η καταρράκωση της αξιοπιστίας των Δικαστηρίων στη συνείδηση των εργαζομένων και του λαού γίνεται καθολική. Ένας Δικαστής αποφασίζει ότι οι εργαζόμενοι της χώρας μας δεν μπορούν να διεκδικούν ανατροπή Νόμων και ότι έχουν δικαίωμα μόνο να διαμαρτύρονται κι αυτό με κινητοποιήσεις περιορισμένου χαρακτήρα και διάρκειας.
Υπενθυμίζουμε, τέλος, ότι το ΣτΕ έκρινε ότι οι διατάξεις του μνημονίου δεν αντίκεινται στο Σύνταγμα και άρα όλες οι δυσμενείς συνέπειες για τον ελληνικό λαό (σε μισθούς συντάξεις, εργασιακά δικαιώματα και άλλα) είναι αποδεκτές διότι τάχα εξυπηρετούν το εθνικό συμφέρον!
Οι δικαστές, δηλαδή, κρίνουν ότι ολόκληρος ο ελληνικός λαός μπορεί να υποστεί τα πάνδεινα αρκεί οι ίδιοι να διατηρήσουν τα δικά τους προνόμια.
Το εξωφρενικό είναι ότι για τις αποφάσεις που αφορούν όλους τους υπόλοιπους πολίτες επικαλούνται τάχα το εθνικό συμφέρον, το οποίο όμως παραβλέπουν μόνο όταν αφορά τα δικά τους συμφέροντα ή τα συμφέροντα και τις επιλογές των μνημονιακών Κυβερνήσεων.
Το όλο ζήτημα δημιουργεί θέμα μείζονος ηθικής τάξης και αναδεικνύει την αλληλοκάλυψη και αλληλοϋποστήριξη μεταξύ εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας, η οποία ουσιαστικά λειτουργεί ως εντολοδόχος της Κυβέρνησης.
Θεωρητικά, τα δικαστήρια θα έπρεπε να αποτελούν καταφύγιο του κάθε πολίτη που εκτιμά ότι αδικείται από τους Νόμους και τις αποφάσεις της διοίκησης και διεκδικεί τη δικαίωσή του. Δυστυχώς, όμως, αυτό δεν συμβαίνει στη χώρα μας και ιδιαίτερα σε ότι αφορά τα ανώτερα Δικαστήρια.
Η Κυβέρνηση στον αντιλαϊκό της κατήφορο συμπαρασύρει και θεσμούς που θα έπρεπε να προστατεύει. Οι εργαζόμενοι συσπειρωμένοι στα σωματεία μας και κλιμακώνοντας τους αγώνες μας θα ανατρέψουμε την πολιτική της.
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....
Σε επίπεδα ρεκόρ ο παγκόσμιος πλούτος, πιο άνιση η κατανομή του
Αύξηση 8,3% παρουσίασε τον τελευταίο χρόνο ο παγκόσμιος πλούτος, φτάνοντας για πρώτη φορά στα επίπεδα-ρεκόρ των 263 τρισ. δολαρίων, όπως επισημαίνεται σε σχετική έκθεση της Credit Suisse.Με την αύξηση που παρουσιάστηκε από τα μέσα του 2013 έως τα μέσα του 2014, ο παγκόσμιος πλούτος βρίσκεται αυτή τη στιγμή 20% πάνω από την ανώτερο σημείο του πριν την οικονομική κρίση και 39% πάνω από το χαμηλότερο ποσοστό του στο αποκορύφωμά της, το 2008.
Παράλληλα, η μελέτη, η οποία προσμετρά τα περιουσιακά στοιχεία 4,7 δισ. ανθρώπων σε πάνω από 200 χώρες, δείχνει ότι το σύνολο του πλούτου των νοικοκυριών έχει υπερδιπλασιαστεί από την έναρξη της νέας χιλιετίας, όταν ανερχόταν σε μόλις 117 τρισεκατομμύρια δολάρια.
Παρόλα αυτά, σύμφωνα με την έκθεση, αυξανόμενα άνιση είναι και η κατανομή του.
«Τα ευρήματα δείχνουν ότι η ανισότητα έχει την τάση να αυξάνεται από το 2008, κυρίως στις αναπτυσσόμενες οικονομίες», τόνισε ο Μάρκους Στιέρλι, από το Ινστιτούτο Ερευνών της ελβετικής τράπεζας.
Χαρακτηριστικό είναι ότι οι εκατομμυριούχοι παγκοσμίως αυξήθηκαν κατά 164% από το 2000, φτάνοντας του 34,8 εκατ. σήμερα. Από αυτούς το 41% κατοικεί στις ΗΠΑ και περίπου το 25% στην Ευρώπη.
Με βάση τους υπολογισμούς της έρευνας, οι εκατομμυριούχοι αναμένεται αν ξεπεράσουν τα 53 εκατ. το 2019.
Την ίδια ώρα, σύμφωνα με τη μελέτη, το μεγαλύτερο ποσοστό της αύξησης πιστώνεται στη Βόρεια Αμερική, η οποία αντιπροσωπεύει το 34,7% του παγκόσμιου πλούτου των νοικοκυριών, και την Ευρώπη, στην οποία αντιστοιχεί το 32,4%.
Αντίθετα, μικρή αλλαγή καταγράφεται στη Λατινική Αμερική, ενώ μικρή άνοδος της τάξης του 3,5%, σημειώνεται στην Κίνα.
Σε επίπεδο χωρών, η Βρετανία, η Νότια Κορέα και η Δανία κατέγραψαν τα μεγαλύτερα ποσοστιαία κέρδη, ενώ σε Ουκρανία, Αργεντινή και Ινδονησία σημειώθηκαν οι μεγαλύτερες απώλειες.
Η Ελβετία διατήρησε εν τω μεταξύ τον υψηλότερο μέσο πλούτου ανά ενήλικα, στα 581.000 δολάρια, ακολουθούμενη από την Αυστραλία, τη Νορβηγία, τις ΗΠΑ και τη Σουηδία.
Πηγή:http://www.kathimerini.gr/ Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα....
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)